Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

7 Without people we're nothing....

Aπίθανος τίτλος για συλλογή δε νομίζεις;
Έτσι είπα και εγω σήμερα οταν μου έδωσαν το φακελάκι με το δισκάκι και είδα με τα "ιατρικά" γράμματα του συνάδελφου την ονομασία.
Κι όμως όταν άρχισε να παίζει στο αυτοκίνητο αυτό σαν πρώτο τραγούδι και μετά και τα υπόλοιπα υποχρεώθηκα να τον πάρω τηλέφωνο καθ'οδον να τον συγχαρώ....
Με ρώτησε αν καταλαβαίνω το μύνημα της συλλογής και του τίτλου...απάντησα χωρίς αυτούς που πραγματικά αξίζουν δίπλα μας, είμαστε για τα μπάζα....τον ακουσα να γελάει καθως με αποκαλούσε με το γνωστό μεταξυ μας χαρακτηρισμό.
Δε θα σε υποχρεωσω να σκεφτείς πόσοι απο τους γύρω σου πραγματικά αξίζουν και πόσοι παίζουν τον ρόλο του αφρωδους υλικού που κλείνει τρύπες να μην μπαίνει το κρυο...αν γουστάρεις βασανίσου μόνος σου χωρίς προτροπή και κράτα τα συμπεράσματα για σένα ...μην τα πεις πουθενά....αν παλι τα εχεις λύσει τα υπαρξιακα σου ολα ,απόλαυσε Placebo & David Bowie στην καλυτερη εκτελεση του εν λογω υμνου ...




I'm unclean, a libertine

And every time you vent your spleen

I seem to lose the power of speech

Your slippin' slowly from my reach

You grow me like an evergreen

You never see the lonely me at all

7 σχόλια:

Αθηνά... είπε...

Without people we're nothing αυτό είναι σίγουρο...
Κι αν πραγματικά αξίζουν, τότε τόσο το καλύτερο.
Αλλά και οι υπόλοιποι δεν είναι και τελείως περιττοί στη τη ζωή μας είτε παίζουν τον ρόλο του αφρωδους υλικού που κλείνει τρύπες να μην μπαίνει το κρύο είτε μας χαλαρώνουν με την αφέλειά τους...
Όλοι είναι... Ωχ μόλις διαπίστωσα ότι μου ζητάς να κρατήσω το συμπέρασμα για εμένα. Αλλά αφού έγραψα μέχρι εδώ δεν θα το σβήσω...
Θα σταματήσω εδώ.
Όσον αφορά το τραγούδι κάθε φορά που το ακούω μου φέρνει ένα μικρό ρίγος συγκίνησης...

Evil Chef είπε...

@Αθηνά...
Moυ εβαλες μια νεα διασταση στη σκεψη με αυτα που ειπες.
Οντως ολοι εχουν την χρησιμοτητα τους αλλα ποσο περισσοτερο χρησιμοι ειναι πραγματικα για μας ολοι εκεινοι οι δευτεροτριτης σημασιας ,περα απο παραδειγματα προς αποφυγην και προτυπα για εξαγωγη συμπερασματων;
Τα δικα μου συμπερασματα καθε φορα που επιχειρω να τα αντικρουσω η προσγειωση ειναι πολυ πιο ανωμαλη απο την προηγουμενη....
Και οντως εδω ο David απογειωνει το κομματι!!!

Αθηνά... είπε...

Μα μόνος το είπες ήδη στο ποστ. Μπορεί να κλείνουν τρύπες για να μην μπάζει κρύο. Ή να σε κάνουν να ξεφεύγεις προς στιγμή από τα προβλήματά σου με την ανοησία τους. Δεν θα σου κρύψω, κι ας με θεωρήσεις σκληρή με αυτό που θα σου πω, ότι για κάποιο διάστημα που με περιέβαλαν άτομα «αφρός» τους χρησιμοποίησα ως παράδειγμα αποφυγής στον γιο μου που μεγάλωνε.
Δυστυχώς όμως, θα έρθω στα λόγια σου και θα συμφωνήσω πως είναι μόνον για παράδειγμα ή για εξαγωγή συμπερασμάτων.
Είναι βέβαια κάποιες φορές που σκέφτομαι, μήπως είμαστε λίγο σκληροί με τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους;
Αλλά τη ίδια στιγμή την διώχνω τη σκέψη.
Γιατί στην ηλικία που είμαι πλέον δεν έχω καμία διάθεση να κάνω εκπτώσεις στις σχέσεις μου οπότε όταν διαπιστώσω ότι κάποια άτομα είναι «αφρός» απλά τα απομακρύνω χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς καν ενοχή. Σκληρή στάση ; Μπορεί.
Αλλά δεν έχω πολλές ανοχές.
Έτσι κι αλλιώς το ποίημα που με έχει σημαδέψει από μικρή και το είχα ως ευαγγέλιο καθώς μεγάλωνα είναι το «Όσο μπορείς του Καβάφη». Και πάντα προσπαθώ όσο μπορώ μην εξευτελίζω τη ζωή μου
«στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική»
όπως λέει και ο ποιητής.

Όσον αφορά τα συμπεράσματά σου, γιατί θα έπρεπε σώνει και καλά να τα αντικρούεις;
Αυτό δεν θα αλλάξει κάτι στην ψυχοσύνθεση του άλλου. Όποια συμπεράσματα και να έχεις για κάποιον και όποιες αναιρέσεις των συμπερασμάτων και να κάνεις το άτομο θα παραμείνει στην αρχική του σύσταση: «Αφρός»
Αυτό αν το καταλάβεις δεν θα προσγειώνεσαι ανώμαλα.
Και στην τελική ποια ανάγκη να σε ωθεί να τα συναναστρέφεσαι;
Μπορείς κάλλιστα να τα αποφύγεις…
Και να ακολουθήσεις τις συμβουλές του ποιητή!

Αθηνά... είπε...

Και κάτι τελευταίο που μάλλον δεν πρέπει να το αγνοούμε. Υπάρχει πάντα η περίπτωση για κάποια συνομοταξία ανθρώπων να είμαστε εγώ κι εσύ τα παραδείγματα προς αποφυγή καθώς και τα πρότυπα για εξαγωγή συμπερασμάτων!

melissalli είπε...

την καλημέρα μου

μια χαρά τα λές...πολύ σωστό και το να κρατάμε τα συμπεράσματά μας για μάς...έχεις δει τις αντιδράσεις του άλλου όταν τον κοιτάς στα μάτια και του λές "ρε, είσαι αφρός" ??? άστα να πάνε...

...αλλά το καλό είναι οτι...οι φελλοί επιπλέουν...αν και δεν ξέρω τελικά πόσο καλό είναι αυτό...και τι ακριβώς βλέπουμε γύρω μας με τόσους φελούς που επιπλέουν

το τραγουδάκι, ύμνος...!!!

melissalli είπε...

έλα απο το blog...σου έχω τέστ μαγειρικής...!!!


υγ και να το παραλάβεις

Evil Chef είπε...

Κοριτσια αυτο που λετε είχα κατα νου λεγοντας τα συμπερασματα ειναι για μας...
Προσωπικα χωρις να τραβαω κοκκινες γραμμες και να περιχαρακωνομαι υπηρετω καποιες σταθερες αρχες και αυτο το εχουν δεχτει οσοι βρισκονται πραγματικα κοντα μου.
Απλα καποιες φορες με πιανει και λεω οτι παραειμαι αυστηρος και αφηνω λιγο πιο χαλαρη την οπτικη μου...και εκει φροντιζουν οσοι παιρνουν την ευκαιρια να μου δειξουν οτι ισως τους εκρινα σκληρα, τις περισσοτερες φορες να μου δειξουν κατι χειροτερο απο αυτο που αναμενω.
Οσοι βρισκονται κοντα μου εχουν περασει απο πολυ φιλτραρισμα και γι'αυτο ειναι ελαχιστοι...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.