Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

3 2 λόγια...

Τελειώνοντας απο τα τηγανίσματα και προτού ετοιμαστώ για να φύγουμε να πω 2 λόγια ...

Η χρονιά που φεύγει ήταν μια αρκετά σκληρή για μένα με πολλές εντάσεις και κάπως ετσι τελειώνει...
Με ακραία συναισθήματα και καταστάσεις που θα έλεγα ότι δυο ζωες δε θα φτάναν σε πολλούς για να τις ζήσουν..
Κι όμως είμαι εδώ και απόψε ..
Και αισιοδοξώ και για πολλές παραμονές ακόμη..

Ο νεος χρόνος να φέρει υγεία πρώτα από ολα, σωματική και ψυχική και πνευματική.
Να επαληθευθεί στους περισσότερους η κρυφή αισιοδοξία ότι υπάρχει στο τούνελ άκρη..
Να πετύχουμε αν όχι όλα όσα ονειρευόμαστε ,τα περισσότερα -και στο κλείσιμο του να έχουμε να λέμε για όσα δεν μας "βγήκαν" ότι προσπαθήσαμε...

Καλή χρονιά σε όλους λοιπόν !!!!

4 Let's cook-Bασιλόπιτα τσουρέκι

Δεν είχαμε προγραμματίσει τίποτα για την παραμονή και έπεσε η ιδεα απο τον αδερφό του κοριτσιου -να ετοιμάσουμε ο καθένας σπίτι του ότι μπορεί και να τα πάρουμε και να πάμε να κάνουμε πρωτοχρονία έκπληξη στην μητέρα τους που πλεον είναι μόνη και χωρίς διάθεση (απο τις απωλειές της) .
Έτσι προέκυψε το σενάριο που αύριο θα περάσω αρκετή ώρα στην κουζίνα-υπέροχα!
Το μενού έχει πιτούλα τσουρεκάκι και διάφορα πιτάκια και πιροσκί και σαλάτες.
Θα σου δώσω την συνταγή της πίτας που σου έχω υποσχεθεί:

BΑΣΙΛΟΠΙΤΑ ΤΣΟΥΡΕΚΙ


Υλικά


α)-200 γρ αλεύρι για τσουρέκι
-40 γρ. μαγιά
-200 γρ.νερό χλιαρό

β)-1.200 γρ. αλεύρι
-ξύσμα πορτοκάλι
-400 γρ.νερό
-400 γρ.ζάχαρη
-260 γρ.βούτυρο
-50 γρ.γάλα
-4 αυγά
-5 γρ.μαστίχα
-20 γρ.μαχλέπι

Εκτέλεση


α)Στο κάδο του μίξερ μας με το γάντζο βάζουμε  το νερό και την μαγιά και δούλευουμε μέχρι να λιώσει.Προσθέτουμε το αλεύρι και ζυμώνουμε.Αυτο το αφήνουμε να ξεκουραστεί για 20-30 λεπτά και να φουσκώσει λίγο .

β)Σε μια κατσαρόλα βάζουμε όλα τα υλικά μας εκτός απο το αλεύρι .Τα βάζουμε σε χαμηλή φωτιά και ανατακεύουμε συνεχώς μέχρι να γίνουν όλα ένας χλιαρός χυλός.
Στην συνέχεια ρίχνουμε στο κάδο το αλεύρι και τον χυλό και ζυμώνουμε σε χαμηλή ταχύτητα μέχρι να ξεκολλάει η ζύμη απο τα τοιχώματα και να μαζεύεται πάνω στο γαντζο.
Σκεπάζουμε με μια πετσέτα και αφήνουμε να φουσκώσει.Μόλις φουσκώσει το χτυπάμε να πέσει και το ξαναζυμώνουμε.Το αφήνουμε να φουσκώσει πάλι και το βγάζουμε από το κάδο.
Το βάζουμε σε βουτυρωμένο ταψί και το πατάμε με τα δάκτυλα ελαφρά να πάρει το σχήμα της φόρμας.
Σκεπάζουμε με πετσέτα την πίτα μας μέχρι να δπλασιαστεί σεχδον σε όγκο .Αλείφουμε με αυγό την επιφανειά της και την ψήνουμε σε προθερμασμένο φουρνο στους 150 βαθμούς μέχρι να πάρει μια γλυκιά καφέ όψη.

Εvil tips
-Πολύ προσοχή στο ζέσταμα .Θέλουμε να πετύχουμε να ομογενοποιήσουμε τα υλικά μας ώστε να γίνει πιο σωστό το ζύμωμα (και ευκολότερο).Υπερβολικά ζεστά τα υλικά θα δημιουργήσουν πρόβλημα στο αλεύρι.
-Στη φόρμα που θα χρησιμοποιήσουμε μπορούμε να κανουμε κάτι απλό και έξυπνο.Αφου την βουτυρώσουμε να την "ντύσουμε" με χαρτί ψησίματος στο πάτο και τα τοιχώματα προτού βάλουμε το ζυμάρι μας.Αυτό θα βοηθήσει να μην κολλήσει καθόλου η πίτα και θα μας δώσει ένα ωραίο αισθητικό αποτέλεσμα.Φυσικά ξαναβουτυρώνουμε τη φόρμα οπως ειναι ντυμένη!
-Αν έχουμε φούρνο με αέρα και με λειτουργία ξεπαγώματος μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε για να δώσουμε όγκο στο τσουρεκι μας πριν το ψήσιμο.Στην λειτουργεία αυτή ρυθμίζουμε σε σταθερή θερμοκρασία 30 βαθμών και τοποθετούμε εκει το τσουρέκι μας μέχρι να πάρει τον όγκο του.
-Όταν θέλουμε να ψήσουμε κάτι και προθερμαίνουμε το φούρνο μας ποτέ δεν βάζουμε την θερμοκρασία ψησίματος αλλά 20-30 βαθμούς παραπάνω.Αυτό συμβαίνει γιατί όταν ανοίξει ο φούρνος για να μπει το φαγητό μέσα θα έχετε απωλειες της τάξης του 5% και ακόμη άλλες του 10% που θα οφείλονται στο ότι το γαγητό έχει εναν όγκο που βρίσκεται σε θερμοκρασία περιβάλλοντος αισθητά χαμηλότερη απο του φούρνου.
Σε περιπτωση που βάλουμε κάτι σε ένα φούρνο 180 βαθμων με το που κλείσει η πόρτα του,αυτόματα έχουμε 30-40 βαθμούς απώλεια.Οπότε αυτόματα ακυρώνεται η όποια διαδικασία ψησίματος και ο χρόνος ετοιμασίας.
Οι θερμοκρασίες στα ψησίματα και οι χρόνοι είναι υποκειμενικά μεγέθη γιατί δε ψήνουν όλοι οι φούρνοι το ίδιο.
Στην περίπτωση του τσουρεκιού διαλέγουμε αυτή την θερμοκρασία γιατί θέλουμε να πετύχουμε εσωτερικό ψήσιμο και σωστή διόγκωση .Μια προθέρμανση στους 180 βαθμούς ,με χαμήλωμα μόλις πέσει στο φουρνο το τσουρέκι είναι ιδανική.
-Μπορούμε να γράψουμε πάνω στην πιτούλα με λιωμένη σοκολάτα και χωνάκι μόλις κρυώσει.

Τα υπόλοιπα με τα χριστουγεννιάτικα προσεχώς.Θα επανέλθω με την τελευταία ανάρτηση του έτους !

Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

5 Επιστρέφω σε λίγο...

Δανείζομαι το κλεμμένο ποδήλατο και αναχωρώ...
Θα επιστρέψω για να σου δώσω την συνταγή που σου έχω υποσχεθεί...




Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο
Και θα 'ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο
Γιατί μια καινούρια αγάπη θα χύνεται σα μέλι
Κι από ένα σημείο τής γης αυτός ο ήλιος θ' ανατέλλει
Πιο όμορφος από ποτέ, σαν στρογγυλό χρυσάφι
Θα λάμψει στο βλέμμα σου σα μεγάλο διαμάντι

Κι εγώ που κάνω όνειρα χωρίς να κοιμάμαι
Περνάω μέσα από ένα κρύσταλλο χωρίς να φοβάμαι
Γιατί τα όνειρα που κάνω όταν περπατώ στο δρόμο
Είναι πιο έντιμα απ' αυτά που μας πλασάρει ο νόμος
Ο νόμος μιας εταιρίας, ο νόμος μιας πολιτείας
Η χώρα μου είναι αποικία μιας πιο μεγάλης αποικίας

Χρώματα απ' τον πόλεμο μιας υδατογραφίας
χρώματα αγάπης και χρώματα βίας
Θάψε τις κούκλες κι όλα τα πλαστικά σου όπλα
Μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα
Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση
Στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης
Σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ' το κεφάλι
Τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι

Είναι σα μαγνήτης που με κάνει να ονειρεύομαι
Να μιλάω στα κτίρια, στα σύννεφα, ή να προσεύχομαι
Να 'χα μια θάλασσα έξω απ' το σπίτι μου
Κι όποτε βρέχει να πετάω απ' το μπαλκόνι μου
Κρατώντας το χέρι σου για πάντα
Στις φραουλένιες πεδιάδες, στις γραμμικές κοιλάδες
Κι όπως συγκρούεται ένα αεροπλάνο στο μυαλό μου
Να γίνει το σώμα σου ένα με το δικό μου
Πες μου, πες μου, τι σκέφτεσαι για μένα
Όταν τα σώματά μας στέκουν σταυρωμένα;
Κι από ένα σημείο της Γης αυτός ο ήλιος ανατέλει
Κάποιος τότε σ' ένα στόχο σημαδεύει

Χρώματα απ' τον πόλεμο μιας υδατογραφίας
Χρώματα αγάπης και χρώματα βίας
Θάψε τις κούκλες σου κι όλα τα πλαστικά όπλα
Μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα
Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση
Στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης
Σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ' το κεφάλι
Τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι

Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο
Και θα 'ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο
Ίσως βρούμε ένα σπίτι για να μείνουμε
Ένα τόπο να ζήσουμε και να πεθάνουμε
Μιλώντας σε κάποιον που έχει πεθάνει
Σε χιονισμένα τοπία, σε δέντρα από μελάνι
Ή σε ανθρώπους που ψάχνουν μια κατεύθυνση
Προς το θεό, μια άλλη χώρα, μια άγνωστη διεύθυνση
Στην οθόνη ενός κομπιούτερ, στα όνειρα του σκύλου
Στο ουράνιο τόξο, στην καρδιά ενός φίλου

Φύλαξε τις εικόνες κι όλα όσα πιστεύεις
Στο βιβλίο των ματιών σου είναι όλα αυτά που θέλεις
Χρώματα απ' τον πόλεμο μιας υδατογραφίας
Χρώματα αγάπης και χρώματα βίας
Θάψε τις κούκλες κι όλα τα πλαστικά σου όπλα
Μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα
Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση
Στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης
Σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ' το κεφάλι
Τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι



18 χρόνια μετά ,και η ιδια ανατριχίλα σε κάθε ακρόαση...
Ποσο διαφορετικός θα ήμουν αν δεν άκουγα ποτέ αυτούς τους στίχους...
18 χρόνια τώρα ,όλη η ζωή μας ένα πρωινό...

Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

4 Cineπαρμένος...

Δε ξεχνώ ότι σου χρωστάω ενα review του πως πέρασα και κάποιες συνταγές.Θα σου βάλω αύριο το τσουρεκάκι που θα φτιάξω -την πιτούλα δλδ και θα κάνω μια αξιολόγηση των γιορτών (μαζί με τις recipes) μετά τον νεο χρόνο.

Με την ευκαιρία που καθόμασταν είπαμε να τιμήσουμε το media player που έχουμε συνδεδεμένο με την τηλεόραση (ξέρεις αυτό που έχεις συνδεμένο ένα εξωτερικό σκληρό δίσκο με τα αρχεία σου και κάνει αναπαραγωγή σε όποια πηγή το συνδέσεις) και να δούμε ταινίες μιας και το εορταστικό πρόγραμμα ακόμα και στην Νova ήταν αρκούντως τραγικό...

Γι'αυτές τις ταινίες θα μιλήσω ,που κάποιες  είχαν και αρωματάκι εορταστικό...

α)Για αρχή σου έχω την ταινιούλα που είδαμε μετά την μασαμπούκα του Σαββατομεσήμερου (Χριστούγεννα γαρ) .
Με στομάχια τούμπανο και τα ξινά νερά Φλωρίνας ανα χείρας θρονιαστήκαμε στην καναπεδιά μας για να δούμε κάτι που δεν είχα ξαναδεί .Το "Love actually" .



Φοβόμουνα γι'αυτό που θα έβλεπα και ήμουνα ψιλοσφιγμένος στην αρχή.Στην πορεία χαλάρωσα και τολμάω να πω ότι η ταινία αυτή είναι στις πλεον αγαπημένες μου -στην κατηγορία της πάντα.Ναι, είναι λίγο κάπως για μερικούς να ακούν ότι μια ρομαντική ταινία συγκινεί κάποιον σαν εμένα αλλά I don't give a fuckin sheet  για την αποψή τους.
Μπορώ να καταλογίσω ένα φορτηγό στραβά στους Αγγλους και χίλιους λόγους για να τους αντιπαθώ αλλά στον κινηματογράφο βγάζουν ψυχή.Η ταινία αυτή δεν θα μπορούσε ποτέ να γυριστεί απο Αμερικάνο σκηνοθέτη με Αμερικάνους ηθοποιούς.Δε το έχουν τα Αμερικανάκια ,τι να κάνουμε; Ο βρετανός ηθοποιός έχει θεατρική παιδεία που του δίνει άλλο αέρα στο παίξιμο.Επιχειρήσαν να κάνουν κάτι με το Valentine's day αλλα προσωπικά το βρήκα την μια και μοναδική φορά που το είδα (το κατέβασα ,δεν πήγα να πληρώσω γι'αυτο) πολύ γλυκερό και πολύ ρηχό.
Στην ταινία αυτή ξεχωρίζω τους εξαιρετικούς Colin Firth & Hugh Grant που έχουν ξανακάνει μαζί τα 2 Bridgitte Jones(συστήνονται ανεπιφύλακτα ,άλλη μια περίπτωση που λούστηκα όσα είχα πει πριν τα δω).H ιστορια που πρωταγωνιστεί ο πρώτος μου έβγαλε ένα απίστευτο κύμα τρυφερότητας και αγάπης που παρέσυρε ότι σκεφτόμουν και με έκανε να ξεχάσω ολοκληρωτικά το πρήξιμο.
Βαθμολογία :10/10

β)Αφού μπήκα στο ρομαντικό κλίμα θέλησα την επόμενη μέρα να δω κάτι αντίστοιχο αλλά στο πιο χαλαρό(αρκετή δόση είχα πάρει την προηγούμενη).Η εύκολη επιλογή άκουγε στο όνομα "The ugly truth"(μη με ρωτάς ελληνικούς τίτλους ,δε τους ξέρω).Πρωταγωνιστές ο Gerald Buttler(απο το νησί και αυτός ,Σκωτσέζος) και μια ξανθιά Αμερικάνα που όλο κάτι τέτοιες ταινίες κάνει.
Το στόρυ έχει να κάνει με το μοτίβο των δυο ξένων-δλδ 2 άνθρωποι που δεν έχουν τίποτα κοινό και η κακή τους μοίρα τους φέρνει κοντά και καταλήγουν να ερωτευτούν.Έξυπνο σενάριο ,που αποφεύγει τις παγίδες των κλισέ ,ένας απολαυστικός πρωταγωνιστής που δεν δυσκολεύεται να αποδώσει αφού ο ήρωας δεν διαφέρει πολύ απο την δική του πραγματικότητα και μια συμπρωταγωνίστρια που διεκπεραιώνει αρκετά καλά το ρόλο της(δεν είναι κανένα Έβερεστ υποκριτικής η κοπέλα ).Μέσα απο τον αγροίκο ήρωα και την ultra romantic ηρωίδα περνάνε πολλές αλήθειες για τις σχέσεις των 2 φύλλων -λίγο υπερβολικά δοσμένες κάποιες φορές- και μπορεί κάποιος να βρει και τον εαυτό του μέσα εκεί(εγώ με βρήκα πάντως).




Βαθμολογία:8/10

γ)Και συνέχισα στο ίδιο mood ,με πιο ανάλαφρη ταινία ."Shall we dance?" με Richard Gere .
Μια ταινία που μιλάει για έναν πιεσμένο άνθρωπο που βρίσκει διέξοδο σε μια σχολή χορού και εκεί μέσα από τα μαθήματα ανακαλύπτει ξανά την χαρά της ζωής.Ταινία που δε σε προβληματίζει και σε διασκεδάζει ,και σου περνάει το μήνυμα ότι η ζωή είναι κάτι που δεν επαναλαμβάνεται και γι'αυτό δεν αξίζει να είμαστε μίζεροι και καταπιεστικοί στις επιθυμίες και τον εαυτό μας γενικότερα.
H ταινία για όσους δεν γνωρίζουν είναι remake της ομώνυμης ιαπωνικής που έκανε πολύ αίσθηση με την κυκλοφορία της και για λόγους γλώσσας δε μπορούσε να κάνει καριέρα στο εξωτερικό,οπότε έγινε η αγγλική της version.




Bαθμολογία :7/10

Γενικότερα βλέπω αρκετές ταινίες και σκοπεύω να μιλάω στο εγγύς μέλλον για αυτές.Θα απορήσεις γιατί από το γλυκανάλατο θα σε πηγαίνω στην καφροκωμωδία και μετά στο δράμα και μετά .... αλλά αυτός είμαι εγώ.Ένα κοκτείλ μολότωφ ...με έλλειμα όμως βενζίνης...
Έχω σκοπό να βάλω τις 10 πιο αγαπημένες μου ανα είδος κάποια στιγμή ,έτσι για να με μάθεις καλύτερα και να μοιραστώ με κάποιον πέρα απο το κορίτσι μου αυτά που μου αρέσουν.
Ίσως φτιάξω και μια λίστα με ηθοποιούς και μια με σειρές -ελληνικές κατά προτίμηση.
Να μιλήσω για το μεγάλο μου πάθος τη μουσική ...
Θέλω και σκέφτομαι να κάνω τόσα πολλά ...και θα τα πραγματοποιήσω (Αυτό αν δεν κατάλαβες είναι απειλή!!!)

Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

5 Ο Δράκος....

Έψαχνες...
Ένα δράκο στο παραμύθι...
Ένα λευκό ιππότη να τον κατασπαράξει ο δράκος....
Δεν ήθελες τα τετριμένα...
Όσο πιο πολλούς θα έτρωγε το θηρίο ,τόσο το καλύτερο....
Να αλλάξει για μια φορά η ιστορία...
Αλλά...
Επειδή δεν μπορούσες να βρεις ενα δράκο ,τον κατασκευάσες εσύ...
Και τον έβαλες στο παραμύθι σου ...
Όμως τέτοια θηρία δεν μπορείς πάντα να τα ελέγχεις...
Και όταν βαρέθηκες να παίζεις  ,αυτός δεν έφυγε ...
Έμεινε μαζί σου...
Και με το καιρό δράκος και εσύ γίνατε αχώριστοι...
Έπεισες τον εαυτό σου πως  είναι καλή συντροφιά...


Κάποτε βρέθηκε στο διάβα σας  κάποιος που αναγνώρισε το θηρίο ...
Ήταν κάποιος απο τους παλιούς αφέντες του...
Θέλησε να σε βοηθήσει να το διώξεις ...
Προσπάθησες πολύ ...
Και για πολύ καιρό ζούσες χωρίς την έννοια του...
Μάθαινες πως να φροντίζεις τον εαυτό σου χωρίς αυτόν...
Όμως ο δράκος καιροφυλακτούσε...
Τη νύχτα που πήρες μια απόχη να ψαρέψεις στη λίμνη το φεγγάρι...
Και εκεί που το έπιασες και πήγες να το χαιδέψεις ...
Με το μοναδικό του τρόπο ξανατρύπωσε δίπλα σου...
Πέταξες την απόχη ,κατασπάραξε τον βαρκάρη ...
Τι κι αν δεν ήταν πρίγκηπας....


Ο ξένος παρακολουθούσε ....
Έβλεπε ότι οι φόβοι σου σε νίκησαν...
Αποφάσισε να αντιμετωπίσει για ακόμη μια φορά το θηρίο...
Να σε βοηθήσει να απαλλαγείς μια και καλή....
Τον εμπόδισες να το διώξει...
Όσο τρομακτικός και να ήταν ,ο δράκος σου προσέφερε ...ασφάλεια....
Δε θα άφηνε κανέναν να σε πονέσει...


Ο ξένος ήξερε πολλά ...
Αρκετά για να σκοτώσει το θηρίο σε πρώτη ευκαιρία...
Δε μπορούσες να αφήσεις να γίνει αυτό...


Εφυγες όπως πάντα...
Έκανες τα πάντα για να σε μισήσουν όλοι όσοι σε γνώρισαν ...
Να μην μείνει τίποτα καλό από σένα...
Αποφάσισες μια νύχτα να εγκαταλείψεις και το θεριό...
Μονάχα που αυτό ήταν πλεον αδύνατο...
Ο δράκος που έφτιαξες ,που σε προστάτευε ,δεν υπήρχε...
Θυμήθηκες που σου έλεγε ότι το θηρίο είσαι εσύ...
Ότι αν θες μπορείς να πετάξεις για πάντα το δέρμα που σε σκέπαζε...
Θυμήθηκες που επιχείρησε να κάψει το πράσινο τομάρι...
Και είπες αυτό θα το κάνω μια μέρα ΕΓΩ...


Ο ξένος πλεον στέκεται μπροστά στο γυαλί που χτυπάνε γράμματα και εικόνες...
Κοιτάζει τα σκυλιά που χορτάτα ξεσκίζουν ότι απέμεινε απο αυτό που τους πρόσφερες...
Πίσω του παίζει ένας αγαπημένος σκοπός...
Σφυρίζει την μελωδία...
Ψέλνει τους στίχους...
Ό,τι σκοτώνεις είναι δικό σου για πάντα,
ό,τι σκοτώνεις είναι δικό σου για πάντα...



Ψάχνει την  τσέπη του...
Τα πάντα πάνω του είναι άδεια...
Και μέσα του...
Λίγος καπνός θα τον γέμιζε τώρα...
Μα έχει απο καιρούς απορρίψει τους εθισμούς...


Ξαναπατάει το κουμπί ...
Ο  τραγουδιστής αρχίζει τον ίδιο σκοπό...
Νομίζει πως  ακούει να τραγουδάς και εσύ...


Σε θάβω και κλαίω,
κουρασμένη φωτιά,
το ξέρω πως φταίω,
που δεν υπάρχεις πια....






Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

4 Τα δικά μου Χριστούγεννα

Θυμάμαι τα λόγια της : "Όταν για κάποιο λόγο δεν είσαι καλά ,να κάνεις αυτό που σε ευχαριστεί περισσότερο και θα δεις ότι πολλές φορές θα σου διορθωθεί η διάθεση"


Δική μου λατρεμένη συνήθεια είναι ο πάγκος της κουζίνας.Πήρα τα πάνω μου τις προηγούμενες μέρες με τα γλυκάκια αλλά ήταν λίγο ,ρε γαμώτο...
Έτσι πήρα την απόφαση αυτοί οι λίγοι που είμαστε να συγκεντρωθούμε στο δικό μας σπίτι ,και να περάσουμε μαζί τα Χριστούγεννα.Άλλωστε πέρυσι λείπαμε εκτός Αθηνών εμείς και δεν μας είδαν.Οπότε με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια.
Αυτό συνεπάγεται ότι 2 μέρες θα τις περάσω στην κουζίνα ,με τις κατσαρόλες και τα ταψιά μου -πράγμα που με έχει κάνει να νιώθω πως πετάω.Έχω κοιμηθεί μόλις 4 ώρες απο την έννοια!Βλέπεις σήμερα έχω να πάω λαική και να φτιάξω και τα γλυκά για αύριο.Και σκέφτομαι και μια λευκή σαλτσούλα που την θέλω σαν συνοδευτικό του ψητού.Και προσπαθώ να φτιάξω και ένα χρονοδιάγραμμα εργασιών για αύριο το πρωί.
Να σου πώ που κατέληξα μετά απο σκέψη για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι:


-Χοιρινό ρολό ψητό(με λευκή σάλτσα δικής μου επιννόησης -αυτή αναζητείται)
-Πατατούλες φούρνου πανέ.
-Τζατζίκι
-Τυροκαυτερή
-Μαρουλοσαλάτα
-Τυροπιτάκια-λουκανοπιτακια
-Κάτι ακόμα μικρό ορεκτικό
-Κρασί
-Μπύρες
-Αναψυκτικά-σόδες
-Καρυδόπιτα
-Γαλακτομπούρεκο
-Μελομακάρονα
-Κουραμπιέδες


Από όλα αυτά θα αγοραστούν έτοιμα ότι δε μπορώ να φτιάξω σπίτι δλδ ποτά ,λαχανικά .Τα υπόλοιπα είναι σπιτική υπόθεση.Αυτή είναι η δική μου χαρά-η χαρά της δημιουργίας!


Το είχα ανάγκη αυτό το δημιουργικό στο σπίτι γιατί με τα ατυχή συμβάντα μες τη χρονιά αποσυντονιστήκαμε και χάσαμε το κέφι μας για τέτοια όμορφα πραματάκια.


Αυτά είναι τα δικά μου φετινά Χριστούγεννα -έτσι τα αισθάνομαι...


Πέρσι ήθελα να φύγω -βοήθησε και μια επαγγελματική υποχρέωση του κοριτσιού και περάσαμε 3 μέρες στο Βορρά .Ήταν μια ωραία ζεστή ,χουχουλιάρικη εμπειρία που στο ψηφιακό αρχείο του μυαλού υπάρχουν καρέ ανεξήτηλα .Κάποια στιγμή στο μέλλον θα το ξανακάνουμε ,έχουν αλλάξει λίγο(ή πολύ) τα περσινά δεδομένα αλλά ο τόπος δεν έχει αλλάξει.Θέλω να ξαναοδηγήσω ανήμερα Χριστουγέννων σε ένα τέτοιο μεγάλο ταξίδι ,να ξαναπάω στο όμορφο καταλλυμά μας ,να συλλέξω μυρωδιές απο τους δρόμους ,να γευτώ όσα δεν έχω προλάβει,να ξαναχαιδέψουμε εκείνο το άλογο...
Θα το κάνουμε πάλι το ξέρω ,το χρόνο δε μπορώ να τον προσδιορίσω.Εχουμε αφήσει το κύκλο ανοιχτό και πρέπει ή να τον μεγαλώσουμε ή να τον κλείσουμε .Προσωπικά επιθυμώ το πρώτο,το μέλλον θα δείξει...


Να ευχηθώ σε όλους σας να περασετε πολύ όμορφα ότι κι αν κάνετε ,να ,μην μου φάτε πολύ και βαρυστομαχιάσετε ,το πνεύμα της αγάπης και της ζεστασιάς της αυριανής μέρας να μπει και να φωλιάσει μέσα σας για πολύ καιρό γιατί δυστυχώς οι συνθήκες μας έχουν κάνει να ξεχάσουμε και αυτά με όλα τα υπόλοιπα.
Με υγεία προτίστως Καλά Χριστούγεννα  σε όλους!!!




Υ.Γ.Κλείνω τις αναρτήσεις μου με κάποιο συμβολικό κάθε φορά τραγουδι.Σήμερα είναι κάτι που χαρίζεται σε κάποιους από αυτούς που περάσαμε μαζί τα περσινά Χριστούγεννα αλλά διάφοροι λόγοι μας κρατάνε πλεον σε απόσταση.Δε ξέρω αν θα εξαλείψουν ποτέ και αν θα ξανασυναντηθούν οι δρόμοι μας αλλά εμείς κρατάμε και θυμόμαστε τα καλύτερα(παρότι δείχνουμε ίσως το άντίθετο).
Ότι και να κάνουν ,όπου και να είναι ,να περάσουν τις ομορφότερες γιορτές μέχρι τις επόμενες...



Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

6 So this is christmas...(Μια "δύσκολη"ανάρτηση)

Δανείζομαι το στίχο του John Lennon για τίτλο στην ανάρτηση μου γιατί δε βρήκα κάτι καλύτερο όσο και να σκέφτηκα.


Χριστούγεννα 4 μέρες πριν.Χριστούγεννα =σύνθετη λέξη.Γέννηση του Χριστού...Έχεις την εντύπωση ότι ζήσεις μια μεγάλη θρησκευτική γιορτή ή μια παραπαίουσα καταναλωτική;
Πέρα απο τα σχεδόν τυποποιημένα μηνύματα  που ακούς τούτες τις μέρες ,απο ανθρώπους που ξέρεις ότι λένε πράματα και δε τα πιστεύουν γιατί μεταξύ μας πες μου σε παρακαλώ ποιος καίγεται αν θα ζήσεις χρόνια πολλά ,ποιος αν υπάρχει αγάπη -ευτυχία και άλλα τέτοια ροζ-κουφετένια στον κόσμο;
Την απάντηση την ξέρεις..Ελάχιστοι ,μετρημένοι που σε νοιάζονται πραγματικά και εννοούν καλά κάθε λέξη.Τους γνωρίζεις και μαζί τους θα περάσεις αυτές τις μέρες.
Οπότε έτσι σου δικαιολογώ το κενό που νιώθεις κάτι τέτοιες μέρες γιατί σκέφτεσαι πόσο λίγοι βρίσκονται κοντά σου ,πόσοι περάσαν και δεν ακούμπησαν ,πόσοι λεηλάτησαν ,πόσοι ,πόσοι ,πόσοι...


Οπότε στους περισσότερους εξ ημών το θρησκευτικό μέρος του πράγματος δε λέει και πολλά.Μήπως λέει και τίποτα τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου; Εσωτερικά ο καθένας έχει την απάντηση και την δική του αλήθεια.Έχεις ποτέ παρόλα αυτά αναρωτηθεί τι μπορεί να ήταν αυτός ο Χριστός που γιορτάζουμε την γέννηση του ;Να σκεφτείς πέρα απο αυτά που μας μάθαν στα σχολεία και τα σπίτια και τι μπορεί αυτό το σύμβολο να σημαίνει για σένα.


Να σου ξεκαθαρίσω προτού συνεχίσω ότι για τα θρησκευόμενα δεδομένα της μητέρας μου και πολλών ακόμα που γνωρίζω αυτά που θα ακολουθήσουν είναι βλάσφημα.Και για πολλούς άλλους ακόμα αλλά επειδή γνωρίζω ότι οι αντιδράσεις τους είναι υποκριτικές όπως όλη η ζωη τους ,αδιαφορώ...
Αν νομίσεις ότι σου θίγω κάτι απο την πίστη σου ,να γνωρίζεις ότι δεν γίνεται απο ασέβεια ,αλλά αυτά είναι όσα πιστεύω και με οδηγούν.Δεν είναι στις προθέσεις μου να προσβάλλω κανενός το δικαίωμα να πιστεύει και να αποδίδει λατρεία σε οτιδήποτε επιθυμεί.


Για μένα ο Ιησούς είναι ο μεγαλύτερος επαναστάτης που πάτησε αυτή τον πλανήτη γιατί πήγε κόντρα στο ρεύμα της εποχής του και τόλμησε να αρθρώσει λόγο σε αυτούς που κανείς δεν υπολόγιζε και δεν εκτιμούσε -τον απλό καθημερινό άνθρωπο,αυτόν που εν αγνοία του γράφει την ιστορία...  
Γεννήθηκε σε μια εξαιρετικά βίαιη εποχή και όσα έπραξε και μίλησε ήταν πολύ τολμηρά για τα αυτιά που τα ακούγαν αλλά αποδεικνύεται οτι πάντα οι άνθρωποι διψάνε για όμορφα και ευγενικά πράγματα.Και για όλα αυτά πέθανε-θυσιάστηκε χωρίς ο ίδιος να ζητήσει αυτή η στάση του να γίνει σύμβολο μαρτυρίου ,αλλά δείγμα πίστης και αξιοπρέπειας.


Να σου δώσω να καταλάβεις σε ένα γενικότερο πλαίσιο για τι βια μιλάω .


Σκέψου ότι ενώ κόψεις ένα κομμάτι ψωμί πληγώνεις με το μαχαίρι το δακτυλό σου .Το ξέρεις αυτό πως είναι -σε όλους έχει συμβεί.Φαντάσου αυτό το μαχαίρι πολύ μεγαλύτερο και κοφτερό -πες το σπαθί- να σε διαπερνά και στην καλύτερη των περιπτώσεων να πεθαίνεις αμέσως στην δε χειρότερη να υποφέρεις απο ακατάσχετη εσωτερική αιμοραγία και αν είσαι τυχερός να πεθάνεις σχετικά σύντομα (δλδ σε κάποιες λίγες ωρες) αλλιώς να γίνεις ημιθανής γεύμα στα όρνια.
Μιλάμε για την ίδια εποχή που κρεμούσαν σε σταυρούς ανθρώπους και τους παραδίδαν σε δημόσια θεα για παραδειγματισμό ,ανθρώπους που δεν ηταν πάντα εγκληματίες και τους αφήναν εκεί μέχρι να αφυδατωθούν και να εξαντληθούν ,να μαρτυρήσουν για αυτό που κατηγορήθηκαν.Επίσης προσφέραν την "απόλαυση" στον κόσμο να γίνεται τιμωρός μέσω του αθλήματος του λιθοβολισμού .Και φρόντιζαν και για την ψυχαγωγία του στήνοντας θεάματα όπου πεινασμένα άγρια θηρία κατασπάραζαν σε ζωντανή μετάδωση ,όντας πεινασμένα κάποιους που είχαν καταδικαστεί για αδικήματα που είχαν πράξει(;).
Σε όλο αυτό πρόσθεσε ότι άμα την γέννηση του αυτός ο άνθρωπος έζησε το πλεον παράλογο -την διαταγή του άρχοντα της επαρχίας να θανατωθούν όλα τα νήπια γιατί κάπου κάποιος κάποτε είπε κάτι για κάποιο μωρό που θα του έπαιρνε την εξουσία και τα σημεία δείχναν ότι είχε γεννηθεί εκείνη την περίοδο.Είναι ο ίδιος που χρόνια μετά θα προσφέρει στην γκομενά του σαν ένδειξη βαρβατίλας και εξουσίας το κεφάλι του δημόσιου επικριτή της σε ένα ταψί .

Μέσα σε αυτό την αρρωστημένη κατάσταση παρουσιάζεται αυτός ο νεος άνδρας και μιλάει και κυρήττει για αγάπη ,για σεβασμό ,για συγχώρεση.Μιλάει σε ένα λαό που στενάζει κάτω απο δυνάστη για όλα αυτά.Κάποιοι τον θεωρούν βαλτό των κατακτητών για να μην ξεσηκώνεται ο κόσμος -τους ψιλοβολεύει τους Ρωμαίους αυτό και δε τον ενοχλούν -και δεν τον πιστεύουν.Αλλοι τον αντιμετωπίζουν σαν γραφικό .Έρχονται μαρτυρίες για θαύματα ,για κάποια εξ αυτών έχω την λογική εξήγηση για τα υπόλοιπα θεωρώ ότι είναι μέρος του συνολικότερου μύθου που τον περιβάλλει(χωρίς αυτό να νειώνει επουδενί την αξία των λόγων και των πραξεών του).Θορυβημένοι οι τσανακογλύφτες-ιερατείο -τσάτσοι των Ρωμαίων Ιουδαίοι νομίζουν ότι θα χάσουν την κουτάλα απο τον νεαρό τούτο άνδρα που προσφέρει καλές υπηρεσίες στους κατακτητές και καταστρώνουν σχέδια ώστε να απαλλάγούν απο αυτόν.Το αποκορύφωμα έρχεται όταν διαλύει την εμποροπανήγυρη έξω απο τον τόπο λατρείας του θεού τους(το μαγαζάκι τους δλδ).Του πατέρα του ,του πατέρα όλου του έθνους σύμφωνα με τα κείμενα και την ιστορία τους.Τα γεγονότα μετά τρέχουν και οδηγούμαστε σε σύλληψη ,καταδίκη και εκτέλεση.
Και κάπου εδώ τελειώνει για μένα η ιστορία .Τα μετέπειτα αποτελούν ένα κομμάτι που υπάρχει για δοθεί η θεική υπόσταση στο πρόσωπο και τα θεωρώ δημιουργήματα αρχικά αγάπης των οπαδών-μαθητών του και σχήμα εκμετάλευσης απο τους επόμενους.Το κήρυγμα του ενέπνευσε κάποιους ανθρώπους που πιστέψαν στα ανώτερα ευγενή μηνύματα που μετάδιδε και αποφασίσαν να τα μεταλαμπαδεύσουν και σε άλλους ανθρώπους.Φεύγοντας απο την αφιλόξενη πατρίδα τους ,περιόδευσαν τον κόσμο μεταδίδωντας όσα είχαν ακούσει και δει δημιουργώντας κάτι πολύ μπροστά απο την εποχή τους-ένα κίνημα που δίδασκε την ευγένεια ,την ειρήνη ,την αγάπη .Ο αγαθός σκοπός τους -κατ'εμε- ήταν να μπορέσει να εκλείψει όλο αυτό το μαύρο πέπλο της βιας και να γεννηθεί μέσα απο κάτι πιο όμορφο ελπίδα στο κόσμο.Ήταν οι τρελοί -ρομαντικοί της εποχής τους .Στη πορεία όταν το κίνημα μεγάλωσε μπήκε η πολιτική στη μέση ,τα τακίμιασε με το νεο ιερατείο που δημιουργόταν και φτιάξαν το οικοδόμημα που λέγεται χριστιανική θρησκεία ,που αργότερα το κατακερματίσαν πάλι γιατί "ισχυς εν τη ενωσει" και αυτοί δε θέλαν ισχυρούς λαούς αλλά πιόνια στα παιχνίδια τους.


Από αυτο τον άνδρα εγώ κρατάω  απο το σύνολο ομιλιών και πράξεων (όπως τις έχω βρει-διαβάσει) :
-αγάπη (στον διπλανό μου,στην οικογένεια μου ,στους συντρόφους-φίλους μου)
- έλλειψη εκδικητικότητας(αν σε χαστουκίσουν στο ένα μάγουλο γύρνα και το άλλο)
 -αλήθειας(δε μίλησε ποτέ αρνητικά για κανέναν των επικριτών του,παρά μόνο παρέθετε τα πραγματικά συμβάντα που δεν χωρούσαν αμφισβήτηση)
-μεγαλοψυχίας(δε ζήτησε την άνωθεν τιμωρία των διωκτών του και μίλησε για αυτό που έρχεται πάντα γιατί ο θεός είναι δικαιοσύνη)
-δικαιοσύνη στις σχέσεις με τον άλλον καθημερινά (ο αναμαρτητος να πετάξει πρώτος την πέτρα)
-σεβασμό
-πιστη σε ανώτερα ιδανικά
-συγχώρεσης("πατέρα συγχωρεσέ τους γιατί δε γνωριζουν" λένε πως είπε πριν ξεψυχήσει)


Όλα αυτά ποιος απο την μαυροφορεμένη αγέλη κοιλαράδων που το παίζουν λειτουργοί και υπηρέτες του στη γη τα ακολουθεί;Ελάχιστοι  που αποτελούν τους τρελούς-ρομαντικούς της δικής μας εποχής.
Πως να εμπεύσουν τον κόσμο να τους πιστέψει και να δεχτεί όσα λένε ,όταν οι ιδιοι παρουσιάζονται ανακόλουθοι;
Πιστεύεις λέει η μάνα μου για σένα και όχι για τους άλλους και έχει δίκιο.Και εγώ αυτό κάνω ...
Τους χαρίζω τα Χριστουγεννά τους και φτιάχνω τα δικά μου.
Τα δικά μου που περιλαμβάνουν όλα αυτά που κάνουν όλοι χωρίς όμως την υπερβολή και τον υπερκαταναλωτισμό.Τα κάνω αυτα γιατί δεν μπορώ να αποκοπώ απο το σύνολο αλλά φέρνω τα μέτρα μου .Και ολο αυτο το φολκλορ των χρωμάτων έχει το γούστο του...


Ο δικός μου Χριστός δε γεννιέται κάθε χρόνο στις 25/12.Γεννήθηκε μια φορά και τα κηρυγματά του κατοικόυν μέσα μου-δίπλα στο βωμό που είναι αφιερωμένος "τω αγνωστω θεω".Αυτά μαζί με κάποιες αρχές που βρήκα στην γραματεία των αρχαίων προγόνων μας φτιάχνουν ένα πλέγμα που αντιπροσωπεύει αυτό που λέω σύστημα αξιών και πίστης.Ο δικος μου Ιησούς δεν έχει πεθάνει ποτέ γιατί καθημερινά τον συναντάω παντού και πάντα κάτι ακόμα παίρνω απο τα λόγια του και τα έργα του.
Για αυτον δε χρειάζομαι ταμπελάκι αναγραφής φρονήματος και πίστης αλλά να αποδεικνύω ότι καταλαβαίνω και οτι προσπαθω να φαίνομαι συνεπής σε αυτά που υποστηρίζω.
Ο δικός μου Χριστός για φέτος  μου ζήτησε να συγχωρέσω όσους με πονέσαν μέσα στον χρόνο που φεύγει γιατί δεν ξέραν -δεν κατάλαβαν -δεν ήθελαν -δεν...εχει σημασία το γιατί;
Του υποσχέθηκα να προσπαθήσω και ομολογώ ότι βρίσκομαι σε καλό δρόμο...




Υ.Γ.
Να με συγχωρέσεις για το "σεντόνι" και αν σε κούρασα.Προσπάθησα την σημερινή λιακάδα του τρελού μυαλού μου να την βγάλω στο "χαρτί".
Αν μου καταμαρτυρήσεις τρύπες στην θεολογική-μεταφυσική μου θεώρηση δε θα σε αδικήσω αλλά ποιος έχει όλες τις απαντήσεις για να τις πάρω και εγώ;Δε λεω ότι είναι η αρτιότερη που υπάρχει αλλά μέχρι τώρα με έχει βοηθήσει αρκετά.Και αν βρεθεί κάποια καλύτερη με πολύ σπουδή να την μελετήσω...
Η συγχώρεση δεν αποκλείει την θεία δίκη (Νέμεσσις των αρχαίων) ,απλά αφορά εμένα και την εσωτερική μου γαλήνη...

Σάββατο, 18 Δεκεμβρίου 2010

6 Η πιο όμορφη ιστορία του κόσμου...σε "συγχρονη εκδοχή!!!(THE DIGITAL STORY OF THE NATIVITY by ExcentricPT)



Από τις ωραιότερες δημιουργίες που έχουν φιλοξενηθεί στη συγκεκριμένη σελίδα .Αστείο ,τρυφερό ,και τόσο κοντά σε αυτό που έχουμε μεταμορφωθεί...

Respect αμέτρητα σε αυτόν που το σκέφτηκε και το υλοποίησε!!!

6 Let's cook-Xριστουγεννιάτικα γλυκάκια.

Σήμερα επιστρέφοντας σπίτι θυμήθηκα την υπόσχεση μου να φτιάξω μερικά γλυκά στο σπίτι "για το καλό".Για το κακό μας είναι βασικά αφού γνωρίζουμε καλά πως θα τα πολιορκήσουμε μέχρι τελικής πτώσεως.Αυτός είναι και ο λόγος που τα καθυστερήσαμε ,αφού δεν στολίσαμε και φέτος (του χρόνου καλως εχόντως των πραγμάτων και αν δε μας προκύψουν τίποτα νέα πένθη-μακρυά απο μας- σκοπεύω να κάνω στολισμό υπερπαραγωγή ,να βγάλω το άχτι δυο σερί σεζόν).Πέρασα απο το σουπερμάρκετ ,πήρα τα υλικά μου και έτσι οπως τριγύρναγα στους διαδρόμους έπεσε το μάτι σε πολύ ωραίο σπανάκι και αποφάσισα να φτιάξω και μια σπανακόπιτα(με απλά λόγια να εγκατασταθώ στην κουζίνα ).Φύλλο ούτε για άστειο να ανοίξω οπότε έτοιμο και επειδή σκέτο σπανάκι δε μας κάθεται καλά πήρα και φρέσκα κρεμμυδάκια και τυράκι τρίμμα να προσθέσω.
Έφτιαξα την πιτούλα λοιπόν και μετά πιάστηκα με κουραμπιεδομελομακάρονα.(Όλα αυτα σε χρόνο απο τις 2 ως τις 6:30 που επιστρέφει το κορίτσι μου απο την "υπέροχη" εργασία της).Έψηνα λοιπόν την πίτα και παράλληλα ζύμωνα στο χέρι τα μελομακάρονα και στο ΚENWOOD μου την ζυμούλα του κουραμπιέ.Ταψιά -δόξα να έχει ο παντοδύναμος- έχω μπόλικα ,φούρνο αξιόπιστο ,κουζίνα ευρύχωρη ,η λάντζα μου έπεσε λίγο μικρή για τα συμπράγκαλα που μαζεύτηκαν (σε σχέση με αυτές των μαγαζιών που εργάζομαι πάντα) .Και είχα στο μάτι της κουζίνας ψιλοτελειωμένο το σιροπάκι για να βαφτίσω τα μελομακάρονα.Αφού τέλειωσα την ζύμη του χεριού ,στο multi έφτιαξα τριμμένο καρυδάκι για το ντεκόρ του μελομακάρονου.Σε ένα μπολάκι κράτησα λίγα καρύδια για να φτιάξω και γεμιστά μελαμακάρονα που μου αρέσουν.Λίγο προτου πιαστώ με το πρώτο πλάσιμο έβαλα σε ενα μικρό πυρεξάκι αμυγδαλάκια και έβαλα κατω απο την σχάρα της πίτας να ψιλοκαβουρδιστουν ,μέχρι την ώρα που θα την έβγαζα.
Ήμουν έτοιμος λοιπόν.Άνοιξα την τηλεορασούλα σε κανάλι με μουσική ,χαμήλωσα τα τηλέφωνα και ξεκίνησα περιχαρής να πλάθω.Η αλήθεια είναι πως ζορίστηκα λίγο με το μελαμακάρονο γιατί η ζύμη αυτή καλό είναι να πλάθεται αμέσως μόλις ετοιμαστεί γιατί "αμολάει" λάδι και σπάει στο πλάσιμο.Αλλά ντάξει τα κατάφερα αρκετά καλά.Τελειώνοντας κατέβασα το σιροπι στο μάρμαρο να κρυώσει ,αφου το φιλοδώρησα με μέλι απο το χωριό .
Είχα ηδη 2 ταψια προς ψήσιμο και το βούτυρο αφρατεμένο αρκετά ώστε να τελειώσω και το κουραμπιέ.Έβγαλα την πίτα και τα αμύγδαλα από το φούρνο ,παρκάρισα το ταψί στο πάτωμα -στο διαδρομο- εκεί υπήρχε διαθέσιμος χώρος και έβαλα στο multi για δυο στροφές το αμύγδαλο ,να σπάσει λίγο σε μικρότερα κομμάτια.Αν θα έχετε προσέξει στα μαγαζιά πολύ συχνά δεν υπάρχει αμύγδαλο στο κουραμπιέ και αυτό συμβαίνει γιατί πολλοί επαγγελματίες το τσιγκουνεύονται.Στο σπίτι τέτοια όμως δεν υπάρχουν.Ώρα 16:45 είχα τελέψει και απο το δεύτερο πλάσιμο και είχα 4 ταψιά για ψήσιμο σκορπισμένα στην κουζίνα ,ένα με σπανακόπιτα να βόσκει στο διάδρομο ,μια λάτζα να σε πίανει η καρδιά σου και ένα πάγκο(το τραπέζι που τρώμε δλδ) σε αλευρωμένη-λαδωμένη κατάσταση.Στο μεσοδιάστημα όλων όσων περιγράφω έριχνα τα refresh μου και τις ματιές μου στο netbook (να μην ενημερωνόμαστε δλδ;) και προσπαθούσα να διαβάσω και ορισμένα ενδιαφέροντα που έβλεπα.Έκανα και μερικά σχόλια σε κάποιες αναρτήσειος που μου άρεσαν ,οπότε και αυτό το αντικείμενο ήταν για καθάρισμα.Ξεκίνησα να ψήνω τα μελομακάρονα και παράλληλα να μαζεύω το τραπέζι ,να προσπαθώ να θυμηθω που έχει βάλει τις χριστουγεννιάτικες πιατέλες(παρότι τις είχα δει στην τραπεζαρία όταν επέστρεψα),να πλύνω κάτι ψιλό-να μην έχω τα πάντα για μετά- μια ευτυχισμένη γιορτινή κατάσταση με άλλα λόγια.Ευτυχώς το μελομακάρονο πήγε καλά ,το διεπίστωσα ο ίδιος δοκιμάζοντας 3 ζεστά ζεστά .Πιατέλα ανα χείρας και στην τραπεζαρία .Μέσα ο κουραμπιές.Αυτός είναι λιγάκι μπελαλής γιατί πρέπει να τον αφήσεις να κρυώσει καλά και μετά να τον περάσεις στην άχνη.Μύριζε η κουζίνα ένα μείγμα απο βούτυρο,μέλι ,σπανακόπιτα ,πορτοκάλι και διάφορα άλλα και εγώ να στέκομαστε σαν μεθυσμένος και να το απολαμβάνω .Έπλυνα και ότι ακόμα μπορούσα ,μάζεψα το τραπέζι μας γιατί θα έπρεπε να φάμε και δεν κατάλαβα ούτε πότε μπήκε σπίτι .Άκουσα ξαφνικά να ρωτάει τι γυρεύει το ταψί με το φαγητό στο πάτωμα και θυμήθηκα τι  είχα ξεχάσει ...
Φάγαμε ενώ παράλληλα έψηνα και το δεύτερο ταψί και σκεφτόμουνα που θα το έβαζα να κρυώσει και πως με ένα γύρο ακόμα λάντζα θα τελέιωνα .
Η φωνή της λογικής και του απόλυτου προγραμματισμού ρωτώντας με πότε θα αχνίσουμε τα κουραμπιεδάκια ,με βοήθησε να συνειδητοποίησω ότι δεν είχα πάρει άχνη και ανθόνερο μέσα στον ενθουσιασμό για την σπανακόπιτα .Ετσι έχω αύριο να ξαναπάω να να πάρω αυτά που μου λείπουν για ολοκληρώσουμε την παραγωγική αυτή διαδικασία.Καλύτερα ,για να βοηθήσει λίγο και το κορίτσι,να πάρει λίγο απο την χαρά και το πνεύμα των ημερών.Να είμαστε καλά ,λοιπόν και του χρόνου να φτιάξουμε τα ίδια και περισσότερα .
Συνταγές όσων αναφέρω ακολουθούν...



Κουραμπιέδες

Υλικά:
2 κιλά αλεύρι μαλακό
1 κιλό βούτυρο
300 γραμ. ζάχαρη άχνη
300 γραμ. αμυγδαλόψιχα
1 ποτηράκι κονιάκ
1 κουταλάκι σόδα
ανθόνερο

Εκτέλεση:
-Αφρατεύουμε το βούτυρο με τη ζάχαρη, δουλεύοντας το με το mixer(Εγω σήμερα το δούλεψα αρκετή ώρα σε κανονική ταχύτητα  για να γίνει πιο αφράτη η ζυμούλα )
-Ρίχνουμε το κονιάκ, τα αμύγδαλα καβουρδισμένα και κοπανισμένα και, τέλος, το αλεύρι, εξακολουθώντας να δουλεύουμε μέχρι να γίνουν όλα ένα κατάλληλο μίγμα.
-Το πλάθουμε στα γνωστά σχήματα των κουραμπιέδων, τους τοποθετούμε σε λαμαρίνα και τους ψήνουμε σε μέτριο φούρνο 20 λεπτά.
-Αφήνουμε να κρυώσουν καλά και με vaporisater(πιτσιλιστήρι ελληνιστί)ψεκάζουμε με το ανθόνερο τους κουραμπίεδες μας.Τους ρίχνουμε κατόπιν σε μια λεκανίτσα που ήδη έχουμε κοσκινίσει ζάχαρη άχνη και τους τυλίγουμε με αυτήν.Καθώς τους στήνουμε στην πιατέλα μας ,με ένα κοσκινάκι τους αχνίζουμε λιγάκι ακόμα για να πάρουν μια πιο "χιονισμένη" όψη.

Μελομακάρονα

Υλικά:

1.300 γρ αλεύρι μαλακό
350 γρ.σιμιγδάλι ψιλό
400 γρ.νερό
600 γρ. λάδι(σπορέλαιο)
1 Πορτοκάλι ξύσμα και χυμό
1 πρέζα* κανέλλα
1 πρέζα* γαρύφαλλο
100 γρ.μέλι
250 γρ.ζάχαρη
10 γρ.σόδα
15 γρ.αμμωνία
καρύδι τριμμένο για ντεκόρ

Εκτέλεση:

-Σε μια λεκανίτσα ανακατεύω σιμιγδάλι και αλεύρι.
-Σε μια κατσαρολίτσα βάζω όλα τα υπόλοιπα υλικά και τα ζεσταίνω να υγροποιηθούν όλα τα στερεα υλικά και να χλειάνει ελαφρώς το μίγμα ,όχι να κάψει.
-Ενώνω στη λεκανίτσα τα δυο μίγματα και ζυμώνω με το χέρι για 2 λεπτά.
-Πλάθω τα μελομακάρονα και τα τοποθετώ σε ελαφρώς λαδωμένο ταψί.
-Τα ψήνουμε 20-30 λεπτά (εξαρτάται απο τον φούρνο και το μέγεθος που έχουν) στους 180 βαθμούς.
-Μόλις βγούν απο το φούρνο ρίχνουμε μερικά στο σιρόπι που είναι ψιλοχλιαρό ,όπως είναι ζεστά και αφου τα πατήσουμε με τρυπητή κουτάλα να πίουν σιρόπι τα βγάζουμε και αφου τα στραγγίξουμε όσο μπορούμε τα βάζουμε στην πιατέλα μας.Επαναλαμβάνουμε αυτή την διαδικασία για όλη την ποσότητα.
-Καθώς τα τοποθετούμε στην πιατέλα τα στολίζουμε με το τριμμένο καρυδάκι.

Σιρόπι
Υλικά:

4 φλυτζάνια τσαγιού ζάχαρη κρυσταλική
4 φλυτζάνια τσαγιού νερό
2 φλυτζάνια τσαγιού μέλι
Ξυλάκι κανέλλας

Εκτέλεση:

Βάζουμε σε κατσαρολίτσα το νερό ,την ζάχαρη και την κανέλλα και βράζουμε μέχρι πάρει βράση και να δέσει το σιροπάκι μας.Μόλις είναι έτοιμο το κατεβάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το μέλι .
Το αφήνουμε να κρυώσει προτού το χρησιμοποιήσουμε.

Evil tips:
α)1 πρέζα =Ακριβής ποσότητα είναι το 1/4 του κουταλιού της σούπας .Αν έχετε κουταλάκια δοσομετρητές υπάρχει τέτοιο ,αλλιώς στο περίπου στην μυτούλα του κανονικού κουταλιού.
β)Ζεσταίνουμε τα υγρά της ζύμης για να πετύχουμε καλύτερη ενσωμάτωση της ζάχαρης στο μείγμα.Αν τα ζεστάνουμε υπερβολικά υπάρχει ο φόβος να κάψουμε το αλεύρι.
γ)Προτιμάμε πάντα αλεύρι μαλακό και όχι αυτό που λέει για όλες τις χρήσεις.Στα μάτια μιας νοικοκυράς η διαφορά δεν φαντάζει μεγάλη αλλά είναι-με το μαλακό πετυχαίνουμε πιο αφράτες ζύμες με μεγαλύτερη διατηρησιμότητα.
δ)Δε βράζουμε το μέλι μαζί με το σιρόπι για να μην το κάψουμε .Το μέλι είναι ένα πολύ αρωματικό και ευαίσθητο υλικό και η φωτιά του αλλιώνει τα χαρακτηριστικά του αυτά.Ιδανικά το σιρόπι μας θα πρέπει να το έχουμε φτιάξει απο την προηγούμενη ωστε να ειναι κρυο εντελώς την ώρα που θα σιροπιάσουμε τα μελομακάρονα.Προσωπικά όταν το κάνω έτσι προσθέτω μέσα φλούδα πορτοκαλιού και λεμονιού τις οποίες αφήνω όλο το βράδυ μέσα να ανακατέψουν τα αρωματά τους με το μέλι και την κανέλλα.
Τα ζεστά απο το φουρνό μελομακάρονα πέφτωντας στο σιρόπι τραβάνε την ποσότητα του σιροπιού που θέλουν και κρυώνοντας έχουμε ένα αποτέλεσμα τραγανό εξωτερικά και με μελωμένη "καρδιά"!
ε)Όταν στολίζουμε την πιατέλα μας με τα μελομακάρονα μπορούμε να έχουμε ζεστάνει σε ένα μπρικάκι λίγο μέλι .Αυτό με ένα πινελάκι μπορούμε να το αλείφουμε σε κάθε στρώση που βάζουμε βοηθώντας το καρυδάκι να κολλήσει και παράλληλα να αποκτήσουν και έξτρα λάμψη τα γλυκά μας.

Υ.Γ.Σπανακόπιτα δεν έχει καθότι δε θεωρείται εορταστική και υποθέτω ότι είναι απο τις σχετικά εύκολες πιτούλες.Μάλλον θα κάνω ένα αφιέρωμα σε πίτες στο μέλλον...



Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

6 To μολύβι το κρατάω εγώ...

Έχω το πείσμα και την τρέλα να επιλέγω αυτά που σε όλους φαντάζουν δύσκολα...
Γνωρίζω πως αυτό σε βάθος χρόνου μπορεί να με φθείρει...
Και συνεχίζω να κάνω τις ιδιες επιλογές...
Στέκομαι έξω  απο θεωρίες περί μοίρας και λοιπών μεταφυσικών ,πιστεύω στην εσωτερική δύναμη του ανθρώπου και σε αυτή μονάχα ελπίζω...
Δείχνω ορθολογιστής αλλά αυτή είναι η καλύτερη μου άμυνα ...
Κάπου εκεί αριστερά ψηλά βρίσκεται το κέντρο ελέγχου...
Και ευτυχώς μέχρι σήμερα δεν έχει κάνει λάθος ποτέ...

Το μολύβι στο βιβλίο αυτό το κρατάω εγώ...
Μπορεί να γράφω πολλές παράλληλες ιστορίες και κάποιες να δείχνουν μισές και χωρίς νόημα...
Πάντοτε όμως κλέινω τους κύκλους και γράφω τους επιλόγους όταν αποφασίσω εγώ...
Εκεί είναι το πρόβλημα -ότι δεν γνωρίζω από επιλόγους ...
Και κλείνω χωρίς happy end  πολλά κεφάλαια...

Είναι ουτοπικό το ευτυχισμένο τέλος σε όλα τα διηγήματα...
Και εκτός πραγματικότητας....
Όμως στο βαθμό που μπορώ να προσπαθήσω να φτιάξω κάτι τέτοιο ,το κάνω...
Τελειώνει ο χρόνος και κάποιες ιστορίες θα κλείσουν...
Έχω επιλέξει ποιες είναι αυτές και συνειδητά έχω υποσχεθεί ότι οι ήρωες τους δε θα ξαναζωντανέψουν...

Κρατάω ζωντανές μονάχα αυτές που είναι "δύσκολες"..
Αυτές που μιλάνε για τρελούς και άγγελους και δαίμονες και ακραίες καταστάσεις...
Γιατί τα εύκολα και τα όμορφα τα βαριέμαι...
Γιατί αυτά τα πράματα είναι τόσο κοινά για μένα ...
Στα δύσκολα και τα ζόρικα και τα επικίνδυνα γιατί αν δε τολμήσεις δεν έχεις ζήσει τίποτα στην ζωη σου...

Μια παρτίδα πόκερ τελειώνει όταν ο παίχτης πετάξει τα φύλλα του και σηκωθεί απο το τραπέζι παραδεχόμενος την ήττα του ...
Έχω ευτυχώς ακόμη πολλές μάρκες και πολλή διάθεση ...
Δεν έχω εγκαταλείψει την παρτίδα ...
Παίζω συντηρητικά και προσέχω για να μην χάσω άλλο μεγάλο ποντάρισμα...
Το μολύβι που γράφει ότι χάνω αυτή την στιγμή το κρατάω εγω...
Το ίδιο μολύβι γράφει και το βιβλίο ...
Το ίδιο μολύβι θα γράψει το τέλος της παρτίδας και του κεφαλαίου...
Εν αναμονή λοιπόν...


Ενα πανέμορφο τραγούδι του Γ.Νταλάρα για κλείσιμο που μιλάει για τρελλούς και αγγέλους...


Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

8 Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Άγιε Βασίλη

  Συνήθως λαμβάνεις γράμματα απο μικρούς σου φίλους και όχι απο ανθρώπους της ηλικίας μου.Δε θυμάμαι να σου έχω γράψει ποτέ μέχρι σήμερα ,αλλά σκέφτομαι να το καθιερώσω ξεκινώντας απο φέτος.
Δε θέλω να σου ζητήσω να μου φέρεις κάτι συγκεκριμένο ,μάλλον δε θέλω τίποτα να μου φέρεις...
Γιατί έχω την εντύπωση ότι τα δώρα τα χρειάζεσαι εσύ καθότι λόγω ηλικίας και συσσωρευμένης κούρασης τα τελευταία χρόνια έχεις χάσεις τον μπούσουλα .Σε έχουν περικυκλώσει μάλλον και σένα λαμόγια-βοηθοί και αντι να βοηθάς εκεί που υπάρχει ανάγκη ,δίνεις σε όσους δεν την χρειάζονται.Γι'αυτό σκεφτόμουνα πως θα γινόταν να σου δίναμε ενα ταξιδάκι σε ένα παραδεισένιο εξωτικό νησάκι ,να κάνεις τα μπάνια σου ,να ξεκουραστείς ,να βάλεις το μυαλό σε μια σειρά και να επιστρέψεις να τακτοποιήσεις όσα στραβά έχουν γίνει.Εμείς λόγω δουλειάς του κοριτσιού (ξέρεις σε τουριστικό πρακτορείο δουλεύει) θα μπορούσαμε να σου προσφέρουμε κάτι τέτοιο αλλά δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα.
Βλέπεις 2 χρόνια τώρα ,ενώ μας έκανες το δωρο να βρεθεί μια πολύ καλυτερη απο την προηγούμενη μου δουλειά(θυμάσαι;το είχε ζητήσει το 2007 το κορίτσι) ,ξέχασες να βοήθησεις και τον εργοδότη μου(ξέρεις τι λέω εσύ ) και σε συνδυασμό με το ξαφνικό πρόβλημα με το γονατό μου (που ξαναβγήκε στην επιφάνεια 19 χρόνια μετα  και οδήγησε σε οσα ξέρεις δλδ χειρουργεία-άδειες-αποκατάσταση-απολύσεις) -  με αποτέλεσμα να έχουμε φάει την μια σφαλιάρα πίσω απο την άλλη και να μας συμβούν όλα όσα πάντα φοβόμασταν (μιζέρια ,ανέχεια, στεναχώρια,γκρίνια και άλλα τέτοια "ευχάριστα").Σαν να μην έφταναν όλα αυτά και ενώ πέρσι με 2 θανάτους στην πλάτη μας σου ζήτησε να μην ξαναζήσει κάτι τέτοιο ,πάλι δεν την άκουσες ή την ξέχασες και μας έστειλες δικηγόρους ,προσαγωγές, απολογίες και άλλους 2 θανάτους να κλείσει ο κυκλος.Σε αυτά να προσθέσω τις χαμένες επαγγελματικές ευκαιρίες λόγω των νομικών μπερδεμάτων και τους ανθρώπους που μας πούλησαν ενώ με την "βλακεία" μου να μην θυμάμαι τίποτα τότε τον Μάρτη ευεργετήθηκαν και δεν έχουν κανενός είδους νομικό μπλέξιμο.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά έρχεται τώρα αρχίσαμε να χαμογελάμε και για το "χατήρι" 3-4 ηλιθίων  μας καταστρέψαν και το τελευταίο επαγγελματικό μας καταφύγιο .
Θα μου φέρεις αντίλογο , πως για όλα αυτά δεν φέρεις την απόλυτη ευθύνη και θα σε δικαιολογήσω.Όμως τόσα χρόνια που δεν πετύχαινα το φλουρί στην πίτα σου ,είχα μόνο αυτό το παράπονο γιατί στα υπόλοιπα ήμουν μια χαρά .Τώρα που τα έχω βρει 2 στα 3 τελευταία χρονια προκοπή και χαίρι δεν είδα.Ας μην το έβρισκα σε όλη μου την ζωή ποτέ, αρκεί να είμασταν καλά όπως παλιά.Αν νομίζεις ότι με το να μου δινείς ένα φλουρί την παραμονή έχεις κάνει το "χρεος" σου σε μένα ,δε ξαναθέλω τέτοιες χαρές.
Αχάριστος όμως δεν είμαι -έχουμε ο ένας τον άλλον(και αυτό είναι που ενοχλεί περιέργως πολλούς και δε το καταλαβαίνω) ,έχουμε την υγεία μας (μετά την περσινή μας περιπέτεια είμαστε απολύτα καλά πλεον) και έχουμε κάποιους δικούς μας ανθρώπους να μας στηρίζουν σε όλο αυτό .Θα μπορούσε να ήταν πολύ χειρότερο ...
Αφού δεν μπορώ να σου προσφέρω το ταξιδάκι που σου προανάφερα ,θα σου πω τι επιθυμώ να μου φέρει ο νεος χρόνος ,με την ελπίδα κάποια απο όλα αυτά να τα ζήσουμε:

-Υγεία ,όχι μόνο για μας αλλά για όλο τον κόσμο .Σωματική και ψυχική γιατί αν την έχεις βρίσκειςτην δύναμη να ανταπεξέλθεις στα άσχημα που τυχαίνουν.

-Αγάπη.Να προσπαθήσουμε να δείχνουμε σε όσους αγαπάμε αυτό που νιώθουμε και να μην αφήνουμε εγωισμούς και πάθη να μας χαλάνε ότι όμορφο μπορεί να χτίζουμε.Αν προσπαθήσουμε λίγο ίσως δούμε πιο αισιόδοξα το αύριο σε αυτές τις δύσκολες συγκυρίες.

-Αποκατάσταση:

α)Επαγγελματική.Nα βρεθεί επιτέλους ένα σωστό εργασιακό περιβάλλον ,να παίρνω και εγώ κάποια χρήματα ,να αισθάνομαι ότι συνεισφέρω σε αυτό το σπίτι και να ηρεμήσουν τα τσιτωμένα νεύρα του κοριτσιού που 2 χρόνια τώρα τραβάει σχεδόν μόνη της αδιαμαρτύρητα το κάρο...

β)Νομική ,να τελειώσει μες την χρονιά που έρχεται αυτό που με ταλαιπωρεί και να αποδειχτεί το προφανές δλδ ότι είμαστε τα τυχαία θύματα ενός περιέργου παιχνιδιού εξουσίας και διαπλοκής .Να απαλλαγούμε απο το βάρος και να διεκδικήσουμε την περαιτέρω νομική και ηθική αποζημίωση για όλη αυτή την αδικία ...

γ)Χώρας,να γίνει κάτι να μπει μια σειρά στο παντέρμο τούτο τόπο και να διαψευστώ στην προφητεία μου οτι έχει χρεωκοπήσει σε όλα τα επίπεδα .Να επιστρέψει ένα μικρό αίσθημα ελπίδας για το μέλλον και να πάψουμε να βρίσκουμε θετικά μόνο σε ιστορικούς χρόνους...

δ)Σχέσεων ,να ολοκληρωθεί ο κύκλος των εκαθαρρίσεων που άρχισε καιρό τώρα και να διορθώθουν (εκατέρωθεν) τυχόν λάθη που είχαν ως συνέπεια κάποια  άτομα να μην είναι στο κύκλο μας.
Να τελειώσει επιτέλους ο κύκλος της εσωστρέφειας και οι εκκρεμότητες αυτών που ταξίδεψαν για τον άλλο κόσμο και να μας δώσουν όσα δε προλάβαν εν ζωή...



-Οικογένεια .Και επειδή αισθανόμαστε ότι καιρός είναι να μεγαλώσει ο κύκλος και να γίνουμε και βιολογικοί γονείς ,θα θέλαμε να έχουμε μια τέτοια εξέλιξη μες την χρονιά.Αυτό σε συνάρτηση άμεση με το επαγγελματικό και το προηγούμενο.


Δε πιστεύω ,να σε κούρασα με την φλυαρία μου .Δε ζητάω πολλά και δε περιμένω και να βοηθήσεις .Έμαθα βλέπεις σε συνεχείς ήττες και συνήθισα (κακώς). Αν μπορείς να κάνεις κάτι να ξέρεις θα το εκτιμήσω απεριόριστα .Εμείς δε νομίζω να αλλάξουμε πολύ και το νεο χρόνο ,θα παραμείνουμε ίδιοι (ηλίθιοι κατά άλλους ) και θα κάνουμε πάντα αυτό που θεωρούμε σωστό ανεξαρτήτως κόστους .Σε ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σου και που τόσα χρόνια μας δίνεις δύναμη να στεκόμαστε όρθιοι.

Υ.Γ.

Σου υπόσχομαι ότι αύριο στα παιδία μας θα τους πούμε ότι υπάρχεις και θα συντηρούμε το μύθο σου γιατί είναι όμορφο να έχεις κάτι σαν εσένα να πιστεύεις (είτε είσαι παιδί ,είτε μεγάλος)!!!!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.