Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

4 Αναμνησεις



-Τι θα πει φως; Να κοιτάς με αθόλωτο μάτι όλα τα σκοτάδια.


-Η ανώτατη αρετή δεν είναι νά' σαι ελεύτερος, παρά να μάχεσαι για ελευτερία.


-Ό,τι δεν συνέβη ποτέ, είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά.




3 προτασεις σε ενα τετραδιο σχολικο που ξανανακαλυψα τυχαια ,μαζι με την προσκληση της παραστασης εκεινης....που να βρισκεται αραγες αυτη η γυναικα που μας τις διδαξε να της πουμε οτι σε καποια απο εκεινα τα παιδια οι σποροι προσπαθουν ακομα να βλαστησουν...


Θα της κρυψουμε  οτι ο Δημητρης ειναι ο αστεγος που εχει κανει σπιτι το παλιο χτηριο του ΙΚΑ εδω στην γειτονια...οτι τη Μαρια αυτα που ποθησε την κατεστρεψαν και πως η Βασω συνεχιζει τα πειραματα σε καποιο αλλο κοσμο...η Φωτεινη ειναι μια ευτυχισμενη - πολυκερατωμενη πολυτεκνη και πως αρκετοι ριξαν μαυρη πετρα στην γειτονια και φυγαν αλλες περισσοτερο "λαμπερες"...


Επετειος αποψε της παραστασης εκεινης στο αμφιθεατρο του σχολειου πριν 20 χρονια...ο πιο καβλιαρικος θιασος στην ιστορια του θεατρου οπως μας αποκαλουσε η Μαργαριτα εχει πλεον προβλημα στυτικης λειτουργιας...

4 σχόλια:

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Εβιλάκο μου ένα σκίσιμο στην καρδιά μου προκάλεσαν οι αναμνήσεις σου και η κατάληξη των φίλων..
Μια παράσταση που ονειρευόταν να σας δώσει τροφή για το μέλλον.. και εσείς εκεί να ελπίζεται...
Και ότι ποθήσατε αρκετά ένας γύπας τα άρπαξε..
.. όχι δεν ήρθε τυχαία εμείς τον καλέσαμε αθέλητα ή όχι σημασία πια δεν έχει...

Σας φιλώ και τους δυο.. σας καμαρώνω γιατί έχετε ματιά προς το φως..

ΠΑΥΛΟΣ είπε...

Από τα πιο όμορφα κείμενά σου...

Καλή Κυριακή να έχετε φιλαράκι και να μας προσέχεις την μικρή!

Evil Chef είπε...

Η περιοδος εκεινη ηταν αυτη που μου επηρρεασε ολη την ζωη μου και η επετειος εκεινου του θεατρικου συνεπεσε με πολλα νεα απο εκεινη την ομαδα που δεν ηταν και τοσο ευχαριστα...

Αν δει κανεις πως ειμασταν τοτε και πως φτασαμε σημερα να λειτουργουμε με χημικα και οτι αλλα προσθετα δε ξερω αν πρεπει να λυπηθει ή να οργιστει...

Fallen angel είπε...

απλό , λιτό κι απέριττο. ο δικός σου τρόπος να περιγράφεις κάπως "στεγνά" την (δύσκολη, συνήθως) πραγματικότητα.
οι άνθρωποι αλλάζουν, ο χρόνος κυλλάει και κανείς δεν ξέρει που θα βρίσκεται την επόμενη στιγμή. θίγεις λεπτώς ένα πληγωμένο ζήτημα, δίχως να καταλήγεις κάπου... (και καλά κάνεις)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.