Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

9 Παίζω με τα χρώματα...

.....και καταλήγω πάντα στο ίδιο συμπέρασμα....

Τι κι αν το αγαπημένα μου είναι το πράσινο και μετα το μπλέ ...στην καθημερινότητα μου μάλλον χρησιμοποιώ κατά κόρον τα δυο της ρούλετας...ίσως γιατί εχω πειστεί ότι ο τζογος είναι στοιχείο της ζωής ...ίσως γιατί υποσυνείδητα μου αρεσουν περισσότερα απο τα προαναφερόμενα....ισως πάλι να τα βρισκω πιο "καθαρά" σε σχέση με τα υπόλοιπα της παλέτας....

Περισσότερα χρωματικά προσεχώς......


Kάποτε είχα γνωρίσει μια κοπέλα σε μια παρέα και ισχυριζόταν ότι καθείς είναι ταγμένος στην ζωη του σε συγκεκριμένα πράματα....δε συμφωνήσαμε ποτε φυσικά σε αυτό και εκεί που υπήρξε η μεγαλύτερη μου ενσταση ήταν η μουσική...
Δεν δέχτηκα ποτέ τα "ταμπελάκια" και ότι επιφέρουν (είσαι ροκας ,δε μπορεις να ακους λαικά ή hip hop ...δεν γίνεται!) και δυστυχώς αυτά τα συναντώ συχνά πυκνά στους ανθρώπους που γνωρίζω....αποδεικνύεται οτι αρκετοι που θεωρούν εαυτους openminded είναι πολύ πιο κολλημένοι απο εμας που δηλώνουμε φίλοι συγκεκριμένου μουσικού είδους....
Η πρόταση μου για σήμερα είναι χωρίς χρώμα....οι Αntenne είναι ένα δίδυμο απο την Δανία που ανακάλυψα τυχαία(έψαχνα κατι -αγγλοφωνες- μπαντες ατμοσφαιρικου ροκ απο την Γαλλια  και επεσα πανω σε καποιο κομματι τους και κόλλησα!!!) και παίζουν trip hop ....μια μουσικη που σε ταξιδευει και σε χαλαρωνει ....
Ακούστε όλο το κομμάτι (παρότι είναι σχεδον 10 λεπτά) με κλειστά τα ματια και πείτε μου τι συναισθήματα σας προκαλεί....



Αν καποιος θελει την δισκογραφια τους ,επειδη ειναι λίγο δυσκολοεύρετη μπορει να το πει και να του στειλω με mail καποια λινκ να κατεβασει τα 3 cd τους.

9 σχόλια:

ΦΟΥΛΗ είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ασωτος γιος είπε...

δεν υπάρχουν ταμπέλες στη μουσική, γιαυτο σε πάω
στη συλλογή μου έχω από χατζιδακη μέχρι βισση κι από cure μέχρι Adele

christina είπε...

και εγώ ακούω τα άπαντα,ακούγοντας αυτό το κομμάτι το συναίσθημα που μου προκάλεσε ήταν να διαρκούσε λίγο ακόμη.....
καλό βράδυ..φιλιά στο κορίτσι!!!

Αθηνά... είπε...

Εξαιρετικό κομμάτι. Μου αρέσει πολύ και το "Like Rain" από το ίδιο cd.
Όσο για τα συναισθήματα που μου προκαλεί όταν τύχει να το ακούω είναι όμορφες αναμνήσεις. Δεν θα ήθελα να επεκταθώ περαιτέρω.

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Κλείνοντας τα μάτια... περνούσα με αργό ρυθμό από τοπία και συναισθήματα ανακατεμένα.. ηρεμία...

Να είσαι καλά!

Ταμπέλες δεν υπάρχουν...

Evil Chef είπε...

@ ΦΟΥΛΗ

Εσυ τι να πεις τωρα;
Ροκ γατα και να εχει παρωπιδες γινεται;
Οχι φυσικα!!!

@ασωτος γιος

Καποιοι που δε με γνωριζουν προσωπικα και μπορει να με εχουν δει σαν εικονα (μαλλι -γενια) νομιζουν οτι αντιπροσωπευω τον αρχεγονο τυπο του ροκα,αλλα δεν ημουν ποτε ετσι.
Ακουω σχεδον τα παντα και αν δει κανεις την ψηφιακη δισκοθηκη σιγουρα θα τρομαξει απο το ευρος και τα αλλοπροσαλλα ορισμενες φορες ειδη !

Evil Chef είπε...

@ christina

9:46 κραταει και δε σου εφτασε;
Πατα repeat τοτε.

Τα παντα ολα δε το πιστευω ,γιατι σε εχω για κυριλε κοριτσι κατα βαθος!

@ Αθηνά...

Εσυ ποτε θα σταματησεις να με εκπλησεις;
Δλδ το 2000 βρεθηκε στα χερια σου το #1(το πρωτο τους cd) και το ακουσες;
Γιατι να μενουμε τοσο μακρυα θεε μου;

@ Γιαγιά Αντιγόνη

Ταμπελες δεν υπαρχουν το ξερω.
Με τιμαει πολυ το γεγονος οτι ακουσες ολο αυτο και χαιρομαι διπλα που σου αρεσε και σε ταξιδεψε.
Αυτο τεκμηριωνει την εντυπωση μου ,οτι το Γιαγια ειναι ακρως παραπλανητικο....

Αθηνά... είπε...

@Evil Chef
Όοοοχι το 2007 το άκουσα και δεν ήταν δικό μου το σιντί.

Αθηνά... είπε...

Ψέματα, δεν ήταν το 2007.
Το 2008 ήταν τώρα το θυμήθηκα.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.