Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

4 Καλλιο αργά παρά ποτέ

Τραγούδι χαρισμένο στους πρωην συναδελφους μου σε γνωστη εταιρια εστίασης.Πιστεύω τώρα με τα νεα δεδομένα να απολαμβάνουν το ιδιο με πριν το εργασιακό τους περιβάλλον.Και ας μου κάνουν την χαρη να μην με ξαναπάρουν να κλαφτούν ,γιατί δεν αντέχω άλλες τετοιες ηδονές-Έχω και εγώ τα ορια μου ;).


4 σχόλια:

Evil Chef είπε...

Εξαιρετικά αφιερωμένο στον Χ και την Χ ,τα "ιστορικά" στελέχη...:))

Venus on fire είπε...

Όταν έχεις κέφια ,απλά ζωγραφίζεις .
Αριστουργηματική ανάρτηση όπως μόνο εσύ ξέρεις.
Όσο για το τραγουδάκι......δεν έχω λόγια.
:))

~reflection~ είπε...

Πρόταση:

Ας κάνουμε στιφάδο το Κουνελάκι...

όταν το αποφασίσεις θα έρθω...
το "με τα κρεμμυδάκια" μου πάει πολύ!!!

;-)))))

φιλάκι...

Evil Chef είπε...

Οι "καλλιτέχνες" ουδόλως σχετίζονται με προσωπικές αντιλήψεις και αν μπορούσα να μην εμφανίζεται το όνομα θα το έκανα γιατί το θεωρώ πολύ υποτιμητικό για μια μεγάλη μεριδα συνανθρώπων μας το τρόπο αυτό χαρακτηρισμού και έκφρασης.

Το τραγούδι ήθελα για τους λόγους που αναφέρω μονάχα.
Κουνέλι δεν εχω φαει ποτέ και δεν πρόκειται μιας και είναι απο τα πολύ αγαπημένα μου ζωα (δεν είμαι άλλωστε και πολύ σαρκοβόρος στη διατροφή μου!)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.