Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013

3 Αντί ευχών...

- "Tα καλά παιδιά πάνε στον παράδεισο..τα κακά παντού"
Κλασσικό συνθηματάκι τοίχου, μόνο που ο ποιητής δεν μας εξηγεί τι συμβαίνει με αυτά που δεν έχουν ξεκαθαρίσει που βρίσκονται.
Μένουν μετέωρα ή τριγυρνάνε μια στον παράδεισο και μια στο παντού...;
Εγώ γιατί ως άνθρωπος που αισθάνεται στην μέση δεν θέλω ούτε το ένα ούτε το άλλο;
Είναι κακό που θέλω να μείνω εδώ καθώς νιώθω πως η αποστολή μου έχει δρόμο ακόμη;

- "Μα τι ανάποδο παιδί που είσαι..."
Όταν σας ρώτησα γτ κάνετε όλα αυτά τα τυπικά, μου απαντήσατε πως έτσι επιβάλλουν οι κοινωνικές συμβάσεις και πως αν μπορούσατε δε θα τα κάνατε....
Μας λέγατε πόσο σιχαμένα ήταν όλα αυτά τα Χρονιά Πολλά σε άπαντες, οι επισκέψεις σε αυτούς που δεν αλληλοχωνευόμασταν,  τα τηλέφωνα στα σόγια και πόσα ακόμα ...
Tώρα που ενεργώ όπως ιδανικά θα θέλατε κι εσείς, είμαι ανάποδος;

Είμαι αυτός που εσείς διαμορφώσατε και πολύ ευτυχισμένος και γι'αυτό σας ευχαριστώ!
Δε θα αλλάξω τον κόσμο, δε θα ανακαλύψω φάρμακα κατά των επιδημιών, ούτε θα γραφτώ ως ευεργέτης σε κάποια στήλη, όμως και αυτή την χρονιά νιώθω ότι έπραξα στο μέγιστο το σωστό....
Θα συνεχίσω να λεω αυτά που θέλω και θα αφορούν αυτούς που θέλω - για τους υπόλοιπους αδιαφορώ...
Και μέρες που είναι να πούμε 2 όμορφα λόγια, όχι τυπικά ....

Αυτές τις γιορτές να μην φάμε σαν γουρούνια, αλλά με σύνεση και αν κάτι περισσέψει απο το τραπέζι να θυμηθούμε πως δίπλα μας υπάρχει κάποιος που θα το εκτιμήσει όταν το προσφέρουμε (ή ακόμα καλύτερα να το προσφέρουμε προτού καν περισσέψει).
Να υποσχεθούμε στον εαυτό μας, ότι θα προσπαθήσουμε την νεα χρονιά, να πετάξουμε το γκρίζο κουστουμάκι της μίρλας- γκρίνιας και πως επιτέλους θα σκεφτούμε τι ατομικά μπορούμε να κάνουμε για να αλλάξουμε το τοπίο γύρω μας.

Η ευχή αυτών των γιορτών να είναι Χρονιά Καλά - όχι όπως τα εννοούσαμε πριν τα χρόνια των δανεικών, αλλά χρόνια με αξίες και αλήθειες.Χρόνια που ίσως μας φανούν λιγάκι επώδυνα στην αρχή αλλά μόλις εκτιμήσουμε τις αρετές τους, θα ανακαλύψουμε την μαγεία τους.
Αυτές τις γιορτές αν όλοι ευχηθούμε κάτι ανιδιοτελές και αληθινό, με τον γνωστό μαγικό τρόπο αυτό θα εκπληρωθεί!

Καλές γιορτές να έχουμε και του χρόνου τέτοιες μέρες να είμαστε  περισσότερο χαμογελαστοί!

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

2 Μαθαίνω να εκτιμώ το διαφορετικό ακόμη καλύτερα...


Απο τις πολύ όμορφες μουσικές ανακαλύψεις των τελευταίων ημερών!

Οι τελευταίες 15 μέρες είναι τόσο γεμάτες...
Θεωρώ ότι αυτός ο Οκτώμβρης έχει ίσα με 100 μέρες και δε λέει να τελειώσει.
Έχουν γίνει τόσα πολλά, που η καθημερινότητα μας έχει αποκτήσει μια άλλη διάσταση και αυτό βοηθάει στο να μην προσφέρουμε το μπράτσο για τις ενέσεις μιζέριας που μοιράζει η πολιτεία με τους συνεργούς της.

Έχουμε ανακαλύψει μέσα απο διάφορες διαδρομές και γνωριμίες έναν δεύτερο - εναλλακτικό κόσμο, που με όπλο τον πολιτισμό προσπαθεί να πείσει τον κοσμο ότι η ελπίδα δεν περνάει απο τα δελτία ειδήσεων αλλά απο το δικό μας μυαλό, που οφείλουμε να κρατάμε σε εγρήγορση και να "βασανίζουμε" με καινά πράματα.

Αφού το ραδιοφωνικό παιδί μας, το δεύτερο χρόνο ζωής του, κέρδισε την εμπιστοσύνη κάποιων φορέων και λειτουργεί  ως χορηγός επικοινωνίας σε εκδηλώσεις που πραγματοποιούν, έχουμε την τύχη-υποχρέωση να παρακολουθούμε-συμμετέχουμε σε αυτές.
Κάπως έτσι βρέθηκα σε 3 διαφορετικούς χώρους και συνειδητοποίησα πόσα στεγανά ακόμη έχω να βρέξω...

Αρχικά επισκεφτήκαμε την "Αλεξάνδρεια", έκθεση φωτογραφίας στο Πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων.(προλαβαίνετε μέχρι τις 25/10 )
Είναι αφιερωμένη στον Καβάφη και την σχέση του με την πόλη...εγώ κι ο συγκεκριμένος κύριος έχουμε κακές σχέσεις παλαιώθεν.
Έτρεμα στην ιδέα να μου πέσει στο διαγώνισμα των νεων Ελληνικών ποίηση Καβάφη, καθώς τις μέρες που μιλάγαμε για αυτόν εγω ταξίδευα αλλού και αρνιόμουν να παρακολουθήσω.
Κι όμως εκεί στην ηρεμία , παρατηρώντας τις φωτογραφίες του Δημοσθένη Γαλλή & ακούγοντας τα ηχογραφημένα ποιήματα, ντράπηκα καθώς συνειδητοποιούσα στα 38 μου, ότι μάλλον τον είχα αδικήσει τον κύριο Καβάφη.
Δεν θα γίνω θυσιώτης του, ούτε θα τον ερωτευτώ, απλά τον αντιμετωπίζω πιο ευγενικά...εξακολουθώ να έχω κάποιες ενστάσεις για την ποίηση του, όμως μπορω να καταλάβω τι του βρίσκουν όσοι τον λατρεύουν.

Δεύτερη εμπειρία ήταν η παρακολούθηση ενός χοροθεάτρου σε ποίηση Εντγκαρ Αλαν Ποε(με κυνηγάει η ποίηση).
Άσχετος των ασχέτων βρέθηκα την περασμένη Παρασκευή στο OLVIO, για να δω την παράσταση "Όνειρο μέσα σε όνειρο".
Για κακή μου τύχη οι θέσεις μας ήταν δεύτερη σειρά, οπότε το σενάριο να χασμουρηθώ, αποκλείστηκε.
Οι πληροφορίες μου ήταν ότι άκουσα στην συνέντευξη των συντελεστών στις Ραδιοτυπίες, αλλά δεν με είχαν κάνει σοφότερο.
Κι όμως αυτο που για 70 σχεδόν λεπτά παρακολούθησα, ηταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη.
Πρόζα και μοντέρνος χορός απο μια ομάδα νεων παιδιών που δύσκολα θα δεις στο γυαλί, που κάνουν αυτό με αγάπη και όχι για βιοποριστικούς λόγους και δεύτερο χαστούκι στον εγωισμό μου, που δεν αναγνώριζε τον μοντέρνο χορό σαν υψηλή τέχνη.
Απόψε είναι η τελευταία παράσταση των παιδιών στο συγκεκριμένο χόρο και όσοι δεν έχετε κάτι καλύτερο να κάνετε, κατηφορήστε στο Βοτανικό ,στο Olvio.

Τρίτωσε το καλό την περασμένη Δευτέρα, στο Νεο Κόσμο, στην παράσταση "Κill the-M-all".
Για αυτό όμως έχω γράψει εδώ και δε θα το επαναλάβω..

Με όσα γνωρίζω ότι θα συμβούν και οσα θα έρθουν που δεν φαντάζομαι, υποψιάζομαι πως αρχές καλοκαιριού θα έχω μπολιαστεί με πράγματα που είτε δεν γνώριζα, είτε αρνιόμουν να δω για δικούς μου λογους...
Σίγουρα θα εκτιμήσω την δουλειά πολλών ανθρώπων καλύτερα και θα αρχισω να παρακολουθώ- συμμετέχω περισσότερες πολιτιστικές εκδηλώσεις, πέρα απο αυτες που υποστηρίζουμε χορηγικα.

Τώρα καταλαβαίνω τα λόγια του Ηλία(του γνωστού καλού μου φίλου), που κάποτε μου είπε:
"Αν μεγαλώνοντας έχεις το θάρρος να ανακαλύπτεις νεα πράματα και να μην τρομάζεις, τότε θα έχεις ακυρώσει τον Αριστοτέλη..."

Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2013

4 Ρωτάω και μαθαίνω



Επειδή αγνοώ την χρήση του συγκεκριμένου ρούχου θα ζητήσω απο όποιον γνωρίζει και επιθυμεί να μου δώσει πληροφορίες για να με βοηθήσει να προχωρήσω ένα βήμα παρακάτω τις γνώσεις μου!

Ευχαριστώ εκ των προτέρων όλους όσους συμπαρασταθούν στο δράμα μου....

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

6 Ένας χρόνος αποτυχίες



Είναι όμορφες οι επέτειοι ακόμα κι αυτές που θυμίζουν άσχημα πράματα.
Σαν σήμερα πριν ένα χρόνο περίπου στο απόγευμα βγήκε στον αέρα, μια φιλόδοξη σελίδα ενός "πειράματος" απο μια ομάδα ασχέτων ανθρώπων που οδηγό είχαν τα ονειρά τους(και ποιος σας είπε κύριοι ονειροπόλοι ότι είναι κατάλληλος καιρός για όνειρα;)

Η αλήθεια είναι ότι προσπαθήσαμε πολύ αλλά δε τα καταφέραμε....


 Δεν τα καταφέραμε να καταστραφούμε από την πρώτη χρονιά λειτουργίας, είμαστε για λύπηση...δεν προσπαθήσαμε αρκετά...
Δε ξέρω γτ κάποιοι μας εμπιστευτήκαν και μας βάλαν χορηγούς επικοινωνίας ή ήρθαν και μας μιλήσαν ή μας δώσαν δώρα για να προσφέρουμε (τα οποία ηλιθιωδώς δεν κρατήσαμε για μας ή δε μοιράσαμε σε φίλους & γνωστούς, αλλά σε παντελώς αγνώστους σε μας).
Δεν μπορέσαμε να μπούμε σε καυγάδες, ίντριγκες και ότι πιο βρωμερό ώστε να μας σιχαθείτε μια ώρα αρχύτερα.
Τους πραγματικά καλούς συνεργάτες γιατί δεν τους στείλαμε στο πυρ το εξώτερο, αλλά τους κρατήσαμε για δεύτερη χρονιά;
Ειναι μακρύς ο κατάλογος με όσα έγιναν και χρήζουν σίγουρα ψυχιατρικής εξήγησης και σίγουρα στο μέλλον κάποιος ερευνητής θα σκύψει με συμπάθεια πάνω απο το προβλημά μας.


Είμαστε υπόλογοι απέναντι στην Ιστορία και τον Πολιτισμό για όσα κάναμε πέρυσι.
Αλλά ευτυχώς με την δύναμη του Τουτατίς αυτή την σεζόν και με την απόλυτη γνώση όσων συνέβησαν θα φέρουμε σε πέρας την αποστολή μας!
Θα βουλιάξουμε το καράβι και θα ησυχάσετε απο την παρουσία μας.

Αν παρ'ελπίδα αποδειχτούμε κατώτεροι των περιστάσεων και αποτύχουμε ξανά, μην στεναχωριέστε, υπάρχουν κι άλλα χρόνια μπροστά μας.

Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

7 Eπιθυμίες...



Τα πιο βαριά ναρκωτικά που έχω πάρει είναι ο φόβος και η ελπίδα....


 Έχει μια υπέροχη συννεφιά τώρα το πρωί και θέλω να κάτσω σπίτι, να μην παω στο μαγαζί να βγάλω την παραγωγή για το Σ/Κ αλλά πρέπει να το κάνω γτ η ανταλλακτική σχέση μου με τις υπηρεσίες και τα λοιπά αγαθά προυποθέτει να δίνω χρήματα, που μου αποδίδει η επικερδής(;) εργασία μου...

- Θέλω να βρέξει...μπορεί να βρέχει όπως στο νησί 3 μέρες σερί;
Όχι γιατί ζηλεύω αυτούς που κάνουν ακόμη μπάνια ή αυτούς που τους περισσεύουν φράγκα για βόλτες, αλλά να..μου έχει λείψει η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος, η υγρασία στον αέρα πριν ξεκινήσει η καταιγίδα.

- Θέλω αυτό το χειμώνα που έρχεται να μην ξανασυναντήσω μαλάκα κόσμο στο διάβα μου.
Άδειασα τις ντουλάπες και τα συρτάρια και την αποθήκη απο σκελετούς και απολιθώματα ...να γεμίσουν με χρώματα, με όμορφα πλασματα, με οτιδήποτε ρε αδερφέ θα μου παίρνει μακρυά το έμμονο γκρίζο της καθημερινότητας όποτε θα το κοιτάζω.
Δεν θα αντέξω άλλη μια χρονιά να βασανίζω την νοημοσύνη μου με τα απωθήμενα τρίτων, δόξα τω θεω, έχω ακόμη μπόλικα δικά μου να νταραβερίζομαι.

- Θέλω όσα έχω σχεδιάσει και το καλοκαίρι φαντάζαν στα αυτιά και τα μάτια των "εκλεκτών" που τα δημοσιοποιήσα πολύ φιλόδοξα, να πραγματοποιηθούν στο 70%(τουλάχιστον).
Αν στο ενδιάμεσο μου καρφωθεί και κάτι νεο να προσπαθήσω, να ολοκληρώσω τα τρέχοντα ή να ζητήσω βοήθεια γιατί δεν χρειάζεται η αρχή του επόμενου καλοκαιριού να με βρεί  ξανα με ένα Χ αριθμό πλάνων σε καθεστός "προσεχώς εγκαίνια".

- Δεν θέλω να με ξαναβάλουν στην διαδικασία να είμαι φίλος με όλους.
Αισθάνομαι μια χαρά με όσους πραγματικά γουστάρω και τα ουτοπικά "ολοι μαζί αγαπημένοι" τα επιστρέφω στους εμπνευστές τους.
Θα πλήταμε αφάνταστα αν όλοι τα πηγαίναμε καλά με όλους(δε θα είχε και νόημα  η σοφή ρήση "Αδερφια προς τι το μίσος κι ο αλληλοσπαραγμός" και  θα είχαμε πρόβλημα επιβίωσης για ψυχολόγους/ψυχίατρους, παπαδαριό και λοιπούς επαγγελματίες του ανθρώπινου πόνου και δράματος)

- Δε θέλω να ακούσω κανένα να κάνει μάθημα ηθικής...βγάζω αφρούς όταν κηρύττουν κάτι ατομάκια που έχουν διπλή/τριπλή ζωή, που τα κέρατα τους ξύνουν τα σύννεφα,  που πηδάνε την γυναίκα του καλύτερου τους φίλου και άλλοι καρτουνίστικοι χαρακτήρες.
Ρίξτε μια προσεχτική ματιά στην πισίνα με τα σκατά που κολυμπάτε και σταματήστε να προσποιήστε ότι είναι υπερχλωριωμένο νερό.
Και να προσέχετε όταν μιλάτε... γτ αυτό που κατηγορειτε στους άλλους, επιστημονικά αποδεδειγμένο, κρύβεται και κάπου μέσα στην "φωλιά" σας απλά δεν το γνωρίζετε...

- Θέλω να σταματήσει αυτη η μπαρούφα που λέει οτι είναι μόδα το μαλλί και το μούσι...εμείς που το κάναμε πολύ πριν γίνει hip, δεν θέλαμε να δημιουργήσουμε τάση.
Απλά βαριόμασταν να ξυριστούμε και δεν γουστάραμε το clean cut look, τόσο απλά.
Όλα τα υπόλοιπα είναι για να γράφονται μαλακίες στα εναπομείναντα περιοδικά και για να τα αντιγράφουν οι Ελληνες celebrities(υπάρχει ακόμα αυτό σαν δόκιμος όρος;), ώστε να ασχολιόνται μαζί τους οι λοβοτομημένοι του τόπου τούτου.

- Θέλω να συμβεί ένα θαύμα(δε με νοιάζει ποιος θεός θα το προσφέρει, αν είναι τοτέμ ή ο Μανιτού) και να μαζευτεί αυτό το σίχαμα που έχει δημιουργηθεί στο διαδίκτυο απο την φυλή μας.
Καλή η ελευθερία του λόγου και της έκφρασης αλλά η παντελής έλλειψη γενικότερης παιδείας
έχει δημιουργήσει μια φρικτή κατάσταση που τα παράσιτα επιβιώνουν, "κλέβοντας" αξία απο τους πραγματικά προσφέροντες και δεδικαιώνται σε ότι υποστηρίζουν καθώς η καλλιέργεια κρετίνων όλα αυτά τα χρόνια έχει αρχίσει να δίνει αποτελέσματα.

- Τέλος θέλω να μην ξαναδώσω αυτό τον χειμώνα την γνωστή ευχή σε κανέναν που με νευριάζει...ας παραμείνει ακόμη ανέραστος και κομπλεξικός.
Δεν είμαστε εδώ για να τους βοηθήσουμε(γιατί πες πες δε ξέρεις καμιά φορά τι μπορεί να γίνει και συν αυτώ,  ο Ασκητής κι οι συναδελφοί του κλέφτες θα γίνουν;), αλλά για να σπάμε πλάκα μαζί τους!

Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

1 Mόνο αγάπη...



Το τραγουδάκι έρχεται απο το 1990 και απο μια μπάντα που δεν της δώκαμε τότες την πρέπουσα σημασία.

Αφιερώνεται στους απανταχού ηλίθιους του σύμπαντος που  δε βρέθηκε κανείς να δει κάτι καλό σε αυτούς γιατί απλά δεν έχουν τίποτα πέρα απο άχυρο μέσα τους και προσπαθούν να μας χαλάνε την ζαχαρένια μας.(επι ματαίω, κύριοι/κυρίες μου έχουμε αναπτύξει ισχυρά αντισώματα στην μαλακία σας)

Πηγαίνει σετάκι με την πλήρη αδιαφορία μας και την προειδοποίηση ότι στο τσίρκο πάντα οι ακροβάτες έχουν δίχτυ προστασίας απο κάτω....αν αυτοί θεωρούν εαυτούς τόσο γαμάουα που το απαξιώνουν, ας φροντίσουν τουλάχιστον να υπάρχει κάποιος να μαζώξει τα απομεινάρια απο την πτώση τους....


Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

3 λετς κουκ αγκαιν

Δεν εχω τίποτα με την "ευγενή" κάστα των νοικοκυραίων/νοικοκυράδων που μοιράζουν τις συνταγές τους στο διαδίκτυο αλλα τα έχω πάρει στο κρανίο τις τελευταίες μέρες που διαβάζω σε κάποιες σελίδες που έχουν πολλούς οπαδούς κάποια τραγικά πράματα, που για να τα κάνεις ή άσχετος είσαι ή επικίνδυνος ή είχες μια κακιά στιγμή ...

Απλά και μικρά πραματάκια που είναι βασικά και χαλάνε την γεύση στο φαγητό όταν γίνουν με λάθος τρόπο και δεν βρίσκετε ένας άνθρωπος να αφήσει ένα σχόλιο και να πει τ'αυτονόητα:
"Aυτό αν το κάνουμε έτσι είναι λάθος και θα μας δώσει κατώτερο ποιοτικό αποτέλεσμα..."
Δεν θες παιδί μου να το πεις δημοσίως, στείλε ένα mail στον συνάνθρωπο και εξήγησε το- συζήτησε το, να  βοηθήσεις.
Οχι να με στολίζεις κοσμητικά επίθετα και να με αποθεώνεις - δε με κάνεις καλύτερο έτσι...γιατί κι οι αλλοινοί που διαβάζουν, το παίρνουν και το εκτελούν στραβά.(το θέμα εδω είναι πόσο ψώνιο/αλάνθαστος είσαι για να δέχεσαι παρατηρήσεις απο τους αναγνώστες σου, αλλά αυτο είναι μια άλλη μεγάλη πονεμένη ιστορία...)

Δεν θα αποκεφαλίσουμε κανέναν για κάποιο λάθος(ουδείς άσφαλτος άλλωστε), αλλά αυτη η πελώρια γλώσσα που κυκλοφορεί σαν λυμένη γραβάτα και πασαλείβει το συμπαν χωρίς να διαβάζει τις περισσότερες φορές καν το περιεχόμενο, καλό δεν κάνει σίγουρα.
Στο μάτι ενός επαγγελματία αυτα φαίνονται και είναι κρίμα γιατί το διαδίκτυο μας προσφέρει την δυνατότητα να ανακαλύψουμε πάρα πολλά και να βελτιωθούμε στην κουζίνα μας.
Ακόμη κι εγώ έχω βρει εξαιρετικές συνταγές σε διάφορες σελίδες που τις αγνοούσα και ήταν ΠΕΝΤΑΝΟΣΤΙΜΕΣ - έχω βρει και άλλες που είδα τα λάθη στην εκτέλεση και τα διόρθωσα (θελω να πιστεύω ότι είναι κακιά στιγμή κι όχι τα άλλα 2 που προανέφερα).

Πάμε να δώσουμε σήμερα μια πανεύκολη συνταγούλα για γλυκάκι δροσερό, όσο κρατάει ακόμη το καλοκαίρι.

Πανακότα σοκολάτα με άρωμα Baileys

- 500 gr. κρεμα γαλακτος
- 100 gr. γαλα
- 150 gr. ζαχαρη
- 200 gr σοκολατα κουβερτουρα
- Λικερ Baileys
- 10 gr. Ζελατινη(φυλλα)

Σε κατσαρολάκι γαλα-κρεμα γαλακτος - ζαχαρη.(1)
Σε μπωλακι κρυο νερο και μουσκεύουμε την ζελατινη(φύλλα) να μαλακώσει.
Σε έτερο μπωλακι κομματιάζουμε την σοκολάτα.

Στην φωτια με συρμα(ανακατεύουμε μην μας πιάσει) να βρασει και να φουσκωσει το 1.
Αποσυρουμε και με το χερι σταγγιζουμε την μαλακωμενη ζελατίνη και την ρίχνουμε στο 1.
Ανακατεύουμε να μην μεινουν τυχον κομματάκια και αφου διαλυθεί καλά, ενσωματώνουμε την σοκολάτα - συνεχίζουμε το ανακάτεμα μέχρι να στρώσει το μίγμα.
Στο ΤΕΛΟΣ αρωματίζουμε με το λικερ (βάζουμε όσο καταλαβαίνει ο καθένας - εγω πχ βάζω 3 κουτάλια της σούπας, το ιδανικο για το μ.ο ειναι 2).
Αφήνουμε να κατέβει λίγο(κανένα τεταρτακι) η θερμοκρασία και μοιράζουμε σε μεγάλη φορμα σιλικονης ή μικρα μπωλάκια και βάζουμε στο ψυγείο για πάγωμα.
Αν έχουμε εκτελέσει σωστά και τα υλικά μας ήταν σωστά ζυγισμένα, τότε σε 4 ωρες είναι έτοιμη για κατανάλωση(για μικρες φορμες ή μπολάκια , για μεγάλη φορμα σιλικόνης αφηστε καλύτερα 8 ωρες για να είμαστε σιγουροι - εγω την αφησα 12 προχθες).

Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2013

2 Άκου μάνα...



Τι ωραία μουσικούλα που ακούγαμε στα 90's...βεβαια τότε την ψιλοβρίζαμε γτ μας φαινόταν χειρότερη απο τις παλιότερες δεκαετίες αλλα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και δεδικαίωθηκε!
Η κιουρία στο βίδεο είναι Αυστραλέζα και εγώ την γνώρισα με κάπως "ιδιαίτερο" τρόπο...

Ξαδερφος βγάζει τα προς το ζην εργαζόμενος σαν μουσικός επενδυτής στα βραδυνά shows γνωστής λεωφόρου της Αθήνας.
Επισκεπτόμενος μια φορά κοίταξα τις λίστες του και ότι δεν γνώριζα τον ερώταγα να με διαφωτίσει.
Μου είπε οτι αυτό το κομμάτι του το σύστησε η συντροφός του όταν πήγε για δουλειά στο μαγαζί .
Ναι, έχει σχέση και μάλιστα πολύ σοβαρή με ένα κορίτσι που έφτασε στην χώρα μας για να δουλέψει σαν χορεύτρια σε strip show, αλλα συναντήθηκε με τον άνδρα της ζωης της και σε συνδυασμό ότι όλο αυτό ήταν λίγο πιο άγριο απο αυτό που της είχαν περιγράψει, της γύρισε το μάτι κάπως και τα παράτησε.

Το θανάσιμο αμαρτημα φυσικά για το σκατόσογο μας - οτι κάποτε δούλευε σε αυτό το μαγαζί- διατελεί  ασυγχώρετο σε υπέρτατο βαθμό ώστε πέραν της απομόνωσης του ζευγαριού να έχουν πληρώσει το μάρμαρο κι οι γονείς του.
Περισσότερη πλάκα  απο όλους έχει η μάνα μου, η οποία θέλει να το παίξει ανετη αλλά της βγαίνει όλη η "χριστιανική" μισαλλοδοξία- εκει που κηρυττει το αγαπάτε αλλήλους, παίρνει στροφή 180 μοιρών κι αρχίζει εμένα για το μαλλί, συνεχίζει με την πουτάνα του ξαδέρφου και κλείνει με την άχρηστη που στραβώθηκε ο άλλος ξάδερφος και παντρευτηκε και χάλασε την ζωη του.

Όταν καλμάρει η φουρτούνα και μπορεί να συζητήσει λογικά δέχεται οτι ο πρότερος βιος μπορεί να μην επηρρεάσει τον μέλλοντα και πως ο Ιησούς δεν ειχε θέμα με την πόρνη και φυσικα πως δεν τα εννοεί οσα λεει για μένα και το πόσο πιο ευτυχισμένη θα είναι αν κουρευτώ/οχι πως τωρα δεν είναι αλλά μια τζουρα παραπάνω θα την τραβήξει αν συμβεί το "ατύχημα".
Όλο αυτό φυσικά σε θεωρητικό επίπεδο γτ αν φύγει η κουβέντα σε επίπεδο "αφου τα λες αυτά, γτ κακολογείς την κοπέλα;", οφείλεις να είσαι προετοιμασμένος για το δευτερο/τρίτο/τέταρτο ημίχρονο....

Αισιοδοξώ πως μια μέρα των ημερών θα βρώ το σωστό κουμπάκι και θα την πάρω μαζί μου στα παιδιά και θα δει το λάθος της - εδω πλεον έχει πειστεί ότι δεν παίρνω ναρκωτικά, δεν κατεβαίνω σε φασαρίες, δεν είμαι αδερφή και πολλά άλλα τέτοια φαιδρά που κατά καιρούς μου είχε παλιότερα προσάψει(όλα αυτα που κάνουν oι  μαλλιάδες δλδ)....θα μου πεις εσυ είσαι γιος της και μπορεί να καταλάβει καλύτερα, αλλά κι ο ξαδερφος ανθρωπος σαν  έμενα ειναι (κι ομορφοτερος!), δεν είναι εξωγήινος κι ας προσπαθήσει να φορέσει τουλάχιστον μια φορά τις παντόφλες της δικής του μάνας, που στανταράκι δεν θα πέταξε απο την αρχή την σκούφια της στο άκουσμα μιας τέτοιας συντρόφου για το παιδί της....

Τετάρτη, 4 Σεπτεμβρίου 2013

6 Το ψάρεμα



Μεγαλώνω και η ομολογία της οικογένειας μου είναι πως έχω αποκτήσει πολλά χαρακτηριστικά της γιαγιάς Μαρίνας.
Ευτυχώς όπως λένε έχω ενσωματώσει τα ελάχιστα καλά της και τα όσα αρνητικά μάλλον χάσαν το δρόμο γιατί διαφορετικά θα είχαμε θέμα...
΄Ετσι τα φαγητα μου μοιάζουν στις γεύσεις της και η διπλωματία που ήταν πάντα το δυνατό χαρτί της δείχνει ότι γίνεται και δικό μου.

Καλός ακροατής πάντα ήμουν, όμως κάποιες στιγμές η κανάτα ξεχύλιζε και οι παροιμιώδεις εκρήξεις μου έχουν μείνει αξέχαστες σε όσους βρισκόταν στο λάθος μέρος-την λάθος στιγμή.
Πλεον φροντίζω  το νερο να μην γεμίζει τις δεξαμενές μου, απασφαλίζοντας μια μικρή τρύπα στην βάση τους και διώχνοντας τα  πολυκαιρισμένα ύδατα.

Κάπως έτσι βλέπω με περισσότερη κατανόηση καταστάσεις και ανθρώπους που παλιότερα μπορεί να ήθελα να αποκεφαλίσω-κάψω ζωντανούς-κρεμάσω σε δημόσια εκτέλεση στο Σύνταγμα(και άλλες τέτοιες ευγενικές σκέψεις), ψαχνωντας παράλληλα που μπορεί να έχω κάνει λάθος στις σχέσεις αυτές.

Αυτο που δε μπορώ να καταλάβω και δε μπορώ να βρω την άκρη είναι η διαχρονική συμπεριφορά όσων διατελούν ανέραστοι ή έχουν εργονομικό πρόβλημα.
Δεν έχεις σεξουαλική ζωή και όλοι εμείς τι σου φταίμε;
Δόξα το θεω υπάρχουν εξαιρετικοί επιστήμονες για την στυτική δυσλειτουργία και φυσικά κυκλοφορούν στα φαρμακεία ένα σωρό σκεύασματα που βοηθάνε.
Αν την έχεις μικρή δούλεψε στην τεχνική ή βρες κάποια σαν την Ταυγέτη που δεν έχει δει χαρά να σε κάνει είδωλο ή ξεκίνα τα ψυχικά σε όσες για διάφορους λόγους δεν έχουν ερωτική ζωή και δεν έχουν "μεγάλες" απαιτήσεις.

Η λύση για την "μικρή" αλήθεια βρίσκεται μέσα στο μυαλό σου και καιρός είναι να το καταλάβεις πως με το να ζηλεύεις και να μισείς όλον τον κόσμο δεν θα πάρεις πόντους πουθενά παρα μόνο στον ηλίθιο εγωισμό σου.
Δεν είσαι ο μόνος στον πλανήτη ,μην το παίρνεις προσωπικά - υπάρχουν και εξαιρετικοί πλαστικοί χειρούργοι για μόνιμες λύσεις...δε θα γίνεις John Holmes αλλά σίγουρα θα απαλλαγείς απο τσιμπιδάκια και συναφή χρήσιμα .

Και για να μην σκας όλο τον κόσμο με τα θεματά σου και μιας κι είπα να προσπαθήσω να γίνω καλός άνθρωπος σου κάνω μια πρόταση , το ψάρεμα είναι μια εξαιρετική διέξοδος χαλάρωσης και παράλληλα σου εξασφαλίζει τροφή συν ότι γνωρίζεις ανθρώπους που εχουν το ίδιο χόμπυ.
Και η συναναστροφή με κόσμο πέρα απο οτι μας κάνει καλύτερα άτομα ,μπορεί έχει και τα τυχερά της (σύσταση ενός καλού γιατρού).

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

5 La Haine



    Παρασκευή πρωί στην Καλλιθέα....

Μου λύνεται το κορδόνι και σταματάω στο τοιχάκι ενος παιδικού σταθμού να το δέσω.

Ένας πιτσιρίκος γύρω στα 5 έρχεται κοντά στα κάγκελα που μας χωρίζουν, βλέπω στο βλέμμα ότι θέλει κάτι να πει και τον περιμένω ...

-"Είσαι γκέι;"
-.....
-"Η γιαγιά λέει  τα αγόρια που έχουν μακρυά μαλλιά είναι ανώμαλοι και γκέι"
-....

     Φεύγει τρέχοντας στην παρέα του, ενώ προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τι έχω ακούσει λίγο πριν.
Πλησιάζει μια κοπέλα που προσέχει τα παιδάκια κι εχει ακούσει τα πάντα και μου ζητάει συγγνώμη.
Μου δικαιολογεί τα παιδιά που ακούνε τα απίστευτα στα σπίτια τους και τα μεταφέρουν εκει - πόσο δυσκολεύονται να τα πείσουν ότι αυτό που λένε δεν είναι καλό.
Χαμογελάω και της λεω ότι ξέρω απο μικρά παιδιά και δεν παρεξηγώ.

   
      Φτάνω στην τράπεζα, κάνω την συναλλαγή και γυρνώντας σπίτι προσπαθώ να φτιάξω την εικόνα αυτής της γιαγιάς.
Γύρω στα 55, συντηρητικών καταβολών, με προφανή έλλειψη παιδείας και άρνηση για το διαφορετικό.
Αυτή κι οι φίλες της μεγαλώνουν τα εγγόνια τους με διδαχές παρόμοιες (π.χ. όποια φοράει κοντό φόρεμα είναι πουτάνα, όποιος είναι αυτό απαγορεύεται να κάνει εκείνο και άλλα τραγικά - που δυστυχως τα εχω ακούσει και στο κύκλο των γνωριμιών των δικών μου γονιών....) και ίσως αν είναι "προχωρημένες" να γράφουν και στο διαδίκτυο και να τροφοδοτούν με  δηλητήριο τον μύλο της μισαλλοδοξίας.

            Ο ρατσισμός  δεν θα καταπολεμηθεί λοιπόν με ένα νομοσχέδιο....πρέπει όλοι εμείς να διορθώσουμε πρώτα τον εαυτό μας.
Δε σου κάνει ο άλλος, μια χαρά...μην ασχολιέσαι μαζί του.
Δε σε ενοχλεί σε κάτι, δε τον ενοχλείς - τόσο απλό.
Γιατί αύριο που εσύ δε θα αρέσεις σε κάποιον και θα σε πιάσει στο στόμα του δε νομίζω να το ευχαριστηθείς...
Έχουμε πολύ καλύτερα πράματα να κάνουμε απο το να βρίσκουμε λόγους να μισούμε τον απεναντί μας....
Το μόνο που καταφέρνουμε με τέτοιες συμπεριφορές είναι να καταστρέφουμε την κοινωνική βάση και όταν αυτά τα φαινόμενα αποκτούν εύρος και κοινό , να προσφέρουμε κακό θέαμα και για γινόμαστε περίγελοι....

  Υ.Γ

Για το πιτσιρικι αυτό, μια φίλη που το συζητήσαμε μου είπε πως μεγαλώνοντας θα τιμωρήσει την γιαγιά-καθοδηγητή αφήνοντας πολύ πιο μακρυά μαλλιά απο αυτούς που "ενοχλούν"  την εν λόγω κυρία!

Σε πρώτη ευκαιρία δες το La Haine του Mathieu Kassovitz - δύσκολη και σκληρή ταινία αλλά θα σου δείξει τι εστί πραγματικά το μίσος....

Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

0 Golgotha & Colosseum blues

         Στην δική μου συνείδηση ο Γολγοθάς έχει να κάνει με το τόπο ενός μαρτυρίου, οπότε τον έχω καταχωρήσει ως κάτι ιερό (σαν κάθε τόπο μαρτυρίου και βαρβαρότητας που έχει συνέπεια απώλειας ανθρώπινης ζωής)
Στους περισσότερους εκεί έξω η εν λόγω τοποθεσία είναι ιερή για θρησκευτικούς λόγους και έχει εμφυτευτεί σαν τέτοια έννοια στο υποσυνείδητο τους.

        Παρατηρώ τελευταίως ότι έχουν εγκαταλειφθεί οι "καβαφικοί βάρβαροι" απο την καθημερινότητα και έχουν αντικατασταθεί με το προαναφερόμενο λόφο.
Όλοι ανεβαίνουν το δικό τους - όλοι καθημερινά σταυρώνονται .
Ο πόνος και το δράμα πουλάνε (κατά πως συμβουλεύουν οι διαφημιστές) και σε μια κοινωνία σαν την δική μας που πιέζεται οικονομικά και τα συναισθήματα διογκώνονται και επηρεάζουν την λογική βλέπω πολλούς που βαδίζουν αυτό το δρόμο.
Οι εξυπνότεροι όλων δεν αναφέρουν καν ποιος τους έχει φορτώσει τους σταυρούς που κουβαλάνε και αφήνουν το κοπάδι των "πιστών" να στρέφονται εναντίον "απάντων των Ρωμαίων" που τους καταδικάζουν.
Η πλειοψηφία σηκώνει το δάκτυλο να δείχνει τους Πόντιους Πιλάτους της - που συμμετέχουν στο θέατρο του παραλόγου πρόθυμα, αφού κερδίζουν θέση στο κάδρο της αναμνηστικής φωτογραφίας και έτσι εύκολα μπορούν μεθαύριο να ενδυθούν το μανδύα του εσταυρωμένου αλλάζοντας ρόλο και απο θύτες γίνουν θύματα προσελκύοντας κι αυτοί στις "ενορίες" τους πιστούς.

    Αυτοί όλοι είναι μέλη της κοινωνίας που ζούμε....

         Αξιολογότατα μέλη της συμμορίας του Γολγοθά  είναι και οι "λειτουργοί" των ΜΜΜ(Μέσα μαζικής μαλάκυνσης).
Τι κι αν έκλεισαν τα προπύργια που εμπότιζαν με μυθώδη ηλιθιότητα τις μάζες ;
Στην εποχή του free press και του διαδικτύου οι επίγονοι των παραμυθάδων των 90's -00's συνεχίζουν την κοινωνική προσφορά και πάντα φροντίζουν να προκαλούν ωστε να τους ξεφωνίζουν για παροπιδισμό και έλλειψη αντίληψης της πραγματικότητας αρκετοί(για να διακυρήξουν το πόσο άδικα φορτωθήκαν απο τους δικαστές τους το δικό τους "σταυρό"), με προφανή σκοπό να κερδίζουν μεγαλύτερο κομμάτι απο την πίτα που υπάρχει στο τραπέζι.
Πως αλλιώς να δικαιολογήσω αυτά που διαβάζω και μου θυμίζουν κακή αντιγραφή των εντύπων πριν 20 χρόνια...

     
       Τα διάφορα θηρία γύρω μας αντιλαμβάνονται πως αυτοί που τα επισκέπτονταν και πληρώναν για να τα απολαύσουν λιγοστεύουν επικινδυνα.
Προτού συνειδητοποιήσουν ότι οι ένδοξες μέρες τελειώσαν θα δείχνουν τα δόντια τους αριστερά & δεξία και θα κάνουν κινήσεις εντυπωσιασμού.
Τα πιο "σοφά" θα κρατήσουν όση λάμψη τους έχει μείνει, θα βρουν μια γωνιά και εκεί θα αναμένουν ττους επισκέπτες τους.
Τα πραγματικά ζωα αφού θα κατακλυστούν απο τα πιο αιμοσταγή ενστικτά τους θα επιδωθούν σε μια μάχη στις κατα τόπους αρένες μέχρι την τελική εκκαθάριση των πιο δυνατών στο νεο Koλοσσαίο....

         Οι απολυταρχίες χρησιμοποιούσαν τα θεάματα για την ψυχαγωγία του πλήθους....σήμερα τα θεάματα έχουν γίνει κομμάτι της καθημερινότητας και την διαμορφώνουν....
Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη διέξοδοι για όσους έχουν τις κεραίες τους σε λειτουργία....


Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

2 Κυριακή βράδυ στο Αγγέλων Βήμα


           Ήμουν στο νησί και την μέρα του Πάσχα στα καθιερώμενα τηλεφωνήματα της μέρας υπήρξε η πρόταση να παρακολουθήσουμε με την επιστροφή μας, την παράσταση "Το φιλί του Ιούδα".
Απάντησα "αν δεν προκύψει κάτι γιατί όχι" χωρίς να έχω ιδέα τι ήταν αυτό που μου προτείναν να παρακολουθήσω(και με το μυαλό στο να βρω μια πετυχημένη δικαιολογία αν ήταν μούφα η παράσταση)!
Το απόγευμα της ίδιας μέρας μπήκα ο δυστυχής στο Αθηνόραμα να καταλάβω τι ακριβώς πραγματεύεται η παράσταση και τι λένε όσοι την είχαν δει.

   Αν κάποιος προσέξει τις κριτικές θα αποτρελαθεί γτ είναι των άκρων - το απόλυτο 0 οι μισές, η απόλυτη αποθέωση οι υπόλοιπες.
Δεν με βοήθησε πολύ αυτή η κίνηση και το φιλόσόφησα....τηλεοπτικά δεν είχε τίποτα(δεν περίμενα να φτάσουμε τελικό και να τον πάρουμε!), ραδιοφωνικά δε θα χάλαγε ο κόσμος αν παίρναμε ένα ακόμη ρεπό, πρωταγωνιστεί κι αυτό το εξαιρετικό παιδί ο Μάνος Καρατζογιάννης, την πήραμε την απόφαση.
Βρίσκοντας την διεύθυνση του θεάτρου χαλάστηκα...Σατωβριάνδου πίσω απο το Εθνικό Θέατρο δεν ήταν κι η καλυτερή μου.
Γενικότερα το κέντρο στην περιοχή πέριξ της Ομόνοιας δε με θέλγει.
Σίγουρα δε θα πήγαινα με συγκοινωνία εκεί βράδυ!

     Την Κυριακή περίπου στις 20:30 βρεθήκαμε στο Αγγέλων Βήμα - με κέρδισε το κτίριο που στεγάζεται με την πρώτη ματιά.
Ενα υπέροχο ανακαινισμένο νεοκλασσικό που φιλοξενεί στα επιπεδά του πολλές εκδηλώσεις.
Δεύτερη θετική εντύπωση οι τιμές στα εισιτήρια(μόνο 10€), στα προγράμματα* (5€) και στο εξαιρετικό καφέ.

*Πρόγραμμα - βιβλίο με υπέροχη παρουσίαση της παράστασης και της ιστορίας πίσω από αυτήν.

     Λίγο μετά τις 21:00 ανεβήκαμε στο 2ο όροφο που στεγάζεται το θεατράκι(80 θέσεων) και πήραμε θέση για να παρακολουθήσουμε την παράσταση.
Με το ξεκίνημα της νιώσαμε πως μεταφερθήκαμε στα 1897 που διαδραματίζονται τα γεγονότα - η δε ταυτοποίηση των ηθοποιών με τα πραγματικά πρόσωπα ήταν φοβερή...στην δεύτερη πράξη βρεθήκαμε πραγματικά στη Νάπολη του 1899.
Τελειώνοντας η παράσταση το συναίσθημα μας ήταν οτι είχαμε γίνει κοινωνοί μιας απο τις καλύτερες παραστάσεις που φέτος έχουν παιχτεί στην Αθήνα.
Ενα καταπληκτικό καστ με προξέχοντα τον Μάνο που νομίζεις κάποια στιγμή οτι μπροστά σου είναι ο  Οσκαρ Ουαίλντ(αναστημένος) αυτοπροσώπως.
Να την δείτε οπωσδήποτε όσοι αγαπάτε το καλό θέατρο !!!


     Το Αγγέλων Βήμα θα μας ξαναδεί προσεχώς - ξεκίνησε την Κυριακή μια παράσταση για την επιρροή της προσωπικότητας του Τζον Λένον στην αμερικάνικη νεολαία στα τέλη του '70, λίγο πριν την επανεκκλογή Νίξον και τους μηχανισμούς που χρησιμοποιήθηκαν απο τις μυστικές υπηρεσίες ώστε να εξοριστεί το πρωην "σκαθάρι" απο την χώρα και να μην αποτελεί "κίνδυνο"(το κείμενο είναι γραμμένο με βάση τα υπαρκτά αρχεία του FBI, απο το φάκελο John Lenon που δόθηκαν κάποια στιγμή στην δημοσιότητα).
Ειναι μια σπουδή στο πως το συστημικό κράτος παρεμβένει στις ζωές των πολιτών και πως τις οδηγεί στα νερά που επιθυμεί.

Συντελεστές της παράστασης "Το φιλί του Ιούδα" την προσεχή εβδομάδα θα μιλήσουν στο Sin Radio και στην εκπομπή του Λουστράκου.Keep in touch!

Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013

2 Για την Χαρά!



Ήταν την προηγούμενη Παρασκευή μετά την "συνέντευξη" του κ.Γιώργου Χριστοδούλου στο Λουστράκο(την Πέμπτη το βράδυ) , όταν χτύπησε το τηλέφωνο και στην άλλη άκρη της γραμμής ο Παύλος μου ανακοίνωνε ότι η τελευταία παράσταση της Ρίτας θα διέθετε μέρος των εσόδων της στο Κ.Ε.Α Χαρά.

Αντίδραση πρώτη - Τι είναι το Κ.Ε.Α Χαρά;
Αντίδραση δεύτερη - Να υποψιαστώ οτι έχουμε την χορηγία επικοινωνίας με ότι συνεπάγεται;
Αντίδραση τρίτη .....κρύος ιδρώτας!

Στο email μου είχα λάβει όλα όσα χρειαζόμασταν για να φτιαχτεί μια αφίσα και ένα δελτίο τύπου(πως γράφουν δελτία τύπου ,οεο;).

Η αφίσα ήταν δουλειά του κοριτσιού μας που επιμελείται όλα τα συναφή και αυτό ήταν το εύκολο κομμάτι.
Ξεκίνησα από την σελίδα του Κ.Ε.Α Χαρά - να μάθω τι ακριβώς κάνουν αυτοί οι οι άνθρωποι.
Δε θα σας πω τίποτα απολύτως αλλα θα σας προτρέψω να μπείτε κι εσείς στην σελίδα τους και να διαβάσετε .

http://www.kea-hara.gr/


Δεν ξέρω αν η πρώτη μου απόπειρα να συντάξω ενα δελτίο Τύπου ήταν επιτυχής, χαίρομαι που το έχω δει σε διάφορες σελίδες μαζί με την παραπάνω αφίσα και που όλο αυτό έχει υποστηριχθεί απο πολύ κόσμο.

Την Κυριακή στις 19:00 στο θέατρο Αλμα θα είμαστε εκεί για να ξαναδούμε πως τελικά εκπαιδεύτηκε η Ρίτα και για να υποστηρίξουμε αυτή την πρωτοβουλία.
Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για αυτά τα παιδιά και το στοίχημα για μας είναι να μην τα θυμόμαστε μόνο Χριστούγεννα - Πάσχα, αλλά και τον υπόλοιπο χρόνο.

Σαν κομμάτι του Sin Radio θέλω να πω ότι για το προαναφερόμενο στοίχημα δουλεύει όλη η διαχειριστική ομάδα και πως θα τα καταφέρουμε.
Πολλές ευχαριστίες σε όλα τα παιδιά που συνεργάζονται μαζί μας για την υποστηριξή τους σε αυτή την προσπάθεια και όσοι έχετε λογαριασμό στο Facebook ,κοινοποιήστε την εκδήλωση για να την δουν περισσότεροι και να γεμίσουμε το θέατρο!(ο σύνδεσμος είναι κάτω απο την αφίσα της εκδήλωσης)


Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

7 φακτς

Στα 21 μου ένας άνθρωπος προσπαθούσε να μου δείξει ότι πρέπει να ακούς καλά προτού απαντήσεις.
Όσο περνούσαν τα χρόνια συνειδητοποίησα ότι το ίδιο ισχύει και για όσα βλέπεις - παρατηρείς.

Στα 38(σχεδόν) έχω εξελίξει το μοντέλο και ακούω -βλέπω - παρατηρώ - διαβάζω αλλά δεν μπαίνω στην διαδικασία να απαντήσω....

Όπως είπα και σε νεαρή φίλη πρόσφατα το μυστικό δεν βρίσκεται στο να ασχολιέσαι με τον άλλον αλλά στο πως θα φτάσεις εκεί που και δε θα μπορεί να σε φτάσει αλλά και οι φωνές του δε θα ακούγονται.

Αφήστε να φωνάζουν όσο θέλουν ,όσο ανεβαίνετε τόσο λιγότερο θα τους ακούτε....αλλά ποτέ μην ξεχνάτε απο που ξεκινήσατε και τους ανθρώπους που σας υποστηριζουν εκει στην βαση της πυραμίδας.

Γιατί εξέλιξη σημαίνει βελτιώνομαι, προχωράω κι ανακαλύπτω όχι γίνομαι αλαζόνας και μισάνθρωπος.
Επειδή δεν γίνεσαι η νεα Μαρια Αλιφερη(ξερεις αυτη που τους αγαπουσε ολους φωναχτα) δεν σημαινει ότι δεν εκτιμάς - απλά έχεις το δικό σου τρόπο να το βγαζεις.
Και τους ανθρωπους που αγαπάνε πολύ, προσωπικα  τους αισθάνομαι σαν τους Δαναους ή ακόμη χειρότερα σαν τους "εξερευνητές" του Νεου Κόσμου(οχι φυσικά της συνοικίας) ....

Και κάτι τελευταίο που διαπίστωσα προσφάτως - όσοι ουρλιάζουν ολούθε ότι η ζωή ειναι έξω απο το λάπτοπ είναι αυτοί που έχουν κλειδωθεί εκει μέσα οικοιοθελώς και πετάξει απο το παράθυρο τα κλειδιά στον υπόνομο(για κλειδάρα δεν έχουν ακούσει ποτέ;)

Χθές κλεισαμε σαν Sin Radio 1 χρονο απο την μέρα που σας συστηθήκαμε.
Τα επίσημα ομως γενεθλιά μας είναι στις 14 Σεπτέμβρη που σβήνουμε το πρώτο κεράκι στο σπιτικό που όλοι γνωρίζετε!

Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

1 Να ευχηθώ αναίμακτη Σαρακοστή;(Άκυρο, ήδη το πρώτο αίμα έτρεξε....)

Τις τελευταίες μέρες η έννοια του καννιβαλισμού έχει πάρει νέες διαστάσεις....

Με απίστευτη ευκολία, στοχοποιούνται διαφόροι για την απόκρυψη της προφανούς γύμνιας αυτών που τους επιλέγουν.
Όσο περισσότερη φασαρία δημιουργήσεις, όσο περισσότερος ο καπνός που θα πνίξει το σύμπαν απο τις φωτιές που θα ανάψουν τόσο πιο εύκολα θα ξεφύγεις απο τα επώδυνα και επουσιώδη που δυστυχώς δεν έχεις καμία λύση και καμία απάντηση.

Και τυχαίο ή σκηνοθετημένο πάντα στα ζόρια θα συμβεί κάτι να αποπροσανατολίσει τα μάτια απο το πραγματικό εστίασμα.
Οι κρατώντες την εξουσία, αφού κλείσαν τον κύκλο τους ως βαμπίρ ,θέλουν τώρα να μας τροποποιήσουν σε μέρος της γαστρονομίας τους.
Οι άνθρωποι - οι δομές που οι ιδιοι σχεδίασαν και εκτέλεσαν- ειναι χαμηλού επιπέδου, αναλώσιμοι και φυσικά άνευ αξίας, στους σχεδιασμούς τους και δεν έχουν την θέληση-το δικαίωμα να ορίσουν τις τύχες τους.
Όσοι ξεφεύγουν του σχεδιασμού θα πνιγούν μαζί με την μάζα...
Δικαίωμα στο αύριο έχουν μόνο όσοι ανήκουν στην μικρή ομάδα των εκλεκτών που υποστηρίζουν-χρηματοδοτούν-κερδίζουν από τα σχέδια τους.
Αν θα δεχτούμε την προδιαγεγραμένη μοίρα μας είναι επιλογή μας και προλαβαίνουμε να την ανατρέψουμε....

 Ομως με την στάση μας να περνάμε οποιονδήποτε μας προσφέρουν σαν θύμα απο την μηχανή του κιμά ή την πριονοκορδέλα, δεν προσφέρουμε υπηρεσίες στο δημοκρατικό γίγνεσθαι αλλά ανοίγουμε το δρόμο για μαζικότερες παρόμοιες ενέργειες στο μέλλον....
Το καλύτερο σενάριο που μπορώ να σκεφτώ είναι να αλλησκοτωθούμε μεταξύ μας κι μετά τα πτώματα να μας σερβιστούν ως προιοντα επεξεργασίας κρέατος στα δωρεαν συσσίτια της φιλεύσπλαχνης πολιτείας.

Εφιαλτικό ή οχι το σενάριο είναι πολύ καλό για να μην είναι αληθινό και με μια προσεχτική ματιά ίσως να δείς τους πυλώνες του να θεμελιώνονται.
Αν θα "σηκωθούν" είναι αποκλειστικά ευθύνη μας....

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

2 Ολοκληρωτισμός


Σκέφτομαι ότι επιλέγουμε συχνά- σχεδόν μοιρολατρικά το ρόλο του "Γιώργου" που  βάλλεται χωρίς προφανή αιτία.
Αναρωτηθήκαμε ποτέ πόσες φορές έχουμε ενδυθεί τον "Μπάμπη" ,φορτώνοντας στους άλλους-όλους  τα όσα μας ταλαιπωρούν και αναθεματιζοντάς τους για την κακιά μας μοίρα;

Ολοκληρωτισμός δεν είναι προσόν όσων σκέφτονται ή βλέπουν με παρωπίδες αλλά όλων μας .
Όποιος δεν θέλει να το αντιληφθεί απλά βουλιάζει πιο γρήγορα στη λάσπη....
Οι υπόλοιποι προλαβαίνουμε αν υπάρχει βούληση να το θεραπεύσουμε.....

Την επόμενη φορά που θα καταφερθείς ολοκληρωτικά εναντίον κάποιων ή όλων σκέψου τι σε έφερε ως εκεί  κι πόσο αξιόπιστη ήταν η "πηγή" που σου άνοιξε τα μάτια....
Ψάξε, άκου , ρώτα , εξέτασε τα γεγονότα και αφού πειστείς για τα δίκια που υπερασπίζεσαι φώναξε ότι θες.
Αν αμφιβάλλεις έστω και στο ελάχιστο  μην ακολουθήσεις την μάζα για να αισθανθείς ασφαλής....βρες να κρατηθείς σε αυτό που δείχνει περισσότερο αληθινό στα μάτια σου.

Τυχαίες σκέψεις, εξαιτίας "τυχαίων" γεγονότων και συμπεριφορών....
Μπάμπη μου αυτή την φορά δε θα φορέσω το κουστουμάκι σου....ούτε του Γιώργου....
Θα ράψω κάτι δικό μου ....

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2013

0 Ένα ποίημα...

I have a green woolen glove with a hole through which always escapes me the middle finger is not the left or the right because my glove is unique and sexy unisex and universal.
 I have a vine that grew on my yard alone and single flowers and pruning in the winter and one that gives grapes so small that the birds come and eat and shit and go, always when my cat is not. 
My cat is fat and hairy pony and crawls across the floor when I like cleaning the floor where will the king who comes to visit. 
On one of the walls of my house I have posted a picture of a clown crying as if sadness were painted with colors that I can play.
 I have a couch that makes bed and becomes queen (and is a bitch) when my solitude was so tired that I have to lie down.
 In my room there are many mosquitoes as sunspots as stains loves sex like crumbs of bread crumbs as such dreams as dreams inglorious Glorias.
 Ah yes, because my life is a festival. But sometimes a funeral. But that later. Because it comes back. And behind each wheel is a wheel. And behind every story there is another story ...

Έτσι μου περιέγραψε χθες το βράδυ Αργεντινός διαδικτυακός φίλος την ζωή του, τους τελευταίους μήνες....με ένα ποίημα.
Κοιμηθήκα πάλι το χάραμα συνεπαρμένος απο την κουβέντα μας.
Μου φάνηκε ευτυχισμένος παρόλα αυτά και μου έδωσε και μια καλή συμβουλή στα ισπανικά για να ψάξω να την μεταφράσω και να σκεφτώ όσο κρατήσει αυτή η διαδικασία...


No debemos perder el tiempo con la gente joven (no el cuerpo sino el alma) ...
Especialmente aquellos que no se han dado cuenta de que en la sala de espejos que muestran enanos gigantes ...
Un día, cuando la fiesta terminó y se reunieron el toldo se entiende ....
Paciencia mi amigo ... hay fiesta que tiene muchos días 

[Οφείλουμε να μην χανουμε τον καιρο μας με τους μικρούς ανθρώπους(όχι στο σώμα ,αλλά στην ψυχή)...
Ειδικά με εκείνους που δε έχουν καταλάβει ότι βρίσκονται στο δωμάτιο των καθρεφτών που οι νάνοι δείχνουν γίγαντες...
Μια μέρα οταν τελειώσει το πανηγύρι και μαζευτεί η τέντα θα καταλάβουν.... 
Υπομονή φίλε μου...κανένα πανηγύρι δε κρατάει πολλές μέρες]

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013

2 Say it again, Charles....





I liked the colors of their clothing; 
the way they walked;
the cruelty in some faces; 
now and then the almost pure beauty in another face, totally and enchantingly female.
They had it over us: they planned much better and were better organized.
While men were watching professional football or drinking beer or bowling, they, the women, were thinking about us, concentrating, studying, deciding - whether to accept us, discard us, exchange us, kill us or whether simply to leave us.
In the end it hardly mattered; no matter what they did, we ended up lonely and insane


Αφιερωμένο σε αυτούς που προχθές στο μετρό, καυχιόταν μεγαλοφώνως  για την βαρβατίλα τους....μαζί με τα συλλυπητηριά μου....

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2013

5 Που πας ρε Γκόρτσο;



Αντιγράφω απο το Skype το διάλογο που είχα πριν λίγες μέρες με τον κύριο Α.Χ, διοικητή μου τότε εκεί στα βόρεια(ελληνοβουλγαρικά σύνορα) και συνομιλητή - φίλο πλέον τώρα που αποστρατεύτηκε.
Η συζήτηση εκείνη την μέρα περιστρεφόταν γύρω απο τις γενιές και την σχέση που μπορούν να αναπτύξουν προς όφελος όλων.

Α.Χ
- "Να σου δώσω ένα παράδειγμα που δείχνει ότι όλοι δεν είμαστε για όλα.
Πες ότι έχετε έρθει στη πόλη μας και έχουμε βγει το μεσημεράκι για καφέ στο πάρκο.
Εγώ έχω την φαεινή ιδέα να σε προκαλέσω να παραβγούμε απο την καφετέρια μέχρι την βρύση - είναι 70 μέτρα απόσταση- και ο χαμένος να πληρώσει τους καφέδες.
Υπάρχει ποτέ περίπτωση εγώ με 25 χρόνια παραπάνω απο σένα όσο υπέρβαρος και να είσαι να σε κερδίσω;
Θα με βλέπουν οι φίλοι μου στα παγκάκια και θα μου φωνάζουν:
Που πας ρε Γκόρτσο;"

E.C
- "Δεν αντιλέγω σε αυτό αλλά το γεγονός ότι σας περνάω κάποια χρόνια δε σας κάνει λιγότερο χρήσιμο απο τους νεότερους στην κοινωνία.
Σε κάτι διαφορετικό αν συγκριθούμε θα με κερδίσετε σίγουρα"

Α.Χ
-"Δεν ειναι ανταγωνιστικό το πράμα.Στην ηλικία μου οφείλεις να ξέρεις οτι μπορείς να συμμετέχεις στα πάντα, οτι μπορείς να είσαι αρωγός των εξελίξεων και συμμέτοχος αυτών.
Δεν μπορώ εγώ να παρακολουθήσω απόλυτα τα πράματα όπως τρέχουν για πολλούς λόγους, αλλά μπορώ να λειτουργήσω με την εμπειρία μου και την γνώση μου συμβουλευτικά.
Εσείς θα δημιουργείτε και εγώ θα σας βοηθάω ώστε να μεγαλώσει ότι φτιάξετε με ασφάλεια και φυσικά όπου χρειαστεί θα υπηρετήσω ως στρατιώτης κι όχι σαν διοικητής.
Εγώ πήρα σύνταξη ως τέτοιος, εσείς έχετε τώρα στα χέρια το τιμόνι και αν επιχειρήσω να σας το κλέψω θα ρίξουμε το καράβι στη ξέρα"

E.C
-"Δλδ λέτε πως οι άνθρωποι στην ηλικία την δική σας και του πατέρα μου, είναι χρήσιμοι σαν Νέστορες και λιγότερο ως ηγέτες"

Α.Χ
-"Αυτό ακριβώς λέω - χρειαζόμαστε έναν νεο άνθρωπο να έρθει και να αλλάξει τα πράματα.
Προυπόθεση αυτού είναι κάθε Γκόρτσος να πάρει την μαγκούρα του και να παραχωρήσει την θέση του στον Μαντά που έρχεται με όρεξη και δύναμη να προσφέρει.
Όσο παραμένει και το παίζει τζόβενο και προσπαθεί να πείσει (τον εαυτό του πρώτα) ότι επιτελεί έργο και γελοιοποιείται και κακό κάνει.
Είναι αρετή να ξέρεις μέχρι που φτάνουν οι δυνάμεις σου και να προφυλάξεις εσένα και τους γύρω σου, γιατί όταν το καράβι βουλιάξει δεν πνίγεται μόνο ο καπετάνιος.
Αυτό ισχύει για εκεί ψηλά και για τα δικά μας, όποια κι αν είναι..."

Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2013

4 1913


Οσο μπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινή ανοησία,
ως που vα γίνει σα μιά ξένη φορτική.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Εγω κι η ποίηση  καλές σχέσεις δεν θα το έλεγα πως έχουμε....αυτό όμως το ποιήμα είναι από τα λίγα που θυμάμαι και τρέφω ιδιαίτερη συμπάθεια.


Το θυμήθηκα χθες και αντιλήφθηκα ότι έναν αιώνα τώρα οι άνθρωποι, το ίδιο κατίνες είμαστε και τις ίδιες μαλακίες επαναλαμβάνουμε....
Ίσως αυτά που γράφαμε στις εκθέσεις τότε περί εξέλιξης και βελτίωσης να τα πιστεύαμε αλλά πλεον 20 χρόνια μετά έχουμε γίνει ίδιοι και πολλές φορές χειρότεροι απο όσα καταδικάζαμε...

Αφιερώμενο στην γενιά μας που μπορούσε να φτιάξει τροφή για τους επόμενους που θ' ακολουθήσουν αλλά κατέληξε στα σαγόνια των θηρίων....

Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

2 New entry & Farm story


Σημερινή ανακάλυψη αυτη η μπάντα -απο το αγαπημένο είδος μουσικής.(το τραγούδι είναι απο το πρωτο τους δισκο το 2011,  σε λίγες μερες βγαζουν καινούρια δουλειά)
Πέρα απο τον εξαιρετικό ήχο τους με τράβηξαν οι ματάρες της τραγουδίστριας  Elize Ryd . (εντελώς στα γούστα μου το κορίτσι - γύρω στο 1,70 ,με καστανά μαλλιά και ανοιχτόχρωμα μάτια)

Αλήθεια πότε θα αξιωθώ να σας ροκάρω λίγο γιατί τώρα τελευταία με έχει πιάσει το αγαπησιάρικο - θλιμμένο μου (και πολύ κράτησε για τα δεδομένα μου)
Αύριο πάντως μετά τον Λουστράκο που θα με ξανακούσετε εκτάκτως θα είμαστε σε ήρεμους σχετικά ρυθμούς!

Απόψε στις 21:00 θα βελάξουμε απο το γέλιο με τον καλεσμένο του Παύλου - ο "αρχαίος" μπλόγκερ Πρόβατος υπόσχεται μια αξέχαστη βραδυά!!!

Το που θα συμβούν όλα αυτά το γνωρίζετε αλλά ας το πω κι εγώ www.sinwebradio.com.

Φιλιά στα μούτρα σας- C U THERE!

Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

1 Legions of the shadows

     Στα κόμιξ του Batman(και στις τελευταίες ταινίες δια χειρός Christopher Nolan) υπάρχει η Λεγεώνα των Σκιων, μια οργάνωση που δηλώνει πίστη στις αρχέγονες ηθικές αξίες και που "τιμωρεί" όσες κοινωνίες διαπράτουν ύβρη καταπατώντας τες.
Η τιμωρία φυσικά είναι να πνίξουν στο αίμα τους" διεφθαρμένους" αφού πρώτα επιφέρουν το ολοκληρωτικό χάος και κάνουν τους πολίτες των απανταχού πόλεων- στόχων να βλέπουν το επερχόμενο τέλος ως λύτρωση.

    Δεν ξέρω πόσο θεμιτός είναι αυτός ο τρόπος αντιμετώπισης καταστάσεων που αντικειμενικά είναι πολύ δυσάρεστες και νοσηρές.
Ενας παράλογος νους θα επέλεγε να πολεμήσει το κακό κάνοντας κάτι τελείως απόλυτο - η διάλυση των πάντων αποτελεί το μόνο φάρμακο και το νεο χτίσιμο πανω στα ερείπια με γνώμονα τις ηθικές ''μας'' αξίες .
Οι οποίες αξίες ελέγχονται αυστηρά για την υπόσταση τους αφού βάση αυτών επιλέγεται η καταστροφή με τα προσχήματα της ολίσθησης.  
Δεν μπορείς να εμπιστευθείς κάποιον που επιλέγει ακραίες λύσεις που υποκινούνται απο ένστικτα και συναισθήματα και πολύ λίγο απο την λογική.
  
   Τέτοιου είδους λεγεώνες υπάρχουν γύρω μας και είναι οξύμωρο το γεγονός να συμμετέχουμε στα μικρά θεάματα αρένας που διοργανώνουν -  σήμερα στον στίβο με τα λιοντάρια είναι ο ταξιτζής ή ο Ψ που διατύπωσε κάτι που δεν άρεσε σε κάποιους ή ο γείτονας που παρκάρει εκεί που υποτίθεται πως ανήκει στον ''μουράτο'' της γειτονιάς.
Αύριο ποιος σου εγγυάται ότι εγώ ή εσυ δεν θα δώσουμε αφορμή ωστε να γίνουμε το επόμενο θύμα - διασκεδαστήριο τους ; 
Κανείς δε μπορεί να το πιστοποιήσει ....
Η Λεγεώνα συνηθίζει να διεισδύει μέσα στους οργανισμούς και να επιταχύνει τις διεργασίες... όσο ταχύτερα αντιληφθούμε τους υπηρέτες της, τόσο το ταχύτερο θα φροντίσουμε για την αντιστροφή των καταστάσεων. 

     Όμως Λεγεώνες των σκιών υπάρχουν και καλές!
Αποτελούνται απο αυτούς που βρίσκονται κοντά μας και δεν τους γνωρίζουμε....ακροατές μας στα ηχητικά μας πονήματα, αναγνώστες στις σελίδες μας, άνθρωποι που ωφελούνται απο κάποια υπηρεσία που παρέχουμε και μας ευχαριστούν-ποτέ μπροστά μας και πόσοι άκόμα.... 
Είναι αυτοί που δεν βρίσκονται πλεον μαζί μας και όμως είναι εδώ και μας παρακολουθούν και μας προσέχουν - όταν συντασόμαστε με την πρώτη αναφερθείσα λεγεώνα πόσο πόνο τους δίνουμε άραγε;

      Για την ισορροπία του κόσμου οφείλει να υπάρχει το καλό και το κακό ώστε να επιλέγουμε τι θα υπηρετήσουμε , υπάρχουν οι διάφορες σκιερές λεγεώνες που ζουν ανάμεσα μας ,υπάρχει το εύκολο και το δύσκολο....

     Απόψε εκτάκτως στις 19:00 και στο γνωστό μέρος - www.sinwebradio.com- για 2 ωρίτσες θα ακούσουμε μουσικούλα για τους ταξιδιώτες των σκιών ....τραγούδια που θα αφιερώσουμε σε αυτούς από τις Λεγεώνες των σκιών που αποκαλούμε ''καλές''.


Υ.Γ.

 Προς τους αγνώστους αποστολείς email 

Xαίρομαι που μπαίνετε εδώ και ψάχνετε να βρείτε στοιχεία επικοινωνίας μαζί μου ,όμως χρόνια τώρα ως αναγνώστης κόμιξ μπορώ να ξεχωρίζω τους υπηρέτες της Λεγεώνας των σκιών που ''μάχονται'' για την ''ηθική'', οπότε μην μπαίνετε τζάμπα στο κόπο - βρείτε κάποιον άλλον πιο άσχετο να στρατολογήσετε .
Ευχαριστώ.

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2013

3 Όλα είναι αέρας κοπανιστός...

...αυτό μου είχε πει ο πρώτος σεφ που δούλεψα δίπλα του όταν τον ρώτησα κάτι σχετικό με την δουλειά.

  Και μου το επιχειρηματολόγησε με όρους φυσικής-χημείας και τεχνολογίας τροφίμων και πείστηκα ότι είχε δίκιο.
Στα 2 χρονάκια που δούλεψα πλαι του έμαθα ότι αυτό το απόφθεγμα βρίσκει εφαρμογή καθημερινά ....όχι με την κυριολεκτική του ερμηνεία αλλά στην λογική του όλα είναι είναι μια εικόνα, μια παρουσίαση να πούμε.

  Σε αυτή την λογική αν αξιολογήσεις ο,τι ακούς καθημερινά και το φιλτράρεις θα δεις ότι όλα έχουν μια  λογική πωλήσεων περασμένων δεκαετιών που περιέργως - σε αυτό το μπουρδέλο που ονομάζεται χώρα και μας έλαχε να γεννηθούμε- εξακολουθεί να κάνει θραύση.
Η ιδέα του όλου είναι να χαλιναγωγείς τον πελάτη σου βασιζόμενος στα ένστικτα του και όχι στην σκέψη του(αν απουσιάζει ακόμη καλύτερα).
Στις άλλες "υπανάπτυκτες" κοινωνίες έχουν προχωρήσει και παίζουν με την επιθυμία σε συνδυασμό με την σκέψη του πελάτη- καταλανωτή και σε αυτή την λογική τα "προιόντα" εξελλίσονται συνεχώς.

Εδώ όμως έχουμε ξεμείνει ασθμαίνοντας ξοπίσω και βλέπουμε άλλο έργο πχ. οι πολιτικοί σχηματισμοί χρησιμοποιούν τα ελεεινότερα των μηνυμάτων που θα μπορούσαν για να δυσφημίσουν τους απεναντί τους, στηριζόμενοι στο γεγονός της ενεργοποιήσης  του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης που θα κάνει τον άλλο πιο επιθετικό και ταυτόχρονα θα δυναμιτίσει την ατμόσφαιρα κρύβωντας τεχνιέντως την απουσία λόγου που θα δίνει απαντήσεις στα πραγματικά προβλήματα.
Και σαν πρόβατα ερχόμαστε εμείς οι πολίτες και παρακολουθούμε την σουπουνόπερα αυτή και αντί να αλλάξουμε κανάλι την βάζουμε και στις δημόσιες συζητήσεις μας υποκαθιστώντας τα όποια κύρια θέματα μας απασχολούν.
Για κάτι άλλο που να είναι πιο κοντά στις ανάγκες μας φυσικά ούτε κάνουμε λόγο - στα φανερά τουλάχιστον....

    Ο δογματισμός για να λέμε την αλήθεια είναι κάτι που σαν λαος το γουστάρουμε - ψοφάμε να φανατιζόμαστε με το οτιδήποτε και να μπαίνουμε κάτω απο ταμπελάκια.
Ισως γιατί η μάζα δίνει την ψευδαίσθηση της ανωνυμίας και της ασφάλειας.....
Μονάχα που παραβλέπουμε ότι όχλος που κινείται μαζικά χαλιναγωγείται πολύ εύκολα και οδηγείται εκεί που επιθυμούν οι κρατώντες το χαλινάρι.
Έτσι παρατηρώ κάποιες ομάδες ανθρώπων που έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους να δηλώνουν ότι έχουν αντιπαλότητα γιατί αυτό ακούσαν απο κάποιον και φυσικά δεν μπήκαν ποτέ στην διαδικασία να βρουν τι τους χωρίζει απο τους άλλους.
Αγνοούν όμως ότι σε καταστάσεις τέτοιες κέρδος δεν έχουν όσοι καλλιεργούν τέτοια εδάφη αλλά κάποιοι άλλοι.

    Ο άνθρωπος που ανέφερα στην αρχή μου δίδαξε ότι σε αυτές τις συνθήκες όποιος θέλει να περπατήσει ένα βήμα μπροστά οφείλει να βρει αυτό που σε βάθος χρόνου θα τον αναδείξει μένοντας εκτός όσο μπορεί της περιρέουσας κατάστασης, αλλά παράλληλα οφείλει να "σπουδάζει" αυτούς που θεωρητικά αποτελούν τους αντιπάλους του ώστε να γνωρίζει που τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία τους και να παίρνει όλα τα θετικά που βρίσκει οπουδήποτε και να τα προσαρμόζει στα πλάνα του και γιατί όχι να τα εξελίσει. 
Μας έλεγε ότι οι άνθρωποι μέσα στον υποβόσκον συντηρητισμό τους έχουν ένα μικρό παράθυρο ανοιχτό στο καινούριο.
Το διακύβευμα είναι να ανοίξεις το παράθυρο διάπλατα - πράμα δύσκολο να γίνει με μιας γιατί υπάρχει αντίσταση απο πίσω, με μεθοδικότητα και υπομονή και την γνώση ότι οι μεγάλες πόλεις δεν χτίστηκαν σε μια νύχτα και λιγάκι απο τρέλα και άγνοια κινδύνου, εχεις αρκετές ελπίδες....
Σε αυτή την προσπάθεια αν χρησιμοποιήσεις μόνο φράσεις και συνολικά εικόνες που θα ευχαριστούν συνεχώς το κόσμο μπορείς να εγκλωβιστείς σε μια παγιωμένη κατάσταση που θα σου απαγορεύσει κάποια στιγμη οποιαδήποτε εξέλιξη.
Η σωστή αναλογία των υλικών είναι ένα σοβαρό ζητούμενο....

     Χρησιμοποιείς υλικά που είναι ανώδυνα λοιπόν και φτιάχνεις κάτι που προσομοιάζει σε αυτό που γνωρίζει ο κόσμος και σιγά σιγά τους μπολιάζεις με το διαφορετικό ώστε μια μέρα το δημιουργημά σου  να θεωρείται κατεστημένο μέσα στο υπάρχον σύστημα.
Η δυσκολία του όλου επιχειρήματος έγκειται στο γεγονός οτι η αρχή αυτού είναι επι της ουσίας αέρας κοπανιστός και όμορφες εικόνες και κάτι που μοιάζει αλλιώτικο, που αρκετοί βλέποντας ότι αποδίδει δεν προχωρούν στην επόμενη φάση αλλά μένουν εκεί βασιζόμενοι στο "λογικό" επιχείρημα :
 - Αφού πουλάει έτσι γιατί να κουραστώ να φτάσω εκεί που λέγαμε στην αρχή; 
Και στη τελική πέρα απο εμένα που το σκέφτηκα ποιος άλλος ξέρει τι ήθελα να φτιάξω;

Κάπως έτσι μας προσομοίαζε τα πράματα έξω - μια κατάσταση με πολλές  ημιτελείς καλές ιδέες που δεν προχωράνε γιατί ο κόσμος δεν ζητάει το παραπάνω και οι διαχειριστες τους έχουν απαναπαυτεί στο όποιο μερίδιο απο την πίτα...
Στο δικό μου ερώτημα αν το παραπάνω είναι έτοιμος ο κόσμος να το δεχτεί μου απάντησε πως όταν οι Ράιτ φτιάξαν το πρώτο αεροπλάνο οι γύρω τους χλευάζαν και λέγαν :
-"Κοίτα με τι ασχολιούνται οι μαλάκες οι Ράιτ!"
Και όλοι γνωρίζουμε την εξέλιξη της ιστορίας....

Σε αναμονή λοιπόν του παραπάνω και μακρυά απο δογματισμούς και αυτούς που ευαγγελίζονται "πραγματικά" και "αληθινά" πράγματα, να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά για το τρένο που θα περάσει και θα πρέπει να επιβιβαστούμε...και αν δεν έχουμε υπομονή να το περιμένουμε ίσως είναι η ώρα να σχεδιάσουμε με άλλους ανήσυχους το τρένο που ονειρευόμαστε, όχι απο σύννεφα και αέρα αλλά απο ανθρακονήματα που είναι ότι πιο μοντέρνο στις κατασκευές....

Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013

4 Και το 2013 εδώ...

....και πολλά έτη ακόμα....

    Δεν είμαι των ευχών ούτε των πολλών λόγων πλεον...για όσους έχω κάτι να πω το λεω ιδιωτικά και τα δημόσια τα αποφεύγω.
Οι πρώτες μέρες της νεας χρονιάς δεν αλλάξαν κάτι ...όσα συμπεράσματα αποκόμισα το 2012 για πράματα και καταστάσεις ήρθαν τα γεγονότα και μου τα σφραγίσαν....

   Άνθρωποι με μικρά μόρια και ακόμη μικρότερο εγκέφαλο που προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο όλο τον προηγούμενο καιρό πλεον το φωνάζουν δημοσίως και επαίρονται...πως η ντροπή του παντελονιού ξαφνικά έγινε αντικείμενο επίδειξης δεν το καταλαβαίνω!
Η μόνη ασφαλής χρήση του είναι για καλαμάκι στα σημαιάκια που βαζουν οι τζελατέριες στα παγωτα(ξέρεις ποια λεω), αλλά αυτά ούτε κουνιούνται ούτε κυματίζουν και χαρά δίνουν στα μικρά παιδιά  που δεν μπορούν να έχουν τις κανονικές σημαίες.
Άσχετο....τώρα που είπα παιδιά...αλήθεια οι γονείς αν ξέραν πόσο καμένοι είναι αρκετοί απο αυτούς που διδάσκουν στα παιδιά τους στα σχολεία ή σε μαθήματα εκτός σχολείου θα δεχόταν να "μορφώνονται" οι γόνοι τους απο αυτούς;
Και μην πεταχτεί κανένας πονηρός και πει "άλλο η διδασκαλία, άλλο η προσωπική ζωή".
Όταν, ομορφό μου παλληκαράκι δε τα έχεις βρεί με την παρτάρα σου και έχεις 35 διαφορετικές προσωπικότητες και αγγίζεις τα όρια της μαλακίας(πολλοί τα έχουν ξεχυλώσει...) πως θα διδάξεις;
Τι παράδειγμα θα δώσεις;
Γιατί θα κρυφτείς μια,δυο, άντε τρείς, κάποια στιγμή το κακό θα γίνει....θα βγει ο άλλος εαυτός κατά λάθος κάπου και η καρδάρα θα φάει κλωτσιά.
Ο Τζέκιλ και ο Χάιντ ξέρεις τι κατάληξη είχαν...την ίδια θα έχουν κι αυτοί.
Και δε τους λυπάμαι αυτούς για τον απλούστατο λόγο ότι στερούν απο καλύτερους τους την ευκαιρία να προσφέρουν....

   Συνεχίζω με τα καλαμάκια....αυτά τα παλλουκάρια που λες έχουν όλα τα σύντρομα του μικροψ....
Βλέπουν τα πάντα μεγάλα για να καλύψουν τα κόμπλεξ τους - έχουν ένα smart που πιάνει τελική 180 χλμ και στις παρέες λένε ότι το απογείωσαν στην εθνική στα 220 χλμ(αυτό φυσικά δε το εξηγούν ποτέ πως το κάναν) ή βάζουν κάλτσες στο παντελόνι για να δείχνουν "φουσκωτοί"( τις "κάλτσες" τις βάζουν κι αλλού και υπάρχουν κάποιοι  τους φωνάζουν άξιος αξιος - αυτό δεν το έχω αποκωδικοποιήσει αν είναι ειρωνεία ή ηλιθιότητα ή δεν ξέρω τι άλλου ειδους εγκεφαλική βλάβη ή πιθανόν πονηριά του στυλ "χάιδεψε το μαλάκα να έχουμε κάτι να σπάμε πλάκα").

Επίσης οι πρώτες μέρες τις νεας χρονιάς με οδήγησαν σε αποφάσεις σχετικά με τούτο το τεφτέρι που δε τις λεω από τωρα  αλλά θα τις δείς....θα ανοίξουν τα "απόκρυφα" κάποια στιγμή και θα μιλήσω για αυτά που γνωρίζω καλά.

  Προς το παρόν, μετά απο 2 βδομάδες σχεδόν θα τα ξαναπούμε ραδιοφωνικά με μια επετειακή εκπομπή(ξέρεις φυλαρμονικές και παρελάσεις) για τον έναν χρόνο που κλείνει αύριο απο την μέρα που ξεκίνησε το ταξίδι με το πλοίο που επιβάτες τότε είχε 3 μουρλούς και σήμερα έχει πενταπλάσιους επάνω και πόσους που γουστάρουν να ανέβουν.
Το βράδυ στις 8 στο Sin Radio η αφιερωματική εκπομπή για όλο αυτόν το καιρό.(τι θα ακούσεις μη ρωτάς ούτε εγώ ξέρω ακόμα!)
Νωρίτερα ο Blueprints θα γιορτάσει κι αυτός την 69η εκπομπή του με μια ανάλογη λίστα τραγουδιών.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.