Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

9 Χρώματα..(μερος 2ον)

Τα χρώματα της Μεγάλης Εβδομάδας σαν"μεγάλος" πια είναι το μωβ του πένθους ,το κόκκινο του αίματος ,το χακί(αναμνήσεις απο Πάσχα ενω υπηρετούσα) ,το χρυσαφί των κουλουριων και το σκουρο μελί του τσουρεκιού(τα 2 τελευταία για ευνόητους λόγους -ελέω δουλειάς).

Απο τις καλύτερες αναμνήσεις μου είναι αυτες που έχουν και λίγο χακί μεσα τους.Πίσω στο 1996 και στην Δράμα.Μεγάλη εβδομάδα και μας ειδοποιούν ότι πρεπει να στείλουμε ένα άγημα απόδοσης τιμών να συνοδεύσει στην περιφορά τον επιτάφιο της ενοριάς που ανηκε το στρατόπεδο.
Ψηλό παιδί και με εμπειρία (απο το προηγούμενο Πάσχα που ημουν στο άγημα στη Σάμο.Εκείνο το βράδυ απορήσαμε που κρυβόταν όλα εκείνα τα κορίτσια που δεν είχαμε δει στο διμηνο της μεχρι τότε παρουσίας μας εκεί-μας εξήγησαν ότι αποφεύγαν τις συναναστροφες με τους φανταρους οι γονείς τους και γι'αυτο δε τις βλέπαμε εκει που βγαίναμε εμείς.Αυτό το αγημα μου κληροδότησε εκτός απο την 4ημερη τιμητική άδεια και ένα κρύωμα που με κράτησε 4 μερες στο κρεβάτι με αποτέλεσμα αυτό το Πάσχα να καταγράφεται στα πλεον μίζερα) προσφέρθηκα απο τους πρώτους.Μαζευτήκαμε 8(4 ζευγάρια που θα στεκόταν  μεσα στο ναο δίπλα στον επιτάφιο ανα 2 ζεύγη =4 κάθε φορά γιατί είναι πολύ κουραστικό το υπο μάλης κράτημα του όπλου και θα αλλάζαμε ανα 30 λεπτα )νοματαίοι  με ένα δόκιμο αξιωματικό επικεφαλής με την σαφή εντολή να βγάλουμε ασπροπρόσωπη την μονάδα.
Όμως είμασταν όλως τυχαιως τα πιο "χύμα" άτομα της μονάδας και ο επικεφαλής ο ορισμός του απόλυτου χαβαλέ(υπάρχει 15 χρόνια μετά η υποψία ότι επιτηδες μας στείλαν ,για προφανείς λόγους) και όπως υποψιάζεται κανείς οι δοκιμές μας τα απογεύματα θυμίζαν πενταήμερη εκδρομή παρά ετοιμασίες για κάτι τόσο σοβαρό.
Κι όμως αυτος ο συρφετός και τον επιτάφιο συνόδευσε εκτελόντας ολα τα προστάγματα του επικεφαλής με ακριβεια και είχε αξιοπρεπέσταστη παρουσία και απέσπασε τα θετικότερα σχόλια.Μαγικές στιγμές που απορώ πως δεν χάσαμε την σοβαροτητά μας είναι δυο - η πρώτη όταν παιδάκι σκύβει να δει τι έχει μεσα το όπλο στην περιφορα και ο συνάδερφος το μετακινει κάπως αγαρμπα(γιατί έχει πιαστει το χέρι του) και ο μπόμπιρας "τρώει" στο δόξα πατρί την κάνη και σωριάζεται στην άσφαλτο  και β)όταν σε κοπέλα που της κάνει κόρτε ενας απο μας λαμπαδιαζει το μαλλί απο κερί γιαγιάς που βρισκόταν πίσω της(μαλλον ζήλεψε, είπε κατόπιν ο δόκιμος!).

Σαν επαγγελματίας θυμάμαι το πρωτο μου Πάσχα στο μαγαζί στην πλατεία της Νεας Σμύρνης το 1997.Με μικρή εμειρία σαν τεχνίτης(ουσιαστικά ανυπαρκτη) θυμάμαι τα σμυρνείκα κουλουράκια με το κροκάν αμύγδαλο μέσα που δεν πλαθόταν με τίποτα (εσπαγε το ζυμαρι) και την τρέλα του κόσμου για τα τσουρέκια που φτιάχναμε.Καυτά και μέσα απο τις λαμαρίνες μόλις ξεφουρνιζαμε τ'αρπάζαν.Κούραση ,απίστευτα ωραρια (12-14 ωρες καθημερινά) και ικανοποίηση απο τα σχόλια των πελατων.Και το πρωτο δώρο της αφεντικίνας μου ,της Μαρίας -ενα ζευγάρι γυαλιά ηλίου Armani -ξεχωρα απο το νομιμο δωρο του Πάσχα και τα όσα κουλουρια ,τσουρεκια και αλλα γλυκίσματα με φορτωσε στο σχόλασμα το Μ.Σάββατο.
Το χρώμα εκεινων των ημερών ήταν κόκκινο σαν τα εκατοντάδες αυγά που βάλαμε στα τσουρεκια ,χρυσαφενιο απο τα κουλουρακια και μαυρο σαν την θήκη του ωραιότερου δωρου που είχα λάβει ως τότε.

2008 και ανταποκρίνομαι στην πρόσκληση του αδερφού μου να κατέβω στο νησί να κάνουμε Πάσχα μαζί.Λόγω δουλειάς κανονίζω να φύγω με το Κτελ Σαββατο μεσημέρι και να επιστρεψουμε με το κοριτσι παρεα Δευτερα πια με το αυτοκινητο των γονιων μου.Φτάνουμε απόγευμα στο νησί με βροχή .Παίρνω απο το πάρκιν το αυτοκίνητο του μικρού και πάμε στο σπιτι που θα μας φιλοξενούσε.Ενα μπάνιο στα πεταχτά και βουρ για σουπερμάρκετ να παρουμε να φτιάξουμε κάτι να φάμε (μακαρόνια με σάλτσα ).Λίγος ύπνος και το βράδυ μετά την Ανάσταση στο σπίτι των συμπεθέρων.Κλασσικά γκρίνια του πατέρα μου που δε τρωω τίποτα ,συνεπικουρούμενος και απο τον αδερφό μου και νευρα και τσαντίλα και σιχτιριάσματα στην επιστροφή για την ωρα και την στιγμή που είπα το ναι και δε καθόμουνα σπίτι μου να ξεκουραστώ.
Κυριακή πρωί στον κήπο στο σπιτι του θα στηνόταν το τραπέζι.Θέλησα να πιω ενα καφεδάκι δίπλα στο κύμα πριν παω -απο την μύτη μου το έβγαλε.40 τηλέφωνα πήρε "που είσαι;" "πότε σκοπεύεις να έρθεις;" "και εδω εμείς έχουμε καφέ!"(ναι ρε μαλάκα ,αλλά δεν εχετε θάλασσα και κυματάκι) μεχρι που πηγα(ολα αυτα γινονται 10 το πρωι).
Μαθημένοι εμεις απο την δική μας γαλαντομια και φιλοξενία περιμέναμε να δούμε ενα ανάλογο τραπέζι πασχαλινο.Αντιθέτως ενα ξερό τραπέζι με ενα τραπεζομαντηλο απο τα χαρτινα που βάζουν στις ταβερνες δίπλα στο αρνί και πάνω του κλειστα μιας χρήσης ποτηρακια ,πιατακια ,πηρουνακια και ολα τα σχετικά.Πλησίασα την μάνα μας και της είπα"Εκανα 350 χλμ για αυτό εδώ ;Να φεύγω καλύτερα γιατί θα τσακωθούμε μέρα που είναι".Με τα πολλά η μάνα μου με ψιλοηρεμησε μαζι με το κορίτσι ενω ο πατερας μου αντιλαμβανόμενος τα νευρα μου με πήρα παραμερα και μου εξηγησε οτι μια μέρα είναι και δεν αξίζει να κάνω μανούρα και για χατήρι του ας κάνω τον"μικρότερο" όπως τον έκανε και εκείνος.
Το μεσημεριανο τραπέζι ηταν τραγικότατο με τον αδερφό μου να αδιαφορεί πλήρως για το γεγονος οτι εμεις δεν είμαστε λάτρεις του κρεατος ,σερβιροντας το σχεδον ξερο (με ελάχιστο ψωμί ,κόκκινα αυγά τον ανάγκασε η μάνα μας να βγάλει και για αλλα συνοδευτικά ούτε λόγος).Και η "υποχρέωση" που μπορεί να του είχαμε -το πασχαλινό καλάθι που λάβαν δωρο απο μας είχε αξια δυο γευμάτων στο πιο ακριβό εστιατοριο του νησιού-πήγε για τσαι.Το βράδυ μας βρήκε στην Voglia την πιτσαρια του φίλου μου να τρωμε την ωραιότερη πίτσα που είχαμε φάει(μάλλον μας είχε θερίσει η πείνα!) και τον αδερφό μου να παρεξηγιέται που στο τηλέφωνο του είπα οτι δε θα πάμε για καφε γιατι αρκετά μας είχε προσφέρει και υποχρεώσει με την συμπεριφορά του.(Το ξέχασε την επόμενη αφού θεώρησε ότι ήταν σωστός απεναντι στους καλεσμένους του και πως εγω κλασσικά ήμουν ο "περίεργος")
Οι καλές ουτως οι άλλως σχέσεις μας δεν χαλάσαν γιατί γνωρίζουμε όλοι ποιος είναι και απλά αποφεύγουμε ανάλογες προσκλήσεις.
Το Πασχα αυτό είναι άχρωμο και αδιαφορο και δικαιωματικά καταλαμβάνει την κορυφή της λίστας με τις χειρότερες αναμνήσεις.
Φέτος το Πάσχα επιστρέφει στο κόκκινο και το μωβ ,παρότι υπήρχε η αίσθηση ότι θα είχε εντονο το πράσινο της ελπίδας.
Ως γνωστον εμένα οι γιορτες δε με θέλουν.Ή θα τσακωθω με όλο τον κόσμο ή θα με ψοφήσουν στην δουλειά ή θα γίνει πάντα κάτι να μου το χαλάσει.
Τα Χριστούγεννα φρόντισε ο εργοδότης  να μας τα καταστρέψει δηλωνοντάς μας ότι του αφαιρούν την άδεια για φορολογικές παραβάσεις και πως τα δεδουλευμένα και τα δωρα μας θα τα λάβουμε εντος 2 μηνών.Όπως αντιλαμβάνεστε Χριστούγεννα και Νεο έτος στην ανεργία και αφραγκία παράλληλα.
Παρόλα αυτά το παλέψαμε και περάσαμε σχετικά όμορφα .
Κάποια στιγμή βρέθηκε ένας γνωστός που αναλάμβανε ένα νεο μαγαζί γνωστης αλυσίδας σαν υπεύθυνος παραγωγής και μου πρότεινε να δουλέψω μαζί του.Στο κορίτσι δεν έκατσε η συγκεκριμένη δουλειά ποτέ καλά και σε μένα κάτι δεν κόλλαγε γι'αυτο και δεν μιλήσαμε σε κανέναν γι'αυτήν μέχρι να περάσει ένα σεβαστό διάστημα και να δείξει ότι είναι κάτι αξιόπιστο.
Παράλληλα κάναμε τα σχεδια μας και προγραμματίζαμε την ζωη μας ,αφού το μέτωπο της δουλειάς δεν έδειχνε να δημιουργεί προβλήματα.Επιτέλους σκεφτόμασταν μπήκαμε ξανα στην σειρά μας.
Σε μια επισκεψή μας στο εμπορικό κέντρο εδώ κοντά μας βρήκα επιτέλους ενα καταπληκτικό κατακόκκινο πουκάμισο και το κορίτσι ενα υπέροχο ζευγαρι παπούτσια να συνδυάσει με το φόρεμα που θα φορέσει στο γάμο στο τέλος του μήνα.Είπαμε πως με το δωρο του Πασχα θα τα αγοράζαμε.
Το προηγούμενο Σαββατο δημιουργήθηκε μια ένταση μεταξύ του επικεφαλής παραγωγής και της υπεύθυνης των πωλητριών.Ο εργοδότης "άδειασε"τον τεχνίτη του δικαιώντας -ενω εφταιγε- την υπεύθυνη(αρχιρουφιάνα του) πράγμα που είχε ως επακόλουθο να παραιτηθει ο πρωτος.Αυτό οι υπόλοιποι το αγνοούσαμε μεχρι την Δευτερα το πρωί που δεν τον είδαμε ερχεται για δουλειά.
Ήρθε κάποια στιγμή της μέρας να μαζέψει τα πραματα του και να χαιρετήσει το προσωπικό και η "κυρία" ειδοποίησε τον ιδιοκτήτη να έρθει (γιατί το έκανε αυτό; θα είχε τους λόγους της) ,οπότε ακολούθησε το δεύτερο και αγριότερο ημίχρονο της σφαγής ,με τον ιδιοκτήτη να απολύει όλη την ομάδα του πρωην υπεύθυνου με το αιτιολογικό ότι δεν θέλει να έχει τίποτα που να τον θυμίζει και πως προτιμάει να το κλείσει από το να λέγεται πως με τις ιδεες και την δουλειά του πρωην συνεργάτη πηγαίνει το μαγαζί.Δεν το πήραμε στα σοβαρά όλο αυτό αλλά όταν στο σχόλασμα ήρθε με μια ομάδα ανθρωπων που τους έδειχνε το χωρο (που τους βρήκε; μάλλον τους ειχε καβάτζα) και μετα μας φώναξε στο γραφείο του όπου μας πλήρωσε και μας κοινοποίησε την απολυσή μας μαζί με τις ευχες του για καλό πάσχα!
Χθες πήγαμε και πήραμε τα παπούτσια του κοριτσιού -το κόκκινο πουκάμισο παράμεινε ονειρο και υπόσχεση για όταν θα βρεθεί κάτι(αν υπάρχει ακόμα),υπάρχουν σοβαρές υποχρεώσεις μπροστά μας και αρκετή αβεβαιότητα για το τι μέλλει γενεσθαι.Το προαίσθημα και των 2 βγήκε πάλι αληθινό -με μια καθυστέρηση αλλά βγήκε .
Το χρώμα της φετινής Μεγάλης Εβδομάδας είναι κόκκινο σαν το πουκάμισο που ποτε δεν αγόρασα(και τόσο πολύ ήθελα) και μωβ σαν την διαθεση μου.

9 σχόλια:

Venus on fire είπε...

Γεμάτες οι μέρες σου ,έτσι για να μη βαριέσαι βρε παιδί μου!!
Όμορφα τα χρώματα που διάλεξες ,οι αναμνήσεις γίνονται ευχάριστες αν περάσει πολύ ο καιρός ,αλλά στο τέλος της ανάρτησης σου λυπήθηκα.
Όπως "πάγωσα" όταν συνειδητοποίσα πως δεν μας καταβάλανε το δώρο του Πάσχα!
Καλή Ανάσταση να σου ευχηθώ ,σε σένα και στο κορίτσι σου.
Να περάσετε όμορφα ,έστω κι αν μείνετε εντός των τειχών.
Φιλιά πολλά .

AnD είπε...

Μωρέ Μάγειρα!
Εδώ παίρνεις το κορίτσι που τόσο αγαπάς και στο πουκάμισο θα κολλήσουμε;
Ας είναι...
Κι όσο για δουλειά δε σε φοβάμαι εσένα. Φαίνεσαι πολυ δραστήριος και, αν το δεις απ'την άλλη ίσως να σου χρειάζεται λίγη ηρεμία για να σκεφτείς τις κινήσεις σου από δω και πέρα. Ξέρω, έχοντας υποχρεώσεις να τρέχουν δεν είναι και ό,τι πιο εύκολο να σκεφτείς καθαρά αλλά μην ξεχνάς ποτέ οτι αυτή η δουλειά ποτέ δε σε κέρδισε.
Κάτσε και κάνε όμορφες σκέψεις, όμορφες γιορτές και σίγουρα κάτι καλό θα σου συμβεί.

Καλή Ανάσταση.

Ἅ λ ς είπε...

μαγειρακο,
και μενα μωβ η διαθεση μου γιατι βρηκαν συμφορες ενα δικο μου ατομο. Ωστοσο υπαρχουν ομορφες πινελιες μιας κι εχω νεες ασχολιες και μ' αρεσει πολυ αυτο το αίσθημα του έχω κατι να κανω :)

καθε στιγμη και τη θυμασαι διαφορετικα.. καλη μνημη λοιπον, γενικά και ειδικα!!

καλες γιορτες σε σενα και οσους αγαπας...

Coula είπε...

Μα τόσο ακριβό είναι πια το πουκάμισο;;;

Ρε συ στεναχωρήθηκα τωρα!!!

Ελα ολα καλά να πάνε απο εδω και στο εξης!!!!

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα

Δωσε κι ενα φιλί στη συνάδελφο απο μενα!!!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΜΟΥ.

Πασχαλινές δέξου ευχές, απο την καρδιά βγαλμένες, όλες οι μέρες της ζωής να΄ναι αναστημένες !! Καλή Ανάσταση στις ελπίδες, στις καρδιές μας και στη ζωή μας με υγεία, αγάπη κι ομόνοια!!

Evil Chef είπε...

@Venus on fire

Το μόνο δεδομένο είναι ότι δεν βαριέμαι γιορτές ποτέ.Μου επιφυλάσει πάντα η τυχη μου κάτι να μου τις "χρωματίζει".
Και μας μην νομίζεις πως μας εδωσαν οτι έπρεπε αλλά ...
Εντός των τειχών θα μείνουμε και είναι μια χαρά τώρα που άδειασε η Αθήνα.
Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα σε σενα και την οικογενειά σου!

Evil Chef είπε...

@AnD

Το κορίτσι με εχει αποκαταστάσει προ τετραετίας -στο τέλος του μηνού κρεμάμε τον αδερφό της!
Η δουλειά όντως δεν ηταν ποτέ απο τις αγαπημένες μου αλλά βοήθησε αρκετά να κλείσουν κάποιες τρύπες και θα βοηθούσε να βγει ανώδυνα το καλοκαίρι που έρχεται.
Δυστυχώς αυτην την περίοδο οι πιθανότητες να βρεθει κάτι είναι λίγες και υποβοηθώντας η κρίση καταννοείς ότι σχεδόν μηδενίζονται.
Πιστεύω πως κάτι τελικά θα γίνει και θα την σκαπουλάρουμε...
Καλά να περάσεις και εσύ οτιδήποτε κι αν κάνεις!

Evil Chef είπε...

@Ἅ λ ς

Καλα να περάσεις και εσύ -και εγω βρήκα κάτι να ξεφύγει το μυαλό (το πόσο θα δείξει...)

@Coula

Δεν είναι θέμα αξιας αλλά θεμα αυτων που επονται και αν δεν προσέξουμε θα μας καταπλακώσουν.
Ηταν κάτι που για μένα είχε ιδιαιτερη συμβολική αξία σαν αγορά - δεν χαθήκαν τα κόκκινα πουκάμισα ,ίσως να ηταν ακόμα η στιγμή να το αποκτήσω...Θα δείξει...
Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα εκει στας εξοχάς!

Αμερικλάνος είπε...

Πο ρε ωραία το ξεκίνησες αλλά μας το χάλασες στο τέλος!

Λοιπόν ο εργοτδότης κανονίζει την υπέυθυνο η οποία έκατσε για λίγο και στον άλλονα και γίνανε κώλος.

Καλές υπόλοιπες γιορτές!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.