Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

3 Εφυγε και ο ΦιλμΈλλην..

Οποτε αυτές τις μέρες θα έρθει στο γραφείο το κορίτσι θα έχει να μου πει κάτι θλιβερό...
Εφυγε και ο Μιχάλης Κακογιάννης πλήρης ημερών και πάει να συναντήσει τα κινηματογραγικά του παιδιά , τον Ζορμπά(Αντονι Κουιν) και την Μελίνα (Στέλλα) και την αγαπημένη του Ελλη(Λαμπέτη).

Ενας απο τους σημαντικότερους ανθρωπους του πνεύματος που πρόσφερε πολλά στον πολιτισμό της χώρας με τελευταίο του λιθαράκι το κτήριο του ιδρύματος που φερει το ονομα του στην γειτονιά μας.
Ενας χωρος πολιτισμού και τέχνης που ηρθε να δεσει αρμονικα με τους υπόλοιπους που κοσμουν το κομμάτι της Πειραιως που διασχιζει την περιοχη μας. 

Έργο του Μιχάλη Κακογιάννη είναι και ο νυχτερινός φωτισμός των μνημείων της Ακροπόλεως, τον οποίο εκείνος πρώτος οραματίσθηκε και για την επίτευξη του οποίου ίδρυσε το σύλλογο «Οι Φίλοι της Αθήνας», εξασφαλίζοντας τις υπηρεσίες του διάσημου Γάλλου φωτιστή Pierre Bideau και αναλαμβάνοντας τη χρηματοδότηση όλων των απαραίτητων μελετών.


Την Πέμπτη στις 4 το απόγευμα θα ψάλει η εξόδιος ακολουθία για το σκηνοθέτη από το ναό του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου στο Κολωνάκι, ενώ η ταφή του ,δημοσία δαπάνη, θα γίνει στον περίβολο του ιδρύματος Κακογιάννη επί της Πειραιώς 206 στο ύψος του Ταύρου.


Φιλμογραφία:


 1954 Κυριακάτικο ξύπνημα 
1955 Στέλλα
1956 Το κορίτσι με τα μαύρα
1958 Το τελευταίο ψέμα
1960 Eroica
1962 Ηλέκτρα 
1964 Αλέξης Ζορμπάς 
1967 Όταν τα ψάρια βγήκαν στη στεριά 
1971 Τρωάδες 
1974 Αττίλας '74 
1976 Ιφιγένεια 
1986 Γλυκειά πατρίδα 
1992 Πάνω, κάτω και πλαγίως 
1999 Ο βυσσινόκηπος 





Καλό σου ταξίδι δάσκαλε...





3 σχόλια:

Αγανακτισμένη Έφηβη είπε...

με στενοχώρησε πολύ ο θάνατός του. τον θεωρώ έναν από τους μεγαλύτερους (αν όχι το μεγαλύτερο) έλληνες σκηνοθέτες.
καλό ταξίδι να έχει...

nefelokokkugia είπε...

Όλες του οι ταινίες μία και μία.
Ας ελπίσουμε ότι θα βρει διαδόχους.

odos_oneirwn είπε...

Μάγειρακο, αν και δεν θα ήθελα το πρώτο μου σχόλιο στο μπλόγκ σου να είναι σε μία ανάρτηση που μόνο "απώλεια" εκφράζει για την τέχνη και θλίψη...οφείλω να πω, πως ο ιδιαίτερος τρόπος που καταθέτεις ψυχή με συγκινεί...

Να σου πω λοιπόν πως αν και δεν σχολιάζω συχνά, σε διαβάζω σιωπηρά...και παρατηρώ...

Keep going evil =live :-)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.