Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013

2 Say it again, Charles....





I liked the colors of their clothing; 
the way they walked;
the cruelty in some faces; 
now and then the almost pure beauty in another face, totally and enchantingly female.
They had it over us: they planned much better and were better organized.
While men were watching professional football or drinking beer or bowling, they, the women, were thinking about us, concentrating, studying, deciding - whether to accept us, discard us, exchange us, kill us or whether simply to leave us.
In the end it hardly mattered; no matter what they did, we ended up lonely and insane


Αφιερωμένο σε αυτούς που προχθές στο μετρό, καυχιόταν μεγαλοφώνως  για την βαρβατίλα τους....μαζί με τα συλλυπητηριά μου....

2 σχόλια:

lefti είπε...

Πόσο σοφά τα λέει μέσα σε δεκατρείς σειρές...
Μπορώ να φανταστώ τα ευφάνταστα που άκουσες...και το θέμα σηκώνει πολυ συζήτηση...αλλά όχι απο εδώ...:)))
Tα σέβη μου...και την καλημέρα μου...

Evil Chef είπε...

Δεν ήταν τόσο χυδαία αυτά που λέγαν όσο ανόητα...και ήταν η παρέα αυτή αποτελούμενη απο αγόρια και κορίτσια!

Για τα κορίτσια μου έκανε απίστευτη εντύπωση μετά που το ξανασκέφτηκα(εκεί πάνε τα συλλυπητήρια), αλλά το χειρότερο μου ήταν πως η ηλικία αυτών των ανθρώπων ήταν με βια κάτι παραπάνω απο τα 20 χρόνια.

Όλοι μας έχουμε κάνει καφριλίκια και έχουμε προκαλέσει δημοσίως και δε κουνάμε κάποιο δάκτυλο στην μούρη κανενός, όμως δεν θεωρήσαμε ποτέ ότι στα θέματα αυτά έχουμε τόση γνώση ώστε να την φωνάξουμε...

Όταν αύριο οι "κύριοι" της συντροφιάς θα ψάχνουν τα αίτια της μοναξιάς τους ας θυμηθούν τι λέγαν κάποια κρυα μέρα του Φλεβάρη στο μετρό και ίσως τότε συνειδητοποιήσουν ποιοι είναι τελικά οι πραγματικοί χαμένοι της παρτίδας.(γιαί η γυναίκα όσο στραπάτσο και να φαει θα ανασυγκροτηθεί, εμείς χωρίς αυτήν είτε συντροφος είναι,είτε μάνα, είτε οτιδήποτε άλλο δεν τα καταφέρνουμε συνήθως)

Αυτή είναι η πικρή αλήθεια και σε όποιον αρέσει...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.