Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

8 Ενηλικίωση (22/2/1993 - 22/2/2011)

Κάποτε το λέγαμε σαν αστείο - πότε θα εφτανε εκείνη η μέρα που το μαζί θα υπερκάλυπτε αυτά που είχαμε ζήσει πριν γνωριστούμε...


Πριν συναντηθούμε...
Και μετά σου λένε μην πιστεύεις την μοίρα...
Απο όλα τα φροντιστήρια της πόλης και οι 2 κάναμε την ίδια διαδρομή -πρώτα σε εκείνο στην στοά στην πλατεία Κάνιγγος και μετά καταλήξαμε στο άλλο ,κοντά στο Πολυτεχνείο...
Στο πρώτο μάθημα κάθησες μπροστά μου...
Στο χορό του φροντιστηρίου πήγαμε και οι 2 για το χατήρι της κοινής φίλης-συμμαθήτριας...
Δε θα πηγαίναμε ...δε θα σε πρόσεχα ποτέ...
Και μετά ...μια συνάντηση δίπλα στη θάλασσα -μες το καταχείμωνο(αποτυχημένη επιλογή ,πως δεν μου κρύωσες) τι την ήθελα την ρομαντζάδα;
...η συναυλία στο αμφιθέατρο του σχολείου μας που σε προσκάλεσα -ο Β που μπροστα σε τόσο κόσμο προλόγισε το τραγούδι σου "Τώρα θα θα σας παίξουμε κάτι που δεν είναι του στυλ μας αλλά το παιδί εκεί αριστερά ειναι πολύ καψούρης και εμεις τέτοιες καταστάσεις τις γουστάρουμε"....
Έτρεμαν τα χέρια και σκεφτόμουνα πως θα έκανα λάθος ολες τις συγχορδίες αλλά τίποτα δεν συνέβη...."εισαι τ'ονειρό μου...",θυμάσαι;
Ετσι ξεκίναγε το τραγούδι που γράφτηκε για σένα...
Και όταν τελείωσε είπε ο Β ,"Για σένα ,εκει πάνω ,που το αξίζεις...".Ποια  ήταν αυτή που το άξιζε δεν ήξερε κανείς ,μονάχα εσύ...κοκκίνησες μου είπες μετά..είχε και αφόρητη ζέστη δε θα κατάλαβε κανείς το λόγο...
Τη μέρα της απάντησης όλη μέρα στην τάξη ήμουν αφηρημένος.Οι φίλοι μου προσπαθούσαν να με ηρεμήσουν ,"Δλδ πιστεύεις ότι θα σου πει όχι; Ποια κοπέλα είναι αυτή που της γράφουν τραγούδι και ξεφτυλίζονται και για χάρη της σε ολόκληρο αμφιθέατρο ,που θα πει όχι;"
Αντρική λογική...τετράγωνη...
Στο σπίτι έφαγα αρκετά ,απο νευρικότητα και για να μην καταλάβει κανείς τίποτα...
Στο τρένο σκεφτόμουν οσα μου είχαν πει οι φίλοι μου...δεν είχαν απόλυτα άδικο...αλλά εγώ γιατί φοβόμουν;
Μάλλον έφταιγε το κακό προηγούμενο (όποια πόρτα κι αν είχα χτυπήσει δεν είχε ανοίξει) και λίγο η φυσική μου απαισιοδοξία...ήρθε και έδεσε.
Οι ταχυκαρδίες κρατήσαν μέχρι το διάλλειμα της τρίτης ώρας...τότε θα μου απαντούσες...
"Αποφάσισα να πω ναι...γιατί μην ρωτήσεις ..έτσι ...ας δοκιμάσουμε"
Απο το ξάφνιασμα το μόνο που έκανα ήταν να απλώσω το χέρι ...άπλωσες και εσύ το δικό σου και στο έσφιξα λέγοντας "Θα το δεις ότι έκανες μια πολύ καλή επιλογή".Η σχέση μας ξεκίνησε με μια χειραψία...στα χρόνια που ακολούθησαν έλεγες ότι μοιάζαμε σαν πωλητής-αγοραστής σε έκθεση αυτοκινήτων...
Και να που αυτή η "χειραψία" ενηλικιώθηκε...έγινε 18 χρονών...
Μια κίνηση που υποσυνείδητα περιέκλεισε μια συμφωνία μυστική...θα δεχτείς την ελευθερία μου και δε θα με περιορίσεις και εγώ θα είμαι για σένα όσα θες και χρειάζεσαι...
Αυτό είναι το δικό μας μικρό μυστικό ...είμαστε ο ένας για τον άλλο χωρις να νιώθουμε ιδιοκτησία του...
Δε θα σου πω τίποτα ...ξέρω πως δε σου αρέσουν τα λόγια...μπορώ όμως να σου υποσχεθώ..πως θα προσπαθήσω με όλες μου τις δυνάμεις να σε ξαναδώ το ίδιο χαρούμενη όπως τότε ,πριν ανοίξει το κουτί της Πανδώρας...και αυτό γιατί νιώθω ότι στο χρωστάω ,όχι τόσο για τα 18 χρόνια όσο για τους τελευταίους 18 μήνες...
Όλα όσα έγραφα σε εκείνους τους στίχους πραγματοποιήθηκαν ...καιρός να γράψω κάτι καινούργιο για σένα...μονάχα που δεν θα αλλάξω την αρχή...θα ξεκινάει πάλι με την φράση "Είσαι τ'ονειρό μου..."...



Mιας και τότε δεν μας "έκοψε" να βιντεοσκοπήσουμε την εκδήλωση δεν έχω πρόχειρο το τραγούδι σου..Και να στο τραγουδήσω δεν λέει γιατί δε βγαίνει καλά η φωνή ...
Οπότε πάω σε αυτό που μιλάει για  μας ..Το τραγούδι μας...

8 σχόλια:

next_day είπε...

οκ....
τα καταφέρατε...
έτρεξα κλαίγοντας στην αγκαλιά δίπλα μου και ο κακομοίρης με κοιτούσε σαν χάνος!!!
Υπέροχο κείμενο....
Αληθινό, ερωτικό... Πασπαλισμένο με χρύση σκόνη 18 χρόνων!!!!
Καληνύχτα σας!

nefelokokkugia είπε...

Τι να πω?
Απλά, να τα εκατοστήσετε μαζί. Όλα σου τα τραγούδια να είναι γι΄αυτήν και όλα για την αγάπη σας.
Φιλάκια και στους δυό σας

Venus on fire είπε...

Μας πέθανες !!! Με την καλή έννοια πάντα.
Απίστευτο το κείμενο σου ,όχι γιατί χειρίζεσαι το γραπτό λόγο άψογα,αλλά γιατί μπορείς όσα αισθάνεσαι να τα αποδίδεις έτσι... αληθινά ,όμορφα ,αγαπημένα .
Μια ευχή σας δίνω ... να είστε μαζί για πολλά πολλά χρόνια και να μη σταματήσετε ποτέ να νοιώθετε έτσι ,ο ένας για τον άλλον.
Και μη σε πτοούν αυτά που λένε . Στο κάτω κάτω το "τραγούδι " σας κρύβει μια μεγάλη αλήθεια σε ένα στίχο του.
Life is ours ,we live it our way.
Δε νομίζω πως δεν σε αντιπροσωπεύει καλέ μου φίλε.
Καλή σου μέρα.

~reflection~ είπε...

Όλη η ευτυχία της σχέσης σας είναι ΕΔΩ:


Και να που αυτή η "χειραψία" ενηλικιώθηκε...έγινε 18 χρονών...
Μια κίνηση που υποσυνείδητα περιέκλεισε μια συμφωνία μυστική...θα δεχτείς την ελευθερία μου και δε θα με περιορίσεις και εγώ θα είμαι για σένα όσα θες και χρειάζεσαι...
Αυτό είναι το δικό μας μικρό μυστικό ...είμαστε ο ένας για τον άλλο χωρις να νιώθουμε ιδιοκτησία του...



Αυτό είναι ΕΡΩΤΑΣ... η Ελευθερία να ΑΝΗΚΕΙΣ σε μία ΠΑΤΡΙΔΑ, καθώς ταξιδεύεις στον κόσμο......


Με ταρακούνησες κύριε Μαγειρα...
σαν να δοκίμασα πικάντικη γεύση Αληθειας!!!!


φιλιά και στους δυο σας....

Coula είπε...

Δεν σκυλοβαρεθηκατε ακομη;
Οχι; Οχι; Οχι;

Ε, τοτε γραψε κι αλλο τραγουδι, γιατί αυτό ειναι αγαπη!

Να ειστε καλά για όσο είστε μαζί!
Και μακάρι το όσο, αν το θέλετε, να ειναι το για παντα!

Ἅ λ ς είπε...

ελα ρε???σκεφτονται ετσι οι αντρες?? ελααα ρεεΕ?? τι ωραιααα!!!
αχχ τι καλα?? 18 χρονια λοιπον! πρωτη αγαπη να υποθεσω! ποσο ομορφα!!!


να θυμασαι παντα αυτα που εγραψες καθε δυσκολη στιγμη!!

Black Bill είπε...

Τι να πω φιλε μου??? Μπραβο και ξανα μπραβο, τετοιες σχεσεις σπανιζουν πια, να κρατατε ο ενας τον αλλο σφιχτά, γερά απο το χέρι...

Evil Chef είπε...

Nα πω ενα μεγάλο ευχαριστω σε όσους περάσαν απο εδω και αφήσαν δυο λέξεις και σε όσους δεν είπαν τίποτα !

Θα προσπαθήσω να απαντήσω σε όλους μαζί για να μην γράφω συνεχώς σχόλια ;;)

Έχω δηλώσει στο προφίλ μου ότι θεωρώ οτι είμαι απο τους τελευταίους των ρομαντικών.Αυτό δικαιολογείται απο την γενικότερη στάση μου και θεώρηση για την ζωη συνολικά.
Όντως ήταν η πρώτη σχέση και για τους 2 μας (και ελπίζουμε και τελευταία ;))).
Δεν εχουμε σκυλοβαρεθεί ακόμα γιατί πολύ απλά δεν είμαστε δυο συνηθισμένα άτομα και διαρκως εξελισσόμαστε και εκπλήσουμε ευχάριστα ο ενας τον άλλο(ακόμα ένα μυστικό).
Εκείνη η εκδήλωση έχει μείνει σε αρκετά άτομα απο εκείνα τα χρόνια-συνάντησα κάποιον που ηταν εκει παρων ,και με ρώτησε τι κάνει εκείνο το κορίτσι που του γραψαμε τραγούδι και αν είμαστε ακόμη μαζί...Αλλοι φιλοι εκείνης της εποχης που χαθηκαμε μετα το σχολείο και ξαναβρεθήκαμε (μεσω φατσοβιβλιου ) ρωτήσαν ακριβώς το ίδιο...
Είναι κάτι εξαιρετικά σπάνιο και πολύ δύσκολο.Ειδικά οταν ξεφυγει απο την σχέση και μετουσιωθεί σε συμβίωση...Αφου περάσαμε και απο αυτο ,αναζητούμε το επόμενο βήμα...

Το Nothing else matters είναι το πρωτο ever τραγούδι που χορέψαμε μαζί(και αυτό φταίει εν ολίγοις για όσα ακολουθήσαν ...)
Οι στίχοι του συνολικά έχουμε δηλώσει κατ'εξακολούθηση ότι αναφέρονται αποκλειστικά και μόνο σε μας ...

So close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
and nothing else matters

Never opened myself this way
Life is ours, we live it our way
All these words I don't just say
and nothing else matters

Trust I seek and I find in you
Every day for us something new
Open mind for a different view
and nothing else matters

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.