Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

15 Πλαστικά μαχαίρια

Γιατί επιμένουμε να παίζουμε παιχνίδια δύναμης και εξουσίας;
Για ποια δύναμη και ποια ακριβώς εξουσία προσπαθούμε να κατακτήσουμε;
Σε τι θα μας ωφελήσει άραγε;
Θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι;
Θα μας βοηθήσει στην προσωπική μας βελτίωση;

Bλέπω να παίζονται γύρω μου τέτοια παιχνίδια με διαφορετικούς πρωταγωνιστές κάθε φορά, πάντα όμως για τους ίδιους λόγους.

Όσο κι αν αλλάζουν οι αφορμές ο στόχος είναι ίδιος.
Η ψευδεπίγραφη ικανοποίηση ότι έχουμε εμείς τον πρώτο λόγο-τα κουμάντα και όχι κάποιος άλλος.....ότι με τον τρόπο μας αλλάξαμε κάτι που έδειχνε προαποφασισμένο....ότι επιτέλους βρέθηκε κάτι που δεν είμαστε ασήμαντοι αλλά προεξέχοντες....

Το γεγονός ότι κάποιοι μένουν μακρυά απο αυτό ,παρότι αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει μην το εκλαμβάνεις σαν ένδειξη αδυναμίας....να φοβάσαι αυτόν δε μιλάει πολύ ,που δεν ενεργεί συχνά και  τον βλέπεις με σκυμμένο το κεφάλι να δουλεύει....να τρέμεις την έκπληξη απο το άγνωστο-αυτο που δε θα μπορέσεις ποτέ να αντιμετωπίσεις....

Ας χαίρεσαι τις προσωρινές σου "επιτυχίες" γιατί στο μέλλον εσύ και η μιζέρια σου δε θα ξαναβρείτε βαλβίδες εκτόνωσης....
Θα σε πουλήσουν φτηνά όταν έρθει η στιγμή ....την ώρα που το παιχνίδι θα φύγει απο τα χέρια του μικρού παιδιού και θα γίνει κέρδος....

Καλή σου βδομάδα και γέλα τώρα που ακόμα μπορείς....

15 σχόλια:

BLUEPRINTS είπε...

όντως η έκπληξη του αγνώστου μπορεί να κάνει τη διαφορά, όσο για τη γενικότερη αίσθηση, άσε ο βούρκος όλο και μεγαλώνει και βαθαίνει...

kovo voltes... είπε...

Σαν να συμπληρώνεις την ανάρτηση που έκανα πρόσφατα περι ανταγωνισμού...Οι απαντήσεις, στην τελευταία σου παράγραφο. Λέει πολλά...;)

Κατερίνα είπε...

άνθρωποι με τετοιου είδους αντιμετώπιση των πραγμάτων υπαρχουν πολλοί και σε ολα τα επίπεδα. Ανθρώπινο είναι. Τώρα, αν σε κάποιους από εμάς δεν ταιριάζει αυτό, η μόνη αξιοπρεπής αντίδραση είναι να απέχουμε από τέτοιου τύπου ανωφελα «παιχνίδια»! Γνώμη μου, τουλάχιστον. Καλή σου ημέρα evil

ασωτος γιος είπε...

δεν εχω τιποτα να γραψω, απλα συμφωνω, ξερεις ειναι απο κεινα που διαβαζεις και κουνας το κεφαλι ναι ετσι ειναι

mahler76 είπε...

μα οι σκατένιοι άνθρωποι έτσι φέρονται. Απλά μακριά από εμάς.

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Το να είμαστε για κάποιους άλλους αυτό που περιγράφεις δεν παίζει να είναι ενδεχόμενο;
Μπορεί όχι στον βαθμό αυτό αλλά ποτέ μην είμαστε σίγουροι...
Εγώ το φοβάμαι για τον εαυτό μου!

Οσο για αυτούς που είναι μονίμως έτσι ε, τότε "αλλάζω" κανάλι...
Η διακριτική αποχώρηση ότι καλύτερο!
Δεν θα με σκάσει το γεγονός ότι ο άλλος ζει με το όνειρο της σπρωξιάς για την προσωρινή πρωτιά!

Αθηνά... είπε...

Κάποιο επιμένουν να παίζουν παιχνίδια εξουσίας, διότι όπως είπε και ο τάδε, το χρήμα πολλοί εμίσησαν την δόξα ουδείς.
Τώρα βέβαια είναι και κάποιοι που αγαπούν και τα δύο. Αυτοί είναι πιο σοβαρή περίπτωση.
Και σίγουρα όλο αυτό δεν βοηθάει στο να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, παρά μόνο το "εγώ" μας εξυψώνει.

Καλή εβδομάδα!

Evil Chef είπε...

@ BLUEPRINTS

O βουρκος μπορεί να βαθαίνει αλλα εμένα με ενοχλεί η εθελούσια βουτιά μεσα του...γτ όλοι ξέρουμε τι ακριβώς είναι εκεί και επιλέγουμε να χωθούμε μέσα.

Evil Chef είπε...

@kovo voltes..

Εργαζομαι σε ενα ακρως ανταγωνιστικό περιβαλλον ολα τα χρονια της επαγγελματικης μου σταδιοδιοδρομιας.
Υπήρχαν χωροι που λειτουργούσαμε με συναγωνισμο βασιζομενοι στις ικανοτητες μας και αλλοι που οι κανονες ειχαν καταργηθει και βασιλευε το "ο σκοπος αγιαζει τα μεσα".
Στη δευτερη κατηγορια δεν αντεξα πολυ αλλα εμαθα πολλα που μου χρησιμευσαν γενικοτερα στην μετεπειτα ζωη μου και προπαντως ειδα τι με ενοχλει για να αποφευγω να το κανω στους αλλους και εγω.

Evil Chef είπε...

@ Κατερίνα

Αυτο λεω και εγω οτι απεχουμε οσοι δεν μας ταιριαζει.
Αλλα δεν σημαινει ταυτοχρονα η σιωπη οτι το επιδοκιμαζουμε ή οτι οφειλουμε να το δεχτουμε ως status quo.
Μια τετοια παθητικη λογικη οδηγησε τον Ελληνα στα σημερινα του χαλια.
Γι'αυτο προτιμω αυτους που δουλευουν για να δειξουν εργο και οχι αυτους που ειναι φιγουρατζηδες - οι πρωτοι σε πανε μπροστα ,ενω οι δευτεροι λειτουργουν σαν καραγκιοζηδες για να μας διασκεδαζουν.

Evil Chef είπε...

@ ασωτος γιος

Η Και εγω συμφωνω με πολλα που λες ,αλλα ακομη περισσοτερο με καποια που κανεις.
Και τα εργα ξερεις ειναι προτιμοτερα απο τα λογια....

Evil Chef είπε...

@ mahler76

Μακρυα απο μας ,μαζι σου.
Οταν ομως ανηκεις σε μια ευρυτερη ομαδα και την πλειοψηφια την γοητευει η ενασχοληση με τις ακαθαρσιες και το μαγειρεμα τους δε μπορεις να μενεις απαθης ή να ανεχεσαι .
Αν σε ενοχλει ενεργεις ,διαφορετικα εισαι συνενοχος.

Evil Chef είπε...

@ Γιαγιά Αντιγόνη

Αν εχουμε ανάγκη να θεραπεύουμε τις ανασφαλειες μας ως απλοί ανθρωποι καποιες φορές με τετοιο τροπο να το δεχτω οτι συμβαινει.
Οταν όμως είναι κομμάτι του χαρακτηρα του αλλου και μας επηρρεαζει αμεσα θα ερθει μια στιγμη που ειτε θα εκραγεις απο την πολλή υπομονη ειτε θα πρεπει να βρεις τον τροπο να φτιάξεις προς το καλύτερο τις καταστασεις στο βαθμό που μπορεις και σε επηρρεαζουν.
Ολοι μας εχουμε τα θεματα μας και τα προβληματα μας αλλα δε θελουμε να γινουμε βασιλικοτεροι του βασιλεως για να νιωσουμε καλυτερα - υπαρχουν και αλλοι πιο δημιουργικοι διεξοδοι ....γιατι παντα η δικη μας χαρα να συνδεεται με την καταστροφη κατι αλλου;
Τοση διαστροφη πια;

Evil Chef είπε...

@ Αθηνά..

Εγω τα μισω και τα 2 και ειμαι μια χαρα.
Η δοξα ειναι το ισχυροτερο ναρκωτικο και κακο σε αυτον που εχει ταχτει στο κυνηγι της.
Ιδιως οταν την θεωρει ως γιατρικο για τα προβληματα που τυχον εχει - δοξαστε με να ξεχασω τι συμβαινει πισω απο την κουρτινα.

Ξερω οτι οπως συνηθως ψαχνω ψιλα και οτι δε θα αλλαξει ο κοσμος με ενα μαγικο αγγιγμα αλλα τουλαχιστον μπορω να ελπιζω οτι με πολλη προσπαθεια μπορει να πετυχουμε κατι μικρο.

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Αγαπημένε μου αυτό ακριβώς ήθελα να πω...
Στον υπερθετικό βαθμό γίνονται φωτιά που καίει!
Μακριά από εμάς!!!

Την αγάπη μου!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.