Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

3 3 ωρες πριν...

Κάθομαι στο γραφειο μου και βλέπω Chart Show-εχει ντισκο σήμερα!!!Περιμένω να περασει η ωρα να δουμε την τελετή των Οσκαρ-εχουμε  φετος και μια επιλέον αγωνία γιατί ο αγαπημένος ηθοποιός του κοριτσιού είναι υποψήφιος για Β΄ανδρικό (και μάλλον θα το πάρει,οπότε ποιος την πιάνει!)
Με αφορμή τα Όσκαρ είπα να γράψω τις προβλέψεις για φέτος αφού έχω δει σχεδόν τα πάντα απο τις υποψηφίες ταινίες και έχω ολοκληρωμένη άποψη.


Α΄ Ανδρικό: Colin Firth(King's speech)


B' Ανδρικό:Christian Bale(The fighter)


A΄ Γυναικείο:Natalie Portman (Black swan)


Β' Γυναικείο : Melissa Leo  (The Fighter)[δε θα μου κάνει έκπληξη να το πάρει και η Hailee Steinfeld(Τrue Grit)]


Καλυτερη ταινια:Social network


Σκηνοθεσια:Social network =>David Fincher


Σεναριο:Inception


Διασκευασμένο σενάριο:Social network


Για μένα η καλύτερη ταινία της χρονιάς είναι το Ιnception αλλά οι κομπλεξικοι της Ακαδημίας δεν πρόκειται να του δωσουν το βραβείο.Το King's Speech ,που τόσο προβάλουν δεν με συγκλόνισε ,το Social network το βρήκα πολυ καλο(και πήγα κάθετα προκατειλημένος να το δω και όσα αρνητικά έλεγα πριν τα λούστηκα),το Figther ειναι εξαιρετική ταινία (με έναν εξωπραγματικο Christian Bale  και μια Melissa Leo  που παίζει την μάνα να δίνει ρεσιταλ παράνοιας) ,τo True Grit καλό (αλλά δε με κράτησε), το Black Swan μου άρεσε (ειδικά η Πορτμαν ειναι συγκλονιστική).


Στα τεχνικά πιστεύω οτι θα παίξουν  Inception και Tron ,στο καρτουν το Toy story 3  παίζει χωρίς αντίπαλο ,σκηνικά και κουστούμια Alice in Wonderland και King's speech.
O Kυνοδοντας θεωρώ ότι είναι μεγάλη υπόθεση που βρίσκεται εκεί και το δανέζικο φίλμ  βλέπω να το παίρνει.




Ασχετο- αλλά είναι δυνατόν στο τοπ της ντίσκο να υπάρχουν ελληνικά τραγούδια απο Καννελίδου και Μαρινέλλα;
Για την ΘΕΑ Λιτσα Διαμάντη  δε το συζητάω ,η μόνη που το αξίζει(τι γλέντια έχουμε κάνει με αυτό το "Τερμα τα παράπονα" ).Την λίστα την γραφω και ψήνομαι να την ανεβάσω σε αρχειάκι για κατέβασμα ,αν και 30 τραγούδια μου φαίνονται πολύ λίγα ....




Υ.Γ. Όπως προείπα το κορίτσι είναι η μεγαλύτερη φαν του Christian Bale  στην Ελλάδα και έχει φτιάξει ένα καταπληκτικό μπλογκάκι αφιερωμένο στον ηθοποιό που αξίζει αν σας αρέσει έστω και λίγο ο κυριος Bale  να ρίξετε μια ματιά .

Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011

2 Return to innocence ...

Αρματωμένος με αγαπημένες σειρές της παιδικής μου ηλικίας θα περάσω τον ελεύθερο χρόνο μου σήμερα.Επιστροφή στο παρελθόν ,στις αθωες εποχες που μεγαλώσαμε γαλουχημένοι με αρχές και ιδέες που σε κάποιους σήμερα μοιάζουν απλως σκουριασμένες.
Σε μια εποχή που σηματοδοτείται απο μια οικονομική κρίση και μια πειριραίουσα μιζέρια παρατηρώ ότι πολλοι εξακολουθούν να συμπεριφέρονται το ίδιο εγωπαθητικά με πριν, σχεδόν "υβριστικα."
Kαι όλο αυτό να προβάλεται ως ευαγγέλιο απο τους εγκεφάλους των Μ.Μ.Ε....
Σίγουρα αγνοούν ότι πάντα νομοτελειακά επέρχεται η κάθαρσις και φτάνει όταν δε την περιμένει κανείς .

Αρνούμαι να παρακολουθήσω οτιδήποτε απο το τηλεοπτικό σκουπίδι που μου σερβίρετε και μένω εκτος τηλεόρασης για σήμερα (οχι πως βλέπω ιδιαιτερως),θα θυμηθώ παλιές σειρες που βρήκα στο διαδίκτυο (θα μιλήσω άλλη φορά γι'αυτές).

Προς το παρόν πηγαίνω να ετοιμαστώ για να επιβιβαστώ στο Arcadia του αγαπημένου μου Captain Harlock.





Soundtrack της μέρας ,ανάλογο της διάθεσης....














Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

2 Oινο-πνεύματα και μεταμορφώσεις

Τσικνοπέμπτη ήταν και πέρασε...
Δε συνηθίζω να βγαίνω τέτοια μέρα γιατί δε μου αρέσει η βαβούρα στους δρόμους αλλά προτιμώ σπιτικές καταστάσεις.Τα τελευταία 2 χρόνια με αφορμή την δεινή οικονομική κατάσταση των περισσοτερων γνωστων(και όχι μόνο) τα έχουμε ξεχάσει κι αυτά...
Ετσι καθόμενος στο καναπέ με το κορίτσι το βραδάκι λέγαμε για παλιες Τσικνοπέμπτες ...
Αυτή δεν είχε να θυμηθεί πολλά ,ενώ εγω θυμάμαι πως  η έξοδος στη Χασιά ήταν επιβεβλημένη για τους γονείς μου.Μαζί με το συνεταιρο στην βιοτεχνια και κάποιους καλούς κοινούς φίλους ,με τα πιτσιρίκια ντυμένα ανηφορίζαν στις χασαποταβέρνες εκεί όπου υπήρχε κράτηση για την παρέα.Εμείς τρωγαμε ελάχιστα και τρέχαμε ασταμάτητα ,παίζοντας με άλλα παιδάκια-μασκαράδες δημιουργώντας την απόλυτη διονυσιακή κατάσταση εν μέσω ημιμεθυσμένων κηδεμόνων και σερβιτόρων σε πανικο -που συχνά μακαρίζαν τον Ηρώδη.Παϊδάκια και τέτοια δεν έτρωγα ,γούσταρα τρελά το γιαούρτι με το μέλι που μας σερβίραν μετά το φαί ,μαζί με τα καθαρισμένα μηλαράκια.Ετρωγα 2 ή και τρια μπωλάκια αφου οι γονείς μας τα παίρναν για μας αφου αυτοί προτιμούσαν ένα καφέ να φύγει λίγο η σούρα για να επιστρέψουμε σπίτι.
Την επόμενη μέρα ήταν τα δύσκολα αφού είχαμε επιστρέψει κατα τις 2 σπιτι και έπρεπε να ξυπνήσουμε πρωί για το σχολείο-η μάνα μας ,μας είχε πει να κοιμηθούμε το μεσημερι της προηγούμενης αλλά που...Να μας αφηναν σπίτι δεν έλεγε γιατί είμασταν κομματάκι...ζωηρά τα καημένα οπότε μας αγκαζάριζαν και απο κοντά.Οταν σηκωνόμασταν και πηγαίναμε σχολείο είμασταν τα μόνα παιδάκια σε αυτά τα χάλια γιατί τα άλλα τα είχαν αφήσει οι γονείς σπιτι ή τα είχαν βάλει νωρίς για ύπνο ...Ξεχωρίζαμε!!!
Ως ενήλικας έχω να θυμάμαι πριν 7 χρόνια μια τέτοια μέρα στο σπίτι συναδέλφου.Μας έχει καλέσει αυτούς που δουλεύουμε στη βαρδια μαζί του και ρωτάει τι να μας φτιάξει για φαγητό.
"Φρόντισε να έχεις μπύρες και κρασιά και απο φαί μην σε απασχολει-ο καλός ο μυλος όλα τα αλέθει"
του απαντησε ο Μπιλ, ο καλοφαγας της παρεας.
Φτάσαμε στο σπιτι των παιδιων, οι οχτώ νοματαιοι(4 συν τα κοριτσια μας)  9 το βραδυ-την επόμενη είχαμε ρεπό (όλη η βαρδια) και μπορούσε να ξενυχτήσουμε άφοβα.Η οικοδέσποινα μιλώντας με τα κοριτσια έλεγε "Μου γέμισε το ψυγειο κρασιά και μπύρες και όχι μόνο αυτό γύρισε σε συντήρηση και τον καταψυχτη έξω στο μπαλκόνι και βάλαμε και εκει μπύρες.Τόσο πολύ πίνουν αυτοι;"
Η απάντηση ήρθε 4,5  ωρες αργότερα όταν μην έχοντας τίποτα άλλο να πιούμε εκτος απο νερό είπαμε να αποχωρήσουμε.Το πως απο τους Αγ.Αναργυρους βρεθήκαμε στο σπίτι μας ,παρκάραμε κανονικά στη θέση στο πάρκιν μας και ξαπλώσαμε στο κρεβατι μας είναι κάτι που ακόμα το διευρενούμε.Γιατί με  σχεδόν 2 κιλα κρασι και 16 μπύρες προσωπική κατανάλωση ,είναι να απορεί πραγματικά κανεις πως μου εκοψε να γυρίσω απο τα στενάκια για να αποφύγω τα μπλόκα και πως τα έκανα όλα τα υπόλοιπα σωστά.Την επομενη μέρα ,το μεσημέρι όταν ξύπνησα νόμιζα οτι το ταβάνι αν απλωνα το χερι θα το έπιανα-ή είχα τουμπανιάσει απο το πιώμα ή κάποιος το κατέβασε απο πάνω μου οι πρώτες "λογικές "σκέψεις.Συνήλθα μετά βασάνων και κόπων και διπλού ελληνικού κουπάτου περι τις 6 το απόγευμα.
Το κορίτσι (πιο ανθεκτικη στις καταχρήσεις) δεν αντιμετώπισε ουδενα πρόβλημα.Ξύπνησε σα πουλάκι ,πήγε στην δουλειά της κανονικότατα ,κουράρισε και το ερείπιο αμα την επιστροφή της...
Στανταράκι αυτη την Τσικνοπεμπτη δε θα την ξεχασω ποτέ!!!

Μετά απο τα πιώματα θυμηθήκαμε τα μασκαριλίκια μας(αποκριάτικα πάντα).Αυτη μικρούλα εχει φορέσει 2 στολες όλες κι όλες -βασίλισσα της νύχτας και σπανιόλα.Και μια ως ενηλικη μαζι μου.
Εγω ως πιτσιρικάς θυμάμαι για πολλά χρόνια να ντύνομαι καουμπόης ,μετά το γύρισα σε ιππότης και σε Ζορρό.Συνέχισα όμως και στα μετέπειτα χρόνια να ντύνομαι κάθε χρονιά -παπας ,σείχης ,σκελετός...στο γυμνάσιο αυτά.
Στο λύκειο έχω να θυμάμαι το σάλο που προκάλεσαμε με έναν φίλο όταν στη Β' λυκείου πήγαμε την τελευταία μέρα (Παρασκευή) πριν την τελευταια Κυριακή ντυμένοι σχολείο εγω παπαστρούμφ και αυτός στρουμφίτα!!!(Στολές μας είχε φτιάξει η μαμα του που είχε βιοτεχνια ρούχων.)Και άλλοι ειχαν έρθει ντυμένοι ,ινδιανοι ,καουμπόηδες ,με περούκες ή μάσκες ,παρά την απαγόρευση της λύκαινας ,όμως εμείς είμασταν οι μόνοι που μας απαίτησαν να προσέλθουμε με τον κηδεμόνα μας μετα την Καθαρή Δευτερα.Τις στολές τις φορέσαμε και την τελευταία Κυριακή στη καθιερωμένη επίσκεψη μας στη Πλάκα(με ρόπαλα με χαρτί γεμισμένα ,αφρούς κ.α. τα γνωστά...).Ντύνομουνα και κυρία των τιμών μαζι με το Στέφανο(νοικιάρικες στολές απο γνωστή του) όταν παίζαμε σε κάποια εκδήλωση Σαββατο όλη την περίοδο του Τριωδίου.
Τελευταία μου επίσκεψη στην Πλάκα με παρέα μεγάλη ήταν το 1994 ,που είχαμε ντυθεί Fashion week (οχι τίποτα ιδιαίτερο ο καθενας φόρεσε ότι πιο κουλο συνδυασμο σκέφτηκε ) και οργανώσαμε μέχρι και επίδειξη μόδας μπροστά στο Ζυγό!!!Εκτοτε ανεβαίνω αμασκάρευτος και μόνο με το κορίτσι -οταν βρισκομαι Αθηνα.Οταν δε βρισκομαι Αθήνα είμαι στο νησί,στον αδερφό μου.Μεγάλο τζερτζελο πριν 4 χρόνια όταν στις εκπτώσεις και ενω ψαχνει ένα φόρεμα το κορίτσι ανακαλύπτω ενα φόρεμα τεράστιο  και ψιλοχάλια αισθητικής σε τιμή εξτρα γελοία."Το παίρνω για τις απόκριες " ,είπα.Τι τράβηγμα στις κοτσιδες έριξε για να μην το πάρω -παραλίγο να μου μείνει καραφλή ,εγώ ανένδοτος.Ούτε το επιχείρημα μήπως δε μου κάνει δεν έπιασε ,θα μου το έφτιαχνε η θεια μου -μοδίστρα είναι ,όπως και έγινε.Η μανούλα όταν το έμαθε μόνο εγκεφαλικό δεν έπαθε γιατί μικρό μέρος το νησί ,τον πατερα τον ξέρουν όλοι ,τον αδερφό ακόμα περισσότεροι γιατί να παω να δώσω δικαιώματα;Ο πατέρας μου τέρας λογικης το μόνο που είπε για να με αποτρέψει ήταν ότι γόβα νούμερο 46 δυσκολα θα έβρισκα- και αν εβρισκα θα την πλήρωνα καραβίσια ,και  οτι  θα δυσκολευόμουνα στο περπάτημα,άμαθος σε τέτοια παπούτσια.Το πρόβλημα το έλυσα με αρβυλάκι μαύρο (σα κνίτισσα γκόμενα ήμουν) και φόρεσα και ξανθιά περούκα(που να εβρισκα και ραντεβού για ντεκαπάζ;;;)  ,γιατί το δικό μου καστανό μαλλί δε ταιριαζε με το ρούχο...Στο νησί την μερα της παρελασης έχουμε κανονίσει να βρεθούμε όλοι οι φίλοι στο μαγαζί του μικρού και να δουμε απο εκει τα δρώμενα και μετά να πάμε για μασαμπούκιασμα και πιωμα.Όταν φτάνω στο μαγαζί ο αδερφος μου είναι ο μόνος που δε παιρνει είδηση ποιος/ποια είμαι και στο ξεκάρφωτο ρωτάει καποια στιγμή που δε με βρίσκει, το κορίτσι "Που γυρνάει ο αδερφός μου; Αφου σας είδα που μπήκατε" (μας είδε!!!!!)Βλέποντας την αγνωστη ξανθια ξαναρωτάει "Ρε παιδιά η κοπέλα με ποιον είναι;" Όταν του απαντάει το κορίτσι "μαζί μου" και γυρνάω και με βλέπει λίγο έλειψε να "μεινω" απο αδερφό ...απο το γέλιο.
Τελευταία ανάμνηση πριν 2 χρόνια -προτελευταίο Σαββατο αποκριάς.Συγκέντρωση φίλων σε στέκι για "ζέσταμα" και μετά αργά σε γνωστή ντισκοτεκ της πόλης.Συμπτωματικά έχουμε και επέτειο με το κορίτσι και της έχουμε οργανώσει μια μίνι έκπληξη με τουρτίτσα και τετοια με 2 φίλους παρέα.
Εχουμε πάρει λοιπόν στολές ,Μαρκισία το κορίτσι ,και...εύθυμη χήρα εγω!!!Εδώ είχαμε ένα θέμα με το μπούστο γιατί ηταν ντεκολτάτη η στολή και εγω σιδερώστρα... αλλά το λύσαμε με τον κατάλληλο εξοπλισμό .Εχω αργησει λίγο στη δουλειά και έτσι καθυστερούμε και να πάμε στο μαγαζί .Τους άλλους τους ζώνουν τα φίδια γιατί δε απαντάω ούτε τα κινητα .Έχει κατέβει ο ενας λοιπόν στην είσοδο να κόβει κίνηση και όταν φτάνουμε συμπτωματικά μιλάει με τον άλλο στο τηλέφωνο "Έλα ρε μαλάκα ,ακόμα δεν ήρθε,και δε απαντάνε και στα κινητά .Τωρα ήρθαν 2 κοπέλες ..ναι ρε ..δε ξέρω ποιες είναι ρε...φοράνε μάσκες και στολές".
Όταν ανεβήκαμε πάνω και μας είδε ο άλλος κόντεψε να κατουρηθεί. ...σκεφτόμενος ότι περάσαμε απο μπροστά απο τον άλλο και δε μας κατάλαβε!!!!Και η έκπληξη έγινε κατόπιν ,και το κορίτσι χάρηκε και στη ντίσκο πήγαμε και καλά περάσαμε .
Είναι η τελευταία φορά που βγήκαμε συντονισμένα εκτος σπιτιού για διασκέδαση.Μετά μας πήγε λίγο ..σούζα αλλά αισιοδοξούμε ότι του χρόνου θα έχουμε πάλι  διάθεση(και χρήμα) για γλέντια.
Και επειδή θα εχω μαζέψει 2 χρονια πολύ ενέργεια ....θα την εκτονώσω όλη μαζί!!!

Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

8 Ενηλικίωση (22/2/1993 - 22/2/2011)

Κάποτε το λέγαμε σαν αστείο - πότε θα εφτανε εκείνη η μέρα που το μαζί θα υπερκάλυπτε αυτά που είχαμε ζήσει πριν γνωριστούμε...


Πριν συναντηθούμε...
Και μετά σου λένε μην πιστεύεις την μοίρα...
Απο όλα τα φροντιστήρια της πόλης και οι 2 κάναμε την ίδια διαδρομή -πρώτα σε εκείνο στην στοά στην πλατεία Κάνιγγος και μετά καταλήξαμε στο άλλο ,κοντά στο Πολυτεχνείο...
Στο πρώτο μάθημα κάθησες μπροστά μου...
Στο χορό του φροντιστηρίου πήγαμε και οι 2 για το χατήρι της κοινής φίλης-συμμαθήτριας...
Δε θα πηγαίναμε ...δε θα σε πρόσεχα ποτέ...
Και μετά ...μια συνάντηση δίπλα στη θάλασσα -μες το καταχείμωνο(αποτυχημένη επιλογή ,πως δεν μου κρύωσες) τι την ήθελα την ρομαντζάδα;
...η συναυλία στο αμφιθέατρο του σχολείου μας που σε προσκάλεσα -ο Β που μπροστα σε τόσο κόσμο προλόγισε το τραγούδι σου "Τώρα θα θα σας παίξουμε κάτι που δεν είναι του στυλ μας αλλά το παιδί εκεί αριστερά ειναι πολύ καψούρης και εμεις τέτοιες καταστάσεις τις γουστάρουμε"....
Έτρεμαν τα χέρια και σκεφτόμουνα πως θα έκανα λάθος ολες τις συγχορδίες αλλά τίποτα δεν συνέβη...."εισαι τ'ονειρό μου...",θυμάσαι;
Ετσι ξεκίναγε το τραγούδι που γράφτηκε για σένα...
Και όταν τελείωσε είπε ο Β ,"Για σένα ,εκει πάνω ,που το αξίζεις...".Ποια  ήταν αυτή που το άξιζε δεν ήξερε κανείς ,μονάχα εσύ...κοκκίνησες μου είπες μετά..είχε και αφόρητη ζέστη δε θα κατάλαβε κανείς το λόγο...
Τη μέρα της απάντησης όλη μέρα στην τάξη ήμουν αφηρημένος.Οι φίλοι μου προσπαθούσαν να με ηρεμήσουν ,"Δλδ πιστεύεις ότι θα σου πει όχι; Ποια κοπέλα είναι αυτή που της γράφουν τραγούδι και ξεφτυλίζονται και για χάρη της σε ολόκληρο αμφιθέατρο ,που θα πει όχι;"
Αντρική λογική...τετράγωνη...
Στο σπίτι έφαγα αρκετά ,απο νευρικότητα και για να μην καταλάβει κανείς τίποτα...
Στο τρένο σκεφτόμουν οσα μου είχαν πει οι φίλοι μου...δεν είχαν απόλυτα άδικο...αλλά εγώ γιατί φοβόμουν;
Μάλλον έφταιγε το κακό προηγούμενο (όποια πόρτα κι αν είχα χτυπήσει δεν είχε ανοίξει) και λίγο η φυσική μου απαισιοδοξία...ήρθε και έδεσε.
Οι ταχυκαρδίες κρατήσαν μέχρι το διάλλειμα της τρίτης ώρας...τότε θα μου απαντούσες...
"Αποφάσισα να πω ναι...γιατί μην ρωτήσεις ..έτσι ...ας δοκιμάσουμε"
Απο το ξάφνιασμα το μόνο που έκανα ήταν να απλώσω το χέρι ...άπλωσες και εσύ το δικό σου και στο έσφιξα λέγοντας "Θα το δεις ότι έκανες μια πολύ καλή επιλογή".Η σχέση μας ξεκίνησε με μια χειραψία...στα χρόνια που ακολούθησαν έλεγες ότι μοιάζαμε σαν πωλητής-αγοραστής σε έκθεση αυτοκινήτων...
Και να που αυτή η "χειραψία" ενηλικιώθηκε...έγινε 18 χρονών...
Μια κίνηση που υποσυνείδητα περιέκλεισε μια συμφωνία μυστική...θα δεχτείς την ελευθερία μου και δε θα με περιορίσεις και εγώ θα είμαι για σένα όσα θες και χρειάζεσαι...
Αυτό είναι το δικό μας μικρό μυστικό ...είμαστε ο ένας για τον άλλο χωρις να νιώθουμε ιδιοκτησία του...
Δε θα σου πω τίποτα ...ξέρω πως δε σου αρέσουν τα λόγια...μπορώ όμως να σου υποσχεθώ..πως θα προσπαθήσω με όλες μου τις δυνάμεις να σε ξαναδώ το ίδιο χαρούμενη όπως τότε ,πριν ανοίξει το κουτί της Πανδώρας...και αυτό γιατί νιώθω ότι στο χρωστάω ,όχι τόσο για τα 18 χρόνια όσο για τους τελευταίους 18 μήνες...
Όλα όσα έγραφα σε εκείνους τους στίχους πραγματοποιήθηκαν ...καιρός να γράψω κάτι καινούργιο για σένα...μονάχα που δεν θα αλλάξω την αρχή...θα ξεκινάει πάλι με την φράση "Είσαι τ'ονειρό μου..."...



Mιας και τότε δεν μας "έκοψε" να βιντεοσκοπήσουμε την εκδήλωση δεν έχω πρόχειρο το τραγούδι σου..Και να στο τραγουδήσω δεν λέει γιατί δε βγαίνει καλά η φωνή ...
Οπότε πάω σε αυτό που μιλάει για  μας ..Το τραγούδι μας...

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

2 Ας μιλήσουν τα τραγούδια (19-20/2-2011 pt.2)

Κάποτε ξεκίνησε στα σοβαρά και τώρα λένε πως είναι ένα αστείο...
Όταν μπολιάζεις κάποιον με διαρκείς απαγορεύσεις και ατάκες όπως"όταν έχεις δικά σου λεφτά να..." ή "Σε αυτό το σπίτι η μόνη γυναίκα που θα φέρεις θα είναι αυτή που θα παντρευτείς" ,νομοτελειακά θα έρθει η στιγμή που θα σου επιστρέψει όλα αυτά.
Και τότε θα επινοήσεις το "μηχανισμό του άσωτου" μπας και μπορέσεις να περιορίσεις όλα αυτά που αλόγιστα έσπειρες...
-Ασωτος γιατί γυρνάς αυτό το ένα Σαββατόβραδο που ΄χεις μέχρι το πρωί.
-Άσωτος γιατί τόσα χρόνια έχεις αυτό το κορίτσι και μια φορά δε το είδαμε.
-Άσωτος για τις παρεες που διαλέγεις ("πολύ περιθώριο και μειονότητες ρε παιδάκι μου ,χαθήκαν οι σοβαροί άνθρωποι,οι φυσιολογικοί;")
-Άσωτος που πας κόντρα σε όσα σε ενοχλουν ενω θα μπορούσες να κάνεις το μαλάκα οπως όλοι .
-Άσωτος γιατι....

Αλλά ο "άσωτος" εχει πάρει το δρόμο του και δε τον αλλάζει για κανέναν...
Και όλα αλλάζουν(;) όταν αποφασίζει να κάνει το δικό του σπίτι...
Προσωρινά όμως ,γιατί είναι μπολιασμένος κατα πως νομίζουν στην ασωτία...
Έτσι πιστεύαν ,πιστεύουν και θα υποστηρίζουν...
Στην δική τους έννοια της ασωτίας -αυτής που απλως είναι αντίθετη με όσα σχεδιάζαν για εκείνον εν αγνοία του...
Τι κι αν δεν του εύχονται την Κυριακή του Ασώτου πλεον χρόνια πολλά και αυτός δεν φέρνει γλυκά για κέρασμα -κανιβαλίζοντας την συμπεριφορά τους,ο "άσωτος" γιορτάζει σιωπηλά μέσα τους...
Χρόνια μου πολλά λοιπόν !!!

2 μεγάλα ζειμπέκικα η μουσική της μέρας.2 τραγούδια για τους αληθινούς - αυθεντικούς άσωτους...

Ο Άσωτος του Δημητρη Μητροπάνου..



και ο Ασωτος του Γιώργου Μαργαρίτη...

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

2 Ας μιλήσουν τα τραγούδια (19-20/2-2011 pt.1)

Γυρνάω πίσω 1 σχεδόν  χρόνο-προετοιμασία για το πάρτυ της παρέας στο Μικρολίμανο...
Μουσική αποκλειστικά 80's ,για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι...
Αυτα που συνέβησαν λίγες μέρες πριν εκείνο το Σαββατο,ακύρωσαν την εκδήλωση και οι σκέψεις να ξαναπρογραμματιστει ακόμα και χωρίς το συνδετικό(ιντερνετικό) κρίκο παραμείναν σκέψεις...

Θα ξεκινούσαμε μ'αυτό





Θα συνεχίζαμε κάπως έτσι ...



και μετά...





και έτσι θα πηγαίναμε ως το πρωί -όπως πάντα με χορό και καλή διάθεση.Το playlist δε το εχω σβήσει το κρατάω για όταν χρειαστει...(κάπου θα ξαναβρεθούμε ,δε μπορει ...)

Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

1 Eurodance

Eurodance ειναι σε μια λέξη η χορευτική μουσική που κυριάρχησε στα clubs τη δεκαετια του 90 ,μάλλον τα 5-6 πρωτα χρονια της δεκαετίας.Είναι η συνέχεια -εξέλιξη της Italo-euro disco μουσικής του 80.
Οπως και στην προηγούμενη σκηνή ,έτσι και εδώ Ιταλοί και Γερμανοί παραγωγοί ήταν υπεύθυνοι για τις περισσότερες κυκλοφορίες.Επίσης ιδιαίτερη δραστηριότητα ανέπτυξαν και Βέλγοι παραγωγοί.
Μην φανταστείτε καμία μεγάλη ομάδα(συνολικά 15-20 άτομα ήταν όλοι ) αυτοί ηχογραφούσαν σε διάφορες εταιρίες με διαφορετικά ονόματα- συγκροτήματα (κάθε παραγωγος είχε το λιγότερο υπό την επιβλεψή του ,τουλάχιστον 6-7 "καλλιτέχνες"),που αποτελούταν απο 2 άτομα.Μια γυναίκα και εναν άνδρα (ράπερ συνήθως Αμερικανικής καταγωγής) που αναλάμβαναν τα φωνητικά και τις ζωντανές εμφανίσεις.Σε αυτές υπήρχαν μουσικοι με τον εξοπλισμό που χρειάζοταν δλδ synthesizers και drumbasses.
Μιλάμε για ηλεκτρονική μουσική λοπόν,που απο μέσα της ξεπήδησαν σαν εξελιξή της η techno-rave και η trance.To brumbass ήταν χρονισμένο στα 4/4-αυτό δημιουργούσε αυτό το ρυθμικό χτύπο που χαρακτηρίζει τον ήχο αυτης της μουσικής. Τα συνθεσάϊζερς  παίζαν σε ρυθμό στα 140 beats per minute (στα πιο "αργά" κομμάτια παίζαν στα 110-120 bpm).

Στην Ελλάδα το ρεύμα αυτό κράτησε για περίπου 4 χρόνια (1991-1995) με πολλά κλάμπ να παίζουν τέτοια μουσική και τα νεανικά ραδιόφωνα της εποχής να πραγματοποιούν συχνά live εμφανίσεις απο γνωστά ονόματα.Μετά ακολούθησε μια πτώση καθώς οι εδω δισκογραφικές εταιρίες προτείναν κάτι καινούργιο και πιο εύηχο στις μάζες το αποκαλούμενο "λαικοποπ" που σάρωσε απο το Βορρά μεχρι το Νότο την χώρα .Οι λίγοι πιστοί του είδους πλεον ενημερώνοταν απο συγκεκριμένες εκπομπές στο ραδιόφωνο και παρακολουθούσαν τις νεες κυκλοφορίες στο πολύ γνωστό δισκάδικο DISCOBOLE(αυτό κάπου στη Ακαδημίας πρέπει να ήταν).Aπο μαγαζιά δε θυμάμαι τι απέμεινε ,κάποια ελάχιστα και όχι σε πολύ κεντρικά σημεία.(Χαρακτηριστικό παράδειγμα της λαίλαπας που περιέγραψα το γνωστό ντίσκο -κλαμπ Αυτοκίνηση που έγινε και αυτο ελληνάδικο!!!).

Σήμερα το είδος διάγει δεύτερη περίοδο ακμής στις χώρες του πρωην ανατολικού μπλοκ ,που καθυστερημένα ανακαλύψαν αυτην την μουσική και έχουν και σημαντικότατη παραγωγη νεων κομματιών απο εγχώριους τραγουδιστές.Πολλοί απο τους βαλκάνιους (Ρουμάνοι και Σερβοι στην πλειοψηφία τους) δημιουργούς που κάνουν επιτυχίες διεθνώς με συγχρονα χορευτικά κομμάτια έχουν κατ'εξακολούθηση δηλώσει ότι η συγκεκριμένη μουσική σκηνή αποτελεί την έμπνευση τους και απο εκει αντλούν ήχους για τις δικές τους δημιουργίες.

Η μουσική επένδυση της σελίδας είναι απο εκείνη την ωραία εποχή -που και εμείς παρότι ροκάδες συμμετείχαμε και διασκεδάζαμε(εγω και γι'αλλους λογους...).Προσωπικά θεωρώ οτι μουσικά στο είδος της ήταν ότι καλύτερο έχω ποτέ ακούσει και χορέψει.
Κάποια στιγμή θα μιλήσω και για την άλλη μεγάλη αγάπη του είδους ,την χορευτική μουσική των 80's(italo-euro disco).

2 Λεύκωμα "καταστρώματος" Gemini ,ημέρα...

"Στέφανος -Τhe early dj experience"


Γνωριστήκαμε το 1991 στο σχολείο στο Χαλανδρι.Μαθητές κι οι 2 εκεί -εγώ για να ξεφύγω απο τα φαντασματα και τους δαίμονες μου ,εσύ γιατί έπρεπε να βγάλεις το λύκειο.Πατημένα 20 εσύ ,στα 15 εγώ.
Στην αρχή δε σου μίλαγα ,δε ξέρω γιατί.Κάτι φοβόμουνα.Μιλούσες και έκανες παρέα με τους μεγαλύτερους ,σε αντιμετωπίζαν όλοι αλλιώς.Αφορμή μια εργασία που ζήτησες τη βοηθειά μου ,δεν ήσουν και ο καλύτερος μαθητής...
Και απο εκεί ξεκίνησε μια σχέση αμοιβαίας εκτίμησης και φιλίας.Μαζι στα πλυντήρια (με τον τρελο-Αντώνη τον υπεύθυνο εκεί),μαζί στο καπνιστήριο ,να τσοντάρεις συνεχώς γιατί το χαρτζηλίκι μου δεν έφτανε ποτέ,να με κατεβάζεις σπίτι τις Παρασκευες με το απίστευτο Φιατάκι σου.
Γιος στρατιωτικού ,μεγαλος και τρανός στο Πεντάγωνο ο πατέρας σου ...και εσυ η ντροπή της οικογένειας.Που ακούστηκε ο γιος του να είναι dj σε πολύ δημοφιλη σταθμό στην πόλη και να παίζει μουσική σε εκδηλώσεις και πάρτυ;Επρεπε να ησουν στο δευτερο ετος σε βαρβάτη σχολή -αυτό δε στο συγχωρούσε.
Όταν μου αποκάλυψες ποιος ήσουν και που δούλευες κόντεψα να τρελαθώ.Φανατικός ακροατής του σταθμού ,άκουγα όλη μέρα σχεδον και την δική σου εκπομπή φυσικά και δε μου πήγε το μυαλό ακούγοντας τόσο καιρό την φωνή σου.Όταν  μου έδειξες την κάρτα εισόδου με τα στοιχεία του σταθμού αρρώστησα.Κοίτα τι σου φέρνει η ζωή!!!
Εκείνη την περίοδο τα οικονομικά μου ήταν αθλια -οπως πάντα σχεδον στα σχολικά μου χρόνια.Μου είπες να μιλήσεις στους γονείς μου ,να με παίρνεις μαζί σου σα βοηθό όταν παιζεις κάπου μουσική με το αζημίωτο φυσικά.
Οι δικοί μου είχαν τις αντιδράσεις τους αλλά οι καλοί σου τρόποι και τα επιχειρηματά σου έκαμψαν τις την αντισταση και βρέθηκα απο την μια στιγμή στην αλλή βοηθός σου.Δε ήξερα όμως τίποτα ,άσχετος ο δικός σου.Μόνο απο μουσική ήξερα,αυτή που άκουγα.
Το μισο του 1991 λοιπόν το περάσαμε με μαθήματα χορευτικής μουσικής ,λίγο απο κονσόλα ,λίγο απο καλωδιώσεις και με λίγες παρουσιες (3 μόλις) ως βοηθός σου -βλέπεις δε βοηθούσε και το σχολείο και οι απαιτήσεις του.Ουτε και εσυ εκανες πολλές εκδηλώσεις ,περισσότερο στο ραδιόφωνο ήσουν.
Και ήρθε το καλοκαίρι ,τέλειωσε η Α' Λυκείου και μας ανακοινώσαν μετά το τέλος των εξετάσεων ότι εμείς μαζί με κάποιους ακόμα θα έπρεπε να πάρουμε μεταγραφή την επόμενη χρονιά γιατί το σχολείο δε μπορούσε να μας ανέχεται άλλο.(Αυτή την ιστορία θα την πούμε μια άλλη φορά).Ετσι χωρίσαμε απο συμμαθητές ,εγω θα πήγαινα στην γειτονιά μου και εσύ στην δικιά σου.Θα συνεργαζόμασταν κανονικά πλεον αφου λογιζόμουν κανονικός βοηθός .
Τα 2 επόμενα(σχολικά) χρόνια που ακολούθησαν με βρήκαν να δουλεύω μαζί σου τα Σαββατοβραδα και μερικές Παρασκευές(όταν δεν είχαμε με την μπάντα κάποιο live ,τότε βοηθός σου ήταν ο Αλεξης ,ο ξαδερφός σου)σε σχολικά πάρτυ σε διάφορα μαγαζιά ή και σε χώρους μέσα σε σχολεια(γυμναστήρια πχ).Το δεύτερο ήταν το χειροτερό μου γιατί είχε πολύ κούραση επειδή έπρεπε να πάμε νωρίτερα να τσεκάρουμε τον ήχο ,είχαμε να κουβαλήσουμε εκείνες τις ασήκωτες κούτες με τους δίσκους ,να γνωριστούμε με το χώρο...Πόσες φορές δε μας στήσαν οι συνεργάτες σου στην ηχητική κάλυψη;Θυμάσαι τρεξίματα να στήνουμε 9 το βράδυ και σε μια ώρα να ξεκινάει η εκδήλωση γιατί εχουν ξεχάσει να φερουν τον εξοπλισμό;Να τρέχουμε να επιστρέψουμε δίσκους σε αυτούς που τους είχαμε δανειστεί γιατί τους χρειαζόταν νωρίς το πρωί για εκπομπές;(πόσους δίσκους να είχες της εποχής ,νοικιάρικοι και δανεισμένοι ήταν οι περισσότεροι).Και μετά η αίσθηση να βλέπεις όλο αυτο τον κόσμο να χορεύει να να ιδρωνει με την μουσική που διαλέγαμε ...δεν μπορούσα να το χορτάσω -το ίδιο και εσύ.
Στο σχολείο μου και στο δικό σου ,όπως είχες ζητήσει οι πάντες αγνοούσαν την επαγγελματική αυτή συνεργασία -ούτε γνωρίζαν την δεύτερη σου ταυτότητα και ιδιότητα.Προτιμούσαμε να είμαστε 2 αόρατοι οσο το δυνατόν και να κάνουμε το καλύτερο για την δουλειά μας.Ποιος θα φανταζόταν την μεταμόρφωση του ησυχου παιδιού με τις λίγες παρεες ,που δήλωνε ανένταχτος και δεν ακολουθούσε τις μόδες; Συνεργαστήκαμε και αφού αποφοιτήσαμε μέχρι το τέλος του 1994-αρχες του νεου χρονου έφυγα για την θητεία μου.1995 και 1996 (χρονιές στρατιωτικού) στις άδειες μου παίξαμε κάποιες φορές μαζί ,γιατί δε μπορούσα να δεχτώ το χαρτζηλίκι στο φαντάρο όπως έλεγες -σαν αμοιβη  τα δεχόμουν.Όταν τελείωσα και έπιασα την πρώτη μου δουλειά σαν βοηθός του φίλου μου σε εκείνο το μαγαζί,κατάλαβα ότι οι μέρες εκείνες είχαν τελειώσει για μένα.Η κουζίνα ,η μεγάλη μου λατρεία μου άνοιγε μια επαγγελματική προοπτική και δε θα την έχανα.
Έφυγες και εσυ για το δικό σου στρατιωτικό ,και στο διάστημα που μεσολάβησε η ξένη μουσική χάθηκε και τα ελληνάδικα γίναν η νεα μόδα.Η eurodance σκηνή δεν ενδιέφερε κανένα σχεδόν ,εκτός απο κάποιους φανατικούς και κάποια ελάχιστα μαγαζια στέκια τους.Είχες αποχωρήσει και απο το ραδιόφωνο και έπρεπε να πάρεις κάποιες αποφάσεις.
Αποφάσισες ότι στα 26 σου πλεον ήσουν ετοιμος να κάνεις την δική σου οικογένεια με το κορίτσι που ήσασταν τόσο καιρό μαζι και ακολούθως να φύγετε για την Γερμανία που ζούσαν οι δικοί της.Εξασφαλισμένη καλή δουλειά,ποιότητα ζωης ,προοπτικές...
Τότε μας είπες να σας ακολουθήσουμε και εμεις εκεί,μόλις τελείωνε το δικό μου κορίτσι το Πανεπιστήμιο.Υπήρχε δουλειά για όλους και το σημαντικότερο ευκαιρίες περισσότερες απο όσες εδώ.Δεν δεχτήκαμε την πρόσκληση σας και αυτή ήταν η αιτία της ρήξης των σχεσεών μας.Δε καταλάβαινες γιατί κλωτσάγαμε αυτή την ευκαιρία και ήσουν πολύ εγωιστής για να δεχτείς ότι δε μπορούσε πάντα να γίνεται το δικό σου.
14 χρόνια μετά είμαστε μια όμορφη ανάμνηση ο ένας για τον άλλον .Δε σε ευχαρίστησα ποτέ για αυτό που μου πρόσφερες -και υλικά και ηθικά.Σε θυμήθηκα όταν βρήκα την κάρτα μέλους του fan club του σταθμού και ένα απο τα εφημεριδάκια που μας στέλναν-είναι απο το 1991 .(θέλω να τα σκανάρω και να τα βάλω κάπου στο δίκτυο ,να θυμηθούν μαζι μου και άλλοι)Ο σταθμός έκλεισε ,άλλαξε ιδιοκτητη και ονομασία .Λιγοι θυμούνται τους παραγωγούς και τα ονοματά τους.Με την μουσική εξακολουθώ να έχω πολύ καλή σχεση-παραμένω στα γνωστά ακούσματα ,όμως η επαφή με το είδος που παίζαμε -που ήταν στην αρχή τόσο ξένο για μένα -με έκανε να το αγαπήσω και εχω συγκεντρώσει σχεδον τα άπαντα εκείνων των εποχών στους σκληρούς μου δίσκους.Απιστευτο;
Είχα κάνει και ανάλογα προγράμματα σε συγκεντρώσεις κάποιας δικτυακής παρέας (που διαλύθηκε κι αυτή) και ένιωσα ξανά το ίδιο συναίσθημα.Τωρα είναι πιο εύκολα ,με ενα λάπτοπ και ενα σκληρο δίσκο και το Virtual dj κάνεις ξεκούραστα την δουλειά σου σε κάτι τέτοιες περιστάσεις.
Δεν ξερω που βρίσκεσαι και τι κάνετε.Τυχαία πριν λίγο καιρό βρήκα τον ξαδερφό σου στο κέντρο και έμαθα οτι έχετε 3 παιδιά,ότι εχετε μεγαλοπιαστεί και ξεχάσατε τον κόσμο εδω...
Δεν ξέρω πως θα ήταν η ζωη μας σήμερα αν είχαμε πει τότε το ναι.Ισως να ήταν πολύ καλύτερη οικονομικά,ίσως να μην τα είχαμε καταφέρει...
Με τα ίσως δε γράφουμε ιστορία έλεγες....

Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011

4 No more Μr Nice guy

Aυτό ήταν λοιπόν...Μέχρι εδώ.
Έκανα πολύ υπομονή ,δικαιολόγησα τα πάντα σε όλους ,προσπάθησα να κρατήσω χαμηλούς τόνους και το αποτέλεσμα -ποιο;
Δε φταίτε εσεις όμως.Εγώ φταίω βασικά.Εγώ είμαι ο αρχιμαλάκας που φέρει την μεγαλύτερη ευθύνη.
Γιατί εγώ πίστεψα τις "καλές" σας προθέσεις και εγώ σας φέρθηκα πολύ καλύτερα από οσο σας άξιζε.
Εγώ ξενύχτησα να σας ακούω ,όταν εσεις τις αντιστοιχες στιγμές λέγατε μόνο ναι χωρίς να ακούτε.
Εγω σκέφτηκα τι θα σας έκανε να χαμογελάσετε και παραβλέποντας τα δικά μου προβλήματα γινόμουν ο προσωπικός σας καραγκιόζης.
Λειτούργησα όπως ενιωσα και ότι έκανα ειχε μοναδικό σκοπό την προσφορά οποιουδήποτε είδους.
Και τελικά φτάσαμε στο σημείο να συλλέγω προσβολές του στυλ περι μη αληθινού προσώπου και πράξεων που γινήκανε για υποχρέωση και εξαγορά.Απο όλους σας!!!
Τι είδους εξαγορές είναι αυτές που αυτός που εξαγοράζει βρίσκεται διαρκως ζημιωμένος και χρεωμένος;
Για ποιες υποχρεώσεις μου συζητάτε ;Αυτές που ξέρετε ότι φύση και θέση σιχαίνομαι και ποτέ δεν αντιμετωπίζω ετσι;Σας ζήτησε κανείς ποτέ τίποτα ;Αντιμετωπίζετε μήπως καποια κατηγορία για χάρη μας;Απλές ερωτήσεις ,χωρις απαντήσεις...
Το καλό παιδί που ξέρατε έχει ψοφήσει εδώ και καιρό.Απλά δε μπορούσα να το παραδεχτώ.Δεν υπάρχει και ουσιαστικά όπως ποτε του δεν υπήρξε κατ'ουσιαν(οσο γινοταν η δουλειά μας καλως το παιδί και μετά "συγγνώμη κύριε ποιος είστε;")


Υποχρεώσεις...
Ο χθεσινός καυγας με την μανα μου και η ατάκα "Εχετε σπίτι τώρα και υποχρεώσεις στην κοινωνία.Δεν ξέρεις σε τι δύσκολη θέση με φέρνεις με την συμπεριφορά σου!" ήταν η σταγόνα που ξεχύλισε το ποτήρι.
Ποιες υποχρεώσεις  εχω;Να συμβιβάζομαι με όλες τις προσταγές της;Να έχω την εμφάνιση που είναι αποδεκτή στα μάτια σας;Να εχω ανοιχτό το καταφυγιό μου σε όλο το κόσμο ότι ωρα γουστάρει ο καθένας να περνάει να κάνει την τσάρκα του;Να κάνω αυτά που κάνουν οι άλλοι ακόμα και όταν δε τα πιστεύω γιατί έτσι γίνεται;Να κάνω ένα παιδί ,την στιγμή που δεν μπορούμε κάποιους μήνες να καλύψουμε αυτά που προκύπτουν;
Οχι και ξανά οχι.
Ο κοινωνικός περίγυρος μας κολλάει στο γεγονός ότι 2 άνθρωποι επιλέξαν να ενώσουν τις ζωες τους σε μια τελετη μακρυά απο φολκορ και τραπεζώματα μπροστά σε ενα δήμαρχο.Επρεπε να φεσωθούμε έξτρα για να κάνετε όλοι εσείς το εφεδάκι σας και να πει η κάθε καμμένη κατίνα "Τι ωραία που ήταν!" ,να μασαμπουκιάσουν όλοι αυτοί οι απίστευτοι που έχετε πάει στους γάμους ,στις κηδείες ,στις βαφτίσεις τους γιατί σας έχουν ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ.Να ταϊζαμε ένα στρατό ανθρώπων που δε θα ξαναβλέπαμε σχεδόν ποτέ και που την επομένη θα μας περνάγαν απο ψιλό κόσκινο και τίποτα -μα τίποτα- δε θα βρίσκαν καλό.Τέτοιες χαρές τις πήρατε απο τα άλλα παιδιά και θα τις ξαναπάρετε και στην βάφτιση του μικρού.Μην τα θέλετε λοιπόν όλα δικά σας!
Μας κουτσομπολεύουν,μου λες, που τοσο καιρό είμαστε άτεκνοι.Θα έρθει η κάθε καρακαηδόνα να μας το μεγαλώσει ή θα μας δώσει να το συντηρήσουμε;Ξέρουν όλοι αυτοί αν εμείς βγαίνουμε και πως βγαίνουμε;Ξέρουν ολοι αυτοί οτι χρωστάμε 2 μήνες κοινόχρηστα;Ξέρουν όλοι αυτοί ότι μας χρωστάνε λεφτά και δε ξέρουμε πότε και αν θα τα πάρουμε;Τέλος περιμένουν όλοι αυτοί αν με όσα σκατά μας έχουν συμβεί το τελευταιο 18αμηνο να είμαστε μες την καύλα και με την τουρλα του πάθους;Ανθρωποι είμαστε ,όχι μηχανές και όταν νιώθεις ότι διαλύεται το σύμπαν γύρω σου δε σκέφτεσαι τίποτα άλλο παρά τι μπορείς να περισώσεις.Αν τώρα όλοι οι υπόλοιποι εκεί έξω έχουν τόσο αχιλίνωτη λίμπιντο που υπερκεράζει όλα τα υπόλοιπα να την χαίρονται!


Επίσης απορείτε γιατί πάμε όπου μας καλούν την στιγμή που δεν έχουμε παιδιά να μας βγάλουν την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ και σχεδόν ποτε δε κάνουμε γιορτές σπίτι ώστε να μας επιστρεψουν την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ.
Εμεις θα πηγαίνουμε όπου γουστάρουμε και λογαριασμό δε θα δίνουμε σε κανέναν και δε κανουμε κέφι να μας επιστρέψει κανείς τίποτα.Θέλουμε και δίνουμε και δε χρειαζόμαστε και τίποτα.Τι να μας φέρουν δλδ ;Κάτι που ηδη το έχουμε; Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να ευχαριστήσεις κάποιον ,βάλε φαντασία!
Αναγνωρίζω ότι έτσι λειτουργεί ο περισσότερος κόσμος-σου κάνω κάτι για να σε βάλω στη διαδικασία να μου επιστρέψεις και να ξεκινήσουμε μια αλυσίδα συμβατικότητας.
Κάνουμε αυτούς τους συμβιβασμούς που δε ενοχλούν την αντίληψη και την αισθητική μας.
Αν αυτό πειράζει κάποιους, καλά να πάθουν.Δε θα χαλάσουμε εμείς την υγεία μας για να τους φτιάχνουμε την διάθεση και να λένε πόσο υπέροχοι είμαστε.Ας κοιτάξουν να βρουν τα τυχον καλά μας όπως είμαστε αν θέλουν...


Είχα πει ότι αν κάποτε όλοι αυτοί που με "εξοστρακίσαν" εδω που βρίσκομαι μου κάναν πρόσκληση επανόδου θα τη δεχόμουν ,σκεφτόμενος ότι αξίζει μια δευτερη δοκιμή.
Αναλογιζόμενος τα ιστορικά παραδείγματα της αρχαιοτητας -που όσους επαναπατρίζαν ήταν για να τους χρησιμοποιήσουν και να τους ξαναστείλουν όταν δε τους ήταν χρήσιμοι- εχω αποφασίσει ότι το λιγότερο που θέλω για να πειστώ για τις καλές προθέσεις των ,είναι να τους δω αναστενάρηδες!


Ο μαλάκας ,κυρίες και κύριοι πέθανε και του κάναμε και το μνημόσυνο την περασμένη Κυριακή.Συγγνώμη που δε σας ειδοποιήσαμε ,έγινε σε στενό κύκλο.


Για τους υπόλοιπους που εξακολούθουμε να τους χαλάμε την μαγική εικόνα,ας μην ασχολιούνται άλλο μαζί μας και ας αφήσουν την μανούλα μου ήσυχη -δε φταίει τίποτα επειδή το παιδί της βγήκε λιγάκι "αναρχικό"(χαρακτηρισμός που χρησιμοποίησε γειτονισσα).
Μάνα κουράγιο και μη μασάς!!!

Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

2 Μίλα μου με νότες(12-13/2-2011 pt.2)

Οι μουσικές της Κυριακές με πηγαίνουν ένα ταξίδι στο χρόνο ...
Σε στιγμές που σηματοδοτησαν το τότε ,το σήμερα και το αύριο...


α)Stormwitch-She's the sun


Πριν 18 χρόνια τέτοια μέρα (Σαββατο ήταν τότε) η αγωνία και το άγχος χτυπούσαν ολη μέρα κόκκινα.Δεν περνούσαν οι ώρες για να βρεθώ μαζί σου...πρώτη φορά ...πρώτη συνάντηση...
Και ηταν πολύ μεγάλη υπόθεση για μένα ότι δέχτηκες να βγείς μαζί μου...





She's the sun and golden shimes her light
She'sthe sun, her smile ligts up the night
She's a queen - and out of reach to me
She's a queen - it hurts to set her free



Κάπως έτσι έμοιαζες στα μάτια μου -όπως ακριβώς και σήμερα!

β)Thunder - Love Walked In




Just about that moment,
The timing was so right,
You appeared like a vision,
Sent down to my life,
I thought I was dreaming,
When I saw you that night



Σου μίλησα για αυτό που με έκανε να τολμήσω...βρήκα το θάρρος και ξεκίνησα να ανοίγω τα χαρτιά μου ένα προς ένα...


γ)WASP - Hold on to my heart





There's a flame, flame in my heart
And there's no rain, can put it out
And there's a flame, it's burning in my heart
And there's no rain, ooh can put it out
So just hold me, hold me, hold me 



Αυτή ήταν η δική μου αλήθεια ,δε έκρυψα τίποτα ,δε φοβήθηκα ,στάθηκα χωρις καμία άμυνα απεναντι σου .Δεν είχα άλλωστε τίποτα να χάσω...


Η αναμονή κράτησε 9 μέρες ...που άξιζαν κάθε δευτερολεπτο τους....




Καλή Κυριακή να έχουμε!!!

Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011

7 Μίλα μου με νότες(12-13/2-2011 pt.1)

Είπα πως τις Παρασκευές θα αναρτούσα μια λίστα -αναλογα την διάθεση -με τις μουσικές του Σαββατοκύριακου.Αυτό σα ξεχαρμάνιασμα όσο μένω για τους δικούς μου λόγους μακρυά απο το λατρεμένο μου δικτυακό ραδιόφωνο(λίγο έμεινε ακόμα ,θα τελειώσει η περίοδος του τάματος).
Ξεκίνησε την περασμένη βδομάδα αλλά κάπου δε μου άρεσε όπως μου βγήκε-πολύ ψυχρό.Αντ'αυτού σκέφτηκα να  μιλάω για τραγούδια το Σ/Κ διαμορφώνοντας έτσι τη λίστα των ακουσμάτων μου για το διήμερο.

Αυτό το διήμερο που ξεκίνησε απο την δωδεκατη βραδυνη απόψε η διαθεσή μου είναι λιγάκι indie.Σε ροκ λοιπόν τεμπο και εχω  4 τραγούδια ,που έχουν ιδιαιτερη αξία για μένα.

α)Radiohead-Karma Police





Karma Police
I've given all I can
It's not enough
I've given all I can
But we're still on the payroll



Στο μπαλκόνι κάθομαι και σκέφτομαι "Τα εκανα πραγματικά όλα όσα μπορούσα;Γιατί δεν ηταν αρκετά;Μπορώ να ξεφύγω απο το μισθολόγιο της μοίρας;"


β)Porcupine Tree: Stars Die







Παρατηρώντας τον ουρανό συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι μόνος...
Χιλιάδες μικρα εγω κεντημένα πάνω του
επόπτες των πάντων και σύντροφοι μας..
Σύντροφοι ..περιμένετε...έρχομαι...




γ)Madrugada -Electric







Pack your bag, run away
Along a freeway, out of town...



Αυτό ακριβώς...


Με ενα αυτοκίνητο
χάνομαι στην λεωφόρο
να ξεφύγω απο το εδώ
να ξεχαστώ
να συναντήσω 
το φεγγάρι 
εκει...
που τα δακρυα μας 
δικά του 
και δικά μου 
θα ενωθούν...


δ)Electric Litany -Tear





Εκει...
που η ψυχή
θα συναντήσει
την μουσική
και θα γεννήσουν
κάτι μοναδικό
εκει..
που ο ποιητης
θα προλογίζει
τους διαδόχους του...


Wake your fears
and you will know
Dry your tears
and you will know

Come clear
and you will know
When you're near
we just don't know

Come clear
and you will know
When you're near
we just don't know

Say what you want
Don't change at all
For we all love
the change of hearts





Το τελευταίο κομμάτι έχει την δική του ,ξεχωριστή ιστορία για μένα.Μου έφερε κάποια στιγμη το cd της μπάντας ενας φίλος ,λέγοντας ότι είναι κάτι νεο πολύ δυνατό-γνωρίζοντας τον ,περίμενα κάτι θορυβώδες.Το ακουσα απανωτα 3 φορες ολόκληρο(το cd) .To τραγούδι σίγουρα πάνω απο 10.
Ηταν μια παράξενη περίοδος για μένα και ένιωσα ότι μιλήσε μέσα μου.Το έχω συνδυάσει κάπως ετσι -βραδυ σε παραλία (ανεξαρτήτως εποχης) να κουβεντιάζω με το φεγγάρι και στο τέλος της κουβέντας μας ,την ώρα που αλαφραίνει η ψυχή και λυτρώνεται ,να μπαίνει η εισαγωγή του κομματιού...


Η μπάντα λέγεται Electric Litany και το αλμπουμ εχει τον τιτλο  "Ηow to be a child and win the war".Αξίζει να την ανακαλύψετε και να προσπαθήσετε να διευρύνετε τους μουσικούς σας ορίζοντες.

Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

5 Kiss the flame...




Σε σφίγγω
να σε νιώθω
φοβάμαι
μήπως σβήσεις,
τρέμω
το νερό που σε χαιδεύει,
και ξέρω...
ξέρω πως ποτέ εσύ
δε θα αρνηθείς
την αθανασία σου για μένα
και με τρομαζει
και με πειραζει
η γευση του τελους
που ερχεται
καθυστερημένα
κι ομως  ζω
μ' αυτα τα δεδομένα.


Αγγίζω ...
νιωθω ...
την φωτιά ...
με καιει ...
με ζεσταινει...
νιωθω...
να ζω ...
να χανομαι...
φιλω ...
την φωτιά ...
πεθαίνω..
σα προμηθέας
ξαναγεννιέμαι
και επανερχομαι.


Ψηλαφίζω
το κόκκινο
το κίτρινο
την φλόγα σου
ψάχνω να βρω
την κρυμμένη αμβροσία σου
στο παιχνίδι
της ζωης και του θανάτου
ξερω ο χαμένος είμαι εγώ
δε θα αρνηθείς 
την αθανασία σου για μένα
και με τρομαζει 
και με πειραζει
η γευση του τελους
που ερχεται
καθυστερημενα
κι ομως  ζω
μ'αυτά τα δεδομένα.


(Απο τους "πειραματισμούς" με την μπαντα να γράψουμε κάτι ερωτικό χωρις την αισθηση της απώλειας-μάλλον δε τα καταφέραμε !Από το προσωπικό αρχείο των σχολικών χρόνων μια "θανατερη" μπαλάντα ,που δεν παίξαμε ποτέ ζωντανά λόγω του μαύρου του θέματος.Οι επιρροές απο Nick Cave ειναι πασιφανείς!)


Y.Γ. Η φωτογραφία είναι απο το deviart album του χρηστη zisis1981 (εχει το όνομα fire)

Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

4 Καλλιο αργά παρά ποτέ

Τραγούδι χαρισμένο στους πρωην συναδελφους μου σε γνωστη εταιρια εστίασης.Πιστεύω τώρα με τα νεα δεδομένα να απολαμβάνουν το ιδιο με πριν το εργασιακό τους περιβάλλον.Και ας μου κάνουν την χαρη να μην με ξαναπάρουν να κλαφτούν ,γιατί δεν αντέχω άλλες τετοιες ηδονές-Έχω και εγώ τα ορια μου ;).


Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011

1 Καλό ταξίδι Gary...

Είναι απο αυτά που τα βλέπεις και λες κάποιος μου κάνει πλάκα .Αλλά να σου κάνει πλάκα ολοκληρο το διαδίκτυο είναι λιγάκι κάπως...
Πριν λίγο διάβασα ότι τα ξημερώματα πέθανε στον ύπνο του ο σπουδαίος κιθαρίστας Gary Moore.Ηταν μόλις 58 ετών.Τα αίτια του θανάτου δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμα.
Για πολλούς απο μας ήταν κάτι παραπάνω απο αυτόν που τραγούδησε κάποτε το Still got the blues.Ηταν μια εμβληματική μορφή στο χώρο του ροκ ,ενας βιρτουοζος της εξάχορδης...
Καλό ταξίδι λοιπόν ,μας μένουν όλα αυτά που δημιούργησες να σε κρατάνε ζωντανό μέσα μας.Κι όπως είπε κι ένας φίλος πριν λίγο "Ε ρε κάτι live που θα κάνει τώρα παρέα με τον Ronnie.."
Δεν εχει άδικο ,η Big heaven band έβαλε στις τάξεις απο σήμερα το πρωι και έναν εξαιρετικό κιθαρίστα...

Iσως το πιο λατρεμένο κομμάτι του απο μένα...



R.I.P Gary...

Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

7 Το μυστικό...

Αλήθεια είναι...


'Cause we were never being boring
We had too much time to find for ourselves
And we were never being boring
We dressed up and fought, then thought: "Make amends"
And we were never holding back or worried that
Time would come to an end...






I never dreamt that I would get to be
The creature that I always meant to be
But I thought in spite of dreams
You'd be sitting somewhere here with me

Τώρα ξέρετε...
Κανεις δε μπορει να δραπετεύσει απο αυτό που είναι...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.