Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

10 Eσύ μεγάλωσες πολύ....

Την προπερασμένη βδομάδα εκτός των "χτισιμάτων" για την σελίδα του νεου σταθμού, υπήρχε στο πρόγραμμα και η βοηθεια στο πατρικό μου οπου φέτος ολοκληρώθηκε η ανακαίνηση που άρχισε πέρυσι.
Και επειδη στα δικά μας σπίτια μάστορας σπάνια μπαίνει (μονάχα για όσα δεν κατέχουμε θα παρουσιαστεί) μετά τις αλλαγές πορτών ,τα βαψίματα και τα λοιπά καλλωπιστικά τα αναλάβαν τα αγόρια που μένουμε Αθηνα(δλδ εγω κι ο πατερας μου).


Το παιδικό δωμάτιο ,παρότι έχει μετατραπεί σε δωμάτιο φιλοξενίας δεν έχει αλλάξει διακόσμηση καθώς η μητέρα μας έτσι μας νιώθει ακόμη μέλη του σπιτιού....
Εκεί θα βρεις φυλαγμένα πολλά αντικείμενα της παιδικής μας ηλικίας και όχι μόνο.....
Κάπως έτσι μου έδειξε ενα συρτάρι που φυλάει τις κασέτες που ακούγαμε όταν πηγαίναμε δημοτικό και γυμνάσιο.Και τα 2 walkman μας....το AIWA το δικό μου και το SONY του μικρού - με βελόνα ραδιοφώνου το ένα , με ψηφιακό δέκτη το άλλο.
Τι ξενύχτια είχαν γίνει με αυτά ,οταν μεγαλώνοντας ακούγαμε βραδυνές εκπομπές στο ραδιόφωνο και τι καλή παρέα μας κρατάγαν στις σκοπιές στο στρατό...


Άδειασα το συρτάρι και ξεκίνησα να διαβάζω τα περιεχόμενα στην πίσω πλευρά των κουτιών...
Αλέξια, Αρβανίτη, Πασχάλης, Ανδρέας Μπονάτσος, Ευριδίκη, και πόσους άλλους.
Γύρισα στο σπίτι και κοίταξα ποσα απο αυτά υπήρχαν στην συλλογή μου...όλα σχεδον κι ακόμη παραπάνω!
Μου είχε μείνει όμως το παράπονο της μάνας μου...."Την προηγούμενη φορά που ήρθε το μικρό απο το νησί και του τα έδειξα ,γύρισε η κοντή(η σύζυγος) και μου είπε" -τι τα φυλάς αυτά τα παλιοπράματα ;
Για να την σιγοντάρει κι ο άλλος: - Eλα ρε μάνα μεγάλωσα καταλαβέ το ,εχω και παιδί τώρα, με βλακείες θα ασχολιέμαι;
Μπορεί κάποιος να μου πει τι στο καλό έχει πάθει αυτό το παιδί;"


Απαντήσεις μπορούν να δωθουν πολλές....το ανάθεμα σε πρόσωπα είναι εύκολο, όμως εγω μένω στην προσωπική ευθύνη του καθενός.
Όσο και να θες να να απορρίπτεις το παρελθόν ,αυτο βρίσκεται πάντα εκεί και σε παρακολουθεί....όσο κι αν λες οτι κάποια πράματα είναι μαύρες σελίδες ,αυτός που είσαι σήμερα διαμορφώθηκε και απο  εκείνα....όσο κι αν θεωρείς υποτιμητική την μουσική εκείνη, η αλήθεια είναι ότι παραμένει μουσική και καλό θα ήταν να ψαχτείς μήπως τυχόν και έχεις γεράσει στα 34 σου ή μήπως η αρτηριοσκλήρωση χτυπάει και νεους ανθρώπους(θα συμπλήρωνα και η μαλάκυνση αλλα γι'αυτό είμαι βέβαιος...)


Απόψε χωρίς προκαταλήψεις ,ενοχικά σύνδρομα και άλλα τέτοια βουτάω σε μια άλλη εποχή και τα ακουσματά της...μια εκπομπή αφιερωμένη στα χρόνια που ακούγαμε ελληνική ποπ και τις Κυριακές το μεσημέρι βλέπαμε στο TELE CITY το Στυλ ελληνικό.
Αφιερωμένη σε αυτούς που ξεχνάνε οτι τα φρούτα οταν παραωριμάζουν δεν γίνονται καλύτερα αλλα σαπίζουν...


Αμέσως μετα τις Ραδιοτυπίες στο γνωστό πλεον καινούριο σπιτικό(και με ανανεωσεις φρέσκες) εκεί γύρω στις 20:15 (αντε 20:30...)


Eδώ σχολιάζεις και κάνεις παραγγελίες την ωρα της εκπομπής




Υ.γ. Απο βδομάδα που θα είμαι πιο χαλαρος θα περάσω και θα αφήσω σκέψεις στα μπλογκ σας που διαβάζω αλλά δεν προλαβαίνω να κάνω το κάτι παραπάνω...

10 σχόλια:

BLUEPRINTS είπε...

καλημέρα κι από εδώ, γύρω στις 8:10-15 σήμερα τελειώνω... καλές εκπομπές συνάδελφε (και καλά κουράγια γενικώς)

Koueen είπε...

Ένα κόκκινο Aiwa (με βελόνα) απέκτησα κι εγώ στην τετάρτη δημοτικού και άκουγα όλους αυτούς που αναφέρεις!
Καλή εκπομπή! :)

Koueen είπε...

Α, και παρεμπιπτόντως, βρήκα στο ebay 19 δολλάρια περίπου (γύρω στα 15 ευρώ) ένα usb cassette capture, υποθέτω θα το ξέρεις, είναι ένα πραματάκι σαν γουόκμαν που μετατρέπει κασέτες σε mp3. Δεν είναι πολύ ακριβό και αξίζει για να σώσουμε τα διαμαντάκια που έχουμε σε κασέτες.

Αθηνά... είπε...

Φυσιολογικό. Κι η μαμά μου κρατάει μια καρώ φουστίτσα που μου τη φόραγε όταν ήμουν τριών χρονών κι εγώ κρατάω το πρώτο φορμάκι του μωρού μου και τα βαφτιστικά του. Έτσι είμαστε οι μαμάδες.
Από τους καλλιτέχνες που αναφέρεις δεν μου άρεσε κάποιος ιδιαιτέρως αλλά ήταν ένα τραγούδι που έλεγε ο Ανδρέας Μικρούτσικος με τον Ρασούλη παρέα το "Να 'μαστε πάλι εδώ Αντρέα". Ε αυτό μου αρέσει ακόμα!
Καλή εκπομπή!
Καλημέρα!

NOSTOS είπε...

Είναι όμορφο να υπάρχουν στα συρτάρια μας και όχι μόνον εκεί,αντικείμενα-μνήμες απο το παρελθόν μας.
Δεν πρέπει να ξορκίζουμε το παρελθόν μας,γιατί εκεί πάνω με το πέρασμα του χρόνου έχει κτισθεί το παρόν μας.

Loustrakos είπε...

Για όλα φταίει η κοντή, το έλεγε κι η Θεοπούλα!!!

Κάτι μου λέει πως απόψε οι αναμνήσεις θα χτυπήσουν κόκκινο!!!

christina είπε...

τι είπες τώρα?έχω και εγώ κασέτες και όλο το σετ με τους τραγουδιστές που ανέφερες..τέλεια εκπομπή!!!

ασωτος γιος είπε...

η μονη πατριδα μας ειναι οι αναμνησεις θα γραψω εγω παραφραζοντας αυτο που ειχε γραψει καποτε ο τσαγκαρουσιανος, οοτι η μονη πατριδα μας ειναι η παιδικη ηλικια.
αμα σου πω οτι τωρα που σου γραφω ακουω μια κασετα χριστιανας χαχαχα, τις μετατρεπω σε mp3

Evil Chef είπε...

Ευχαριστω πολυ ολους σας για το περασμα σας...

Ηταν μια εκπομπη που οι ρυθμισεις και τα προγραμματα πεταχτηκαν απο το παραθυρο και μας συντροφευσαν οι αναμνησεις!

Ομορφη βραδυα και προαγγελος κι αλλων αναλογων που θα ακολουθησουν.

dimiscon είπε...

Η μεγάλη αγάπη του γιου μου, είναι όταν πηγαίνουμε στο σπίτι της γιαγιάς του, να μπει στο παιδικό μου δωμάτιο και να ανασκάψει όσα κι εγώ δεν φανταζόμουν πως υπάρχουν ακόμα... Το κόκκινο πικάπ μου με τα σαρανταπεντάρια, τις κασέτες, το διπλό κασετόφωνο, που το έπαιρνα στον ώμο-το ψώνιο- και έβγαινα βόλτα για να κάνω το ράπερ και άλλα πολλά...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.