Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

14 Πληρωμενη απάντηση στην προπαγανδα τους....

Kαι επειδη οταν λεω κατι για ορισμενους εχω και τον αντιλογο ,δειτε μια πληρωμενη απαντηση απο μια γυναικα που το μυαλο της το εχει για να σκεφτεται και προβληματιζεται με την προπαγανδα που μας πουλανε και η πλειοψηφεια καταπινει αμασητα (αυτη η γυναικα ειναι προτυπο για μενα και οχι τα χαζοχαρουμενα που καμωνονται οτι δε τρεχει τιποτα και ειμαστε μια απεραντη παιδικη χαρα και τα προβληματα μας ολα ειναι οι τριχες και τα λοιπα καλλωπιστικα)
[Το ελαβα σημερα με mail και το δημοσιευω αυτουσιο]




Για ν'ανοίγουν λίγο τα ματάκια μας και το μυαλουδάκι μας και να πάψουμε να σκύβουμε το κεφάλι μας στη φτηνή προπαγάνδα τους!!!

Μπράβο στην Ελευθερία Τσακιροπούλου!!!

Μετά το κείμενο του Ξανθούλη μη σταματήσεις!
Διάβασε την απάντηση που ακολουθεί!






 Του Γιάννη Ξανθούλη


 Να ξαναγίνουμε φτωχοί. Όπως ήμασταν πάντα. Όπως οι ήρωες των παλιών  αναγνωστικών που οι γιαγιάδες έμοιαζαν με γιαγιάδες κι όχι με συνταξιούχες  πόρνες. Όπου οι μπαμπάδες επέστρεφαν το μεσημέρι για να καθίσει ΟΛΗ η  ελληνική οικογένεια στο τραπέζι και να φάει το σεμνό φαγητό -όσπρια  πεντανόστιμα και ζαρζαβατικά με μαύρο ψωμί μοσχοβολιστό- ενώ η γάτα και ο  σκύλος περίμεναν στωικά να 'ρθει η σειρά τους ...
 Να ξαναγίνουμε φτωχοί  όπως ήμασταν πριν σαράντα και πενήντα χρόνια. Τότε που ονειρευόμασταν εν  μέσω γκρι, μπλε και μπεζ χρωμάτων, τότε που καμιά Ελληνίδα δεν φιλοδοξούσε  να γίνει ψευδοξανθιά, τότε που η λάσπη κολλούσε συμπαθητικά στα παπούτσια  μας και οι αυθεντικοί ζήτου λες βρίσκονταν έξω απ' τις εκκλησιές
 περιμένοντας το τέλος της λειτουργίας και του μνημόσυνου.


 Να ξαναγίνουμε φτωχοί πλην τίμιοι, χωρίς κινδύνους να ξεστρατίσουν οι  αρχιμανδρίτες προς την ψηφιακή παιδοφιλία. Να βρούμε ξανά τις σωστές μας  κλίμακες χωρίς αγωνία παρκαρίσματος και παχυσαρκίας. Να ξαναβρούμε τη  γεύση του «μπατιρόσπορου», των ελαχιστοποιημένων αναγκών, να ανακαλύψουμε  εκ νέου τον ποδαρόδρομο και το συγκινητικό μοντέλο της «γυναίκας της  Πίνδου». Μόνο με τέτοιες ηρωικές διαδρομές ενδεχομένως να ακυρώσουμε το  κόμπλεξ μας έναντι του Μπραντ Πιτ και της Ναόμι Κάμπελ.


 Να ξαναβρούμε -γιατί όχι- και τους παλιούς καλούς εχθρούς (κυρίως από τα  βόρεια) που σήμερα τους έχουμε σκλάβους στα παβιγιόν μας. Να ξετρελαθούμε  από την επικοινωνιακή μας υστερία με τα σιχαμένα κινητά τηλέφωνα που  κατάργησαν κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής. Να σκάψουμε στις αυλές -όσοι έχουν αυλές- και να κάνουμε παραδοσιακούς ασβεστόλακκους για να ασπρίζουμε τα  δέντρα έτσι για καλαισθησία και υγεία. Να βρούμε πάλι τη σημασία του  χώματος καταργώντας το καυσαέριο του επάρατου τρέχοντος πολιτισμού. Να  εφεύρουμε τις παλιές νοσοκόμες που σέρνονταν από σπίτι σε σπίτι ρίχνοντας  ενέσεις πενικιλίνης στα οπίσθια ολόκληρου του Έθνους.


 Να προσδιορίσουμε ξανά την ντροπή και τον «σεβασμό» προσέχοντας το  βλακώδες λεξιλόγιο των τέκνων μας. Επιτέλους, όποιο τέρας βρίζει ή  χρησιμοποιεί την πάνδημη και πολυμορφική λέξη «ΜΑΛΑΚΑΣ» πάνω από εκατό  φορές την ημέρα να το μπουκώνουμε με «κόκκινο πιπέρι εξόχως καυτερό», όπως  τον καιρό της εξαίρετης φτώχειας μας .


 Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα κουλά μας χέρια σε δουλειές που σήμερα  δίνουμε του κόσμου τα λεφτά, όπως μεταποίηση ρούχων, αλλαγές γιακάδων στα  πουκάμισα, καρικώματα στις κάλτσες, υδραυλικές και σχετικές εργασίες. Να  απαγορευτεί διά ροπάλου το γκαζόν που για μας τους πρώην φτωχούς δεν  σημαίνει απολύτως τίποτα. Στη θέση του να φυτευτούν λαχανικά ή και  οπωροφόρα για να μην καλοσυνηθίζουμε την κάστα των μανάβηδων. Κάποτε ο μαϊντανός, τα κρεμμύδια και τα σκόρδα ήταν τα βασικά καλλωπιστικά των  κήπων μας .


 Να επανακτήσουμε το κύρος μας, χρησιμοποιώντας βέργες κι ό,τι τέλος πάντων  απαιτούσε ο βασικός σωφρονιστικός κώδικας τα χρόνια της περήφανης  ανέχειας ... Σταματήστε τις ψυχολογίες και τις παραφιλολογίες για τα  «τραύματα» των παιδιών. Μόνο λύσεις γήινες και πρακτικές -χωρίς ενστάσεις  από τον Ρομπέν της ευαισθησίας, τον ΣΥΡΙΖΑ- θα  αποκαταστήσουν την τρέλα  και το χάος που υπαινίσσονται οι στατιστικές.


 Να θυμηθούν οι Νεοέλληνες πως προέρχονται απ' τον Μεγαλέξανδρο, από τον  Μιλτιάδη, τον Αριστείδη και προφανώς απ' τον... Αλκιβιάδη, πράγμα που  σημαίνει ότι μπορούν να βάλουν σε ενέργεια τον «δίκαιο θυμό» αν συμπέσουν  με ληστές τραπεζών, περιπτέρων, σούπερ μάρκετ και κοσμηματοπωλείων.
 Κανένας δισταγμός. Τα παλιά χρόνια για ψύλλου πήδημα σε μπαγλάρωναν. Θυμήσου και κόψ' τους τα χέρια ή και τα αχαμνά. Επιτέλους ας σταματήσουμε  την ευρωπαϊκή μας ψυχοπάθεια ...


 ΠΟΤΕ κανένας Έλληνας δεν έγινε σωστός Ευρωπαίος. Ούτε καν ο Αβραμόπουλος  ούτε καν ο Σημίτης και άλλοι τέτοιοι που μου διαφεύγουν. Απ' τον καιρό που  σταματήσαμε να θυμώνουμε σωστά, την πατήσαμε. Σταματήστε το «ντόπινγκ» με  το τσουλαριό των λαϊκών ασματομουλάρων. ΠΟΣΟΥΣ ΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΧΩΡΑ Η  ΕΛΛΑΣ, κύριοι καναλάρχες της πλάκας; Δεν είναι καιρός να ξεβρωμίσει ο  τόπος απ' τους εκφραστές του τραγουδιστικού Κάμα Σούτρα; ΠΟΙΟΣ θα μαζέψει  τις ελιές στα περιβόλια όταν ο κάθε πικραμένος ονειρεύεται να γίνει αφίσα  στη Συγγρού; Ποιος θα καθαρίσει τη Συγγρού απ' το αίσχος της καψουρικής  ταπετσαρίας, κύριοι δήμαρχοι; Οι τραβεστί; Οι καημένες οι τραβεστί έχουν
 άλλες υποχρεώσεις ...


 Μη φοβάστε τη φτώχεια. Η πατρίδα μας είναι ευλογημένη έστω κι αν δεν  παράγει λαμαρίνες αυτοκινήτων ή καλής ποιότητας νάρκες και όπλα για  τριτοκοσμικούς. Θυμηθείτε την ευλογία του ελαιόλαδου, της κορινθιακής  σταφίδας, του χαλβά Φαρσάλων, των εσπεριδοειδών, της σαρδέλας και των  λατρεμένων ραδικιών. Λάδι, χόρτα, ελίτσες, λίγο τυρί και ψωμί ζεστό, να  φρεσκάρουμε στο μνημονικό μας το παλιό αναγνωστικό του Δημοτικού. Το ξέρω  πως είναι ζόρι να κόψουμε το σούσι απότομα, όμως ήρθε ο καιρός να
 αναβιώσουμε την όπερα της πεντάρας, της δεκάρας και των άλλων χρηστικών  μας αξεσουάρ. Μια δοκιμή νομίζω πως θα μας πείσει ...


 ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ και ο θεός των μικρών πραγμάτων μαζί μας.




 Μια απάντηση στον Ξανθούλη...

 Της Eλευθερίας Τσακιροπούλου
 Να ξαναγίνετε φτωχοί χωρίς εμένα.  Η δική μου γιαγιά ήρθε από απέναντι 
 μόνο με το φουστάνι που φόραγε και κατάφερε δουλεύοντας σκληρά να  μεγαλώσει τα παιδιά της, να προκόψει (έτσι το λέγαμε τότε) να δει τα  εγγόνια της να σπουδάζουν χωρίς να χρειάζονται ακριβοπληρωμένα  φροντιστήρια και μια φορά το χρόνο γριά πια να επιφυλάσσει στον εαυτό της  τη μέγιστη πολυτέλεια ενός ζευγαριού παπουτσιών από τον Σκλιά.


 Εμένα δεν μου άρεσε η λάσπη που κολλούσε στα παπούτσια  μου. Μου άρεσαν οι  πικροδάφνες στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου, η μυρωδιά στα Αναφιώτικα, οι  νεραντζιές στη Πανεπιστημίου, η θέα της Ακρόπολης από τη Πατησίων. Μου  άρεσε να διαβάζω στο Θέατρο του Διονύσου Σοφοκλή, Αισχύλο και Ευριπίδη, να  βλέπω παραστάσεις στο υπόγειο του Κουν και στο Ηρώδειο.  Μου άρεσε ο  Χατζηδάκης και ο Τσαρούχης.  Αυτά ήταν η πατρίδα μου και αυτά με έκαναν να  την ονειρεύομαι χωρίς λασπόδρομους, ζήτουλες και ψευδοξανθιές.


 Τίμια ήμουν ανέκαθεν και το ίδιο έμαθα και στο παιδί μου.  Δουλεύω από την  ημέρα που τελείωσα το λύκειο. Δούλευα και σπούδαζα χωρίς φοιτητική άδεια  γιατί ο τότε διευθυντής μου έλεγε το αμίμητο «Δεσποινίς μου πρέπει να  διαλέξετε ή φοιτήτρια θα είστε ή εργαζόμενη».  Και διάλεξα και τα δύο. Και  τα κατάφερα και στα δύο. Και παράλληλα έμαθα και τρεις ξένες γλώσσες. Και  πλήρωνα και πληρώνω σκληρούς φόρους, χωρίς ποτέ  μα ποτέ να έχω κρύψει  ούτε δραχμή των εισοδημάτων μου.


 Ναι λοιπόν δουλεύω 10 ώρες την ημέρα επί 24 συναπτά έτη και κάποια στιγμή  τα κατάφερα και έβγαλα λεφτά.  Πρέπει να ντρέπομαι;  Ούτε επιδοτήσεις για  ανύπαρκτες καλλιέργειες πήρα ποτέ, ούτε καμία απευθείας ανάθεση,  ούτε σε  επιτροπή ή Δ.Σ. ή οργανισμό του δημοσίου ήμουν μέλος, ούτε προαγωγή πήρα  μετά από τηλέφωνο πολιτικού προσώπου.  Ότι έκανα το έκανα μόνη μου.  Και  τα Μanolo που φοράω μόνη μου τα πήρα.  Και κάθε φορά που ανεβαίνω πάνω  τους θυμάμαι τη γιαγιά μου και τη χαρά της όταν έφερνε στο σπίτι το  περίφημο κουτί από το salon sklia και τη περηφάνια της όταν τα φόραγε  και  μας έλεγε τι πέρασε στη ζωή της και πως τα κατάφερε να «προκόψει».


 Και δεν θέλω να ξαναβρώ παλιούς εχθρούς, θέλω μόνο νέους φίλους και  συμμάχους για να πραγματοποιήσουμε το όνειρο μιας δίκαιης, αξιοκρατικής  και προοδευτικής  κοινωνίας.  Δεν θέλω καμία νοσοκόμα να «συρθεί» στο  σπίτι μου όταν αρρωστήσω.  Θέλω να υπάρχει ένα σύστημα υγείας που θα με  περιθάλψει.  Αυτό πληρώνω άλλωστε με το μισό του εισοδήματός μου.  Δεν  πληρώνω για να τρώνε τα λαμόγια των νοσοκομείων και οι φαρμακευτικές  εταιρείες.


 Και δεν θέλω να ράβω μόνη μου τα ρούχα μου, γιατί δεν προλαβαίνω και γιατί  δεν καταλαβαίνω το λόγο που πρέπει να σπρώξω στην ανεργία μια μοδίστρα.
 Και δεν θέλω στη βεράντα μου να φυτέψω ζαρζαβατικά (στο ρετιρέ του ο κος  Ξανθούλης ας το κάνει), μου αρέσουν οι γαζίες μου και οι μυρτιές μου και  οι δάφνες μου.  Και μου αρέσει και ο μανάβης της γειτονιάς μου.  Και  μάλιστα πολύ.  Γιατί αντί να δώσει το ιδιόκτητο μαγαζί γωνία που έχει στο  κέντρο της Αθήνας για να γίνει Everest ή Γερμανός, έχει το πείσμα, το  κουράγιο και τη τρέλα να επιμένει να πουλάει τη πραμάτεια του υπό τους
 ήχους κλασσικής μουσικής.


 Και φυσικά δεν θέλω να χρησιμοποιήσω βέργες για να σωφρονίσω τη κόρη μου.
 Η κόρη μου με κάνει περήφανη και μου δίνει τη δυνατότητα να ονειρεύομαι  μια καλύτερη πατρίδα.


 Μια πατρίδα που οι αγρότες της δεν τρώνε επιδοτήσεις και αποζημιώσεις στα μπουζουκομάγαζα, οι πολιτικοί της είναι και ηθικοί και νόμιμοι, η άρχουσα  τάξη της δεν αποτελείται από λαμόγια και απατεώνες, ψευτοκουλτουριάδες και  δήθεν διανοούμενους που συναναστρέφονται με κλέφτες πολιτικούς.


 Μια πατρίδα με ανθρώπους σα τη γιαγιά μου και τη κόρη μου, εμένα και τους  φίλους μου και όλους αυτούς που δεν συμμετείχαν στο πάρτι.  Ε λοιπόν όχι  δεν ήμασταν εκεί όταν τρώγανε, όταν έχτιζαν βίλλες ή αγόραζαν Καγιέν.
 Ούτε τώρα είμαστε με αυτούς που κρύβουν τις πισίνες τους, φυγαδεύουν τα  λεφτά τους στο εξωτερικό και αγοράζουν ακίνητα όσο-όσο στο Λονδίνο.


 Και ναι προερχόμαστε από το Μεγαλέξανδρο, το Μιλτιάδη, τον Αριστείδη, τον  Αλκιβιάδη.  Αλλά και από τον Πλάτωνα και τον Επίκουρο.  Το Σοφοκλή και τον  Αριστοφάνη.  Και ελπίζω να μην ξαναζήσουμε στην Ελλάδα εποχές που σε  μπαγλάρωναν για ψύλλου πήδημα.


 Και ναι μου αρέσει το ελαιόλαδο, η κορινθιακή σταφίδα, ο χαλβάς φαρσάλων,  τα εσπεριδοειδή, οι σαρδέλες και τα ραδίκια.


Η φτώχεια όμως όχι.


Δεν θα πάρω.


 Να δοκιμάσετε χωρίς εμένα!

14 σχόλια:

BLUEPRINTS είπε...

ο λόγος κι ο αντίλογος μόνο καλά πράγματα μπορούν να φέρουν, αρκεί να έχεις κριτική σκέψη απέναντι στα λεχθέντα και να μην δέχεσαι αυτούσια τη μια ή την άλλη πλευρά, το θέμα είναι να δανείζεσαι από την κάθε άποψη αυτά που σου πάνε, για να το κάνω όσο πιο ξεκάθαρο μπορώ, δεν είμαι ούτε με τον ένα ούτε με τον άλλο, είμαι με μένα...

kovo voltes... είπε...

Συμφωνώ με τον Blueprints...Ούτε ο ένας ούτε ο άλλος με πείθουν εντελώς. Κάπου ανάμεσα είναι η συμφωνία μου κάπου ανάμεσα και η διαφωνία μου.Ο καθείς ας φιλτράρει τα λεγόμενα και των δύο

Evil Chef είπε...

Μπλου ,στο ιδιο μηκος κυματος ειμαστε.

Δεν συμφωνω απολυτα ουτε με τον ενα ουτε με τον αλλο.
Απλα καιρος ηταν να ακουγεται και μια αλλη γνωμη κοντρα σε οσα μας πιπιλανε.

Βρηκα σωστα σημεια και στα 2 κειμενα και παραλληλα τα βρηκα πολυ απολυτα σε ορισμενα σημεια τους.
Και εγω με μενα ειμαι ,δεν υποστηριζω κανεναν αλλο.

Απλα ετυχε ο συγγραφεας να ειναι γυναικα και εκατσε την επομενη του χθεσινου κραξιματος ολως τυχαιως να ερθει το μεηλ.

Αν αυτο που προτεινει ο Ξανθουλης ειναι η συγχρονη προταση της Αριστερας μας , συνειδητοποιοω οτι σε αυτην χωρα εκφυλισαμε απολυτα ολες τις εννοιες και τις ιδεες....

Evil Chef είπε...

@ kovo voltes...

Εξηγησα και στον Μπλου οτι τα απολυτα απο οποιαδηποτε μερια και αν προερχονται ειναι επικινδυνα .

Βρισκω σωστα και στη ρητορικη του ενος και του αλλου ,αλλα αυτο το μηδενισμο και την απαξιωση οσων φτιαξαμε με τον κοπο μας για χατηρι τριτων που ευθυνονται για το τωρινο χαλι , που θα μεινουν παλι ατιμωρητοι δε την δεχομαι απο μια "αριστερη" πενα.

Να δω στην Ελλαδα που θα θυμιζει Ινδια κατα το ονειρο του κ.Ξανθουλη ποιος θα αγοραζει τα βιβλια του ή τα εντυπα που αρθρογραφει.
Για τα στραβα ολα που περιγραφει δε φταις εσυ ή εγω αλλα ολοι αυτοι που εβλεπαν την αποχαυνωση να ερχεται και αγρον ηγοραζαν....(σαν αυτον και τους ομοιους του)
Οταν ο πνευματικος κοσμος αποδεχτει τις ευθυνες του για την παντελη απουσια του και το ξεπουλημα του τοσα χρονια στους ισχυρους του κεφαλαιου και κανει την αυτοκριτικη του ΔΗΜΟΣΙΑ ,τοτε θα μπορεσω να τους ακουσω και ισως να ταυτιστω μαζι τους.
Απο βολεμενους ομως δεν δεχομαι καμια υποδειξη!

Αθηνά... είπε...

Ενώ η Αλέκα επιμένει να κάνει τελευταίως ηλιοθεραπεία στη Β. Κορέα, ο Ξανθούλης κάποιες φορές με κάνει να γελάω υστερικά...
Κι εγώ σου λέω ότι όλα αυτά που λέει ο συγγραφέας δεν είναι κακό να τα ξαναβρούμε, αλλά δεν θεωρώ ότι είναι απαραίτητη η φτώχεια για να τα ξαναβρούμε.

ΥΓ. Σιχαίνομαι το σούσι έτσι κι αλλιώς.

Evil Chef είπε...

@Αθηνα

Αυτο ακριβως και εγω δεν καταλαβαινω γτ πρεπει να ισσοπεδωθει ολη η κοινωνια για να στρωσουν τα πραματα;

Ο Ξανθουλης τον τελευταιο καιρο λειτουργει πολυ "συστημικα" ...προσφερει υπηρεσίες ή ξεχρεωνει γραμμάτια;

Αθηνά... είπε...

@Evil Chef
Αν και μου αρέσει ο τρόπος γραφής του και διαβάζω τα βιβλία, παρόλα αυτά ας μου επιτραπεί να σκεφτώ ότι μάλλον ξεχρεώνει γραμμάτια προσφέροντας και υπηρεσίες...

christina είπε...

οι ακρότητες δεν ωφέλησαν ποτέ κανέναν...ούτε και οδηγούν πουθενά...
βρίσκω λίγο ακραία την άποψη του Ξανθούλη....

Evil Chef είπε...

Χριστινα ειναι εντελως ακραια η αποψη του ,και γινεται επικινδυνη επειδη την ντυνει και με "κοκκινο" μανδυα.

Οτι ησυχαζω απο το ενα προκυπτει κατι νεο και συφιλλιαζομαι ...μα βαλτοι ειναι ;

Evil Chef είπε...

Χριστινα ειναι εντελως ακραια η αποψη του ,και γινεται επικινδυνη επειδη την ντυνει και με "κοκκινο" μανδυα.

Οτι ησυχαζω απο το ενα προκυπτει κατι νεο και συφιλλιαζομαι ...μα βαλτοι ειναι ;

ασωτος γιος είπε...

το κειμενο ειχε γει περυσι και ειχα πααντησει με μεγαλο ποστ
δε συμφνωνω με τον ξανθουλη και σιγα μη γινει ο καθε ξανθουλης φτωχος με τοσες εκδοσεις που εχει κανει
για ρωτα τον μεροκαματιαρη του ιδιωτικου κυριως τομεα αλλα και του δημοσιου?
ελεος θα πρεπε να ντρεπεται που το εγραψε
θα ψαξω να βρω το ποστ μου να στο στειλω
ειχα εκνευριστει πολυ τοτε
συμφωνω απολυτα με την κυρια

ασωτος γιος είπε...

ηταν απριλης του 2010 οταν το κανα ποστ αλλα δυστυχως τοτε ημουν νηπιο στα μπλογκς και δνε ειχα το θαρρος της γνωμης να τα χωσω
και δεν απαντησα
τωρα συμφωνω με τη κυρια ναι

SpIrToKoYto είπε...

καλημερίζω - γιατί συνήθως καλησπεριζόμαστε και καληνυχτούμε ραδιοφωνικά - και επικροτώ το μενού σου...
Προσθέτοντας και το δικό μου μπαχαρικό στη μαρμίτα των σχολίων,θα ανακατέψω υλικά από τη συνταγή του Ξανθούλη με υλικά της Ελευθερίας και θα φτιάξω τη δική μου συνταγή,αποφεύγοντας αυτά που μου χαλάνε τη γεύση και μου κάθονται στο στομάχι...
ξανακαλημέρες...-:))

Evil Chef είπε...

@ Ασωτε μου, το μεηλ το εστειλε φιλη καλη στο κοριτσι στον επαγγελματικο της λογαριασμο με την υποσημειωση να το δημοσιευσω οπως ειναι και πως υπαρχουν εκει εξω και κοριτσια που σκεφτονται και εχουν αποψη και δεν εχει καλυψει η σκασμενη ροζ τσιχλοφουσκα τον εγκεφαλο τους!

Και εγω με την απαντηση συμφωνω και εξοργιστηκα με τον "αριστερο" αυτο κυριο που το συστημα εφτιαξε και εκανε κυριο και τωρα ξεπληρωνει τις χαρες....

Δεν ηξερα οτι ηταν τοσο παλιο ,ουτε με νοιαζει ,απλα ειχε την σκοπιμοτητα της αυτη η δημοσιευση και με βοηθησε ,ειναι η αληθεια να "ξεφορτωσω " γτ πολυ συγχιστηκα με αρκετο κοσμο που βγηκε να πουλησει πνευμα με την δυστυχια και το προβλημα των αστεγων.(αντε μην τα ξαναπαρω τωρα!)

@ SpIrToKoYto

Οτι σου αφησα στο σπιτακι σου καλημερες!
Εδω οπως θα ειδες,ειναι το δικτυακο σπιτι ενος επαγγελματια ζαχαροπλαστη-μαγειρα που δεν πολυμιλαει για φαγητο (το κανουν τοσα αλλα μπλογκς και με επιτυχια) αλλα για οσα σκεφτεται και οσα του κεντριζουν την προσοχη.

Ειδα για την συγκεντρωση ,στα εγραψα ,ειναι και καλη φαση γτ ειναι σημαδιακη και για μας η ημερομηνια και να το δουμε πως μπορουμε να το φτιαξουμε.

Συνταγες θα βαζω μολις ηρεμησουμε λιγο με τα ραδιοφωνικα μας γτ τωρα το μυαλο ειναι στα τεχνικα και οχι στην κουζινα.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.