Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

1 Too old to rock ,too young to retire...

H πρόσκληση απο το Ν. ,για χθες το πρωι για καφεδάκι στο μαγαζί του ,ηταν βαλσαμο.Θα εβγαινα λίγο απο το σπίτι αφού μια η αφραγκία(και η ανεργεια) και εσχάτως η θεραπεία(απογορευ'οταν να κυκλοφορω με το φοβο της υποτροπής και μεχρι να δουμε τι προκάλεσε την κριση).
Πηγαίνοντας εκει ,βρήκα και το Γ.Ωραια ,ολη η παλιά παρεα ξανασυγκεντρώθηκε.
-"Συνέλευση γερόντων έχετε;" ,μας ειρωνεύτηκε η κόρη του Ν.(9 ετων διαβολακι)
-"Βαμπίρ που ζουν με αίμα παρθενων είμαστε "απάντησε ο Γ. και η μικρη  σκασμένη στα γελια πήρε απο το χερι την κόρη του Γ.και ανεβήκαν στο σπίτι.

Πόσο καιρό είχαμε να τα πούμε ολοι μαζί.Το μαγαζί του Ν. είναι πέρασμα και εγω με το Γ. μιλάμε συχνα πυκνα αλλά ολοι μαζι δεν είχαμε πολλές ευκαιρίες να βρεθούμε.
Ο μόνος που έλειπε ηταν ο Β ,αλλά αυτος λείπει χρόνια τωρα - μετά την δημοτικότητα που απέκτησε μεσω της μπάντας ,εγινε προεδρος στην τοπικη "κομματική" νεολαία ,μετα προεδρος στο δεκαπενταμελες,αρχηγος της καταληψης ,και μετα ολοι αυτοι οι αγωνες επιβραβεύτηκαν με μια κομματική θέση και μετα το στρατιωτικό μια θεση  σε υπουργειο -σημερα ειναι τμηματάρχης και επικεφαλης των συνδικαλιστων εκει και σπανίως εργάζεται ,αλλά πληρώνεται κανονικότατα.Εφυγε και απο την γειτονιά και απο την μητερα του μαθαίνουμε νεα του ,μια μάνα που δεν χαιρεται για ολη την "προοδο" του και συνεχως λέει στην δικιά μου :
"Εμας οι γονεις ,οι θειοι και οι συγγενείς κυνηγηθήκαν για τις ιδεες τους και εμεις σαν παιδια δεν είχαμε οσες ευκαιρίες θελαμε γιατί κουβαλούσαμε την στάμπα.Και το δικό μου παιδί χρησιμοποίησε ολο αυτό για να γίνει αυτο που ο πατερας του σιχαινόταν.Ενας κοπρίτης ,ενα παράσιτο που ζει σε βάρος των άλλων-με αυτό το παράπονο έφυγε ο συγχωρεμένος"

Δεν μιλάμε γι'αυτον σχεδον ποτε αλλά με τα τελευταια γεγονοτα τον θυμηθήκαμε.Τον είδε ο Ν. στο Συνταγμα το περασμένο Σαββάτο και τον πλησίασε διακριτικά και του είπε να φυγει ,γιατί δεν εχει καμία θεση εκεί.Ευτυχως που δεν τον είδε ο Γ. γιατί θα τρεχαμε σε τίποτα τμηματα μετά....
Τι μπορεί να κουβεντίαζουν τρεις  35αρηδες ,που εχουν μια προιστορία με διεκδικήσεις ,με συμμετοχές σε διάφορες κοινωνικές διεκδικήσεις ,που εχουν δει αυτούς που ηγούνταν των εκάστοτε αγώνων λίγο αργότερα να ενσωματώνονται στο σύστημα και να γίνονται υπηρετες αυτού που κατηγορούσαν;Πολλά ,πάρα πολλά...
Συζητήσαμε και μου μεταφεραν εμπειρίες απο την πλατεια στο Συνταγμα το περασμενο Σ/Κ.Μοιάζει λέει με τις πρωτες μέρες των καταλήψεων το 1991(στα σχολεια-οι πρωτες ιστορικα καταλήψεις),οι συνελεύσεις ,ο κόσμος ,οι αντικρουόμενες απόψεις ,οι φανατικοί που νομίσουν οτι θα αλλάξει η ρωτα της ιστορίας σε μια νυχτα ,οι τυχοδιώκτες που πάνε εκει γιατί κάτι επιζητούν άσχετο συνήθως απο το λόγο της κοινητοποίησης ,κόσμος περίεργος ,κόσμος που εχει αγανακτήσει και θέλει να ελαφρώσει .
Μια κοινη διαπίστωση όλων (και των παιδιων που το ζησαν και δικη μου που το παρακολουθω υποχρεωτικα απο απόσταση) είναι οτι υπάρχει υπόγεια καπηλεία του όλου και αυτό γιατί εκμεταλεύονται οι διαφοροι ενημερωτικοί φορείς μεμονωμένους πολίτες και βγάζουν μια εικόνα κάπως διφορούμενη -δε μπορεί να λέει η οργανωτική ομάδα οτι είμαστε εδω χωρις κομματικο χρωματισμό απέναντι στο πολιτικό σύστημα στο σύνολο του και να παρουσιαζονται στα μέσα φωνες που να λένε "Είμαστε εδω για να φύγουν αυτοι οι κλέφτες που μας βάλαν στο μηχανισμο και θέλουμε να ερθουν οι άλλοι που εχουν τις λύσεις."
Δλδ οι αλλοι ,που ηταν και πριν ,τωρα ξερουν την λύση στο πρόβλημα ,δλδ τοτε ή δεν γνωρίζαν το προβλημα (αγνοια;) ή δεν είχαν λύση(ανικανότητα;) ή το γνωρίζαν και απλα το μεταθέσαν για να παρουσιαστούν μετα σαν σωτήρες ταχα μου(αν όντως εχουν λύση..).Και αν ισχυει το τριτο αυτό δεν είναι πραξη εθνικής προδοσίας γιατί τοποθετήσαν το παραταξιακό συμφερον πάνω απο την χώρα;
Αλλά και ολο αυτο που διαχέεται στις μάζες που ακόμα εμπιστεύονται τα κανάλια δεν είναι μια προσπάθεια δεν δειχνει ενα αλαλούμ και δεν οδηγει σε ευκολα συμπεράσματα του στυλ "αυτοι εκει δεν εχουν ξεκαθαρίσει τι ακριβως ζητάνε ,πως να τους ακολουθήσουμε;"

Τρεις φίλοι συζητάνε και σκέφτονται πιο είναι το μέλλον των παιδιων τους -αυτων που ηδη εχουν οι 2 και αυτων θελει να αποκτήσει ο τριτος .Προσπαθούν να το χρωματίσουν- δεν τους αρέσει το μαυρο γιατί οσο και να του ρίξεις λευκο το καλύτερο που θα καταφέρεις είναι το γκρίζο.Καταλήγουν στο μωβ ,ενα χρωμα που μπορει να γίνει πολυ πενθιμο μα και πολυ ανοιξιατικο με την σωστη αναλογια λευκού.Χρωματοπώλης είναι ο Ν. το κατέχει το θέμα.
Σκέφτονται αυτά που λέγαν κάποτε πως θα φροντίσουν να μην χρειαστει ποτε το παιδί τους να πάει στην λαχαναγορα για μεροκάματο για να αγοράσει ενα μπουφαν γιατί τα χρήματα του πατερα δεν επαρκουν-θα μπορεί το παιδί τους να κάνει αυτο που κάναν κάποτε εκείνοι όταν εβλεπαν οτι η οικογένεια ζοριζόταν;
Σκέφτονται και συζητούν για τους γονεις τους που δε γνωρισαν την μυρωδιά της αφίσας ή της κόλλας ,το πληρωμένο χειροκρότημα κατω απο κάποιο μπαλκονι ,τα κουπούνια ενίσχυσης κάποιου κόμματος ,τα πληρωμένα τραπεζώματα κάποιου υποψηφιου πολιτευτή...
Δεν μπορούν να κρινουν αν άξιζε όλο αυτό ...ηθικά είναι επιβραβεβευμένοι ...υλικά μας βλέπουν να προσπαθούμε να περισώσουμε οτι μας εχει μείνει απο την αξιοπρεπειά μας και να μην απλώσουμε το χέρι..Είναι και οι τρεις πολύ ανήσυχοι ,χρωστάνε τα σπίτια που μένουν ,οι μήνες βγαίνουν με πολύ δυσκολία ...Και στα προσωπικά τους ..εχουν χασει την φλόγα τους...οι σύντροφοι τους δεν τους ξυπνανε κανενα παθος...το αντιστροφο συμβαίνει και με αυτούς...που να βρείς διάθεση για ερωτες οταν εχεις μια θηλιά που σε σφιγγει...που θα οδηγήσει όλο αυτό; Αλλάξαν οι συνθήκες και έγινε βιαιη αναπροσαρμογή των ονείρων ..από την καλή ζωή που τους ευχόταν στους γαμους  και ονειρευόταν βρεθήκαν στην ανεκτή επιβίωση...Αξίζει όλο αυτο...;

Τρια φιλαράκια απο το σχολείο συζητανε και λένε οτι αυτα που εγραφαν οι στιχοι τους στο συγκροτημα του τότε -20 χρονια σχεδον πριν -αποδειχτήκαν προφητικά.Μεσολάβησε το χρονικό διαστημα της χαρτινης ευημεριας ,που και οι ιδιοι λέγαν οτι πέσαν εξω και πως το μέλλον ηταν πιο φωτεινο τελικά...
Αν  είχαν κρατήσει το παθος τους για την μουσική και δεν αντιδρούσαν εν θερμώ  τα Σαββάτα μπορει να παιζαν σε κάποια διαμαρτυρία -ποιος θα καταλαβαινε οτι τα λόγια τους ειναι απο το μακρινο 1992-1993; 
Συζητουν και σκεφτονται πως χρειάζεται ενα ιδεολογικό πλαίσιο προτάσεων στην διαμαρτυρία του κόσμου ,να γίνει μια μετάβαση απο το αυθόρμητο στο συνειδητό ,να αποκτησει ενα συνεπη λόγο με προτάσεις το κίνημα.
Χρειαζεται τους Νεστορες της αυτη η διαμαρτυρία ,για να βοηθήσουν να στηθεί ολο αυτό ,ανθρωπους που εχουν νιώσει προηγούμενες φορες το αίσθημα του ξεπουλήματος και του αδειάσματος απο τους εξαγορασμένους επικεφαλείς.Και οπου Νεστορες δε μιλάνε για τίποτα υπερήλικες ,οι γενία των σαραντάρηδων δίπλα τους είχε πλουσια εμπειρία απο τέτοιες καταστάσεις,εχει παλέψει για πολλά που δεν πήρε ποτέ και τέλος συμβιβάστηκε γιατί απλα κουράστηκε...
Τρεις φιλοι σκέφτονται και συζητουν αν εχουν όντως γεράσει πριν την ωρα τους και μήπως τα παιδι΄'α έχουν δίκιο...κοιτάνε στον καθρεφτη τα πρωτα γκρίζα που εχουν κάνει την εμφανισή τους ...οι πατεράδες τους γκριζάραν μετα τα 45 και ακόμη κρατιούνται... αυτοί νιώθουν οτι κάθε μέρα κάποιος τους ταιζει και ενα μεγαλο βραχο παρα την θεληση τους και αυτο το φορτιο τους δυσκολεύει στην κινηση τους ...υποτίθεται οτι ανήκουν στην πλεον παραγωγικη ηλικία και νιωθουν σαν να είναι παλαίμαχοι...

-"Ρε ,μήπως όντως γεράσαμε;"
-"Όλα είναι στο μυαλό ,επανεκίννηση χρειαζόμαστε μετα απο ένα καλο φορματ και αφου φορτωσουμε μοναχα τα καλα προγραμματα"
-"Οχι δεν γεράσαμε ,να κάνουν να αισθανόμαστε γέροι για να μην βρίσκουμε την δύναμη να αντιδράσουμε"
-"Τι λέτε να μαζευτούμε στο στουντιο εδω πιο κάτω να τζαμάρουμε καμια Κυριακή;"
-"Μας λείπει φωνη και κιθάρα και το βασικότερο τραγούδια"
-"Φωνή εχουμε...και κιθάρα θα ερθει ενα ξαδερφακι μου ,στην ηλικία μας.Τραγούδια εχουμε τα παλιά ,να γραψουμε μονάχα μουσικες καινουργιες .."
-"ΟΚ ,να το δούμε αλλά εγω δε βγαίνω να γίνω ρεζίλι σε καμια πλατεία"
-"Τωρα δε προλαβαίνουμε ,εκτος κι αν τραβηξει κανενα χρονο ολο αυτό"
-"Δε μιλάω για τώρα ,για την επόμενη φορά λέω..."
-"Αν ζούμε μέχρι την επομενη φορά το ξανασυζητάμε"

Τρια φιλαρακια συναντηθήκαν στο χρωματοπωλειο του ενος ,και μέσα απο μια δαιδαλώδη συζήτηση καταλήξαν οτι δεν είναι τόσο γερασμένοι-κουρασμένοι όσο νομιζουν ,αποφασίσαν να μαζεύονται να δοκιμάζουντην αντοχη του φιλου τους στο στουντιο της γειτονιάς στα φαλτσα και τις ατυχεις συγχωρδιες...να δινουν για οσα Σαββατοκύριακα δοθεί η δυνατότητα το παρον στην διαμαρτυρία της άμεσης δημοκρατίας και πριν σκορπίσουν πάλι διατυπωθηκε σαν τροφή για σκέψη το παραξκάτω ερώτημα:
"Αν υποθεσουμε οτι αποκαλύπτεται κάποια στιγμή  οτι πισω απο όλο αυτο κρυβοταν κάποια αλλα συμφέροντα τα οποία και επιβραβεύτηκαν ,όλος αυτος ο οργισμένος-αγανακτησμένος κόσμος πως θα λειτουργήσει;
Θα πει όπως και εμείς τότε:
- Αντε και γαμηθείτε όλοι σας και δεν ξανασχολιέμαι; 
ή θα εξαγριωθεί ακόμη περισσότερο επιφέροντας πραγματικη κοινωνική επανάσταση;"

Προσωπικά εύχομαι το δεύτερο....το ίδιο υποψιάζομαι οτι σκέφτονται και τα παιδιά ...γιατί υποσυνείδητα όμως και οι 3 φοβάμαστε πως θα επαναληφθει η ιστορία...;

Υ.Γ.Καλοκαιρι ημερολογιακα απο χθες και με αλμυρες νότες ντυθήκαμε και εμείς εδω στο σπιτάκι ,μπας και η θαλασσινή αυρα και το κυματάκι νας φτιαξει λίγο την διάθεση....

1 σχόλια:

nefelokokkugia είπε...

Αχ ρε Μάγειρα..να΄ξερες πόσο σε νιώθω.
Πρωινά φιλιά

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.