Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

8 Είσαι για λίγη υποκρισία;;;

Αφορμή του παρακάτω κειμένου ήταν η σημερινή ανάρτηση της Κούλας.
Οι σκέψεις υπήρχαν τις τελευταίες μέρες αλλά δεν ήξερα αν επρεπε να τις βγαλω ή οχι.Και επειδή στην ζωή μου εχω μάθει να κινούμαι στην λογική "τα λιγότερα δυνατον απωθημένα" προέκυψε το παρακάτω.

Εχω τεράστιο θέμα με την υποκρισία.Μιλάμε ΤΕΡΑΣΤΙΟ.
Σε συνδυασμό με την ηθική(διδαχές της μαμάς) δημιουργείται ένα μείγμα πολύ ιδιαίτερο.Και κάτι Χριστούγεννα και κάτι Πάσχα που βλέπω και ζω διάφορα γύρω και δίπλα μου ,το θερμόμετρο χτυπάει κόκκινα.
Στην οικογένεια που μεγάλωσα ,μας έμαθαν οι γονείς μου ότι τις γιορτινές μέρες είναι η καλύτερη ευκαιρία λόγω του κλίματος που δημιουργείται να εξομαλυνθούν τυχον εντάσεις και να λυθούν κάποιες παρεξηγήσεις.Επίσης μας έλεγαν ότι οι άνθρωποι συνηθίζουν να ανταλλάσουν ευχες -τυπικά και απο συνήθεια οι περισσότεροι  γιατί κόπηκε στην πραγματικότητα ο άλλος αν εσύ θα ζήσεις χρόνια πολλά ή αν θα έχεις την υγεία σου- αλλά αφού ζούμε σε αυτόν τον κόσμο καλά θα ήταν για να μην προκαλούμε να κάνουμε στις δημόσιες συναστροφες το ίδιο (παρότι δε το πιστεύαμε).Μας λέγανε ότι αυτό είναι υποκριτικό αλλά συνάμα και απαραίτητο γιατί έτσι έχει μάθει ο κόσμος.
Εγώ δε το πολυκαταλάβαινα και μου φαινόταν και εντελώς ηλίθιο να κάνω κάτι τέτοιο αλλά αφου μας το λέγαν κάτι ήξεραν οι γονεις μας και το έκανα,χωρις όμως χαμόγελα ή αυτα τα χαζα που κάνουν άλλοι .Τυπικά ,να μην μας λένε και ακοινώνητους-και με λέγαν πολύ σοβαρό και αγέλαστο!
Μεταξυ μας ανταλλάσαμε ευχες πιο πρωτότυπες και με σημασία για αυτόν που τις λάμβανε.Απο αυτό όταν μετακόμισε ο αδερφος μου στο νησι ξέφυγε και εντάχτηκε στην "κοινή" λογική που ακολουθεί και η οικογένεια της γυναίκας του.Επέλεξε να είναι κοινωνικά αποδεκτός ,να είναι το καλό παιδί ,το μετρημένο και ξέχασε όσα είχε ακούσει γιατί πολύ απλά μια ζωή αυτός ο άνθρωπος κοίταγε την εικόνα του και όχι κάτι άλλο.
Σαν αυτόν δυστυχως είναι το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου εκει έξω.Εξοπλισμένοι με μάσκες που αλλάζουν ανάλογα την περίσταση και τις συνθήκες.Και αυτοί που θα τολμήσουν να διαφοροποιηθούν στα όσα προστάζει η μουτσούνα του καθωσπρεπισμού...στο πυρ το εξώτερον...
Πιτσιρίκος στο νησί θυμάμαι τον κυρ-Σπύρο -γείτονας της γιαγιάς με την οικογενειά του.Δούλευε στην καθαριότητα του δήμου και το καλοκαίρι και το Πάσχα παίζαμε και κάναμε παρέα με τα παιδιά του.Και την Ευγενία, την κόρη του.Κάποιο Πάσχα η κυρα Μαρίνα είπε κάτι στο πατέρα μας για το κυρ Σπύρο και αυτός μας είπε να μην πηγαίνουμε σπίτι του και αν είμαστε με τα παιδιά κάπου και τα κοιτάξουν κάποιοι περίεργα να μην ρωτήσουμε ή δείξουμε ξάφνιασμα.Θα μας εξηγούσε στην Αθήνα τι είχε γίνει.Όντως στα παιδια υπήρχαν κάποια περιέργα βλέματα και αυτά ήταν κάπως "κλειστά" σε σχεση με άλλες χρονιές.Η Ευγενεια που τότε ηταν στα 13 ήταν μονίμως κατσουφιασμένη και όταν ακουγε να την φωνάζει ο πατέρας της έτρεμε.
Όταν επιστρέψαμε πίσω ακούσαμε μια κουβέντα τον γονιών μου με την θεια(αδερφη του πατερα μου) και είπαν οτι ο κυρ Σπύρος 2 χρόνια τώρα βίαζε την κόρη του -το ήξερε η γειτονιά ,το ήξεραν τα παιδιά ,το ήξερε η γυναίκα του ,η φήμη είχε εξαπλωθεί στο νησί αλλά κανείς δε τον είχε καταγγείλει.
Ο κυρ Σπύρος παρόλα αυτά μετάλαβε την Μ.Εβδομάδα και τον επιτάφιο κουβάλησε και μέχρι τον θάνατο του 18 μήνες μετα ήταν απο τους πιο συχνά εκκλησιαζόμενους της ενορίας.
Αυτός ο ιερέας τι έκανε για όλα αυτα που για σχεδόν 3 χρόνια ακουγόταν σαν ψίθυρος στην πόλη;Πως μπορούσε να τον μεταλαβαίνει όταν μετά την εκκλησία γύρναγε σπίτι και ασελγούσε στο ίδιο το παιδί του ,αφού εδερνε και απειλούσε τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας;(Μετά τον θάνατο του η γυναίκα του με την βοήθεια κάποιων κοινωνικών λειτουργών έφυγε απο το νησί και δεν μάθαμε ποτέ που πήγαν και τι συνέβαινε.Μονάχα η γιαγιά μου ήξερε ,της είχε μιλήσει η Ευγενία μετά το θάνατο του κυρ Σπύρου και απο αυτή μάθαμε ολόκληρη την φρίκη αυτης της ιστορίας).Μικρό μέρος το νήσι τα πάντα μαθεύοταν και συχνά κυκλοφορούσαν σαν φήμες(που με τον καιρο επιβεβαιωνοταν) -είχε τον τρόπο του να τιμήσει τον όρκο στο σχήμα του και το ράσο που φόραγε...
Ηταν η μεγαλύτερη πέτρα που δεχτηκε το οικοδόμημα που μου είχαν κατασκευάσει για την θρησκεία και τον ρόλο της στην κοινωνία.Άλλαξε η οπτική μου - άρχισα να βλέπω τότε (στα 14 μου) τα στραβά και τα παράλογα του κόσμου.Παρατηρούσα μια πασαρέλα και μια αισθητική που δεν άρμοζε στο πνεύμα του πένθους και της κατάνυξης σε αυτους που πηγαίναν στις εκκλησίες και ρωτούσα την συγχωρεμένη την κυρά Μαρίνα(που ηταν βαθια θρησκευόμενη και ευσεβής -αυτό ήταν το δικό της θέατρο) γιατί ενώ υποτίθεται πενθούν ντυνονται έτσι  και αυτή αρκούνταν να λέει "κακό μπελά βρήκαμε με δαύτον..."
 Παρατηρούσα όλους αυτούς που γνωριζαμε και ο βιος και η πολιτεία τους δεν ήταν άμεπτου κρίσεως που πηγαίναν και κοινωνούσαν κανονικότατα και την επαύριο κάναν ακριβώς τα ίδια.(Πρώτη και καλύτερη η θεια μου ,αποχωριζόταν τον γκόμενο μόνο όταν κατέβαινε στο νησί .Το μαγικότερο όλων συνέβει το 1990 όταν κατέβηκε και αυτός με την οικογενειά του για Πάσχα μαζί μας-οικογενειακός φίλος γαρ και μάλλον ο βιολογικός πατέρας του μικρού της γιού ).
Το γεγονός που μου γύρισε άρδην την σταση μου έγινε μια χρονιά μετά ,Πάσχα με όλα τα αδερφια στο σπίτι της γιαγιάς .Στο πασχαλινό τραπέζι γίνεται κάτι και ξεσπάει ένας απίστευτος καυγάς μεταξύ των μεγαλων (τα παιδιά κοιτάζαμε απορημένα τι έχει συμβεί) και θυμάμαι τον πατέρα μου να λέει "Αν θέλατε τέτοιο Πάσχα να το κάμετε μοναχοί σας ,εμείς με σας δεν έχουμε καμιά πια θέση στο ίδιο τραπέζι".Και  δεν ξανακάναμε Πάσχα στο νησί απο τότε στο σπίτι της γιαγιάς και το καλοκαίρι της ιδιας χρονιάς τσακώθηκα εγω με την γιαγια και μετά και οι γονείς μου μαζί της (εμένα με κατηγόρησε ότι δεν ήμουν ήσυχος και της λέγαν λόγια οι γείτονες και οι γονείς μου θεώρησαν όλο αυτό πρόφαση γιατί είχαν μάθει ότι έκανε πλάτες στην κόρη της με τον εκεί γκόμενο -και επήλθε γενικότερη σύρραξη).Τότε είπα πως δεν θα κρατήσω με το σοι καμία επαφή αλλά οτι θα επιδιώξω να βρω αληθινές σχεσεις και επαφές(το σοι τελευταια φορά το είδα στην κηδεια της γιαγιας το 1999 και αυτό όση ώρα διαρκησε η τελετή  ,εκτοτε δεν τους ξανασυνάντησα ,ουτε το επεδίωξα παρα τις δικές τους προσκλήσεις)
Από όλο αυτό αλώβητος βγήκε πάλι ο αδεφός μου που τον ζήταγε η γιαγιά να πηγαίνει τα καλοκαίρια και όταν μετακόμισε στο νησί ,τον φιλοξένησε σχεδόν μέχρι τον θανατό της.(και του μιλάει και  το σκατόσογο ,παρότι δε τους κάλεσε στο γάμο του -εκεί τα έριξε στα γνωστά μαύρα πρόβατα με αρχηγό τον υπογράφοντα)
Είναι αυτός ο ίδιος "κύριος" που τον παρακάλαγε 2 χρόνια ο πατέρας του να βγάλει το σκουλαρίκι και το έβγαλε αμέσως μόλις του το απαίτησε ο μέλλων πεθερός.(εγω τότε σχολιάσα ότι θα εσκαγα μυτη με ακόμα  3 και θα έβαζα την κοπέλα να διαλέξει ανάμεσα σε μένα και τους γονείς της-δε κατάλαβα δλδ με το που έβγαλε το σκουλαρίκι έγινε καλός άνθρωπος;)
Είναι ο ίδιος "κύριος" που στο γάμο του είχε το θάρρος να ζητησει απο τον αδερφό του τι δωρο θα ήθελε και σε αντιστοιχία αυτός πήγε στον αδερφό του δωρο κάποια παραδοσιακά υφαντά απο τον δικο του  γάμο που δεν ήταν του γούστου της συζύγου του.
Είναι ο ίδιος "κυριος" που πηγε τον γιο να μεταλάβει και πήγε στην περιφορά του επιταφίου και το δεκάλεπτο στην Ανάσταση (καλός χριστιανός) αλλά την ημέρα του Πάσχα δεν κράτησε κάν τα προσχήματα στέλνοντας στον αδερφό του ένα ξερο SMS και στους γονείς του τηλεφώνησε αργά το απόγευμα εκφράζοντας την απορία και το παράπονο γιατί δε του τηλέφωνησαν...
Είναι στο ίδιο τσουβάλι με τα ανθρωπάκια που με "σκουπίσαν" λίγο πριν τα Χριστούγεννα ,ανθρωπάκια που επωφεληθήκαν υλικά και ηθικά και που πίστευα σα μαλάκας οτι εκτιμήσαν και πως  τα Χριστούγεννα μεσα στο γενικότερο κλίμα θα στέλναν έστω μια ευχή ...Το κορίτσι πίστευε πως ίσως τώρα το Πάσχα ,θα αντιλαμβανόταν το λάθος και θα λέγαν κάτι...(Ωρες ωρες γίνεται πιο χαζή απο μένα)
Ανθρωπάκια που με την ματαιδοξία τους καταστρέψαν τις ζωες τους και τις ζωες αυτων που φεραν στον κόσμο και που μάθανε μονάχα να αρπάζουν και να μην σέβονται ή να εκτιμάνε.
Ανθρωποι που τολμάνε να διαβαίνουν το κατώφλι των οίκων του Θεού και να ανάβουν κεράκια και να κάνουν μεγάλους σταυρους και να προσεύχονται για βοήθεια...
Ανθρωποι που η εικόνα τους εχει μεγαλύτερη αξία απο την ψυχή τους...
Για όλα αυτά τα ανθρωπάκια ο χαρακτηρισμός που με συνοδεύει είναι ΑΘΕΟΣ(Προσωπικά προτείνω το άθρησκος ,αλλα δε με προσεχουν όταν μιλάω).

Εχω το δικό μου Θεο ,δεν ξέρω ούτε τι χρώμα έχει ,ούτε τι μορφή.Δεν ξερω το ονομά του ,ούτε την διευθυνσή του .Δεν ξέρω αν θέλει να τον λατρευω ή απλως να ακολουθώ τους κανόνες του.
Αυτούς τους κανόνες που θέσπισε όταν έφτιαξε τον κόσμο και φύτεψε μέσα στον καθένα - ο ανθρωπος βρήκε τον τρόπο να τα διαμορφώσει και να τα ελαστικοποιήσει και να τα προσαρμόσει στις ανάγκες των εξουσιών ....
Δεν ξέρω αν τον ενοχλεί η εμφανισή μου ή που δεν ακολουθώ σε όσα αντέχουν οι δυνάμεις μου τις μάζες .
Ξέρω αν αυριο αποφασίσει να με κρίνει και με ρωτήσει για αυτό που μεχρι τοτε θα εχω ζήσει, τι θα του απαντήσω.
Οτι αισθάνομαι ακέραιος και χωρίς μεγάλα απωθημένα.
Οτι δεν εκανα συνειδητα κακο σε κανέναν.
Οτι ποτε μου δε με ενδιέφερε να κερδίσω κάτι και γι 'αυτο προσπάθησα να μείνω ανένταχτος σε όλα αυτά που υπόσχονταν κάτι.
Ακολούθησα ότι μου έλεγε η καρδιά συχνά και σπάνια η λογική.
Οτι δεν ξέχασα τα διδάγματα των γονιών μου για καθαρότητα και ειλικρίνεια σε όσους πραγματικά πιστεύω ότι το αξίζουν.
Ότι δεν με ενοχλεί που αυτό το εκμεταλεύτηκαν κάποιοι και με "τσαλακώσαν"(επανήλθα  ευτυχως γρήγορα την κάθε φορά)
Τέλος θα του πω οτι προσπάθησα και συνεχίζω να προσπαθώ να μην φοράω μάσκες και πως όταν θέλω να πετύχω κάτι και δεν έχω άλλο τρόπο μου κλείνω το μάτι και μου λέω "Είσαι για λίγη υποκρισία;;;"
Αυτό θα ήταν το μόνο πράμα που θα του εξομολογιόμουν γιατί δεν θεωρώ ότι εχω κάνει κάποια άλλη αμαρτία μέχρι σήμερα...


Κλείσιμο με Αλκηστη -αγαπημένο και γεμάτο νόημα...

8 σχόλια:

AnD είπε...

Ποιός είπε Μάγειρα οτι είσαι συ Άθεος και όχι εκείνοι που περιγράφεις;
Επειδή κάποιοι θεωρούν οτι αυτοί τηρούν τους κανόνες σημαίνει οτι εσύ που δεν παίζεις με τους κανόνες τους θα κάτσεις στη γωνία;
Στην Πίστη ειδικά, οι κανόνες ορίζονται από την ψυχή του καθενός.
Αυτό που η κάθε θρησκεία διδάσκει είναι η αγάπη.
Δεν πιστεύω σε καμία περίπτωση οτι ο Θεός με θέλει χωρίς σκουλαρίκια ή με μεγάλους σταυρούς και νηστείες. Αλλά κυρίως δε θέλει να τον μπερδεύω με την εικόνα που έχουν πλάσει άλλοι γι'αυτόν και αηδιασμένη απ'αυτούς να τον αρνούμαι.

Αυτό που θέλει Εκείνος είναι αυτό που με βοηθά να γίνομαι καλύτερη. Να αγαπώ και να συγχωρώ. Να σέβομαι τη διαφορετικότητα των άλλων και να μην σπαταλώ την ενέργεια μου σε μικρότητες. Να βλέπω τη γενική εικόνα ακόμα κι αν η καθημερινότητα μου τη θολώνει. Να θεωρώ αδέρφια μου τους ανθρώπους και να βλέπω το καλό μέσα τους παρόλο που φέρονται μαλακισμένα. Να αγαπάω γνωρίζοντας οτι ο άλλος δε θα μου ανταποδώσει.
Αυτό θέλει δύναμη ψυχής και αυτή είναι η πρόκληση στην οποία η θρησκεία αναφέρεται.
Τα υπόλοιπα είναι ένα τσίρκο στο οποίο ο καθένας συμμετέχει για τους δικούς του λόγους που ελάχιστα με ενδιαφέρουν.
Είναι, όπως όμορφα λες, το θέατρο των ανθρώπων αυτό.
Αρέσκονται οι άνθρωποι να κάνουν το Θεό να φαίνεται σαν θιασάρχης. Αυτοί που παίζουν στο θέατρο αυτό αλλά και εκείνοι που απλά βλέπουν, έστω και χωρίς να το χειροκροτούν.
Όμως δεν είναι...

Ἅ λ ς είπε...

χα! καλά και γω την ίδια ανάρτηση !!! εννοω με το ιδιο θεμα περιπου... τελικα εχουμε ιδιες σκεψεις αρκετοι στις γιορτες...
βρηκαμε τις προαλλες ενα σοι που μονο κακο μας εχει κανει οικογενειακως αλλα ο αδερφος μου το επαιξε ανετος εγω απο την αλλη σηκωσα τα τειχη μου και αδιαφορησα!

μου λεει σε μια δοση, πρεπει να ειμαστε καλοι με ολους και του λεω ναι αλλα να υποκρινεσαι;
μου λεει ετσι κανεις τον αλλον που δε σε χωνευει να νιωθει ασχημα. και λεω δε νομιζω οποτε αδιαφορω...

αν και διδυμα δεν εχουμε τις ιδιες αντιληψεις τελικα...! δεν ξερω αν πρεπει να ειμαστε ψευτικοι για να ειμαστε κοινωνικοι ή αδιαφοροι και να μας χαρακτηριζουν αντικοινωνικους αλλα εγω επελεξα το 2ο και ειμαι πιο χαλαρη...

ασωτος γιος είπε...

μα η υποκρισια ειναι βασικο συστατικο της ελληνικης κοινωνιας
Μυστικα και ψεματα σε καθε οικογενεια και γειτονια της απεραντης επικρατειας
Οταν συλλαμβανουν που κ που παιδεραστες ειναι ολοι επιφανη μελη της καθε κοινωνιας

nefelokokkugia είπε...

Δεν ξέρω τι να πω...Πάρτο όπως θες, αλλά έκλαψα μ΄αυτή την ανάρτησή σου.
Καλό βράδυ

~reflection~ είπε...

μμμμμμ Υπεροχο Θεμα...

Θεατρικό Δρωμενο στο σανίδι της Ζωής...
και ποιος δεν έχει απωθημενα να αφήσει αχαλίνωτα στους διαλόγους της Αυθόρμητης Ερμηνείας?.....

Φόρεσα το κουστουμάκι εποχής...
τη μάσκα που επιβάλλει το δρωμενο...{αρχαιο θέατρο θελω...ή το θέατρο ΝΟ..... κι ας είμαι γυναίκα...}

είμαι έτοιμη να Υποκριθώ τον....Εαυτό μου...

Νεες εκδόσεις...
και μέσα στο Ρολο να δεις που θα χρησιμοποιήσω το ΑΛΛΟΘΙ της παραστασης και θα αποδώσω την Αληθεια μου Γυμνη, χωρίς καθωσπρεπισμούς και ποιητικές αλληγοριες....

Υποκρισία η Ποιηση?....

δεν ξερω....

ίσως καμοπυφλαρισμενα απωθημενα....

μία ποιητρια είπε: Είμαι καταδικασμε΄νη να γραφω για όσα δε θα αγγιξω ποτε...

οποτε...

δωσε μου λίγο σανιδι να ξετυλίξω τα απωθημενα της Ψυχής μου μεσα από μία Αστηρευτη Υποκρισία στο θεατρικό της Ζωής....

Ο ηθοποιός δεν έβλαψε ποτέ κανεναν...

Ηθοποιός σημαινει ΦΩΣ!!!!

κανω λαθος?...



φιλακι...γλυκακι που τρωγεται την ώρα που προσφερεται.....

Coula είπε...

Έχουμε και λέμε:
Ποτέ δε ξέρεις τι ειναι αμαρτία στα μάτια του θεού.
Μπορεί εγώ που έκατσα κι εγραψα αυτη την αναρτηση να σας προκαλεσα ενα σωρο κακες σκεψεις και να σας προκάλεσα και να κολαστω γι αυτο ενω ο κυρ Σπυρος να βιαζε το παιδί του και εξαιτιας της μετανοιας του να κερδισε την σωτηρια της ψυχης του!
Τα βιωματα του καθενός καθορίζουν και την στάση του απέναντι στο όποιο θείο!

Το γεγονός πως ο αδερφός σου είναι κωλόπαιδο δε σημαίνει πως όλοι οι ανθρωποι είναι δήθεν καθωςπρεπει. Γνωρίζω προσωπικά άτομα που ειναι καθώς πρέπει αλλά το λέει η καρδιά τους και όχι οι άλλοι!

Γι αυτο έμαθα να μην τσουβαλιάζω τους ανθρώπους σε κατηγορίες! Καθε ανθρωπος ειναι διαφορετικός και λειτουργεί διαφορετικά.

Το μεγάλο ζητούμενο είναι (και το λέω εγω αυτό που γενικά μου αρέσει να παρατηρώ και να σας γράφω για κουλά που συμβαινουν γύρω μας,) να κοιτάμε τον δικό μας τον σκατοχαρακτήρα και να φροντίζουμε να γινομαστε καλύτεροι άνθρωποι.

Η θεώρηση του ότι εσυ δεν έχεις κάνει καμία αμαρτία είναι αυτή που ήδη σε έριξε σε μία, στον εγωισμο, κι εμένα αυτομάτως σε άλλη μία, στη κατακριση!

Η δική μου άποψη είναι το ενδον σκάπτε, και στην προσωπική μου ζωή το παλεύω! Τωρα στο blog μου, ε, γελάμε και λίγο ναι;;

Evil Chef είπε...

@ AnD

Δε διαφωνώ στα λεγομενά σου ,το αντίθετο μάλιστα.
Δεν αρνήθηκα ποτέ την ύπαρξη μιας ανώτερης απο μας δύναμης και δηλώνω συχνά ότι πιστεύω στον ίδιο άγνωστο θεο που είχαν αφιερώσει στην Αθήνα(εποχή Αποστόλου Παύλου).

@Ἅ λ ς

Είδες συμπτωση;Πολλοί που γνωρίζω τετοιες μέρες αντι να πλακωθούν στο φαι και το πιώμα κάνουν ενδοσκοπίσεις.
Το μυστικό είναι να νιώθεις με τον εαυτό σου καλά αρχικά και στην πορεία διαμορφώνεις τις ισσοροπίες με το περιβάλλον σου.

@Coula

Ο γείτονας τιμωρήθηκε απο το θεο (πέθανε απο μια μορφή καρκίνου που τον χτύπησε αρχικά στα γεννητικά του όργανα).Οπότε σε αυτη την περιπτωση η θεια δίκη επήλθε και σε καμία περίπτωση δε συγχωρέθηκαν τα κρίματα του τέρατος αυτού.

Προσωπικά δεν δηλώνω αναμάρτητος ούτε αγιος.Θεωρω οτι σε σχεση με ολλούς που συναστρέφομαι είμαι αρκετά καλύτερος ,χωρίς αυτό να σημαίνει οτι πρεπει να επαναπαυτω και να σταματησω να προσπαθω για την περαιτερω βελτίωση.
Οπότε μάλλον λάθος παρεξηγησες αυτο που εγραψα.
Το ενδον σκαπτε το ακολουθω και εγω και επειδη φτασαμε στην ακρη ξεκινησα τωρα πορεια αντίθετη .
Τέλος πρέπει να είμαι πολυ γκαντέμης γιατί όσους καθως πρεπει εχω συναναστραφει μου προκύψαν στο 90% λαμόγια(τεραστια "επιτυχια" ε;)

Evil Chef είπε...

@ασωτος γιος

Αυτή είναι μια μεγάλη πληγη που οι συγχρονες κοινωνιες την αντιμετωπίζουν κανοντας οτι δε βλεπουν.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.