Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

2 Oινο-πνεύματα και μεταμορφώσεις

Τσικνοπέμπτη ήταν και πέρασε...
Δε συνηθίζω να βγαίνω τέτοια μέρα γιατί δε μου αρέσει η βαβούρα στους δρόμους αλλά προτιμώ σπιτικές καταστάσεις.Τα τελευταία 2 χρόνια με αφορμή την δεινή οικονομική κατάσταση των περισσοτερων γνωστων(και όχι μόνο) τα έχουμε ξεχάσει κι αυτά...
Ετσι καθόμενος στο καναπέ με το κορίτσι το βραδάκι λέγαμε για παλιες Τσικνοπέμπτες ...
Αυτή δεν είχε να θυμηθεί πολλά ,ενώ εγω θυμάμαι πως  η έξοδος στη Χασιά ήταν επιβεβλημένη για τους γονείς μου.Μαζί με το συνεταιρο στην βιοτεχνια και κάποιους καλούς κοινούς φίλους ,με τα πιτσιρίκια ντυμένα ανηφορίζαν στις χασαποταβέρνες εκεί όπου υπήρχε κράτηση για την παρέα.Εμείς τρωγαμε ελάχιστα και τρέχαμε ασταμάτητα ,παίζοντας με άλλα παιδάκια-μασκαράδες δημιουργώντας την απόλυτη διονυσιακή κατάσταση εν μέσω ημιμεθυσμένων κηδεμόνων και σερβιτόρων σε πανικο -που συχνά μακαρίζαν τον Ηρώδη.Παϊδάκια και τέτοια δεν έτρωγα ,γούσταρα τρελά το γιαούρτι με το μέλι που μας σερβίραν μετά το φαί ,μαζί με τα καθαρισμένα μηλαράκια.Ετρωγα 2 ή και τρια μπωλάκια αφου οι γονείς μας τα παίρναν για μας αφου αυτοί προτιμούσαν ένα καφέ να φύγει λίγο η σούρα για να επιστρέψουμε σπίτι.
Την επόμενη μέρα ήταν τα δύσκολα αφού είχαμε επιστρέψει κατα τις 2 σπιτι και έπρεπε να ξυπνήσουμε πρωί για το σχολείο-η μάνα μας ,μας είχε πει να κοιμηθούμε το μεσημερι της προηγούμενης αλλά που...Να μας αφηναν σπίτι δεν έλεγε γιατί είμασταν κομματάκι...ζωηρά τα καημένα οπότε μας αγκαζάριζαν και απο κοντά.Οταν σηκωνόμασταν και πηγαίναμε σχολείο είμασταν τα μόνα παιδάκια σε αυτά τα χάλια γιατί τα άλλα τα είχαν αφήσει οι γονείς σπιτι ή τα είχαν βάλει νωρίς για ύπνο ...Ξεχωρίζαμε!!!
Ως ενήλικας έχω να θυμάμαι πριν 7 χρόνια μια τέτοια μέρα στο σπίτι συναδέλφου.Μας έχει καλέσει αυτούς που δουλεύουμε στη βαρδια μαζί του και ρωτάει τι να μας φτιάξει για φαγητό.
"Φρόντισε να έχεις μπύρες και κρασιά και απο φαί μην σε απασχολει-ο καλός ο μυλος όλα τα αλέθει"
του απαντησε ο Μπιλ, ο καλοφαγας της παρεας.
Φτάσαμε στο σπιτι των παιδιων, οι οχτώ νοματαιοι(4 συν τα κοριτσια μας)  9 το βραδυ-την επόμενη είχαμε ρεπό (όλη η βαρδια) και μπορούσε να ξενυχτήσουμε άφοβα.Η οικοδέσποινα μιλώντας με τα κοριτσια έλεγε "Μου γέμισε το ψυγειο κρασιά και μπύρες και όχι μόνο αυτό γύρισε σε συντήρηση και τον καταψυχτη έξω στο μπαλκόνι και βάλαμε και εκει μπύρες.Τόσο πολύ πίνουν αυτοι;"
Η απάντηση ήρθε 4,5  ωρες αργότερα όταν μην έχοντας τίποτα άλλο να πιούμε εκτος απο νερό είπαμε να αποχωρήσουμε.Το πως απο τους Αγ.Αναργυρους βρεθήκαμε στο σπίτι μας ,παρκάραμε κανονικά στη θέση στο πάρκιν μας και ξαπλώσαμε στο κρεβατι μας είναι κάτι που ακόμα το διευρενούμε.Γιατί με  σχεδόν 2 κιλα κρασι και 16 μπύρες προσωπική κατανάλωση ,είναι να απορεί πραγματικά κανεις πως μου εκοψε να γυρίσω απο τα στενάκια για να αποφύγω τα μπλόκα και πως τα έκανα όλα τα υπόλοιπα σωστά.Την επομενη μέρα ,το μεσημέρι όταν ξύπνησα νόμιζα οτι το ταβάνι αν απλωνα το χερι θα το έπιανα-ή είχα τουμπανιάσει απο το πιώμα ή κάποιος το κατέβασε απο πάνω μου οι πρώτες "λογικές "σκέψεις.Συνήλθα μετά βασάνων και κόπων και διπλού ελληνικού κουπάτου περι τις 6 το απόγευμα.
Το κορίτσι (πιο ανθεκτικη στις καταχρήσεις) δεν αντιμετώπισε ουδενα πρόβλημα.Ξύπνησε σα πουλάκι ,πήγε στην δουλειά της κανονικότατα ,κουράρισε και το ερείπιο αμα την επιστροφή της...
Στανταράκι αυτη την Τσικνοπεμπτη δε θα την ξεχασω ποτέ!!!

Μετά απο τα πιώματα θυμηθήκαμε τα μασκαριλίκια μας(αποκριάτικα πάντα).Αυτη μικρούλα εχει φορέσει 2 στολες όλες κι όλες -βασίλισσα της νύχτας και σπανιόλα.Και μια ως ενηλικη μαζι μου.
Εγω ως πιτσιρικάς θυμάμαι για πολλά χρόνια να ντύνομαι καουμπόης ,μετά το γύρισα σε ιππότης και σε Ζορρό.Συνέχισα όμως και στα μετέπειτα χρόνια να ντύνομαι κάθε χρονιά -παπας ,σείχης ,σκελετός...στο γυμνάσιο αυτά.
Στο λύκειο έχω να θυμάμαι το σάλο που προκάλεσαμε με έναν φίλο όταν στη Β' λυκείου πήγαμε την τελευταία μέρα (Παρασκευή) πριν την τελευταια Κυριακή ντυμένοι σχολείο εγω παπαστρούμφ και αυτός στρουμφίτα!!!(Στολές μας είχε φτιάξει η μαμα του που είχε βιοτεχνια ρούχων.)Και άλλοι ειχαν έρθει ντυμένοι ,ινδιανοι ,καουμπόηδες ,με περούκες ή μάσκες ,παρά την απαγόρευση της λύκαινας ,όμως εμείς είμασταν οι μόνοι που μας απαίτησαν να προσέλθουμε με τον κηδεμόνα μας μετα την Καθαρή Δευτερα.Τις στολές τις φορέσαμε και την τελευταία Κυριακή στη καθιερωμένη επίσκεψη μας στη Πλάκα(με ρόπαλα με χαρτί γεμισμένα ,αφρούς κ.α. τα γνωστά...).Ντύνομουνα και κυρία των τιμών μαζι με το Στέφανο(νοικιάρικες στολές απο γνωστή του) όταν παίζαμε σε κάποια εκδήλωση Σαββατο όλη την περίοδο του Τριωδίου.
Τελευταία μου επίσκεψη στην Πλάκα με παρέα μεγάλη ήταν το 1994 ,που είχαμε ντυθεί Fashion week (οχι τίποτα ιδιαίτερο ο καθενας φόρεσε ότι πιο κουλο συνδυασμο σκέφτηκε ) και οργανώσαμε μέχρι και επίδειξη μόδας μπροστά στο Ζυγό!!!Εκτοτε ανεβαίνω αμασκάρευτος και μόνο με το κορίτσι -οταν βρισκομαι Αθηνα.Οταν δε βρισκομαι Αθήνα είμαι στο νησί,στον αδερφό μου.Μεγάλο τζερτζελο πριν 4 χρόνια όταν στις εκπτώσεις και ενω ψαχνει ένα φόρεμα το κορίτσι ανακαλύπτω ενα φόρεμα τεράστιο  και ψιλοχάλια αισθητικής σε τιμή εξτρα γελοία."Το παίρνω για τις απόκριες " ,είπα.Τι τράβηγμα στις κοτσιδες έριξε για να μην το πάρω -παραλίγο να μου μείνει καραφλή ,εγώ ανένδοτος.Ούτε το επιχείρημα μήπως δε μου κάνει δεν έπιασε ,θα μου το έφτιαχνε η θεια μου -μοδίστρα είναι ,όπως και έγινε.Η μανούλα όταν το έμαθε μόνο εγκεφαλικό δεν έπαθε γιατί μικρό μέρος το νησί ,τον πατερα τον ξέρουν όλοι ,τον αδερφό ακόμα περισσότεροι γιατί να παω να δώσω δικαιώματα;Ο πατέρας μου τέρας λογικης το μόνο που είπε για να με αποτρέψει ήταν ότι γόβα νούμερο 46 δυσκολα θα έβρισκα- και αν εβρισκα θα την πλήρωνα καραβίσια ,και  οτι  θα δυσκολευόμουνα στο περπάτημα,άμαθος σε τέτοια παπούτσια.Το πρόβλημα το έλυσα με αρβυλάκι μαύρο (σα κνίτισσα γκόμενα ήμουν) και φόρεσα και ξανθιά περούκα(που να εβρισκα και ραντεβού για ντεκαπάζ;;;)  ,γιατί το δικό μου καστανό μαλλί δε ταιριαζε με το ρούχο...Στο νησί την μερα της παρελασης έχουμε κανονίσει να βρεθούμε όλοι οι φίλοι στο μαγαζί του μικρού και να δουμε απο εκει τα δρώμενα και μετά να πάμε για μασαμπούκιασμα και πιωμα.Όταν φτάνω στο μαγαζί ο αδερφος μου είναι ο μόνος που δε παιρνει είδηση ποιος/ποια είμαι και στο ξεκάρφωτο ρωτάει καποια στιγμή που δε με βρίσκει, το κορίτσι "Που γυρνάει ο αδερφός μου; Αφου σας είδα που μπήκατε" (μας είδε!!!!!)Βλέποντας την αγνωστη ξανθια ξαναρωτάει "Ρε παιδιά η κοπέλα με ποιον είναι;" Όταν του απαντάει το κορίτσι "μαζί μου" και γυρνάω και με βλέπει λίγο έλειψε να "μεινω" απο αδερφό ...απο το γέλιο.
Τελευταία ανάμνηση πριν 2 χρόνια -προτελευταίο Σαββατο αποκριάς.Συγκέντρωση φίλων σε στέκι για "ζέσταμα" και μετά αργά σε γνωστή ντισκοτεκ της πόλης.Συμπτωματικά έχουμε και επέτειο με το κορίτσι και της έχουμε οργανώσει μια μίνι έκπληξη με τουρτίτσα και τετοια με 2 φίλους παρέα.
Εχουμε πάρει λοιπόν στολές ,Μαρκισία το κορίτσι ,και...εύθυμη χήρα εγω!!!Εδώ είχαμε ένα θέμα με το μπούστο γιατί ηταν ντεκολτάτη η στολή και εγω σιδερώστρα... αλλά το λύσαμε με τον κατάλληλο εξοπλισμό .Εχω αργησει λίγο στη δουλειά και έτσι καθυστερούμε και να πάμε στο μαγαζί .Τους άλλους τους ζώνουν τα φίδια γιατί δε απαντάω ούτε τα κινητα .Έχει κατέβει ο ενας λοιπόν στην είσοδο να κόβει κίνηση και όταν φτάνουμε συμπτωματικά μιλάει με τον άλλο στο τηλέφωνο "Έλα ρε μαλάκα ,ακόμα δεν ήρθε,και δε απαντάνε και στα κινητά .Τωρα ήρθαν 2 κοπέλες ..ναι ρε ..δε ξέρω ποιες είναι ρε...φοράνε μάσκες και στολές".
Όταν ανεβήκαμε πάνω και μας είδε ο άλλος κόντεψε να κατουρηθεί. ...σκεφτόμενος ότι περάσαμε απο μπροστά απο τον άλλο και δε μας κατάλαβε!!!!Και η έκπληξη έγινε κατόπιν ,και το κορίτσι χάρηκε και στη ντίσκο πήγαμε και καλά περάσαμε .
Είναι η τελευταία φορά που βγήκαμε συντονισμένα εκτος σπιτιού για διασκέδαση.Μετά μας πήγε λίγο ..σούζα αλλά αισιοδοξούμε ότι του χρόνου θα έχουμε πάλι  διάθεση(και χρήμα) για γλέντια.
Και επειδή θα εχω μαζέψει 2 χρονια πολύ ενέργεια ....θα την εκτονώσω όλη μαζί!!!

2 σχόλια:

nefelokokkugia είπε...

Αχ, ζήλεψα αν και δε συμπαθώ πολύ τις Αποκριές. Είχα τουλάχιστον 20 χρόνια να ντυθώ (από το λύκειο?)μέχρι πέρισυ που το επιχείρησα πάλι. Φέτος δεν προβλέπεται.
Ελπίζω να περάσετε τέλεια ότι κι αν κάνετε.
Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου και στο κορίτσι.

Ἅ λ ς είπε...

τι ωραιααα!!

εχω και γω πολλα να θυμαμαι... εμεις βγαινουμε ακομη, αλλα με πιο φτηνα ποτακια οσοι σπουδαζουμε σε αλλη πολη, ενω οι αλλοι δεν καταλαβαινουν τιποτα...πφ..χιχιχιχι

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.