Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011

9 Καφες με ένα φίλο απο τα παλιά...

Μένω πολύ κοντά πλεον στο σχολικό συγκρότημα που εβγαλα γυμνάσιο-λύκειο.
Απο τους καθηγητές μου υπάρχει ακόμα ο τελευταίος φιλόλογος μου στην Γ' λυκειου ,ο Θανάσης ,που φέτος συνταξιοδοτείται.Τον έβλεπα συχνά-πυκνά και μιλάγαμε και όλο του έταζα να πάμε για ενα καφε εδω κοντά και όλο κάτι τυχαινε και δεν ...
Το Σάββατο περνώντας απο το σχολειο ,τον είδα-είχε πάει να δει μια προβα των μαθητων του για το επερχομενο σχολικο φεστιβαλ και κανονίστηκε επιτελους το ραντεβού για την Κυριακή το απόγευμα στο σπίτι μας.
Μιλήσαμε για πολλά ,και μας έβγαλε μια πίκρα και ένα παράπονο για αυτά που αφήνει φεύγοντας.
Δεν είναι λίγο να σου λέει οτι μετα την αποφοίτηση της δικιάς μας φουρνιάς είπαν ότι τετοια παιδιά δεν είχαν ματαξαναδεί και πως θα ηρεμούσαν ,αλλά οι επόμενες γενιές αποδείχτηκαν ναι μεν πιο ησυχες αλλά με περισσότερα προβλήματα αλλου χαρακτηρα ,λίγότερο πνευματώδεις και με βασικές ελλείψεις κοινωνικής παιδείας.
Εμείς είμασταν ζωηρά παιδιά ,πλακωνόμασταν στο ξύλο στις εκδρομές με άλλα σχολεια (για αφορμες του στυλ -πειράξαν μια κοπέλα απο μας ή την είπαν κάποιοι φλώροι σε εναν δικό μας γιατι είναι απο τον Ταύρο και άλλα τετοια),κάναμε χαβαλέ και φασαρία στις παραδόσεις αλλά ποτέ δεν διανοηθήκαμε να αμφισβητήσουμε τη θεση και τον ρόλο κάποιων δασκάλων που με την παρουσία και το ηθος τους το ειχαν κερδίσει.Καπνίζαμε απλά τσιγάρα για την παρεα και οχι για να πουλήσουμε μούρη ή μαγκιά και επειδή οι περισσότεροι είμασταν απο οικογένειες που δεν ηταν Ωνάσηδες ή Λάτσηδες δεν προβάλαμε και τις πιο τρελές απαιτησεις και αν θελαμε κάτι πολύ βρίσκαμε τον τρόπο με κάποια δουλεια του ποδαριού να το αποκτησουμε.Είμασταν ενίοτε ψιλοκάφροι αλλά δεν βλέπαμε την ζωη σαν οικόπεδο που είναι apriori ιδιοκτησια μας και μπορούμε να κάνουμε ότι γουστάρουμε μην δινοντας πουθενα λογαρισμό.Και κατά πως λέει και ο καλός μας παλιος δασκαλος ακούγαμε και μπορούσανε κι αυτοί να μας πουν και κάποια πραγματα εξω απο τα βιβλία... 
Προσπαθούσε λέει να κάνει το ιδιο και στους επομενους γιατί έβλεπε ότι είχε να κάνει με ανθρωπους με πολύ χαλαρή σκέψη και με υπερβολική αγνοια κινδυνου,αλλά δεν εβρισκε ανταπόκριση και αισθανόταν ότι απευθόταν σε άτομα με προειλλημένες συμπεριφορες .Γύρναγε συχνα κακοδιάθετος σπίτι και την περίοδο που διατέλεσε και λυκειάρχης με εξτρα σκέψεις και προβληματισμούς απο αυτα που καθημερινά αντιμετώπιζε...
Στα χρόνια μας είπε δεν φωναξε ποτε το σχολειο το συνεργειο συντηρησης των τουαλετων για καθαρισμο και οι ανθρωποι να τους λέγαν οτι είναι φραγμένο το σύστημα απο προφυλακτικά!
Το τσιγάρο που μας έλεγε να μην κρυβόμαστε να το κάνουμε είναι πολύ αθωο μπροστα στα στριφτάρια με το χασις που κυκλοφορούν στο σχολειο πλεον.Το μυρίζει στους μαθητες του και δε μπορεί να κάνει τίποτα.
Τα παιδιά λέει θελουν να μεγαλώσουν γρηγορα ,και το βλέπεις αρχικά στο πως ντυνονται και μετά στις συμπεριφορες τους.Αντιγράφουν όλα τα κακως κείμενα των ενηλίκων αφου αυτα δυστυχως προβάλονται απο παντού και οι γονείς μεσα στις τοσες σκοτούρες  τους αδιαφορώντας σχεδον πλήρως για τα παιδιά διογκώνουν ανεξέλεκτα το πρόβλημα.Και τα παιδιά κάνουν διάφορα πράματα για να τους τραβήξουν το ενδιαφέρον και την προσοχή ,που στην πορεία τους γίνονται όμως συνήθεια...
Μας είπε για τα δικά του παιδιά που υποφεραν απίστευτα στο σχολειο και υποφερουν και στα πανεπιστημια τους τωρα ,οντας φορεις μια άλλης κουλτούρας και ενός αλλου τρόπου σκέψης.Ανησυχεί για το μέλλον τους ,οχι το μακρινό αλλά της επόμενης μέρας -πόσο θα αντεξουν  σε όλη αυτην την επιδρομή ελαφρότητας και ιλαρότητας.Εχουν το σθένος να καταλάβουν οτι δε θα κερδίσουν τίποτα αν υιοθετήσουν ανάλογες συμπεριφορες ή θα δοκιμάσουν για να νιώσουν περισσότερη αποδοχή απο το περιβάλλον τους;
"Εχουμε εγκαταστάσει την αυτοκρατορία των φελλών" ήταν αυτο  που κρατήσαμε απο την συναντηση αυτή.Μια πολύ όμορφη συνάντηση με έναν αρκετά σημαίνοντα άνθρωπο για μένα που η συνταξιοδοτησή του αφήνει ανεκπλήρωτο κενο γιατι ρομαντικοί σαν αυτόν δεν βγαίνουν πια.
Δεν ξέρω πολλούς στην ηλικία του που θα παραδεχόταν "Προσπαθώντας να φτίαξουμε ενα καλύτερο μέλλον για σας ,καταφέραμε να καταστρέψουμε τα πάντα χτίζοντας ενα γίγαντα με γυαλινα πόδια.Γιατί όλοι κοιτάξαμε την πάρτη μας και την βόλεψη και πως θα δημιουργήσουμε περισσότερα χωρις να εξετάζουμε τι υποδομές αφήνουμε στους επόμενους.Νομίζαμε ότι αφηνοντάς σας χρήμα και σπίτια και αμάξια σας εξασφαλίζαμε,όμως το μόνο που εξασφαλίσαμε είναι οι επόμενοι απο μας να πληρώνουν την δική μας ματαιοδοξία"
Οταν εκλεισε η πόρτα πίσω του ανανεώνοντας το επόμενο ραντεβού στο δικό του σπίτι ,έκατσα στο καναπέ δίπλα στο κορίτσι και της είπα φωναχτά όσα σκεφτόμουν.
Πως αν κάνω αυριο παιδιά θα προτιμήσω να με μισήσουν και να με σιχτιριάζουν που δε θα ακολουθώ τον τρόπο μεγαλώματος των άλλων συνομιλικών τους αλλά αυτόν που μεγάλωσα εγω και αυτή.
Κι αν ο Θανάσης μίλησε για αυτοκρατορία εγω θα διαφωνήσω και θα μιλήσω για δικτατόρια των φελλών και των τίποτα.
Μας κυβερνάει ένα συστημα που μοναδικό σκοπό εχει να βγάζει ευτελείς και ακριτους ανθρωπους 
και η ευθύνη των προηγούμενων γενιών είναι ότι πιστέψαν τα ψευτικα τα λόγια τα μεγάλα και τωρα που βλέπουν που οδηγηθήκαμε δεν τολμάνε να αναγνωρίσουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης παρά μόνο ψάχνουν μαυρα πρόβατα να φορτώσουν το αναθεμά τους.
Με ενοχλεί που βλέπω και εγω και πολλοί ακόμα τα κακως κείμενα και ενώ εχουμε τις λύσεις για το σπίτι του ο καθένας χωριστά ,αδιαφορούμε με το κλασσικό ρητο μας "εγω δλδ θα φτιάξω τον κόσμο;".Δεν καταλαβαίνουμε οτι απο εμας οφείλει να ξεκινήσει η επιβεβλημένη αλλαγή και προπίστως απο τα παιδια που αποτελούν το μέλλον.
Η χθεσινή συνάντηση με έστειλε πολύ πιο βαθιά στα Ταρταρα γιατί μου ισχυροποίησε τις εικόνες που είχα ενας άνθρωπος που τα ζει καθημερινά και νιωθει εντελώς ανίσχυρος μεσα στο εκπαιδευτικό συστημα που επέλεξε να υπηρετήσει .
Όταν ρωτησα το κορίτσι αν υπάρχει ελπίδα μου απάντησε οτι η δική μας γενιά έχει το κλειδί του μέλλοντος στα χερια της,το θέμα είναι να μπορεσει εγκαίρως να το αντιληφθεί και να θεσει τις σωστες βάσεις.
Στο ευχολογιό της αντέταξα πάλι την ερώτηση:
-Υπάρχει ελπίδα;
-Οταν θα κάνουμε τα δικά μας παιδιά θα σου απαντήσω ,μάλλον...




Αυτό το τραγούδι μου είπε κάποτε οταν το άκουσε σπίτι του πρωτη φορά (το άκουγε η κορη του και το μοιραστήκαν κατά μια έννοια)  του θύμισε εμένα ,στο τελευταίο θρανιο όπως πάντα να χαζεύω τα συννεφα και να γραφω ασχετα πραματα με το μάθημα(στιχους για την μπάντα ή διηγηματα) κι ομως ποτε δεν μπορεσε να μου πει οτι δε παρακολουθουσα ,με ενα δικό μου τρόπο ακουγα τι έλεγε και μπορούσα να του απαντήσω και παράλληλα ταξίδευα...
Χθες το ανεφερε και στο κοριτσι - με την παρατήρηση οτι όση ώρα ηταν εκει η ακρη του ματιου μου άγγιζε τα σύννεφα εξω απο το μπαλκόνι ."Το αγόρι αυτό δεν νομίζω οτι θα μεγαλώσει ποτέ..."
Πόσο πραγματικά με ξερεις παλιε μου δάσκαλε και καλε μου φίλε....




9 σχόλια:

ασωτος γιος είπε...

υπεροχη επιλογη τραγουδιου, και η αναρτηση σου με εκανε να ανατριχιασω γιατι μου θυμισε την δικη μου καθηγητρια "σταθμο" στην εφηβεια,
την συναντησα πριν χρονια και αφου ειπαμε πολλα και δακρυσαμε πολυ
μου τονισε ξανα
μην κανεις πτε εκπτωσεις, ζουμε μονο μια φορα

vaso είπε...

έκλαψα...

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Μου θύμησες τα σχολικά χρόνια των παιδιών μου..
Με τον Μανώλη που κάποια στιγμή μου είπε:
Αν σου ζητήσει να γίνει ηθοποιός με τον εμποδίσεις από βαριεστημένο οικονομολόγο καλύτερα να ακολουθήσει το ταλέντο του..

nefelokokkugia είπε...

Πολύ συγκινητική ανάρτηση και τόσο αληθινή.Δε θα επεκταθώ. Τα είπες όλα σε μια φράση:
"Δικτατορία των φελλών"
(θα μου επιτρέψεις να την κρατήσω, ως αφορμή για μια μελλοντική ανάρτηση)

Ἅ λ ς είπε...

πολυ καλε μου φιλε εβιλ,
μαρεσει και μενα που εχω κρατησει σχεση με καποιους καθηγητες μου αν και θα μου πεις οτι δεν εχω χρονια απο την αποφοιτηση μου. Μα ειναι ωραιο που τωρα πια σε εμπιστευονται ακομη περισσοτερο τα προβληματα του επαγγελματος που εσυ ως μαθητης εβλεπες ως ιδανικο!

μη χαθεις με τον καθηγητη σου.. τετοιες σχεσεις ειναι μοναδικες... και ποσο σοφα μοιαζουν ακομη τα λογια του στ΄αυτια σου ε;
μα πώς το κανουν αυτο οι παλιοι μας δάσκαλοι;

:) σε φιλω...

Evil Chef είπε...

@ασωτος γιος

και ο δικός μου σταθμός στην εφηβεία ηταν μια καθηγητρια -τεράστια προσωπικότητα που προσφατα με μια παρέα παλιων συμμαθητων ανακαλύψαμε που βρίσκεται και σχεδιάζουμε να την επισκεφτούμε.
Ο Θανάσης ηταν ο ανθρωπος μετα απο αυτην που με απλά λόγια και δείχνοντας μας πράματα μεσα απο τα βιβλια που δεν μας τα είχε πει κανείς προσπάθησε να μας βάλει σε μια άλλη διαδικασία σκέψης απο αυτην που υπαγόρευε το σύστημα.
Οσοι καταλάβαμε ακόμα τον ευγνωμονούμε ,για τους υπόλοιπους παραμένει "γραφικός"...

Evil Chef είπε...

@Γιαγιά Αντιγόνη

Τα ίδια ελεγαν και στους δικούς μου οι δασκαλοι και οι καθηγητες αλλά δεν μπορούσαν να δεχτουν ότι ενας αριστούχος μαθητης δεν θα εκανε ακαδημαική καριέρα..
Το παραδεχτήκαν πολλά χρόνια μετα και το παραδειγμά τους θα λειτουργήσει ως αποφυγη όταν θα εχω δικά μου παιδιά.

Evil Chef είπε...

@nefelokokkugia

Νομίζω οτι δεν χρειάζεται να ρωτας για κάτι τετοια.
Αποψη μου είναι οτι οι λέξεις ,οι αποψεις και τα γραπτα είναι κοινό κτημα ολων και οφείλουμε να διαθετουμε χωρις περιορισμούς και απογορεύσεις.

Evil Chef είπε...

@Ἅ λ ς

Το ειρωνικο βρίσκεται στην αρχη του σχολιού σου (πολύ καλος και καθαρματενιος πως συνδυάζονται ;;)))
Εγω κράτησα επαφή μόνο με αυτόν γιατί είμασταν κοντα .Με την σημαντικότερη μου επιρροη στα σχολικά χρόνια θα επιδιώξω να ξαναβρεθώ μιας και προσφατα ανακαλύψαμε που βρίσκεται.
Οι 2 συγκεκριμένοι άνθρωποι κατόρθωσαν και είδαν και έβγαλαν πραματα απο πολλά παιδια που κανεις μεχρι τοτε δεν ειχε αντιληφθεί-αυτό δείχνει αγάπη και ενδιαφερον για το λειτουργημα τους και παράλληλα όμως καθρεφτίζει την γυμνια της προσφερόμενης παιδείας μας που υπηρετείται απο "δημόσιους υπαλλήλους"....

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.