Σάββατο, 1 Ιανουαρίου 2011

0 Καζαμίας 2011(προσωπικός) μέρος Α'

Ιανουάριος


O νεος έτος ξεκινάει όπως τελειώσε ο προηγούμενος -τρώγοντας.(Δλδ συνεχίζουμε το φαι που διακόψαμε μόνο για την αλλαγή του έτους).Φευγοντας απο το σπιτι έχουμε εξασφαλίσει τη βρώση μας μέχρι τα Φώτα που μας έχουν τραπέζι οι γονείς μου για την γιορτη του πατέρα μου.
Ο μήνας εξελίσσεται φυσιολογικά με τους πρωην εργοδότες μου να μας διαβεβαιώνουν ότι δε θα χάσουμε αυτά που μας χρωστάνε ,τον αφεντικό της κοπελιάς να ψάχνει να αγοράσει το τρίτο του σπίτι στην Τζιά και εμένα να αισιοδοξώ ότι αυτή την φορά δε έχω πέσει πάλι σε μαλάκα ή λαμόγιο και πως επιτέλους θα ησυχάσω επαγγελματικά.
Απο υγεία μια χαρά επίσης ,οι συνηθεις πόνοι στο στο στέρνο της μαζί με τις αυπνίες και σε μένα κάποιες ενοχλήσεις στο χειρουργημένο πόδι(λεπτομέρεια σημαντική μάλλον οι 12 ώρες ορθοστασίας).
Η μητέρα μου ακόμα να αναρρώσει απο την επέμβαση στις αμυγδαλές ,πιθανολογεί ότι το Πάσχα θα είναι μια χαρά!!!Ο πατέρας μου ψάχνει αν μπορεί να κάνει αίτηση για νοσηλευτικό προσωπικό στο Δρομοκαίτειο -όχι να πληρώνεται ,εθελοντής να περνάει την ώρα του .
Η άλλη μαμά έχει αγχωθεί για το ρούχο του γάμου και τα αδέρφια μας ρυθμίζουν τις τελευταίες λεπτομέρεις γάμου και βάφτισης αντίστοιχα.
Ο μήνας τελειώνει με μένα να παραμένω στην δουλειά και να δηλώνω ικανοποιημένος ,το κορίτσι να δηλώνει ότι σκέφτεται να ακολουθήσει και κτηματομεσιτική καριέρα(μετά την επιμέλεια και αυτής της αγοράς του boss) ,τις μαμάδες να μας έχουν φέρει στα όρια της απόγνωσης και τις ευτυχείς- μητέρα και μέλλουσα σύζυγος- νύφες μας ,να μας έχουν κάνει να σιχαθούμε οτιδήποτε έχει σχέση με τούλι.


Φεβρουάριος

Ο δεύτερος μήνας του έτους μπαίνει με πολικό ψύχος και χιονόπτωση.Αποκλειόμαστε σπίτι ,όμως η χαρά του κοριτσιού δε κρατάει πολύ γιατί ο αφεντικός της έχει νοικιάσει το έλκηθρο του Αη Βασίλη(το βρήκε στο στούντιο που γυρίστηκε η διαφήμιση της κοκα κόλας)  και γυρνάει με αυτό τις γειτονιές για παιδομάζωμα των εργοζόμενων της επιχείρησης.
Η μέλλουσα σύζυγος αναρωτιέται στα τηλέφωνα πόσο ρομαντικά θα ήταν την μέρα της τελετής να χιόνιζε  και πόσο θα ταίριαζε με το νυφικό το χιονισμένο τοπίο.Την στεναχωρώ λέγοντας της ότι σπάνια χιονίζει τέλος Απριλίου στην Ελλάδα .Εκείνη την καραμπίνα ,την έχει αυτός ο δύστυχος ακόμα σπίτι ;Στην θέση της θα την είχα εξαφανίσει για τους επόμενους 2 μήνες...
Στη δουλειά η πτώση των πελατών φέρνει γκρίνια και νεους οικονομικούς μετανάστες- βοηθούς στην κουζίνα ,που πληρώνονται λιγότερο απο τους προηγούμενους (Μισό πιάτο φαί  και 50 ευρώ το μήνα-οι επόμενοι θα πληρώνουν κιόλας).Σε μας η μόνιμη απειλή των περικοπών ακούγεται ως ανέκδοτο αφού αυτά που παίρνουμε είναι λιγότερα και απο το μεροκάματο αυτών που πλένουν τζάμια στα φανάρια.Αλλά εμείς είμαστε καλλιτέχνες -δημιουργοί...δεν είμαστε τίποτα τυχαίοι!
Απόκριες πλησιάζουν και οι καρνάβαλοι του όχι μακρινού παρελθόντος κάνουν μια guest star εμφάνιση που δε κάνει ούτε νούμερα τηλεθέασης ούτε διαφημίσεις φέρνει.Ξαναζεσταμένο φαί τρώς; Θα το φας μια φορά ,αντε δυο τώρα που έχεις ζοριστεί ,τρίτη δεν λέει ..Νισάφι!!!
Αποφασίζουμε να φύγουμε την τελευταία βδομάδα της Αποκριάς αλλά το αναβάλουμε γιατί έρχεται το μοντέλο του υπολογιστή που περιμέναμε τόσους μήνες και το κορίτσι προτιμάει να κάτσει να το χαρεί στο σπίτι .Σαλτσάρουμε το όλον με ολίγο απο "που να γυρνάς Καθαροδευτέρα τώρα πίσω ,της πουτάνας θα γίνεται στους δρόμους και θα πάμε σα κοτόπουλα την επόμενη στην δουλειά.Ασε που θα μας μείνουν και τα φράγκα ".
Ο Φλεβάρης τελειώνει ,τα Οσκαρ έρχονται ,ο λατρεμένος ηθοποιός της παίρνει το αγαλματάκι και υποβάλλομαι για μια βδομάδα σε παρακολούθηση της φιλμογραφίας του -προς γνώση και εμβάθυνση- και έχουμε  μπει εγώ  ήδη στο Μάρτη και δεν έχω αλλάξει μήνα...

Μάρτιος


Τελειώνει το τριώδιο και μαζί και το "φροντιστήριο" και τελευταία Κυριακής της Αποκριάς έχει με την επιστροφή μας απο το πάρτυ ,προγραμματίσει τις τελευταίες 3 ταινίες .Αγάπη είναι να βλέπεις τις αγαπημένες ταινίες του συντρόφου σου και ας μην σου αρέσουν (αρκεί που θα είστε μαζί )και παράλληλα να  απορείς "πως άγρυπνος θα πάω αύριο για λαγάνα ,ταραμοκεφτέ και φασόλι σαλάτα στους δικούς μου... "
Ο μήνας κυλάει ομαλά μέχρι που μια ξαφνική κρίση που προκαλούν φήμες για να την επόμενη δόση του δανείου του Δ.Ν.Τ κάνει τους Ελληνες να συμπεριφέρονται σαν να έρχεται δεύτερη Κατοχή.Τα σουπερμάρκετ τροφοδοτούνται νυχθημερόν ενώ εξοργισμένα πλήθη διαμαρτύρονται γιατί κλείνουν απο τις 02:00 εως τις 05:00.Δέχομαι προσφορά απο τον παπά της ενορίας να αναλάβω επιτελάρχης στα επερχόμενα συσσίτια και με αμοιβή πέρα απο το φαγητό μας και τα 100 ευρώπουλα και τα μηναία χαρτιά υγείας ,κονσέρβες καλαμαράκια ,αναψυκτικά και μαντηλάκια ντεμακιγιάζ για το κορίτσι.Έπειτα απο διαπραγματεύσεις προσθέτω στην αμοιβή  κρεμες ματιών , στήθους και για σύσφιξη καθώς και κάθε δίμηνο κρέμες προσώπου και σώματος .Επίσης μας υπόσχεται εκπτωτικά κουπούνια για όλα τα υπόλοιπα είδη που χρησιμοποιεί το μωρό μου !
Δυστυχώς οι φήμες δεν επαληθεύονται και μένουμε με το ..όνειρο στο χέρι και στο εφεξής συχνά πυκνά ακούς στην γειτονιά την εξής φράση "Με το Σουπλίν μπορείς να μου πεις τι θα μαγείρευες που έχεις μαζέψει  όλη την αποθηκή του Σκλαβενίτη στο πατάρι;"
Ανοίγει η πρώτη απο τις διαθήκες -τυπικά ,αφού η συμβολαιογράφος μας είχε ρουφιανέψει το περιεχόμενο - οι κληρονόμοι και επίσημα παίρνουν την περιουσία στα χέρια τους και είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα εκτός απο την γυναίκα του θείου που επιμένει ότι επίτηδες βάλαμε την φωτογραφία  αυτή της γιαγιας που αγριοκοιτάει ...
Ωριμάζει η σκέψη να γίνουμε γονείς και σκεφτόμαστε μόλις μας επιστρέψει ...η διάθεση  να το προσπαθήσουμε.Αν ρωτήσω τον παπα Γιώργη τι ποικιλίας ήταν ο περιβόητος κρίνος θα μου πεί ;Όχι τίποτα άλλο αλλά η ομάδα περνάει μεγάλη περίοδο ντεφορμαρίσματος ...

Απρίλης


Μήνας τελετών και παθών.Ασφάλειες ζωης ,γάμος ,βάφτιση ,Άγιος Πάσχας ...
Οι δυστυχείς αδερφοί μας έχουν αυξήσει την δόση των λεξοτανίλ και των λοιπών σκευασμάτων που καταναλώνουν και μετράνε ανάποδα τις μέρες ...
Οι γονείς μου βρίσκονται σε επιφυλακή για να ακούσουν το όνομα του εγγονού .Η μητέρα μου χαίρεται που  είναι ακμαία ξανα-δυστυχία μας- και νωρίτερα απο ότι υπολόγιζε.Ο πατέρας μου ρυθμίζει κανονίζει τις λεπτομέρειες της αναχώρησης και παραμονής για το νησί μέχρι τον Οκτώμβρη και χαιρετά σε κλίμα συγκίνησης τους ασθενείς-φίλους του στο Δαφνί .
Η άλλη μαμά αφού βρήκε την αμφίεση του γάμου προβληματίζεται για το μακιγιάζ γιατί δε θέλει να φαίνεται παιδούλα στο βίντεο αλλά δε της αρέσει και η τωρινή της εμφάνιση.Ακόμα τα βάζει με το κορίτσι που της επέλεξε το διακριτικό αυτό κουστούμι ,την στιγμή που η συμπεθέρα ετοιμάζει παρουσία μεταξύ κόκκινου χαλιού και υπερπαραγωγής!
Εγώ ετοιμάζω την μουσική που θα παίξω στη βάφτιση του ανηψιού -η εντολή του αδερφού είναι ρητή "Παπαλαμπραινες,ζαφειρένιες ,παπάκια ποταμιάς και λοιπά τέτοια μετά την πρώτη αναπαραγωγή δεν επανεκτελούνται .Δε θα ακούμε πάλι απο τις 3 ώρες που θα κρατήσει το γλέντι, κλαρίνα τις 4.Να φτιάξεις ένα ¨πολιτισμένο¨ πρόγραμμα".Έχοντας γνώση της συλλογής κατάρων που θα μαζέψω για αυτή την επιλογή μου προσπαθώ να φτιάξω κάτι που να μην αφήσει κανένα παραπονούμενο -λέμε τώρα...
Συννενοούμαι με τους χορευταράδες και τον πατέρα μου για τυχόν παραγγελιες και ετοιμάζω και την δική μου έκπληξη .Ένα ζειμπέκικο για πάρτη μου.Και ένα στο τέλος του μήνα στο γάμο των παιδιών.
Οι σκύλοι-εργοδότες μας μας δίνουν τις άδειες με αρκετή απο μουρμούρα ,ενώ τα ξεγραμμένα χρεωστούμενα απο την παλιά δουλειά έρχονται σαν αναστάσιμος μποναμάς.
Η βάφτιση είναι απο βαρετή ως πολύ βαρετή.Χάνω το όνομα του παιδιού γιατί ο νονός έχει ξεχάσει τα παπούτσια του μπέμπη στο πορτ παγκαζ και πάω να τα φέρω.Στο τραπέζι κατόπιν όλοι τρώνε εκτός απο μένα που προσπαθώ να διορθώσω τα βύσματα και τα καλώδια για να αποκτήσει ο ήχος μια αξιοπρέπεια .Όταν το καταφέρνω έχει φτάσει η ώρα του χορού και των παραγγελιών .Η μητέρα μου εντυπωσιάζεται απο το χορό μου και αναφωνεί"Δεν ήξερα ότι χορεύεις.Αν είχες κουρέψει και τα μαλλάκια σου και είχες ξυριστεί θα έλεγα ότι χόρεψε ένας άγγελος.Αχ βρε αγόρι μου.."
Η σεμνή τελετή ολοκληρώνεται με το σκατόσογο να φεύγει σκασμένο απο τα κοψίδια και τις μπύρες και με ατάκες του στυλ "Ωραίος ο θειος αλλά δεν έπαιξε πολλά απο τα δικά μας" και"Έβαλε τώρα αυτόν επειδή είναι αδερφός του και δε του πήρε λεφτά.Ξέρει μωρέ ο ροκάς από γλέντια;" και τον μικρό να μου ψιθυρίζει πως μου χρωστάει χάρη για το σημερινό.Η ευτυχισμένη μάνα του ανηψιού δε μπαίνει καν στο κόπο να με χαιρετήσει δείχνοντας την ταύτιση με το σκατόσογο ενώ ο πατέρας μας εύχεται στο γιο του καλή δύναμη -θα την χρειαστεί.Αναχωρούμε ,νηστικός εγώ και ματιασμένο το κορίτσι ενώ η μάνα μου μου δίνει οδηγίες ποτίσματος για τα λουλούδια της.
Μια βδομάδα μετά στην Ανάσταση ακούω τον παπα Γιώργη να ψάλλει "Δευτε λάβατε φως το αληθινο ,Χριστός Ανέστη ,ευρώ στην τσέπη δεν εβρέθη".Το κορίτσι και η μαμά του υποστηρίζουν ότι δεν είπε τίποτα τέτοιο και δεν μπορεί να το άκουσα ενώ ήμουν απασχολημένος με τα δυναμιτάκια μου...Λες;
Σάββατο -μετά την Ανάσταση και Κυριακή του Πάσχα  μας βρίσκει όσους έχουμε μείνει πίσω να μαζευόμαστε σπίτι μας για να "τσιμπήσουμε".Απο 3 κιλά έκαστος...
Τελειώνει και αυτός ο μήνας και έρχεται το Μεγάλο Σαββατο του γάμου.Ο γαμπρός έχει φέρει μαζί του και τρια λεωφορεία που θα τα γεμίσουμε παρέα με όλο το ορθόδοξο εορτολόγιο μέχρι την ώρα της αναχώρησης επικουρούμενοι απο το άγχος  μαμάς-πεθεράς μου.Αχ αυτές οι μαμάδες...
Τελικά βρήκε το ιδανικό μακιγιάζ και τωρα  τα έχει βάλει με την δικιά μου που λούστηκε και βγήκε ,χωρίς χτενίσματα Κλεοπάτρα και χωρίς τρεις στρώσεις σοβά.Αχ εσύ ,μου λέει ,πως την κατάντησες έτσι χύμα...
Φτάνουμε στην εκκλησία σε καταστάση ευθυμίας -αυτή η Cair φτιάχνει κεφάλι αλλά δε μεθάει- και περιμένουμε την νύφη.Οι κολλητοί του γαμπρού βάζουν στοιχήματα για το πόσοι θα καταλάβουν τον ψευδό παπά που θα κάνει το μυστήριο και εγώ ετοιμάζω το σεσουλάκι μου για το ρύζι!
Το κορίτσι λέει πάλι καλά που η άλλη δεν σκέφτηκε μηχανισμό τεχνητού χιονιού και μου βάζει ιδέες ενώ κοιτάξω για τυχόν περιέργα κουτιά εκεί γύρω...Μπα δε το πιστεύω!
Η νύφη με την μαμά -λατέρνα καταφτάνουν στην ώρα τους(τι να αργήσουν και να το μετανιώσει ο γαμπρός;).
Το μυστήριο ξεκινάει και το τέλος του βρίσκει τον γαμπρό στην έξοδο του ναου να μετράει τα καντήλια  μετά απο μια βροχή απο ρύζι που δέχτηκε-τον είχα προειδοποιήσει!
Στο κτήμα μετά τσακώνομαι με τον υπεύθυνο του μπουφέ γιατί βρίσκω αρκετές παρατυπίες στα συμφωνηθέντα με τα σερβιριζόμενα (το ήξεραν ότι είμαι της δουλειάς και σε αυτά πολύ μαλάκας -με είχαν δει απο το δοκιμαστικό αλλά είπαν μάλλον να το ρισκάρουν ) και το κοριτσί βρίσκει άλλο  στολισμό του απο αυτόν που είχαν δει τα παιδιά.Οι μαμάδες-συμπεθέρες έχουν κατασυγκινηθεί και κρατιούνται για να μην χαλάσει ο μακιγιάζ και βγάλουν χάλια στις φωτό και τον ντιβιντί .Το κορίτσι με κοιτάει και μου λέει "Εμείς αυτά τα γλιτώσαμε ".Ψυχή μου ,εσυ!!!
Η υπόλοιπη βραδιά κυλάει με καλή διάθεση και εν μέσω ουσιών και εδεσμέτων , πολύ καλών επιλογών απο τον ντιτζει και χορού - ενός ζειμπέκικου που δεν το περίμενε κανείς (εμένα εννοώ καλε!) αλλάζει ο μήνας και το κορίτσι ρωτάει που θα την πάω να πιάσει το Μάη ,ενώ εγώ σκέφτομαι πως θα γυρίσουμε απο το Κορωπί σπίτι αποφεύγοντας τα μπλόκα και τα αλκοοτέστ...Ταξί ,η καλύτερη λύση!
-Στο Κορωπί αγάπη μου, της απαντάω ,στο Κορωπί...


ΤO BE CONTINUED
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.