Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

3 Τι είδε - ακουσε το ταρατσάκι...

Επιστροφή με νοσταλγική διάθεση και πάλι απο τα παλιά και θα μιλήσω για το ταρατσακι στο σπιτι στο νησι και την σημασια του για μενα.
Στο νησι λοιπόν ,επειδη δεν είχε η οικογένεια του πατέρα μου δικο της σπίτι(δλδ είχε αλλα πουλήθηκε για να παντρευτεί η κόρη και εκτοτε εμεναν σε ενοίκιο οι υπόλοιποι) ,είχε προτιμηθει ενα σπίτι κοντα στο κέντρο της πόλης .
Η επίσημη δικαιολογια του παππού οταν το διάλεξε ηταν οτι πως βρισκοταν κοντα στην δουλειά του - ψέμματα ,κοντά στις κρασοταβέρνες που συχναζε ηταν και για να χανεται οταν τελειωνε η περατζαδα του απο αυτες ,επελεξε αυτο που ειχε προσωπο στο κεντρικό δρόμο ωστε να το βρίσκει πάντα.
Ηλικιακα είναι δυσκολο να προσδιοριστεί ,πρέπει να ηταν λίγο μετα τον μεγαλο σεισμό του 1948 η κατασκευη του.Ενα ξύλινο σπίτι υπερψωμενο (ειχε σκαλες μπροστα και πισω στις 2 εισοδους του) ,διαμπερες ,με τελερια στην αγορά(κεντρικος δρομος της πολης) και πισω εβγαινε σε σε ενα σοκακι και μπροστα ειχε μια μεγαλη αυλή.(δε την προλαβα εγω ,μου την εχουν περιγραψει)
Δίπλα στο σπιτι υπήρχε φουρνος -κάποια στιγμη ο κυρ Σπυρος ο φουρναρης επειδη δεν του εφτανε ο χωρος για τα ξυλα που χρησιμοποιούσε  προτεινε του παππού να του παραχωρήσει τα 3/4 της αυλης με αποζημιώση μηναια και να χτίσει εκει μια αποθήκη για τα υλικά του.Του είπε οτι για να μην χασει την αυλη του θα εφερνε την πλακα της αποθηκης ισα με το σπιτι και ετσι θα είχε μια υπερψυμένη αυλη να πινει τον καφε του και να βαζει η γιαγια τα λουλουδια της ,να απλωνει κτλ.
Το συμφωνήσαν και ξηλώθηκε το μπαλκονι της πισω μερια  και την θεση του πήρε το περιβόητο-θρυλικό ταρατσάκι.Φυσικά δεν τηρήθηκε η συμφωνια του υψους γτ θα ηταν πολυ κοντη η αποθηκη  ,οποτε ηταν και λιγο ψηλοτερο  απο οτι υπολογιζοταν.
Η ταρατσα έγινε το σημα κατατεθεν της γειτονιας ,εκει μαζευοταν κοσμος και λαος.Δε μπορεις να φανταστεις ποσες καρεκλες υπηρχαν εκει !
Κανονικες υπηρχαν μονο κάποιες μεταλλικες βαμμενες μαυρες ,με λαστιχενια κορδονια που ειχαν τα σινεμα τοτε- αυτες εμαθα οτι δεν τις αγορασε ο παππούς ,περνούσε λέει απο το σινεμα και τις ειχαν βγαλει σε μια γωνια για βάψιμο (της ειχαν αφησει εκει για να περασει ο τεχνιτης να της παρει) .Τις ειδε ,του καλαρεσαν και το βραδυ που δεν ειχε πολλα φωτα ,πηγε με κατι φιλους του και τις απαλλοτριωσαν!!!
Τις εβαψε ,εφτιαξε και τα κορδονια και ετοιμη η οικοσκευή!Υπήρχαν όμως και αυτοσχέδιες καρέκλες -επειδη διπλα ηταν ενα καφενειο(η αλλη μερια του σπιτιου) χειμερινο ,το καλοκαιρι για να κερδισει χωρους ο κυρ Θωμας έφερνε στην αυλη της γιαγιας(οση είχε απομείνει) καποια καφασια απο αναψυκτικα κενα για να μην του πιανουν χωρο.Αυτα λοιπον ειχαν "κατασχεθει" και ηταν τα σκαμπό των παιδιων!
Στο ταρατσακι αυτο συνεβαιναν διαφορα γεγονοτα.Σήμερα θα σου πω για τα ηχητικα γιατί συνδεονται και με τα ραδιο-φωνικα μου.
Υπήρχε στο σπίτι ενα παλιο κασετόφωνο το οποιο ακουγε ο παππους και μετα τον θανατο του ειχε κλειστει σε μια ντουλαπα.
Καλοκαίρι 1987 ,είμαι σε διακοπές εγω και η ξαδερφη μου (1 χρονο μικροτερη) και εχουμε καταφτάσει στο νησι φορτωμένοι εκτος απο τα μπαγαζια και με ενα φορτηγό κασέτες -δε σου κανω πλάκα ,μιλάμε για πολλες κασετες!!!
Η γιαγια εχει βγαλει το κασετόφωνο ,το εχει καθαρισει και το εχει βαλει στο τραπεζι διπλα στην πορτα πανω στο ταρατσακι(εκει ηταν το "ακουμπιστηρι" μας ,που βαζαμε οτι βρισκαμε !).Η συμφωνια ηταν να ακουμε σε τετοια ενταση ωστε να μην ενοχλούμε την γειτονια και να το καθαριζουμε.
Τα πρωινα λειπαμε με τους γειτονες για μπάνιο και τα μεσημερια αραξαμε διαβαζοντας περιοδικα(αλλη τρυφερη ιστορια ,θα την πω μια αλλη μερα) οπότε τα απογεύματα μπορούσαμε άνετα να ακουσουμε οτι θέλαμε.
Δεν είμασταν φυσικά μονοι μας ,ερχοταν και οι φίλοι μας αγόρια και κοριτσια και φερναν και αυτοι τις κασετες τους που εμεναν σπιτι σε μια κουτα απο γαλα Νουνου (ειχε φτασει καποια στιγμη η κουτα να εχει 80 κασετες !Ασήκωτη ηταν!) οι οποίες θα επιστρεφαν το τελος του καλοκαιριού στους κατοχους τους.Ραδιοφωνο  δε πολυακουγαμε ,δεν επαιζε και τιποτα  αλλωστε απο οσα θελαμε.
Η καλυτερη φιλη της ξαδερφης μου ηταν η πιο προσεγμενη απο ολους γτ ο μπαμπας ειχε δισκαδικο και μπορουσε να της γραφει οτι κασετα ηθελε-οποτε οτι μας αρεσε το βρισκαμε απ'αυτην!
Οπως μπορεις να συμπεράνεις οι συγκεντρωσεις για κουβεντουλα και μουσικη μετουσιωθηκαν σε μικρα παρτυ.Η αρχη εγινε με καποια γενεθλια(μαλλον της ξαδερφης ) και μετα βρίσκαμε αφορμες να τα κανουμε οποτε μας καθοταν.Και ειχαν και πολυ γουστο ξερεις, επειδη δεν ειχαμε αλλη διεξοδο διασκεδασης συν οτι ειμασταν σχετικα απονήρευτοι(ειμασταν λιγακι πονηρεμενα ,οχι προστυχα) και γιατι αν σου ζηταγαν ενα κομματι επρεπε να το βαλεις σχετικα στην ωρα του ωστε να χορεψουν οι αλλοι και να μην χαθει το κεφι.
Χρειαζόταν ενας kasseta jockey που θα εκανε αυτη την δουλεια -αλλα τοτε δεν ηταν ηλεκτρονικα τα συστηματα με mp3 και η κασετουλα ηθελε μπρος -πισω ,μεσα εξω κ.τ.λ..Η λυση δόθηκε με δευτερο κασετόφωνο που ερχοταν στα παρτυ ,με προεπιλογη καποιων κομματιων που ηταν ετοιμα σε λιστα και στις κασετες -δλδ για να σου εξηγησω ειχαμε βρει τα τραγουδια ,τα ειχαμε σταματημενα εκει που αρχιζαν και σε σειρα με χαρτακια .Για να βρίσκουμε οσα ζητάγαν τα παιδια ,ειχε επιστρατευτει walkman με μετασχηματιστη ρευματος (γτ δεν ελεγε με μπαταριες)και εγω  ως ψιλοξενερωτος -επειδη ντρεπομουνα να χορεψω- και λατρης της μουσικης  ειχα αναλάβει το ρολο του παραγωγου.
Δυο μερες πριν εγραφα ,σημειωνα ,τσεκαριζα ,εψαχνα.
Ηξερα απο τα αγορια εν τω μεταξυ τι κομματι θελαν για να ζητησουν χορο απο καποια κοπέλα και η ξαδερφη μου απο τις φιλες της.Το προβλημα ηταν οταν τα ζευγαρια δε μας βγαιναν δλδ αλλον ηθελε ο ενας ,αλλον η αλλη. Πρόβλημα!!!
Η ξαδερφη μου ελεγε να τηρουμε τις ισσοροπιες και να μην στεναχωρησουμε κανενα και η σολομωντεια λυση ηταν να λεμε οτι μας ειχε μασησει την κασετα με το τραγουδι  το "αρχαιο" μας κασετοφωνο.
Τι να σου πω τωρα; Τι να θυμηθω απο αυτα που παιζαμε ...
Βισση ,Καρβέλας ,Αλέξια,Πασχαλης, Μαντω ,Μπουλας , Δαντης ,Λιναρδακης και ποσοι αλλοι Ελληνες.
Αλλα και ξενα ,πολλά ξενα ...
Duran Duran , A-HA, Madonna, Phil collins , Alphaville, Jason Donovan, Kylie Minoque ,Sonia, Kim wilde, MICHAEL JACKSON, Modern Talking ....ατελείωτη η λίστα!!! 
Και στα αποκαλούμενα μπλουζ ,τα μικρομεγαλα διαλέγαμε οτι βλέπαμε στο Μουσικόραμα(εκπομπη εποχης) και λιγο αργότερα στο πρωιμο Mtv που μεταδιδοταν στην χωρα μας.
Χορός ,καυγάδες ,μασημένες κασέτες ,κρυφά βλέμματα, "τυχαία" αγγίγματα, οι γειτονες στα μπαλκόνια να κάνουν χαζι το παρτυ των πιτσιρικιων ,η γιαγια να καμαρωνει(κρυφα πάντα) αυτα που σκαρωναν τα εγγονια της ,οι γονεις μας να χαμογελάνε και να βρισκουν πολυ γουστόζικο το όλον,ο κυρ Χρηστος απέναντι (λάτρης της όπερας) να αναθεματιζει τους Αθηναιους που χαλάνε την γειτονια -κατα βάθος του άρεσε αλλα το έπαιζε ετσι απρόσιτος.
Παραγγελίες ,καποια φιλιά στο μάγουλο για ευχαριστώ ,χτυπημα στο ωμο απο τους φιλους και παιξιμο του ματιού ,αγωνιες ,"ντροπες" , μπουγελα απο τον πατερα μου τις πολυ ζεστες νυχτες με το λαστιχο - εβαζε το δακτυλο στο στομιο και το σήκωνε ψηλα πάνω απο μας και δημιουργουσε κατι σαν βροχη και απο εκει κάτω χορευαμε σαν τρελοί.
Παρακαλετά για 2 τραγουδια ακόμη και οχι μονο - "Το ξερουμε οτι υποσχεθηκαμε 9 με 11:00 αλλα μια ωριτσα ακομα δεν πειράζει ,αλλωστε και η γειτονια δεν φωνάζει και θα παιζουμε σλοου ,απαλά"(Με την συνοδεια βλέμματος ικεσιας και ομαδικης αγκαλιας στο ναι -και καπως ετσι γιναν 9 -12 τα παρτακια μας), και αθωωτητα ,πολυ αθωωτητα...
Μεχρι το 1991 πήγε αυτο ,μετά γίνανε διάφορα ασχημα γεγονότα ,μεγαλώσαν κάποιοι και τους φαινόταν πολυ παιδιαστικο το πράμα ,τσακώθηκα με την γιαγια αργότερα και εκανα 7 χρονια να πατησω ξανα στο σπιτι της ...πολλά και διάφορα ...που οδηγησαν ξανα το κασετοφωνο στη ντουλαπα ....
Το ταρατσακι φιλοξενησε τα 2 επομενα καλοκαιρια  για κουβεντουλα συνηθως μεταμεσονυχτια τα παιδια (οι γονεις ξεραν που ειμασταν και δεν ανησυχουσαν) οχι ολοι μαζι παντα ,αγορια εδω ,τα κοριτσια καπου σε μια αλλη γωνια...στα κλεφτά τσιγάρα και εξομολογησεις και παραπονα και βλέμματα κρυφά(αυτό εμεινε διαχρονικο)
Δε γνωριζω μετα το καλοκαιρι του 1993 τι γινόταν στο ταρατσακι ,δεν ρωτησα τον αδερφο μου ποτε τι συνέβαινε ,είχε κλεισει για μένα αυτο το κεφάλαιο .Το δικό μου ταρατσακι ειχε χρόνο ζωής απο το 1977 (διχρονος μπομπιρας το αλωνιζα με το ποδηλατάκι μου-εχω φωτο πολλες τετοιες) μεχρι το καλοκαιρι του 1993 που εκανα  το βραδυ εκεινο το αφιλτρο καμελ την παραμονη πριν φυγω...
Ξαναβρεθηκα εκει φθινοπωρο του 2000 -για λιγο ,εφυγα μετα την κηδεια κατευθειαν ...
Το σπιτι αδειασε ,νοικιαστηκε για λιγο σε κάποιον που εκανε την παλια αποθηκη μαγαζι ,το ειδα αυτο καλοκαιρι του 2002 ,μετα το αφησανε και πριν 2 χρονια που πέρασα τελευταια φορα ,εικόνα εγκατάλειψης ....αδειο ...ουτε μουσικες ,ουτε γέλια ,ουτε γλαστρες με τριανταφυλλα-γαρδενιες -γαρυφαλλα- γερανια-βασιλικους.... τιποτα ,το απόλυτο τίποτα...
Οποτε θα βρεθω στο νησι καθε βραδυ εκει αργα θα περασω απο το σοκακι να δω το σπίτι..
Με την ελπίδα οτι καποιος θα βάλει μουσικη και αγκαλια με το κορίτσι θα χορεψω επιτελους με αυτη που θελω , το μπλουζ που του χρωσταω....


Υ.γ. Ολο αυτο το θυμηθηκα προσφάτως και με συγκίνησε ιδιαίτερα...Ηταν πραγματικα 4 υπεροχα -αθωα χρονια που εβαλαν "κατι" σε αυτο αυτο που είμαι σημερα...
Ετσι λοιπον στο GHS RADIO ,όχι στις 21:00  αλλα στις 22:00 θα εχουμε μια αφιερωματική εκπομπη στις μουσικες της δεκαετιας του 80 ,με ξένες επιτυχιες απόψε   απο τα χρονια της ταρατσουλας αλλά και πιο παλιες απο τα πρωτα πάρτυ που θυμάμαι σαν παιδι (τοτε που μου άρεσε η Ιωαννα και περίμενα τα γενεθλια κάποιου συμμαθητη για να χορεψουμε μαζι-πιο τολμηρος ημουν μικρος !!!)
Eightila-memorabilla απόψε λοιπον και εχουμε την αδεια της γειτονιας ...να καθίσουμε στο "ταρατσάκι" μεχρι να τελειωσουν τα τραγουδια μας ..(δλδ ποτε!!!)

Υ.Γ2 .Υπάρχει και δευτερο μερος με τα ελληνικα της εποχης και λιγο πιο μετα την Κυριακη ,αλλα αυτο θα στο πω το Σαββατο !!!

Υ.Γ3 Με την ευγενικη χορηγια του κοριτσιου δημιουργηθηκε και η σελιδουλα στο Facebook  για την ιντερνετικη μου ραδιο-αποπειρα.
Υπάρχει και αριστερά οπως μπαίνεις μπανεράκι ,θα προσπαθησουμε να βρουμε κατι πιο ομορφο!



3 σχόλια:

περσέας είπε...

πολύ ωραία αφήγηση μάγειρα!!
τα λέμε το βράδυ

Αθηνά... είπε...

Είχες δεν είχες μου ξύπνησες αντίστοιχες αναμνήσεις, με ταρατσάκια, αυλές και εφηβικά πάρτυ. Ευχαριστώ γι αυτό! :-*

Evil Chef είπε...

Απόψε εχουμε το δευτερο μερος του αφιερώματος σε εκεινα τα χρόνια με τα ελληνικά τραγούδια που ακούγαμε και που καταλαμβάναν και το μεγαλύτερο κομμάτι στις λιστες μου.
Ίσως ξενίσει λίγο αυτή η επιλογή αλλά ποτέ μου δεν αρνήθηκα οτι εχω υπάρξει φίλος αυτης της μουσικης(την οποία ακόμη και σήμερα θεωρω καλύτερη απο αυτην που παραγεται στις μερες μας - μιλώ για ελληνικη δισκογραφια για να μην παρεξηγιέμαι)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.