Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

0 No hope...

   

Πριν πάρα πολλά χρόνια το Αμερικάνικο MAD(περιοδικό κόμικ κι όχι μόνο) με αφορμή την κακοποίηση κάποιων σκύλων σε μια πολιτεία της Αμερικής ζήτησε απο τους συνεργάτες-σκιτσογράφους του να φτιάξουν μια μικρή ιστορία με τίτλο "Αν οι άνθρωποι ήταν στην θέση των σκύλων".

      Σε 15 καρέ παρουσίαζαν αρχικά με χιουμοριστικό τρόπο την μεταστροφή αυτή - έβγαζε ο σκύλος το αφεντικό βόλτα , το "Ι wanna be your dog" παιζόταν στο ραδιόφωνο ως "I wanna be your man", ο άνθρωπος έφερνε το ξύλο που είχε πετάξει πριν ο σκύλος και κατέληγε στα 3 τρια τελευταία όπου οι σκύλοι βασανίζαν ανθρώπους και το ευχαριστιόταν.

      Οι αναγνώστες του περιοδικού υποστήριξαν σθεναρά την πρωτοβουλία αυτή και το όλον είχε αντίκτυπο στην αντιμετώπιση του συμβάντος απο τα πολιτειακά όργανα με την παραδειγματική τιμωρία του ενόχου. Μιλάμε για μια χώρα που έχει κάποιες δομές για τα ζωα που δεν ζουν σε σπίτι, όσο κι αρκετές εξ αυτών τις βρίσκω προσωπικά βάρβαρες(πχ. θανάτωση αδέσποτων για δημιουργία θέσεων σε χώρους φιλοξενίας αν παραμείνει πολύ καιρό εκεί το ζωο).
Στην δική μας χώρα που δεν υπάρχουν πλεον δομές ούτε για τους ανθρώπους, το να υπάρχει κάποια μέριμνα για τα ζωάκια που ζουν στους δρόμους και υποδειγματικές τιμωρίες για αυτόν που αποδεδειγμένα βιαιοπργεί πάνω τους φαντάζει ανέκδοτο.

   Νομοθεσία υπάρχει και πρόσφατα νομοθετήθηκε η φροντίδα αυτών των ψυχών απο τους δήμους και δεν μπορεί να σε ενοχλήσει κανείς γιατί φροντίζεις τα αδέσποτα της γειτονιάς σου (εμένα αν μου το έκανε αυτό κανείς, θα καταλήγαμε στα δικαστήρια γτ μάλλον θα του είχα κατεβάσει την μούρη...), όσο  για την προστασία τους δεν εφαρμόζεται σχεδόν τίποτα, αφού σπάνια έχουμε καταγγελίες όπότε δεν έχουμε και τιμωρίες (κι όταν αυτές συμβαίνουν δε προβάλονται σε κανένα μεσο μεγάλης απήχησης). Είμαι περίεργος να δω αν μετά το τελευταίο τερατώδες περιστατικό θα αλλάξει κάτι ή θα το ξεχάσουμε σε λίγες μέρες(για μένα ένοχος δεν είναι μόνο ο δράστης αλλά συνολικά όλοι μας που έχουμε ξεχάσει τι σημαίνει σεβασμός...)

    Περι σεβασμού λοιπόν....πρόσφατα σε μια ειπρακτική επιδρομή της Τροχαίας(πως θα πληρωθούν οι καλοκαιρινές άδειες του δήμου - κάθε καλοκαίρι η ίδια ιστορία ), "φάγαμε" για ένα ασήμαντο λόγο μια κλήση και μας κρατήσαν το δίπλωμα. Την επόμενη μέρα πηγαίνοντας να κάνω ένσταση στον αξιωματικό υπηρεσίας, έπεσα πάνω σε έναν απίστευτο Ελληνάρα που είχε χαλάσει τον κόσμο γτ ακουσον-ακουσον του πήραν τις πινακίδες και του αφήσαν σημείωση να παραδώσει άδεια & δίπλωμα καθώς πάρκαρε πάνω σε ράμπα για ΑΜΕΑ.
Ο συγκεκριμένος "κύριος" δε μπορούσε να αντιληφθεί που είναι το κακό σε αυτό που έκανε και απειλούσε τους αξιωματικούς εκεί ότι θα τους πάει στα δικαστήρια και θα τους ξεφτιλίσει γιατί αυτός είναι ο παμέγιστος & ο σούπερ γαμάω της κοινωνίας και δε μπορεί να του φέρονται έτσι.
Τη φράση "ξέρεις ποιος είμαι εγω;" την άκουσα 7 φορές πριν τον βγάλουν σηκωτό έξω και με μια βαρβάτη μύνηση για την συμπεριφορά του.
Αλλωστε τι έκανε ο άνθρωπος; Παρεμπόδισε τους συνανθρώπους που έχουν κινητικά προβλήματα...μόνο αυτός το κάνει; Οχι, το κάνουν πολλοί...ας πιάσουν όλους τους αλλουνούς &
μετά πιάνουν κι αυτον (τον σπουδαίο και εκλεκτό...)

      Κλείνοντας κάτι που είπα και σε ενα δικτυακό σχόλιο - οι κατα τόπους εκδηλώσεις φορέων και δήμων γίνονται για την ψυχαγωγία του κόσμου και για να προβληθεί συχνά το έργο κάποιων που δεν βρίσκουν βήμα. Δεν είναι σωστό για αυτούς που κοπιάσαν για να παρουσιάσουν την όποια δουλειά να έχουμε την χείριστη της συμπεριφοράς - αν δε μας ενδιαφέρει πραγματικά να μην πάμε καθόλου.Επειδή πολλές φορές είναι ελευθέρας εισόδου δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κανόνες και σεβασμός στον οπιον καλλιτέχνη-ηθοποιό - μουσικό.
Επίσης όταν πληρώνουμε για κάτι δε μπορούμε να έχουμε συμπεριφορά "πασά" στο σκεπτικό ότι απεναντί μας έχουμε επαγγελματίες που πληρώνονται - οι άνθρωποι αυτοί πληρώνονται για την υπηρεσία(ψυχαγωγία) που παρέχουν και για την δουλειά που έχουν κάνει για να παρουσιάσουν αυτό το αποτέλεσμα. Δεν πληρώνουμε εισιτήριο για να τους κάνουμε την ζωη δύσκολη δείχνοντας πλήρη ασέβεια σε αυτό που προσπαθούν να μεταδώσουν.
Αμειβόμενοι ή μη οι δημιουργοί-ηθοποιοί-καλλιτέχνες-μουσικοί είναι άνθρωποι όπως και εμείς και αξίζουν το σεβασμό που απαιτούμε κι εμείς για το ατομό μας.

     Και επειδή όλα αυτά κάποιοι άλλοι και τα έχουν ξαναπεί και θα τα ξαναπουν λέω ότι δεν έχω ελπίδα πως αυτή η κατάσταση θα αλλάξει...για τον απλούστατο λόγο ότι καθένας μας θεωρεί ότι έχει το παπικό αλάθητο σε πλείστες συμπεριφορές - αν προσπαθήσουμε να τις κάνουμε ελάσσονες ίσως κάτι πετύχουμε....

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.