Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

2 Λάθη,πουτανιά,απελπισία....και αναμνήσεις απο Τζένη

Δύσκολες πολύ οι τελευταίες μέρες....και τα γεγονότα και η διάθεση δεν βοηθάνε....

Την προηγούμενη βδομάδα είχα μια παράξενη εμπερία....
Σου έχω πει για την κόρη ενος πολύ καλού φίλου παλιά - στο άσχετο με πήρε τηλέφωνο να πιούμε ένα καφέ παρέα με μια φίλη της.
Στο άκουσμα της φίλης παραξενεύτηκα αλλά δεν είπα τίποτα.

Η συνάντηση έγινε σε ένα ήσυχο μαγαζάκι σε μια γειτονική περιοχή...
Η φίλη της μικρής αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα που το εκμυστηρεύτηκε σε εκείνη και αυτή σκέφτηκε ως καταλληλότερο να το μοιραστούν με την αφεντιά μου.
Η κοπελίτσα μας λοιπόν είχε καθυστέρηση και ήταν έντρομη στην ιδέα μια ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης στα 17 της.
Δε μπορούσε να το πει στη μάνα της - που έτσι κι αλλιώς λίγο την πρόσεχε- ούτε φυσικά στον πατέρα της και μέσα σε όλα αυτά ο "δράστης" ήταν εντελώς αφερέγγυος.

Βρέθηκα ξαφνικά απο τα θεωρητικά στα ζόρια...ωραία τα λέμε φιλολογικά αλλά σε μια τέτοια περίπτωση με ένα ξένο παιδί που είναι πανικοβλημένο δεν βοηθάνε αυτά.
Μετά απο μια συζήτηση που δεν θα έκανε με τους γονείς της ποτέ και θα μπορούσε απο κάποιους να χαρακτηριστεί αρκετά σκληρή- όμως έτσι δεν είναι η αλήθεια;- αντιλήφθηκε ότι μια έκτρωση δεν αποτελεί μέσο αντισύλληψης και πως θα έπρεπε αν τελικά υπήρχε εγκυμοσύνη να το χειριστεί με την βοήθεια της μητέρας της και όχι τρίτων.
Επίσης η εύκολη συμβουλή ήταν πως πριν το πανικό ένα τεστ απο το φαρμακείο και μια επίσκεψη με κάποιο ενήλικο σε ένα ειδικό θα ήταν μια χαρά ενέργειες.


Χθες ενημερώθηκα ότι δεν υπήρξε ποτέ σε τέτοια κατάσταση και πως με την βοήθεια της μητέρας της κόρης του φίλου θα έκανε κάποιες εξετάσεις στον ειδικευμένο γιατρό για να δει μήπως αυτή η πράξη της άφησε άλλες "κληρονομιές"
Αυτό που μου άφησε αυτή η εμπειρία είναι πως αυτά τα παιδιά ζουν σε μια "τηλεοπτική" πραγματικότητα που όλοι μπορούν να κάνουν τα πάντα χωρίς να πάθουν τίποτα.
Είναι εξυπνότερα απο εμας στην ηλικία τους αλλά έχουν πλήρη άγνοια κινδύνου και μια αθωότητα που σε προβληματίζει συχνά για το πως ταιριάζει με όλο το πακέτο.

Ακόμη αυτά τα 2 κορίτσια μου αποκάλυψαν πως αρκετά νεα κορίτσια της ηλικίας τους και λίγο μεγαλύτερα -συνειδητά για να καλύψουν τα μικροέξοδα τους αφου τα χαρτζηλίκια μειωθήκαν- έχουν καταφύγει στην λύση "της παροχής υπηρεσιών"...όχι επαγγελματικά , εχουν βρει έναν χορηγό και σε τακτά χρονικά διαστήματα επιτελούν το έργο....
Εικόνες τέτοιες μου περιγράφαν παλιοί ναυτικοί για τις χώρες της Νότιας Αμερικής πριν 40 χρόνια που μαστίζονταν απο φτώχεια και πείνα - κάποιες για να αντιμετωπίσουν αυτά πουλούσαν σώμα και ψυχή....
Οι πιο συνειδητοποιημένοι αφήναν τα δολάρια χωρίς να τις αγγίξουν ....
Σήμερα αυτό που έμαθα  μπορώ να το βάλω σε κάποια κατηγορία....δεν πουλιέμαι για επιβίωση αλλά για λούσο και φιγούρα.....

Δεν ξέρω αν κάποια μέρα όλα αυτα που περνάμε θα είναι παρελθόν και η χώρα θα έχει ορθοποδήσει ...τρομάζω στις σκέψεις της ποιότητας αυτών που θα αποτελούν την τότε κοινωνία....όταν νεα παιδιά θυσιάζουν την αξιοπρέπεια στο βωμό ενός χαρτιού που θα τους παρέχει το περιττό δεν απορώ γιατί περιμένουμε την επανάσταση απο το σαραντάρη...αυτός νομίζουμε ότι έχει καλύτερη γνώση της πραγματικότητας.

Αύριο το βράδυ υπάρχει για τους διαμένοντες στην Αθήνα μια εκδήλωση που αξίζει, στην μνήμη της Τζένης Καρέζη με αφορμή τα 20 χρόνια απο την μέρα που ταξίδεψε...Λεπτομέρειες στο σύνδεσμο παρακάτω

http://www.sinwebradio.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=440:%CE%BB%CE%B1%CF%87%CF%84%CE%AC%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B1&Itemid=566

Υ.Γ.

Δε σνομπάρω κανέναν που αφήνει σχόλια - απλά δε προλάβαινα να σας απαντάω γιατί έτρεχα σε διάφορα ταυτόχρονα.
Επίσης επισκέπτομαι αρκετούς απο σας και διαβάζω στα πεταχτά.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.