Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

12 Μυρωδιες ,γευσεις και οπτικες απολαυσεις...

Οσο μεγαλώνω συνειδητοποιώ γιατί ποτέ εγω και η συγχωρεμένη η μανα του πατέρα μου δε τα πήγαμε καλά...
Αρχικά πίστευα ότι επειδή είχα το όνομα του ανδρα της -που οταν πέθανε λυτρώθηκε απο την δυναστευσή του - και με προσομοιαζε με εκεινον που οσο ζουσε μου ειχε αδυναμια και τον συνοδευα στις κρασοτσαρκές του (πιτσιρίκος τότε ,μου αρεσε να βγαινω με τον παππού γιατί με πηγαινε όπου ηθελα και οταν καθομασταν για να πιει τα "ποτηράκια" του, μπορούσα να πιω οσες πορτοκαλάδες ήθελα!).
Πλεον νομίζω οτι ο βασικός λόγος ηταν γιατί της εμοιαζα περισσότερο απο όσο πίστευε και ως γνωστον τα ομώνυμα απωθούνται...
Μαγειρευω κατ'ομολογία του πατέρα μου σχεδον σαν κι εκείνη(παρότι δε μου εδειξε ποτε ,αλλα την παρακολουθουσα και μάθαινα),εχω και εγω την ιδια αγάπη για τα φυτα  (μπορουσε να σκοτωσει ανθρωπο αν της τα πειραζε ,εγω σε αυτο το σημειο δεν εχω φτασει ακόμα -περιορίζομαι στις φωνες σε αυτον που θα μου τα βλάψει) ,εχουμε λένε το ιδιο πείσμα και την ιδια αντοχη στα στραβα -η μητέρα μου συμπληρώνει εδω οτι βαδίζω σαν εκείνη με το κεφαλι ψηλά για να μην ξέρει ποτέ κανείς τι ασχημα μπορει να περνάω...
Σήμερα στην λαική συνειδητοποίησα οτι ψωνίζω όπως εκανε και εκείνη.Σιωπηλός ,χωρις πολλά με τους μαναβηδες ,ανεβαίνω μια φορα για να τσεκάρω τι υπάρχει διαθέσιμο και μετα στο κατεβασμα επιλεγω τι θα αγοράσω...
Σήμερα βγαινοντας απο το σπίτι είπα θα πάρω 2 πραματακια γτ δεν ειχα πολλά χρηματα μαζί μου.
Και γυρισα πισω φορτωμενος σαν μουλαρι-πεπονάκια & καρπούζι(τα πρωτα για φετος),βερύκοκα ,νεκταρινια,γιαρμαδες, μαρουλάκια ,βλητα ,σπανακι ,φρεσκα κρεμμυδακια!
Βλέποντας με στον καθρεφτη του ανσασερ φορτωμενο τη ξαναθυμήθηκα - να ερχεται απο την αγορα φορτωμένη με ενα καρο σακούλες , σκαστή απο την ωρα που ολοι κοιμόμασταν και τα παιδια της στο ταρατσακι να την βλέπουν και να τρεχουν στο σοκάκι να της πάρουν τα πράματα και μετα στο σπίτι πάντα ο ίδιος καυγάς:

"-Γιατι ρε μάνα πας και παιδεύεσαι μονάχη σου;Γιατί δε περιμένεις να σηκωθούμε και εμείς να πάμε παρέα να ψωνίσουμε οτι θελουμε και να σε βοηθήσουμε;Τρέχεις σαν την τρελη στην αγορα αξημέρωτα και φορτώνεσαι και σαν άλογο και θα μας πάθεις και τίποτα ,ετσι που είσαι σαν τον αγιο Ονούφριο!
-Εσεις να κοιτάτε την δουλειά σας,εδω ήρτατε να ξεκουραστείτε και να διασκεδάσετε -τους κουβαλητες τους κάνατε σπίτια όλο το χρονο ,δεν χρειάζεται να τα κάμετε τα ιδια και εδω.Και μην μου λέτε οτι σας έπιασε ο πόνος για την μάνα σας ,άλλο σας πειράζει εσας - επειδής παω και ψωνίζω μονάχη μου και δε καταδέχομαι να πάρω λεφτα απο σας ,αυτο σας χαλάει.Και μην τολμήσετε να πάτε μονάχοι να ψωνίσετε γτ εσας δεν σας ξερουν και θα σας κοροιδέψουν στην αγορά(το τελευταίο ,ηταν το πιο άκυρο που ελεγε γτ οι εμποροι ηταν συμμαθητες των παιδιων της και ειχαν φιλικες σχεσεις)."

Βγηκα και ποτισα τα λουλούδια μου ,εκοψα τα ξερά φύλλα ,σκάλισα το χωμα μίλησα με τα βασιλικά μου οπως την εβλεπα να κανει χρονια τοτε(αν τους μιλας μεγαλωνουν πιο γρήγορα έλεγε), έκατσα και χαζεψα τον μικρό μου κήπο...μπήκα στη κουζινα ,πηρα λίγο δροσερο νερό να πιω και με πλημυρισαν οι μυρωδιες των φρούτων ...εβγαλα το μισο καρπουζακι και έφαγα λίγη απο την κατακόκκινη  του σαρκα...και σαν να την ακουσα οπως τοτε να μου λέει:
"Γιατί πασα μου δε βάνεις σε ενα πιατάκι όσο θες να φας παρα το πληγώνεις ετσι;Και αν βαριεσαι γτ δε μου λες να σου κόψω εγω ;Και πόσες φορες σου εχω πει να παίρνεις απο το ντουλαπι ποτηρι να πινεις νερό ;Αυτα τα εξω τα εχω για τον κοσμο που ερχεται ,για σας είναι τα καλά ,μέσα ξερεις που...Αχ βρε ,αχ τι θα σε κάμω εσένα;" 

12 σχόλια:

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

***************
-Αστέρι μου, μη τρως από την κατσαρόλα δίπλα είναι το πιάτο δα!

Θα με πάρουν τα ζουμιά.. ώρα που είναι...

Evil Chef είπε...

Είναι κάτι τετοιες στιγμές που τα καλοκαίρια την νιωθω σαν να είναι κάπου εδω και με κοιτάει -ειδικά οταν μαγειρεύω εχω την αίσθηση οτι θα με πλησιασει και θα μου πει κάτι για την κανέλλα ή τον δυοσμο ή το λάδι που δεν ειναι αρκετο...

Δε ξερω πως να το ερμηνευσω ολο αυτα και ξέρεις κάτι Γιαγια Αντιγόνη ...με ενοχλεί που φετος δε θα μπορεσω να παω στο νησι να ποτισω το γερανια στο μνημα της να ανάψω το καντηλι το δικό της και της θειάς διπλα της...

περσέας είπε...

πολύ ωραίες αναμνήσεις γεμάτες μυρωδιές και ήχους.Να τη θυμάσαι (στο καλό σου με συγκίνησες)

Venus on fire είπε...

Επίτηδες το κάνεις έτσι? μία με τα τραγούδια σου να μας γυρνάς στα παλιά ,μία με τις αναμνήσεις απο ένα πρόσωπο ιερό για μένα. Κι εγώ θυμήθηκα τη δικιά μου ,γιαγιά ,που μ΄νο καλά έχω να θυμάμαι ,μιας και σήμερα αντίκρυσα μια παλιά φωτογραφία της ,να κοιτάει με αυτό το αινιγματικό βλέμμα ,το χωρίς εξήγηση.
Δεν ξέρω το λόγο που τώρα τελευταία ανακαλώ από τη μνήμη μου, τις κινήσεις της,τα λόγια της και χίλια δυο άλλα.
Το μόνο σίγουρο είναι πως έχω μόνο καλά να θυμάμαι ,και πως εσύ είσαι σαν ένα μικρό ξωτικό ,ένα μικρό πειραχτήρι των παραμυθιών ,που του αρέσει να ξυπνά μνήμες.
Να 'σαι καλά για την όμορφη και τόσο συγκινιτική ανάρτηση.

!sweety! είπε...

Κλασσική γιαγιά...Να προλάβει να τους φροντίσει όλους!
Είναι υπέροχες αυτές οι αναμνήσεις του καλοκαιριού...Γεμάτες χαρά...
Γιαμ,γιαμ...καρπουζάκι!!!Για να πάω να κόψω λίγο!!
Καλό καλοκαιράκι & καλώς σε βρήκα!!!

AnD είπε...

Χθες τάισα τη γιαγιά μου παπάρα. Μου λέει, άσε εμένα, τι θαρρείς, δε μπορώ να φάω μόνη μου;
Γιατί γιαγκούλα μου, της λέω, όταν ήμουν εγώ μικρή και με τάιζες νομίζεις δε μπορούσα και μόνη μου;
Θυμάσαι γιαγκούλα μου που δεν έτρωγα αβγά μικρή; Θυμάσαι πώς με ξεγελούσες και μου τα έφτιαχνες χτυπητά με κακάο σ'αυτή εδώ τη φλυτζάνα που κρατάω τώρα και σε ταίζω;
Όταν έσπαγες τ'αβγό το κάναμε γλαστράκι, βάζαμε χώμα κι ένα μικρό λουλούδι μέσα και το στολίζαμε στον κήπο...
Κι όταν ερχόμουν πάλι στο χωριό τα έψαχνα να δω αν μεγάλψσαν τα φυτά μου κι αν μου τα πότιζες.
Αλλά πάντα τα έτρωγαν οι κότες και δεν έβρισκα τίποτα πια. Έπρεπε να κάνουμε νέα γλαστράκια...

Ἅ λ ς είπε...

δεν ξέρω τι θα κάνω αν χάσω την αγαπημένη μου γιαγιά...!

Evil Chef είπε...

@περσέας

Eιναι ιδιαιτερες αναμνησεις για μενα γτ εκει περασα τα περισσοτερα καλοκαιρια μου...

Evil Chef είπε...

@Venus on fire

Eγω φωτογραφιες της δεν εχω-ουτε στο πατρικο μου υπαρχουν πολλες ,δεν ηταν αλλωστε και φιλη του φακου η γιαγια ποτε.
Οταν εφυγε αποφασισα να κρατησω οσα καλα ειχα απο αυτην ,ομως να χρησιμοποιησω τα λαθη της σαν οδηγο ωστε να κανω κατι αναλογο και εγω.

Evil Chef είπε...

@!sweety!

Να σε καλωσορισω και να θυμηθω να ανταποδωσω το επισκεπτηριο!
Κλασσικη γιαγια δε την ελεγες ,είχε το δικο της τροπο ,ηταν πολυ περηφανος ανθρωπος και τενω εδειχνε οτι ετρεχε να εξυπηρετησει τους παντες ,μολις φευγαμε εκανε παραπονα για καποιους απο τους επισκεπτες στη γειτονια (εξαιρουνταν οι αδυναμιες της!) και φυσικα επειδη τα μαθαιναν τα παιδια της εδω γινοταν συνεχως εμφυλιος τους χειμωνες μεταξυ των αδερφιων.
Αυτη τη σταση της δεν την ερμηνεύσαμε ποτε αν και η δικη της εξηγηση ηταν μονιμως η παρερμηνεια οσων ειχε πει και στις απειλες οτι θα την αφησουν μονη της αν τα ξανακανει ,ελεγε διαφορα για θανατους απο ανεξηγητα αιτια και ολο αυτο ηταν το περιβαλλον που ζουσαν τα παιδια της μεχρι το 1999 που αποδημησε.
Τα παιδια δεν αντιλαμβανομασταν στην αρχη τι γινοταν ,οσο μεγαλωναμε αυτο μεταφερθηκαμε και σε μας με αποτελεσμα να εχουν κατατραφει τελειως οι μεταξυ μας σχεσεις πλεον...

Evil Chef είπε...

@AnD

Μου θυμισες την αλλη γιαγια μου ,στο αλλο χωριο...
Αυτη που με μεγαλωσε τα πρωτα χρόνια...
Αλλη ιστορια ...μεγαλη και θα την πουμε καποια αλλη φορα.
Ξερεις μου αρεσουν αυτες οι γιαγιαδες σα τη δικια σου ,μαλλον γιατι η νησιωτισσα ηταν πολυ απομακρη τελικα και η καμπισια εφυγε απο επιλογη της πολυ νεα απο κοντα μας .
Η μονη γιαγια που πιστευαμε οτι θα ειχαμε την δυνατοτητα να τα ζησουμε ολα αυτα ηταν η γιαγια του κοριτσιου ,μα και αυτη δε μας εκανε το χατηρι...
Το Σαββατο το πρωι στο μνημοσυνο της ,θα της ξαναπουμε το παραπονο μας - εμας εδω πριν αποφασισει να φυγει δε μας σκεφτηκε καθολου;

Evil Chef είπε...

@Ἅ λ ς

Ουτε να το σκεφτεσαι αυτο το σεναριο ,να παρακαλας να εχει ζωη μπροστα της και να δει οσα περισσοτερα μπορει απο σενα.
Είναι πολυ μεγαλη υπόθεση η γιαγια για ενα παιδι...
Μαλλον το καταλάβατε αυτο...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.