Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

0 Aκρως καλοκαιρινο..




Απο τα 90's ο Manu  με το παρεακι του -τους Mano Negra...
Eτσι αποψε το βραδυ λιγο μετα τις 23:00 στη γνωστη φιλόξενη συχνότητα του  GHS RADIO θα επιχειρήσουμε με μια βουτια στα 90's να δροσισουμε τα αυτια και την καρδια μας με μουσικες απο την δεκαετια που ζησαμε ως εφηβοι.
Μπορει να μην μπορουμε να βγουμε εξω ή να παμε διακοπες και τα ποτα μας να ειναι απο το συνοικιακο σουπερμακετ αλλα εχουμε τον τροπο μας ...και περναμε και εδω πολυ καλα!
Αν και εσενα η ζεστη σε εμποδιζει να κοιμηθεις ,αν γυρισες στο σπιτι και εχεις ακομα κεφι για party ,για οποιο τελοσπαντων λογο εισαι εντος των τειχων ελα να ζητησεις το τραγουδι που θες και να θυμηθεις μαζι μας τα χρονια που η ζωη ηταν σιγουρα ..mala!

Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

3 Τι υπάρχει;

Όταν φευγουν για διακοπες οι φίλοι μας αφήνουν συνηθως τους σκληρους τους δισκους για να τους εξερευνησουμε (οσοι παρουσιάζουν ενδιαφέρον τουλάχιστον) και αυτό το πάρε δώσε είναι μια καλή ευκαιρία να βρεθούμε μαζί τους και να ασχοληθούμε με κοινές αγάπες(μουσική ,μπαλίτσα ,αυτοκίνητα κ.α)
Φέτος οι περισσότεροι δε θα πάνε πουθενα και θα μας κάνουν ολο το υπόλοιπο του καλοκαιριού παρέα ..έχει να πέσει θάψιμο και γκρίνια για τα στραβά και ανάποδα στο μπαλκονι μας ουκ ολίγο....
Βλέπεις οι φίλοι μας έχουν την ίδια στάση με μας απέναντι στην ζωή ..γεννηθήκαν με νεύρα και μουτζωμένοι απο την τύχη τους  και έχουν μια ιδιαίτερη ευαισθησία στην αλήθεια και την καλαισθησία....
Οταν ο Γ το πρωι μου είπε έρχομαι να πάμε λαική ,χάρηκα γτ θα είχα παρεακι στα ψώνια και θα ανταλλαζα και δυο κουβέντες με κάποιον...
Περιδιαβαίνοντας την λαική και ακούγοντας τον κόσμο και παρατηρώντας συμπεριφορες διαπιστώσαμε μια παθητικότητα σε εξοργιστικό βαθμό...δε μπορείς να μου γκρινιάζεις για κρίση και ακρίβεια και να δέχεσαι να σου πουλάνε 2,5 ευρω  τις χαντρες(τα φασόλια που ξεσπυρίζεις).
Δε θυμάμαι στις μέρες της δραχμής που με έσερνε μαζί της η μάνα μου τετοια εποχή να είχαν ποτε 800 δραχμές το κιλό οι χάντρες...θα τις ετρωγε ο μαναβης και μάλιστα ωμες αν τολμούσε να κάνει κάτι τέτοιο...και τότε ούτε πολύ περισσότερα χρήματα παίρναμε ούτε είχαν οι οικογένεις λιγότερες υποχρεώσεις...το μόνο που ηταν διαφορετικό το γεγονός οτι είχαμε μάθει στα λίγα και όχι όπως τωρα που δε μας φτάνουν τα πάντα όλα και ζητάμε ακόμα περισσότερα...

Άμα το τελος της σεμνης τελετής της αγοράς μαναβικής και του σχολιασμού των κακών κειμένων και τιμών (οσων συναντήσαμε) έπρεπε να χωρίσουμε για τα σπίτια μας κι ο Γ μου αποκάλυψε την αλήθεια του καλοκαιριού(και όχι μόνο):
"Ξέρεις τι υπάρχει; Δεν υπάρχει δεν μπορώ ,ούτε δε θέλω ....δε γαμιέται υπάρχει μόνο ...από όλους μας ....αυτό υπάρχει ...σε παίρνουν παρα φύσιν και εσύ λες ..δε γαμιέται....το εννοείς ;
Μονάχα αυτός που απευθύνεται το δε γαμιέται και πάντα καταλήγει βιασμένος και μάλιστα κακογαμημένος ...είμαστε εμείς ..πάντα εμείς ....καιρός παλληκαράκι  μου να περάσουμε στο....γαμιέται και δε γουστάρω καθόλου και επειδή βαρεθηκα ψάξτε όλο μαλάκα να πηδάτε ή καλύτερα να αλλάξουμε ρόλους να δείτε την γλύκα..."

Το σκεφτόμουνα όλο το μεσημέρι ....είχε πολύ δίκαιο τελικά....αυτό ακριβώς υπάρχει μονάχα που θα μου επιτρεψει να συμπληρώσω οτι το θύμα είναι εθισμένο και ερωτευμένο με το βιαστή του και υπο αυτούς του όρους γιατρειά δε βλέπω...τώραθα μου πεις  ,εμείς που αντιστεκόμαστε σε όλο αυτό τι διαφέρουμε;
Απλά αντι για παρα φύσιν σε εμας ,το κέρασμα είναι στο στόμα....με ενα καλο στοματικό διάλυμα σκοτώνουμε τα μικρόβια μέχρι την επόμενη φορά...και δεν το απολαμβάνουμε καθόλου....και επειδή μέσα σε όλα γεννηθήκαμε και μαλάκες αν ποτέ βρεθούμε στην θέση αυτών δε θα τους κάνουμε αντίποινα...
Αυτό υπάρχει ....βοηθάει και το καλοκαιράκι που είναι ερωτική εποχή και έρχεται και δένει το πράμα....τυχαίο ή όχι το γεγονός ότι διαχρονικά όλα τα βαρβάτα μέτρα περνάνε απο την Βουλή καλοκαίρι;

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

3 Εφυγε και ο ΦιλμΈλλην..

Οποτε αυτές τις μέρες θα έρθει στο γραφείο το κορίτσι θα έχει να μου πει κάτι θλιβερό...
Εφυγε και ο Μιχάλης Κακογιάννης πλήρης ημερών και πάει να συναντήσει τα κινηματογραγικά του παιδιά , τον Ζορμπά(Αντονι Κουιν) και την Μελίνα (Στέλλα) και την αγαπημένη του Ελλη(Λαμπέτη).

Ενας απο τους σημαντικότερους ανθρωπους του πνεύματος που πρόσφερε πολλά στον πολιτισμό της χώρας με τελευταίο του λιθαράκι το κτήριο του ιδρύματος που φερει το ονομα του στην γειτονιά μας.
Ενας χωρος πολιτισμού και τέχνης που ηρθε να δεσει αρμονικα με τους υπόλοιπους που κοσμουν το κομμάτι της Πειραιως που διασχιζει την περιοχη μας. 

Έργο του Μιχάλη Κακογιάννη είναι και ο νυχτερινός φωτισμός των μνημείων της Ακροπόλεως, τον οποίο εκείνος πρώτος οραματίσθηκε και για την επίτευξη του οποίου ίδρυσε το σύλλογο «Οι Φίλοι της Αθήνας», εξασφαλίζοντας τις υπηρεσίες του διάσημου Γάλλου φωτιστή Pierre Bideau και αναλαμβάνοντας τη χρηματοδότηση όλων των απαραίτητων μελετών.


Την Πέμπτη στις 4 το απόγευμα θα ψάλει η εξόδιος ακολουθία για το σκηνοθέτη από το ναό του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου στο Κολωνάκι, ενώ η ταφή του ,δημοσία δαπάνη, θα γίνει στον περίβολο του ιδρύματος Κακογιάννη επί της Πειραιώς 206 στο ύψος του Ταύρου.


Φιλμογραφία:


 1954 Κυριακάτικο ξύπνημα 
1955 Στέλλα
1956 Το κορίτσι με τα μαύρα
1958 Το τελευταίο ψέμα
1960 Eroica
1962 Ηλέκτρα 
1964 Αλέξης Ζορμπάς 
1967 Όταν τα ψάρια βγήκαν στη στεριά 
1971 Τρωάδες 
1974 Αττίλας '74 
1976 Ιφιγένεια 
1986 Γλυκειά πατρίδα 
1992 Πάνω, κάτω και πλαγίως 
1999 Ο βυσσινόκηπος 





Καλό σου ταξίδι δάσκαλε...





Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

4 Τα σαββατιάτικα....

Δεν έχω κατέβει φέτος καθόλου στην παραλιακή - για πολλούς και διάφορους λόγους....
Ποτέ δεν σύχναζα άλλωστε στα μαγαζιά της ...τι δουλειά είχα εγώ εκεί...όπως ποτέ δε συχνασα και στα ανάλογα χειμερινά ...
Μου λες οτι αποξενώνομαι απο τον κόσμο με αυτη την συμπεριφορά...
Ποιον κόσμο ρε;
Αυτόν που εχει το μόνιμο συνδρομο του Σαββατόβραδου στη Παραλιακή σαν οδηγό στην ζωη του;
Αυτούς τους ηλίθιους που βλέπω γύρω μου παντού,που μου γαμάνε την αισθητική και τα μυαλό  με οσα κάνουν ;
Αυτόν τον κόσμο που νομίζει οτι τα πάντα αντιμετωπίζονται σαν πίστα μπουζουκιών ,που θα σηκωθεί η κάθε ανύπαρκτη για να κερδίσει τον θαυμασμό των θαμώνων και του μαλάκα που την πληρώνει προτού επιστρεψει στην μιζέρια της , απο Δευτέρα πρωί;
Τι σε ενοχλεί που τα δικά μου όνειρα περνανε απο τους αλλους δρόμους ;
Γιατί δε μπορείς να δεχτείς οτι επιμένω να σκέφτομαι;
Τόσο δύσκολο είναι;
Ξέρεις τι εύχομαι ορισμένες φορές ;
Να μην νιώσω ποτέ ξανά, να γίνω σαν εσένα…

Γράφει μια αφίσα στα λεωφορεία που είδα στο πλαι ,ότι ανακυκλώσαμε κάποιες χιλιάδες τόνους υλικων...
Αν μπορούσε να ανακυκλωθεί το πλαστικό και το χάρτινο των Σαββατόβραδων στα στέκια της παραλιακής θα είμασταν χαλαρά πρώτοι παγκοσμίως...
Και μην ακούσω ξανά τις γνωστές αηδίες περί μοναδικής ζωής που έχουμε...όταν σε λίγο καιρό θα αλλάξει η ορολογία στο λεξιλογιό σου και θα χρησιμοποιείς το επιβίωση ,ελα και μιλησέ μου ξανα....εδω βρίσκομαι ..δεν φεύγω το ξέρεις...
ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ , είδα κάπου γραμμένο και δεν ειχα ενα σπρευ μαζί μου να συμπληρώσω ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΜΙΖΕΡΙΑ ΤΟΥ(Το κορίτσι θα έγραφε ΣΤΗΝ ΜΑΛΑΚΙΑ ΤΟΥ ...δεν εχει και πολυ άδικο)

Μίλαγα με φίλο προχθές και η κουβέντα περιστρεφόταν γύρω απο τον  θυμό...
Είπε...
Χάνεις  λιγότερο καιρό ,όταν συγχωρείς....
Συμφώνησα μαζί του και συμπλήρωσα...
 Και όταν αδειάζεις τον κάδο ανακύκλωσης αμέσως  ,κερδίζεις χώρο και γλιτώνεις την πιθανότητα να επιστρεψει κάτι άχρηστο εκεί που διαγράφηκε...
Χαμογέλασε με τρόπο και ολοκλήρωσε την προσφορά μας στον κόσμο της αμπελοφιλοσοφίας λέγοντας...
Τότε πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε κατ-αλλήλους...
Αφήσαμε σε εκκρεμότητα για την επόμενη φορά  το ζήτημα  ....τι (προσδι)ορίζει τους κατ-άλληλους....

Θέλω να φτιάξω ενα λευκό μπλουζάκι -ξέρεις αυτά που γίνονται εύκολα στα σταμπάδικα και να γράψω ...

Όχι στις μαρμάρινες σχέσεις
Όχι στα ξύλινα λόγια
Όχι στα πλαστικά βυζιά....
Μόνο αλήθειες....

Μόλις μου περισσέψουν χρήματα θα το φτιάξω ...
μαζί με τούτο....














κάποιο σαββατόβραδο ...αν  συναντήσεις  ένα ψηλό ,καστανό, αινιγματικό άνδρα σε μαγαζί της παραλιακής με κάποιο απο τα 2 t shirt...
πιθανότατα να είμαι εγω...
Αν πάλι τον συναντήσεις κάπου αλλού ...πάλι εγω θα είμαι....

Κλείσιμο με κάτι σαββατιάτικο...Lynard Skynard!!!





Edit


Eνω εγραφα τις σκόρπιες σκέψεις ,μου είπε το κορίτσι οτι η Big Heaven's Band υποδέχτηκε σήμερα την  Amy Winehouse....
Το αναμενόμενο δυστυχως τέλος , μιας εξαιρετικης φωνής που δε μπόρεσε ποτε να νικήσει τους προσωπικούς της δαίμονες...
Ευχη μου είναι να γαληνέψει και η ψυχoύλα  της εκει που θα παει...
Να ακούσουμε ακόμα μια φορά  το προφητικό (οπως αποδείχτηκε) Βack to black

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

10 Sad ...but true(?)

Hate, I'm your hate 
I'm your hate when you want love 
Pay, pay the price 
Pay for nothing's fair 



I'm your pain when you can't feel
I'm your dream, mind astray 
I'm your eyes while you're away 
I'm your pain while you repay 
You know it's sad but true, sad but true 




... η συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης....Μπορει να είπα no more metal δημοσιως γι'αυτο το καλοκαιρι(μόνο ιδιωτικές ακροάσεις και ψάξιμο καινουργιων ακουσμάτων και προετοιμασία για το χειμώνα -για τα ραδιοφωνικα φροντιστήρια της Τρίτης) ,όμως με το συγκεκριμένο τραγούδι ταυτίζομαι απόλυτα τον τελευταίο καιρό-ναι μπορεί να είναι ασχημο και λυπηρό αυτο που βγαίνει για καποιους (που με ξερετε ως κάτι άλλο) αλλά για μένα ειναι πέρα για πέρα αληθινό(.....και τα καλύτερα έρχονται....)

Υ.γ .Μάνα αν σου ρουφιανέψουν οτι κουρεύτηκα μην τους πιστέψεις -το συνηθισμένο κόντεμα έκανα του καλοκαιριού (ξερεις μέχρι τον ωμο,γτ δε την παλεύω με την ζεστη).Και ξυρίστηκα μάνα ,ναι τα ξυρισα τα πολλά γενια γτ τωρα που χασαμε λιγα κιλά και εφυγε το γουρουνομάγουλο μπορούμε να κυκλοφορήσουμε άφοβα.
Στα λεω γιατί θα σου πουν διάφορα χαζα και θα χαρεις και μετα που θα με δεις θα απογοητευτεις ξανά- μην τους πιστευεις και αν θες μπορεις να ρωτας ,δε θα σε μαλώσω,το υπόσχομαι...α και κάτι ακόμα ρε μάνα ....δε μπορώ να μη θυμάμαι ....δε κάνω τίποτα όμως όπως σου εχω υποσχεθεί ...αλλα την μερα που θα μου δοθεί η ευκαιρία το κύρηγμα της συγχωρεσης που μου διδαξες δεν θα το ακολουθήσω...θα ακολουθησω το άλλο που μου έμαθες...."πέρα απο τις θεωρίες πάντα να ακολουθείς την καρδιά σου"....αυτό θα κάνω μάνα...αυτό που κάνεις τόσα χρόνια και εσύ ....θα ρωτήσω μέσα μου και απο την ηχω θα πάρω την απάντηση....

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

7 Σαν μια παλιά φωτογραφία(το τέλος της αθωώτητας)...

Πριν ένα χρόνο...

- Σου έλεγα να ζεις για  σένα και όχι την ζωη που επιλέγουν οι άλλοι για να ικανοποιήσουν τις δικές τους ανάγκες.
Μου απάντησες οτι το προσπαθείς...
Το προσπαθούσες όντως...

-Σε σπρώξαμε να βγάλεις τον ήλιο στο σκοτεινό σου πρόσωπο και να δείξεις ότι δεν είναι αληθινή η δυσειδαιμονία που σε ακολουθούσε...
Το έκανες ...και τρόμαξες..και επέστρεψες ξανα εκεί όταν κάποιοι προσπάθησαν να κλέψουν λίγο φως ..ξανά στο σκοτάδι..πως μπορεί να ζει κάποιο όμως στο σκοτάδι;

-Η ζωή είναι μια σκάλα λέγαμε που ανεβαίνουμε αργά και σταθερά ...αλλά θελει προσοχη να μην πατησουμε σε βρεγμένα σκαλοπάτια και φάμε τα μούτρα μας...
Όσες φορές σου φωνάξαμε "Πρόσεξε νερά", δεν άκουσες κανέναν και βρέθηκες με χτυπήματα πολλά σκαλιά παρακάτω...ούτε καν πρόσεξες οτι τα ρίχναν στο δρόμο σου αυτοί που υποτίθεται έπρεπε να σε προειδοποιούν..

-Τα παράθυρα που σου ανοίξαν ,επέλεξες να τα κλείσεις και να κατεβάσεις και τα παντζούρια ,και να προσπαθεις ξανα να ανοίξεις τρύπες στο ντουβάρι...ενω ηταν τόσο απλός ο τρόπος για να δεις τον έξω κόσμο...
Περιχαρακώθηκες σε αυτά που μισούσες γιατι απλά σου προσφέραν "ασφάλεια"....

-Σε βοηθήσαμε να κάνεις πράματα ,που δε γνώριζες και σου προσφέραμε χωρις ανταλλάγματα όσα μπορούσαμε και ακόμα παραπάνω...δε ζητήσαμε ούτε ενα ευχαριστω αλλά περιμέναμε να το δούμε...
Το λάβαμε με το δικό σου ξεχωριστό τρόπο...μια βρώμικη λιγδιασμένη πετσέτα στη μούρη...

-Τα ψηφιακά αρχεία δεν  ξεθωριάζουν ,κρατάνε τα χρωματά τους..όμως το μυαλό δεν έχει αυτή την λειτουργεία ...
Ενα κουμπί(delete)  και  χανονται είναι τα πάντα..όμως η μαγκιά είναι ξέρεις να ζεις με τα λάθη σου και να τα αναγνωρίζεις και να μαθαίνεις απο αυτά...μένουν οι ψηφιακές  εικόνες ακόμη για αυτό το σκοπό ...για να μας θυμίζουν οτι ήταν φτηνή απομίμηση -και μάλιστα κακής ποιότητος- αυτό που νομίσαμε ότι ηταν ιδιαίτερης μεγάλης αξίας...




Το τραγούδι αυτο είναι το απο τα πλεον αγαπημένα των Πυξ Λαξ και εχει την δική του σημειολογία...
στην περιπτωσή μας τα χρώματα των αναμνήσεων είναι πολύ αχνά  και σύντομα θα σβήσουν ολοκληρωτικά... στο δρόμο θα ξανασυναντηθούμε ...θα μας αναγνωρίσεις και θα διστάσεις ..θα σε κοιτάξουμε και δε θα μας θυμίζει τίποτα η μορφή σου...

Η ανάρτηση απευθύνεται σε αυτούς που τους τελευταίους 12 μήνες μας χαρίσαν το μάθημα του τι σημαίνει αχαριστία και γι'αυτό τους ευχαριστούμε...συνείσφεραν με τον τρόπο τους στο οριστικό τέλος της "αθωώτητας"...


Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

1 Aισιοδοξία



Τι κι αν το συμπαν συνομωτει να μου τσακίσει το νευρικο συστημα;
Τι κι αν εχω μπλέξει σε μια απίστευτη μέγγενη προσώπων και καταστάσεων;
Θα χάσω το χαμογελό μου;
Δε θα το χάσω....
Θα μείνω κάτω οσο χρειάζεται και θα ξανασηκωθώ...

Αγαπημένος Bob Marley και στην playlist - reggae & jamaica feeling ...
Και το βραδάκι στην εκπομπουλα μας το ιδιο mood -reggae ...
Η εβδομάδα αυτη είναι χύμα fm ,οπου μας παει το κυμα ...

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

1 Επιθυμίες...του δρόμου

Επιθυμιών δεύτερη εβδομάς και αυτή την Κυριακή γινόμαστε του δρόμου...
Κυριολεκτικά το λέμε γιατί το βραδάκι απόψε το θέμα μας είναι τα αγαπημενα σας τραγούδια οταν οδηγείτε ή όταν βρισκόσαστε στο αυτοκίνητο (σαν επιβατες).
Στο γνωστό στέκι του GHS RADIO εκεί γύρω στις 22:00 (εμεις θα βρισκόμαστε εκει νωρίτερα ,να αερίσουμε λίγο το χώρο να ετοιμάσουμε και τα ποτά μας και οτι αλλο χρειαστεί να γίνει).
Στο γνωστο μοτίβο θα ξανακινηθούμε -10 πρωτες δικες μας επιλογες ,στο μεταξυ εσεις ζητάτε τα δικά σας κομματια και μετα ολο το προγραμμα όσο τραβήξει ειναι στα χέρια σας.
Σκέφτομαι για απόψε αν υπάρχουν πολλες επιλογες λαικών ασμάτων να συγκεντρωθούν και να φτιαχτει μια λαική ωρα λίγο μετα τα μεσανυχτα ,για να μην το "αγρίεψουμε" απο νωρίς.
Να σου δωσω ενα στίγμα το πως σκεφτομαι να ξεκίνησω απόψε..

ΧΑΡΟΎΜΕΝΑ!!!!



Τα λεμε το βραδάκι ,καλές βουτιές σε όσους εκδράμουν σε κάποια παραλία!

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2011

6 Αυτό μου έλειπε...(Αμερικλάνικη απεύθυνση)

Την περασμένη Κυριακή στη εκπομπή μας που ζητούσε ο κόσμος τραγούδια απο γυναικείες φωνές και ενω έχουμε πιάσει τα πχχχιοτικα(βλ.Αντζελα ,Κελεκίδου ,Θώδη ,Στέλλα Γεωργιάδου και λοιπές καλλιτέχνιδες αναλόγου βεληνεκούς) ,ο Αμερικλάνος που μας ακούει και έχει ζητήσει διαφορα τραγουδια πριν πετάει το αξεπέραστο :
-"Ρε φίλε δε μας βάζεις και λίγο Τριαντάφυλλο να τιμήσουμε και την Ρόδο;"
Η πρωτη σκέψη του υποφαινόμενου ηταν "λες;"(θα σου εξηγησω παρακατω )* 
 Για καλη μου τυχη τον περιλάβαν οι υπόλοιποι ακροατες και δε του απάντησα.(Γιατι εγω θα του εβαζα αλλά αντε μετα να πεις on air αυτα που σκεφτόσουν).
Και που λες εχω φάει ενα σκάλωμα απο την Κυριακη μέχρι πριν λίγο που πετάχτηκα απο το καναπέ και τρομοκράτησα και το κορίτσι .αλαλάζοντας "Ενθυμήθην, ενθυμήθην!!!!"
Τι θυμήθηκα ;Λοιπόν να σε εξηγήσω-το 2201 οταν και πήγα με το κορίτσι διακοπές στο νησί πήγαμε στο σπίτι του αδερφού μου που τότε έμενε μόνος του.
Ο αδεφός μου είχε το συνήθειο να συνοδεύει το μεσημεριανό του με 1,5 λιτρο κοκα κόλα και ελληνικά τραγουδια της εποχης-φιλοξενούμενοι γαρ δεν θελαμε να τον παρεκλίνουμε απο τις συνηθειες του (αυτο θα γινοταν ετσι κι αλλιως οταν θα κατεβαιναν μετα οι γονεις μας υποχρεωτικά) ,οπότε είχαμε εντρυφήσει σε όλη την μουσική κουλτούρα του αδερφού μου.
Λατρεια εκείνη την εποχή είχε με Τριαντάφυλλο και Τεοντωρίντου...
Έχουμε μάθει τα σιντια των απέξω τόσες μέρες ,πλύση εγκεφάλου κανονική λέμε!
Και εχω φάει κόλλημα απο την περασμένη βδομάδα με το ποιο τραγούδι ηταν το σκάλωμα του μικρού εκείνο το καλοκαίρι ...
Και ναι το θυμήθηκα...

,

Το βιδεον οπως θα παρατηρήσεις είναι απο  την εκπομπην-πρωινάδικο του MEGA "Μεταξύ μας"(Με παρουσιαστρια τη κυρία Ελντα Πανοπούλου ,η κυρια που κουνιέται με το μπικίνι είναι η κυρια Γωγω Μαστροκώστα -εθνικη γυμνάστρια της εποχης, και ο αλλος πίσω ο ημίγυμνος κυριούλης παίζει να είναι ο Χ.Παπανικολάου τεως κολυμβητης και ωραιος γκόμενος που υπήρχε εκει για να τον βλέπουν οι νοικοκυρες και να γουστάρουν ,γτ με την Πανοπουλου εκπομπή δε κρατιόταν) απο την Μύκονο-τότες τα κανάλια είχαν χρήμα για πέταμα και μόλις έμπαινε καλοκαίρι τα πρωινάδικα αρχίζαν τις περιοδείες ,παίρναν και οι της περιφερειας μια χαραν οπως και να το δεις.
Τι θυμήθηκα με αφορμή ενα τραγούδι και ενα βιντεο ,Σαββατομεσημεριάτικο...(εχει και αστερισκο μην φοβασαι)

* Τα χρόνια εκείνα και παλαιώθεν οι οπαδοι του χαρντ ροκ και του μεταλ είχαν σαν ευαγγελιο το περιοδικο Metal Hammer.(και σημερα οι μικροτεροι ηλικιακα ,οι μεγάλοι ψαχνομαστε μονοι μας!)
To εν λόγω περιοδικό οργάνωνε κάθε χρόνο δημοφίσματα για τους αναγνωστες του με ερωτήματα για την καλύτερη μπάντα ,καλύτερο δισκο κ.τ.λ.
Οι δυο ερωτήσεις που παραδοσιακά γινόταν ο μεγάλος χαβαλές και το απίστευτο καφριλίκι ηταν
-Καλυτερη γυναίκα τραγουδιστρια της χρονιας(ή συγκρότημα)
-Συμβολο του σεξ στο χωρο του metal την χρονια που πέρασε.
Στην δεύτερη ερώτηση συνήθως κυριαρχούσε η απάντηση ΕΓΩ ,με δευτερη πιο δημοφιλη καποια τραγουδιστρια (πχ Lita Ford) ή τον Εddie την μασκωτ των Ιron Maiden!
Στην πρωτη ομως τα "ζορικα" και αγρια αγόρια ψηφίζαν τα πλεον απίστευτα -θυμάμαι χρονιά που πρωτοί σε ψήφους ηταν οι Bon Jovi(ναι μιλαμε για τους γνωστους !!!!) την επόμενη ο Σακης Ρουβάς(πολύ γέλιο είχα κάνει τότε) και στη δημοσκόπηση του 2001 για την προηγούμενη χρονια είχε βγει πρωτος με το επιβλητικό ποσοστο 48% ο Τριαντάφυλλος.(Φεβρουαριο μηνα ειχα δει αυτο, Ιούλιο ειμασταν διακοπές)
Αντιλαμβάνεσαι το συνειρμό της στιγμής και το γελιο που με έπιασε ,αλλα καταλαβα μετα οτι ηταν τυχαίο και πως το παιδι τότε αποκλείεται να διάβαζε τετοια έντυπα...
Είχε πολύ γούστο ολο αυτο!!!
Να είσαι καλά ρε Αμερικλάνε ,μου εφτιαξες το κέφι 2 μέρες !!!

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

0 Ολα είναι δρόμος...

Σήμερα υπάρχει μια "ιδιαιτερη" διάθεση...
Δε ξερω πως να την χαρακτηρισω -δεν υπάρχουν λόγια να την περιγραψω...
Μπορώ να στην τραγουδίσω(οχι εγω φυσικά ,θελω μαθηματα φωνητικης -εχει περασει και μια 20ετια σχεδον απο τοτε που καναμε τετοιες αποπειρες)

Αγαπημένος Στέλιος Ρόκκος



Μια μπάντα που δεν ξερουν πολλοί και ενα καταπληκτικό τραγούδι(ψαξτε τους -Οιωνος λεγονται)



Και λατρεμένα Ξύλινα σπαθιά



Ολα νιώθω πως είναι δρόμος ,όλα είναι μια διαδρομή που δε γνωρίζει κανείς το που θα μας βγάλει.
Μεγαλώνω και γίνομαι φανατικός της άποψης οτι η Ιθάκη είναι μια ουτοπία και κατα κάποιο τρόπο το "δόλωμα" που θα σου δείξει αυτό που πραγματικά ψάχνεις-η Ιθάκη κρυβεται στο ταξίδι.
Το τέλος του οποιου προορισμού είναι μια αφετηρια για τον επόμενο σου απόπλου...δεν υπάρχουν στην ζωη απόμαχοι-βετερανοι ναυτικοί..ταξιδεύεις συνεχως και οταν φτασεις στο τελος σου η "θάλασσα" ανοιγει την αγκαλιά της να σε δεχτεί ,με τα τελευταια λογια που ακουγονται για σενα να ειναι τα εξης
"Οταν η θάλασσα αναστήσει τους νεκρούς της θα είμαστε ξανα μαζί αγαπημένε..."
Εκει και εγω θέλω να βρεθω κάποτε ,απο την γέφυρα στον Πόντε ,οι δικοι μου ανθρωποι να με σκορπισουν στο Ιονιο και γινω ενα μαζι της και να μην τελειωσει ποτε το ταξιδι μου...

Τύπο μελαγχολικό το σημερινό μεσημέρι ,ενα διαφορετικό πιστευω ηχητικά Μix n' Match θα εχουμε απόψε .Το θέμα μας είναι το ταξιδι και ο δρόμος και θα προσπαθησουμε να ακούσουμε στη διαρκεια του σημερινου προγράμματος και κάποια πιο αγνωστα τραγούδια ,πολύ ομορφα που περιμενουν εμας να τα γνωρίσουμε καλυτερα..
Δε θα λείψουν και τα πιο ευρεως γνωστά και αγαπημενα τραγουδια (σήμερα παιζουν δικες μου επιλογες -ωρα του κοινου την Κυριακη).
Το αποψινό μας ραδιο-φονικο ραντεβού είναι (βάσει προγράμματος) στις 22:00 στο GHS RADIO
(Εμείς θα είμαστε εκει νωρίτερα χωρίς λογια,να ετοιμαζομαστε και να παιζουμε μουσικουλα που θα σας προετοιμασει!)

Και θα σε αφησω πως αλλιως -μουσικά



Μια βροχούλα τώρα θα ηταν οτι έπρεπε θα μας δρόσιζε τα μάλλα!!!

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

1 Νυχτα Πέφτης...

Δεν εννοώ Νύχτα Πέφτεις γιατί και μέρα γκρεμίζεσαι μια χαρά.
Πέφτη έλεγε η γιαγια στο νησι την Πέμπτη και το λεω που και που και εγώ.
Η πέφτη της γιαγιας ηταν ημέρα λάντζας και δη πλυσιματος.Και επειδη το σπίτι δεν ηταν πολυ συγχρονο και το πλυντηριο αποτελούσε ειδος πολυτελειας (οπως και το θερμοσίφωνο-αν ηθελες να πλυθεις επρεπε στο πετρογκαζι να ζεσταινεις νερα ,το καλοκαίρι ειχαμε άλλο συστημα .Γεμιζαμε κατι τεραστια λεκάνες μες νερο το πρωι και το μεσημέρι που επιστρεφαμε απο το μπάνιο το νερακι που το βαραγε στην αυλη ολο το πρωι ο ηλιος ηταν αχνιστο.Είπες τίποτα;)
Η μπουγάδα λοιπόν της Πέφτης περιελάμβανε το Tide ή ΟΜΟ (σκόνη πάντα ),την μεγαλη σκάφη ,και ενα μαλακτικό που ηταν κλασσικο εκεινη την εποχη -πράσινο μηλο.
Οταν κυκλοφόραγες στα καντούνια και πετυχαινες μπουγαδα νόμιζες οτι ειχες μπει σε περιβόλι με ανθισμένες μηλιες-τέτοιο αρωμα λέμε (οχι σα τα σημερινα τα αοσμα).
Η γιαγια λοιπόν ετοιμαζε τα νερα με τα απορρυπαντικα της και μουλιαζε τα ρουχα ,οποιο ηθελε πιο προσοχη το ετριβε είτε στα χερια (ξερεις πως τριβουν ρούχα υποψιάζομαι) είτε στο πάνω μέρος της σκάφης που ηταν κάπως "αναγλυφο".Μετα τα ξεβγαζε και τα πέταγε στην αλλη σκάφη που ειχε το μαλακτικο και μετα με πολυ λιγο στυψιμο τα απλωνε στο ταρατσακι.
Σε 3 ωριτσες ηταν ολα στεγνα και μυρωδατα.Στα παιδια μας αρεσε τα απογευματα της Πέμπτης ,προτου η γιαγια μαζέψει τα ρουχα να τρεχουμε στο ταρατσακι αναμεσα στα σχοινιά και να κολλάνε τα πλυμμενα σεντόνια στα μουτρα μας και να ρουφαμε αρωματα.
Αυτη η αναδρομη ελαβε χωρα την ωρα που μαζευα την πρωινη μπουγαδα καθως μυριζα τα ρουχα μας.
Ωραιος τρόπος να περνας το βραδυ της Πέφτης ...λιγο πριν...

τις 22:00 το βραδυ  απόψε στο γνωστο στέκι σε μια guest star εμφανιση με  στυλ χυμα fm ,μια εκπομπη χωρις αρχη ,μεση και τελος(ουτε λιστα τραγουδιων μιση ωρα πριν δεν εχω ετοιμασει!!!!)
Θα θελα μαζι μου αποψε να ειχα φανελακι πλυμενο με ΟΜΟ και αρωμα πρασινου μηλου και ψημενο καλαμποκι με περτικαλαδα μπλε...
Νιωθω πολυ παιδι αποψε ..παρα πολυ μικρος...και ευτυχως που το ραδιοφωνο μου δινει την δυνατοτητα να κανω ενα παιχνιδι οχι μεσα σε σεντονια αλλα σε αγαπημενα τραγουδια που με συντροφευουν πολλα καλοκαιρια τωρα...

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

10 Ταξίδι...

Ζεστη ...πολλή ζέστη ...να σε δροσίσω λίγο μουσικά;



Οποιος είπε οτι το ροκ δεν μπορει να λειτουργήσει και ως αναψυκτικό είναι τέρμα άσχετος!!!

Κάθομαι το Σάββατο το βράδυ με το κορίτσι στον καναπέ μας και συζητάμε ενω παρακολουθούμε κατι αναλαφρο για το φετινό καλοκαίρι.
Ούτε και φέτος προβλέπεται ταξίδι...
Και τα δεδομενα είναι πιο ασχημα απο τα περσινά-αυτα που μου χρωστανε και περιμεναμε να μας δωσουν μια ανασα δε τα εχουμε δει ακομα και ειναι αμφιβολο αν θα τα δουμε και ποτε(αυτο ειναι το ελληνικο κρατος που επιτρεπει σε κάποιους τετοιες "μαγκιες" την στιγμη που μπορει να τους υποχρεωσει να ειναι συνεπεις στις υποχρεωσεις τους στους εργαζομενους γι'αυτους).
Παρόλα αυτα ετοιμάζουμε το τραπέζι στο μπαλκόνι μας ,θα φτιάξουμε και το ασυρματο δικτυο μας ,θα βρούμε τα τζαμπα σινεμαδακια και θεατρα που θα υπαρχουν στην πολη  και θα κάνουμε ταξιδια οπως ξερουμε μονο εμεις...

Θα εχουμε και παρέα καλή -σύντροφο με αντοχες και ταιριαστό με μένα .Το γαιδουράκι παντος καιρού που μου χαρισε ο Ασωτος γιος .Το κορίτσι βρήκε οτι έπεσε μέσα γτ εχω πεισμα γαιδουρινο-οταν με πιάνει, υπομονη μια απο τα ιδια και αντοχη ιδια με του συμπαθους τετραποδου.Και το παντος καιρου μου άρεσε εμένα ,παρα πολύ , γτ ετσι -παντός καιρού- χαρακτηριζαν τον αγαπημενο μου Ελληνα ηθοποιο που μας αφησε προσφατα -ανθρωπο παντός καιρού.Ακόμα και γαιδουράκι με τετοιο χαρακτηρισμό ,είναι η χαρά μου μεγάλη και ευχαριστω τον Ασωτο για την χειρονομια του.(Οσοι δε τον γνωρίζεται αξίζει να τον διαβάσετε )

Τα ταξίδια λοιπόν είναι αυτη την βδομάδα το θεμα μου ...και ραδιοφωνικά και ιστολογικά.Θα προσπαθησω μιας και θα μεινω εντος των τειχων στις οποιες αναρτησεις να συμπεριλάβω και λίγο αρωμα διακοπων,κάτι σαν μια βόλτα σε εικονες όμορφες ,οπως αυτη που θυμήθηκα με μενα πιτσιρικά να τριγυρνάω στα καλντερίμια του νησιου με μια φετα καρπουζι στο χερι....
Ραδιοφωνικά απόψε εχουμε Rock Rush -μεσανυχτα Τριτης στο ghs-radio - και ολη αυτη την βδομάδα το θεμα μας είναι ο δρόμος και το ταξίδι ,μικρό ή μεγάλο ..για μια παραλια μια Κυριακή ή για τις διακοπες μας...
Μουσικες που μας ταξιδευουν ,τραγουδια που μας αρεσει να ακουμε ενω οδηγούμε ή βρισκόμαστε στην καμπίνα ενος αυτοκινητου ,ηχοι που μας θυμίζουν τον δρόμο...
Απόψε λοιπόν τα τραγούδια μας θα είναι απο την μεγάλη δεξαμενη της ροκ και ειναι μια συλλογη απο αυτα που μου εχω κατα καιρους επιλεξει σαν συνοδεία στις διαδρομες μας...
Μια ιδιαιτερη κατηγορία ειναι τα μπλούζ (οχι αυτα που χορεύαμε μικροί στα πάρτυ δλδ οι μπαλάντες) ,τα μαυρα-νεγρικα τραγουδια που μετα τραγουδηθηκαν και απο λευκους καλλιτεχνες.
Αυτα για τωρα το καλοκαιρακι είναι ο ιδανικος ηχος για μενα -αντιστοίχως το χειμώνα για τις νυχτερινες επιστροφες προτιμουμε καποιες τζαζ επιλογες.
Απόψε λοιπόν οι δρόμοι είναι δικοί μας ,θα πλύνουμε την κόκκινη ανοιχτη Mustang ,θα πάρουμε το ταιρι μας αγκαλιά και θα χυθούμε στην ασφαλτο...για που..δεν εχει σημασια...
Ροκ τραγουδια που μας συντροφευουν στο δρομο ,δικες μου και δικες σας επιλογες (μπορειτε να ζητατε και αποψε) και λίγο απο blues .
Και μην μου έρθετε απροετοίμαστοι ακούστε τι σας λεει ο κυριος John Lee Hooker..



Mια μπύρα ,ενα ουισκι(Haig) ή ενα μπέρμπον(Jack Daniels) κατα προτίμηση παγωμενα ειναι μια καλή προταση δροσιας και συνοδειας για την μουσικούλα μας...
Για τις αλλες εκπομπες θα τα πουμε εν καιρώ!


Κυριακή, 3 Ιουλίου 2011

10 Επιθυμίες...

Στο μπαλκόνι κοιταζα τα κλωναράκια απο εκείνο το φυτο που  πριν 3 βδομάδες καποιος πεταξε στα σκουπίδια (και εγω αφαίρεσα με την ελπίδα να πιάσουν) να εχουν πεταξει μικρα νεα φυλλαράκια και γέμισα περισσή χαρά.
Και δίπλα η τριανταφυλλιά που δεν είχε πολλά κεφια τελευταίως μετα το κλαδεμά ,πετάει και αυτή νεα βλασταράκια.Αν μπορέσω να γιατρέψω και τα γεράνια απο αυτό που τους τρωει τα φύλλα και τα εχει κατσιάσει οι κηπουρικές μου επιθυμίες θα εχουν κλείσει σε μεγάλο ποσοστο προς το παρον...

Στην κουζίνα η ντομάτουλα που ψηνεται αργα για να γινει σαλτσα αντιπροσωπεύει το 20% της επιθυμίας για την δικια μου σαλτσα ντομάτας για το χειμωνα.Ολο το καλοκαιρι σε τακτα χρονικα διαστηματα θα προμηθεύομαι φρεσκες γινωμενες ντοματουλες και θα την εκπληρωσω!
Το χθεσινο ραντεβου με την λαική είχε και την εκπλήρωση αλλων  επιθυμιών -βλήτα και ζουμερα λεμονια και τρικαλινά πεπονάκια ολο αρωμα και ενα καρπουζάκι κόκκινο σαν αίμα και γλυκό σαν το πρωτο φιλί...

Για κάποιο λόγο εχω ταιριάξει την Κυριακη με την επιθυμία- ισως γτ απο παιδι η Κυριακη ταυτιζόταν με την λαχταρα για παγωτό (πάντα μετα το κυριακάτικο τραπεζι ο πατερας μου πηγαινε στο περιπτερο και μας εφερνε παγωτά) ,ισως γτ τις Κυριακες που μαγειρευα στο πατρικο μου εφτιαχνα οτι ήθελα εγω   παραβαίνοντας τον "κώδικα" κοτόπουλο με πατάτες στο φούρνο ,ισως γτ την Κυριακη αυτο που επιθυμούσα μπορούσα να το χαρώ χωρις την έννοια του χρονου -παιχνίδι πιο μικρός ,την συντροφο μου τώρα ,ίσως τα παιδια μας αύριο...

Ετσι προέκυψε στη ραδιοφωνικη μου απόπειρα η Κυριακη των επιθυμιών (Sunday's request show) .
Μια εκπομπή που το κοινό ζηταει τα αγαπημένα του τραγούδια και ο παραγωγός αναλαμβάνει να ικανοποιήσει ολες τις επιθυμίες.
Απο αυτη την Κυριακή λοιπόν και κάθε Κυριακή στις 22:00 on GHS RADIO  η εκπομπούλα αυτη θα προσπαθεί να κάνει τις μικρες σας επιθυμίες ηχητικό αποτελεσμα και το κοινο θα καλείται να διαμορφώσει το προγραμμα.
Απόψε λοιπόν στα πλαίσια της εβδομάδας που εχουμε αφιερώσει στην Γυναίκα ,παίζουμε μόνο γυναικειες φωνες ανεξαρτητως μουσικού είδους .
Μια απόπειρα να χωρέσουμε τα πάντα όλα και να αποδείξουμε οτι η μουσική είναι μια και δεν εχει διαχωριστικές γραμμές.

Ενα ομορφο τραγούδι και αισιόδοξο συνάμα απο μια τραγουδίστρια που αρεσει πολύ στην μανούλα μου και μας μεγάλωσε με τα τραγουδια της..



Ραντεβου το βραδακι λοιπον στο φιλόξενο καθιερωμένο μας στέκι!!!

Υ.Γ. Επιτέλους μπορέσαμε να φτιαξουμε το σωστο μπανεράκι για τις εκπομπές και μπορείτε να το βλέπετε καθως εισερχεστε αριστερα ψηλά(με ξελάσπωσε πάλι το κορίτσι αυτό!)
Αν το πατήσετε σας πηγαίνει στην σελιδούλα που μου εστησε στο φατσοβιβλιο -αν σας αρεσει πείτε μας ενα Like - τόσο απλο!

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011

7 Άρωμα γυναίκας

Είπα από αυτην εβδομάδα να βάζω ενα θέμα στις εκπομπες μου για να μπορω να βγαζω ευκολότερα τα προγράμματα.
Αυτην την βδομάδα επέλεξα να μιλήσουν τα κορίτσια....μεσα απο την μουσικη και τις φωνές τους.
Η Τρίτη ήταν μια ιδιαίτερη βραδιά και το αναγνωρίζω οτι σε κάποιους ακροατές ,το είδος που παίξαμε ηταν λίγο "δυσκολο" για εκείνη την ωρα(πως να κοιμηθούν μετά;)

Απόψε όμως θα ,μιλήσουν τα "άλλα" κορίτσια -αυτά της πιο mainstream μουσικής.Και θα πούνε πολλά -για τις ανησυχίες τους ,τους ερωτες τους ,τις ανασφαλειες τους, ολα αυτα που ενα κορίτσι εχει τραγουδήσει...
Απο την ξένη μουσική σκηνή απόψε το Mix 'n Match της Παρασκευής  παρουσιάζει απόψε στις 22:00 στο γνωστο πλεον φιλόξενο στεκι του GHS RADIO ενα πρόγραμμα ,με γυναικείες φωνες απο ολο το φασμα της ξενης μουσικής .
Την Κυριακή υπάρχει κατι πολύ ιδιαίτερο ,πάλι σχετικό με κορίτσια ,με μια μικρή διαφορά σε σχεση με το σημερινο...λεπτομερειες προσεχως.....
Να σε "ζεστάνω"  λίγο κάποιες απο τις προεπιλογες για το βραδυ...








Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.