Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2013

4 1913


Οσο μπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινή ανοησία,
ως που vα γίνει σα μιά ξένη φορτική.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Εγω κι η ποίηση  καλές σχέσεις δεν θα το έλεγα πως έχουμε....αυτό όμως το ποιήμα είναι από τα λίγα που θυμάμαι και τρέφω ιδιαίτερη συμπάθεια.


Το θυμήθηκα χθες και αντιλήφθηκα ότι έναν αιώνα τώρα οι άνθρωποι, το ίδιο κατίνες είμαστε και τις ίδιες μαλακίες επαναλαμβάνουμε....
Ίσως αυτά που γράφαμε στις εκθέσεις τότε περί εξέλιξης και βελτίωσης να τα πιστεύαμε αλλά πλεον 20 χρόνια μετά έχουμε γίνει ίδιοι και πολλές φορές χειρότεροι απο όσα καταδικάζαμε...

Αφιερώμενο στην γενιά μας που μπορούσε να φτιάξει τροφή για τους επόμενους που θ' ακολουθήσουν αλλά κατέληξε στα σαγόνια των θηρίων....

4 σχόλια:

paliokoritso.... είπε...

Δεν έχω καλύτερη σχέση με την ποίηση,από ότι έχεις εσύ μαζί της,να είσαι σίγουρος.Όμως ορισμένα,όπως αυτό που ανάρτησες σε κάνουν να θες να διαβάζεις κι άλλο,κι άλλο,κι άλλο...
Καλημέρες μας :)

ασωτος γιος είπε...

ποσο σ εκτιμω να ξερες

lefti είπε...

Α ρε Εvil...

"Λέω να φτιάξουμε παράνομο σταθμό
για να διαδώσουμε σ'αυτούς τους
γκαντεμιάρικους καιρούς
να μην σκοτώνουμε τους διαφορετικούς"

Νικόλας Άσιμος

Αθηνά... είπε...

Αυτό το ποίημα το έχω οδηγό μου. Ενίοτε όμως με παρασέρνει η ζωή.
Τι να κάνουμε; Ανθρώπινα είναι όλα...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.