Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

0 Λεύκωμα "καταστρώματος" Gemini ,ημέρα...

Άκου ,βλέπε ,μάθαινε...(Η αρχή του ραδιοφωνικού ταξιδιού)

Η ιδεα της βραδυνής εκπομπής έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία.
-Εγώ σε στούντιο ,να μιλάω σε μικρόφωνο ,να έχω επικοινωνία με κόσμο;  Δε γίνονται αυτα...
ήταν η πρώτη μου αντίδραση .Δε τρόμαζα στην ιδέα αλλά ήταν πολύ "μεγάλο" την δεδομένη στιγμή για να το διαχειριστώ.Όμως με τον τρόπο του ο Αντουάν με έπεισε.
Έπρεπε να προετοιμαστώ λοιπόν. Να έχω κάτι πρόχειρο ,σαν σημειώσεις να πούμε να μην χαθώ,
τα τραγούδια που θα ανοίξουν και θα κλείσουν το πρόγραμμα(τα ενδιάμεσα την ώρα του μονόλογου και της επικοινωνίας θα τα έβρισκα).Και κάποια λόγια σχετικά με το θέμα της εκπομπής...
Εψαξα λοιπόν λόγια που μιλάνε για αγάπη -τον έρωτα θα τον μελετάγαμε στα προσεχώς .Κατευθείαν στα βαθιά...
Κάτι βρήκα ,κάτι έχω σχεδιάσει ...πιστεύω ότι θα πάμε καλά!!!


Αρχή και τέλος








Διαβάζω    


-Μια λέξη με πέντε γράμματα.

-Όταν κάποιος σε αγαπά ο τρόπος που προφέρει το όνομά σου είναι διαφορετικός.  Ξέρεις ότι το όνομά σου είναι ασφαλές στο στόμα του.

- Αγάπη είναι όταν βγαίνεις για φαγητό και δίνεις στον άλλο τις μισές τηγανιτές σου πατάτες χωρίς να του ζητήσεις να σου δώσει κι αυτός από τις δικές του.

-"Αγαπώ θα πει χάνομαι" Ν.Καζαντζάκης

"Τι είναι η αγάπη;
Δεν είναι συμπόνια μήτε καλοσύνη.
Στη συμπόνια είναι δύο, αυτός που πονάει κι αυτός που συμπονάει.
Στην καλοσύνη είναι δύο, αυτός που δίνει κι αυτός που δέχεται.
Μα στην αγάπη είναι ένας.
Σμίγουν οι δύο και γίνοναι ένα.
Δεν ξεχωρίζουν.
Το εγώ κι εσύ αφανίζονται.
ΑΓΑΠΩ ΘΑ ΠΕΙ ΧΑΝΟΜΑΙ..."
 
-Αγάπη είναι να είσαι πρόθυμος να θυσιάσεις ακόμα και τον εαυτό σου για αυτόν που αγαπάς. Αγάπη είναι να μπορείς να κατανοείς και να σέβεσαι τον άλλο και τις αποφάσεις του. Αγάπη είναι να βλέπεις κάποιον που είναι λάθος και εσύ να του δείξεις τον σωστό δρόμο.... Αγάπη είναι να αγαπάς κάποιον και να θες το καλό του και μόνο. Όταν δεν μπορείς να τον έχεις κι όμως γνωρίζεις πως ο άλλος είναι καλά κι ευτυχισμένος και να είσαι και εσύ μαζί του γιατί θες το καλό του και δεν βάζεις τον εγωισμό σου πάνω απ' όλα....

- Αγάπη είναι να κάθεσαι σε ένα παγκάκι με τον συνάνθρωπό σου μετά από χρόνια και να κουβεντιάζεις ήρεμα. Η αγάπη απαιτεί μηδενική δύναμη, μηδενική εξουσία, όπου υπάρχει εξουσία δεν υπάρχει αγάπη. Το ένα είναι σκιά του άλλου, άλλωστε. 



Αγάπη συγχωρεί, υπομένει, πονά, συμπάσχει, χαίρεται, τρελαίνεται, και όλα αυτά με φλόγα. Όταν κάθε σημάδι αυταρέσκιας μέσα μας πεθάνει, και μείνει μόνο η θέληση να δοθούμε ολοκληρωτικά σε κάποιον, τότε η ψυχή εντελώς γυμνή καταφλέγεται από ευτυχία και αγάπη φλογίζοντας όλους όσους είναι γύρω μας.

- Όταν αγαπάς κινδυνεύεις να μην έχει ανταπόκριση η αγάπη σου. Δεν είναι κακό αυτό. Αγαπάς για να αγαπάς και όχι για να πάρεις ανταπόδοση- αυτό δεν είναι αγάπη. Όταν ελπίζεις κινδυνεύεις να πονέσεις. Και όταν δοκιμάζεις κινδυνεύεις να αποτύχεις. Κι όμως πρέπει να ρισκάρεις γιατί η μεγαλύτερη ατυχία στην ζωή σου είναι να μην ρισκάρεις ποτέ!

-«Η αγάπη είναι ό,τι δεν είναι». Δηλαδή, αφού πετάξεις ό,τι δεν είναι, εκείνο που θα μείνει είναι αγάπη. Μόνο που είναι πάρα πολλά όσα δεν είναι...

 -Δεν πρέπει να λες σ’ αγαπώ αν δεν το εννοείς.  Αλλά αν το εννοείς πρέπει να το λες συνέχεια γιατί οι άνθρωποι ξεχνάνε.

Μονολογώ

Αγαπη είναι να εισαι ησυχος.
Αγαπη ειναι να μην εξαρτασαι απο αυτο που αγαπάς.
Κανεις δεν αγαπα αυτο απο το οποιο εξαρτάται.
Αγαπη είναι να μην κανεις κόλαση την ζωη του άλλου.
Αγαπη σημαινει ασφάλεια.
Σημαινει ωριμότητα και κατανόηση.
Σημαινει θυσία και ξεβόλεμα..
Σημαινει ζησε και ασε τους άλλους να ζησουν,και οχι ζησε και ασε τους αλλους να πεθάνουν.
Αγαπη σημαινει εμπιστοσύνη.
Οχι κλαματα και διαρκη ηλιθιο και γελοιο ελεγχο της ζωης του άλλου.
Αγαπη σημαινει σε δέχομαι οπως εισαι.
Δεν σου ζητω να αλλάξεις για να γινεις αρεστή.
Σε θελω να εισαι ο εαυτός σου.
Αγαπη σημαινει ηλιος και ξαστερια,
και οχι ηλιθια κλαματα και μάτια κόκκινα απο το κλάμα.
Αγαπη σημαινει ελα σε περιμένω να σε δω,και ενδιάμεσα ειμαι ευτυχισμένος διχως να ανησυχω για τις σκεψεις σου και τις κινήσεις σου.
Σου εχω εμπιστοσύνη.
Ειμαι ησυχος.
Επιθυμω να ειμαι ησυχος.
Οχι αλλο πόνο και ανώριμότητα.
Σε κοιταζω και σε πιστευω.
Σεβομαι τον εαυτο μου και εσενα.
Ολα τα άλλα ειναι παιχνίδια ηλιθιοτητας, βλακειας και παλιμπαιδισμού,
ειναι σκουπίδια στον κηπο της καρδιας.


Ο έρωτας είναι αγάπη που έχασε το δρόμο της. Η αγάπη υπάρχει εκεί για όλους, δίχως να ανήκει σε κανέναν· η οικειοποίησή της είναι έρωτας. Ο έρωτας, στέκεται ένα σκαλοπάτι πριν από την αγάπη χωρίς να μπορεί να τη δει. Μοιάζει να είναι δύναμη που έχει σχέση με τούτο το χώρο ανθρώπινων σχέσεων που είναι μέσα στον πόνο, στη θλίψη και ίσως στην ευτυχία, αλλά όχι στη Χαρά. Η Χαρά ανήκει στην αγάπη. Την αγάπη δεν μπορείς να την οικειοποιηθείς. ‘Η «μπαίνεις» σ’ αυτήν ή τίποτα. Η αγάπη φαίνεται να είναι «άλλου χώρου» από τούτον, μοιάζει να είναι γέφυρα με κάποιον άλλο χώρο από τούτο. Η αγάπη δεν σκέφτεται, δεν  χαίρεται, δεν κλαίει, δεν αγωνιά, δεν επιθυμεί· είναι απλώς «εκεί» και περιμένει να σε πλημμυρίσει. Δεν μπορείς «να την κάνεις» τίποτα. Εκείνη «σε κάνει». Δεν είναι συναίσθημα, είναι κατάσταση.
Τον έρωτα μπορείς να τον οικειοποιηθείς· να τον εστιάσεις σε ένα πρόσωπο· να τον περιορίσεις σε ένα πρόσωπο· να νομίσεις ότι είναι ιδιοκτησία σου το άλλο πρόσωπο· ότι σε ένωσε για πάντα με το άλλο πρόσωπο, με εκείνο το «άλλο» που αναζητάει η καρδιά σου. Απίστευτη πλάνη! Από τη στιγμή που η αγάπη χάσει το δρόμο της και γίνει έρωτας, είναι απλώς συσσώρευση μνήμης. Με αυτή τη μνήμη δένεσαι και βουλιάζεις στα σκοτάδια του έρωτα: την εξάρτηση, την ιδιοκτησία, το φόβο, τη ζήλια, τον ανταγωνισμό, την αβάσταχτη θλίψη, την αυτοκτονία ή το φόνο καμιά  φορά εξαιτίας ακριβώς της άρνησης ν’ αφήσεις τον ερωτικό δεσμό να πεθάνει! Τα σκοτάδια του έρωτα είναι μνήμη. Γι’ αυτό είναι σκοτάδια. Αν ήταν ζωντανό παρόν που πεθαίνει την κάθε στιγμή,  θα ήταν φως.



Δε ξέρω αν είμαι ο καταλληλότερος γι'αυτό που ετοιμάζομαι να κάνω - δεν γνωρίζω αν όσα θα πω θα βρουν αυτιά ευήκοα .Κάπου δε θέλω  να ξαναυποβληθώ στο ίδιο μαρτύριο σαν τώρα(Να ετοιμάσω κάτι που το φοβάμαι τόσο πολύ)
Δεν είμαι φυγόπονος αλλά δε με θεωρώ κιόλας ειδήμονα να μιλήσω δημόσια για κάτι τέτοιο ,ούτε για να ακούσω όσα τυχόν θα θελήσουν να μοιραστούν κάποιοι μαζί μου.
Πόσο ειδικός μπορεί να είναι αυτός που βγαίνει με τίτλο "Ο κακός νεράιδος μαθαίνει να αγαπά" ;Θα δείξει.....

0 Ομορφα λόγια..

Ο αγαπημένος μου παραμυθάς  ντυμένος με όμορφη μουσικούλα ...τροφή για τα μάτια  και για όσους ακόμα επιμένουν να σκέφτονται ,αρνούμενοι να υποταχτούν στα κελεύσματα της υπεροχής των μετρίων...






Τα λόγια αυτά τα είδα πριν καιρό σε μια πολύ όμορφη παρουσία Powerpoint και τα αναζητησα και σε βιντεο.Αυτός που μου τα έδειξε μάλλον δε τα κατάλαβε ποτέ όπως αποδείχτηκε ....

Όλο αυτό χαρίζεται σε μια πολύ καλή παλιά φίλη που μας  έμαθε κάποια σαν κι  αυτά ,που θα ήθελα οι δρόμοι μας να ξανασυναντηθούν .Και θα ξανασυναντηθούν,το ξέρω....

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

0 Τα γυαλιά




Τι χρώμα γυαλιά φοράω;
Θα σε γελάσω...
Θα σου πω ψέμματα αν σου πω οτι δεν είναι παραμορφωτικά ( προς τα δικά μου μέτρα) εννίοτε...
Θα σου πω ψέμματα αν ορκιστώ πως δεν πιστεύω οτι βλέπω με αυτά καλύτερα από σένα καποιες φορές...
Δε ζητάω  να τα φορέσεις γιατί δε τα δίνω σε κανέναν και γιατί είναι φτιαγμένα για τα δικά μου μάτια μόνο...
 Σίγουρα δεν ξέρω πώς να ζω ούτε και πώς ν’ αγαπώ αλλά ελπίζω να μάθω ...
Το ερώτημα είναι γιατί αφού θέλω να μάθω δε μαθαίνω ;Τι φοβάμαι και αντιστέκομαι;


Κάποτε θα  καταλάβω ότι υπάρχει ένας υπέροχος τεράστιος κόσμος που αν τον δω χωρίς τα γυαλιά μου και αν προσπαθήσω να τον καταλάβω ισως βρω και εγώ κάπου τη θέση μου σ'αυτον...
Το κάποτε αυτό μήπως έχει γίνει τώρα;;;

Τα γυαλιά μπορούν να είναι πολύ χρήσιμα τις Κυριακές ,στις εκδρομές και όταν θα θελήσω να μην δείτε τι έχουν να πουν τα μάτια μου...
Τα γυαλιά μπορώ να τα φοράω όποτε θέλω να ξεφύγω απο την μιζέρια και την ασχήμια...
Τα γυαλιά με την "σωστή χρήση" θα γίνουν πολύτιμος φίλος ...
Ας οριοθετήσω την "σωστή χρήση"... πάντα όμως με τους δικούς μου όρους και μια μικρή κλεμμένη ματιά πίσω απο τα "δικά " μου χρωματιστά γυαλιά....

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

2 Κάτι για μένα...



I admit it...what's to say...
I'll relive it...without pain...
Backseat lover on the side of the road
I got a bomb in my temple that is gonna explode
I got a sixteen gauge buried under my clothes, I pray...
Once upon a time I could CONTROL myself
Ooh, once upon a time I could LOSE myself ...

Oh, try and mimic what's insane...
I am in it...where do I stand?
Oh, Indian summer and I hate the heat
I got a backstreet lover on the passenger seat
I got my hand in my pocket, so determined, discreet...I pray...
Once upon a time I could CONTROL myself
Ooh, once upon a time I could LOSE myself...

You think I got my eyes closed

But I'm lookin' at you the whole fuckin' time...

Ooh, once upon a time I could control myself...

Once upon a time I could lose myself...
Once, upon a time I could love myself...
Once upon a time I could love you...



Ειναι το πλέον αγαπημένο απο το Ten των Pearl Jam.Στην πρώτη ακρόαση του ,ευχήθηκα όσα λένε οι στίχοι να μου συμβούν.Είναι απο τα τραγούδια που με έχουν σημαδέψει ,όχι μόνο μουσικά αλλά κάπως παραπάνω .Η ευχή μου πραγματοποιήθηκε και πραγματοποιείται και θέλω αυτός ο κύκλος να μην τελειώσει ποτέ.
Να με χάνω ,να με βρίσκω ,να με σιχαίνομαι και μετά να με λατρεύω ....και πάλι απο την αρχή!

Το μόνο που μένει ευτυχώς σταθερό είναι τα συναισθήματα για κάποια πρόσωπα .Αυτά που σημαίνουν για μένα πολλά και που έχουν την τόλμη να με δέχονται με όλα μου τα ελαττώματα και τις ιδιοτροπίες.
Αυτούς που όταν φουσκώνει η θάλασσα μέσα μου γίνονται ο κυματοθραύστης ,που όταν πέφτω με τραβάνε ξανά πάνω....αυτούς που δεν ζητάνε ποτέ τίποτα περισσότερο από όσα παίρνουν...

Ευχαριστώ για όλο αυτό τον άγνωστο θεο και αν υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για να σου δείξω την ευγνωμοσύνη μου ,περιμένω το μηνυμά σου...

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

0 Mάτια ....

Στα μάτια κάθε εμβυου οργανισμού καθρεφτίζεται έλεγε η κυρά Μαρίνα η ψυχή του.Τα δικά της ήταν άδεια συνήθως όταν με κοίταζε και σπάνια γεμίζαν ακόμα και όταν κοίταζε κάποιον άλλο.Για κάποιο δικό της ανεξήγητο λόγο είχε αδειάσει όλο το μέσα της και δεν μπορούσε τίποτα να το γεμίσει.
Δε μπορώ να πω λοιπόν ότι πίστεψα τότε τα λόγια της.Περνώντας τα χρόνια έμαθα απο το περιβάλλον που μεγάλωνα ότι είναι ευλογία να μπορείς να διαβάζεις τα μάτια του άλλου και να βλέπεις πίσω απο τις λέξεις .Ετσι μου έμεινε το συνήθειο να κοιτάω πάντα τους συνομιλητές μου στα μάτια και να ακούω πολύ καλά όσα μου λένε.

Στα μάτια φαίνεται η χαρά μας. Στα μάτια η πίκρα και ο πόνος.  Στα μάτια η καλοσύνη. Στα μάτια η κακία. Στα μάτια το μίσος. Στα μάτια η αγάπη. Στα μάτια ο έρωτας. Στα μάτια ακόμη και η υγεία μας . Είναι τυχαίο λέτε, ότι όταν είμαστε χαρούμενοι τα μάτια μας λάμπουν ; Όχι, δεν είναι.Είναι τυχαίο, ότι όταν είμαστε πληγωμένοι και πικραμένοι να υγραίνονται; Όχι, δεν είναι.Τα μάτια μας δείχνουν πάντα, ότι πραγματικά σκεφτόμαστε.  Ότι αισθανόμαστε.Φανερώνουν την αλήθεια μας και την πραγματική μας σκέψη και διάθεση.
 
Μιλώντας με κάποια φίλη πρόσφατα μου ανέφερε αυτό ακριβώς.Ήταν λέει τόσο αληθινό αυτο που είδε εκείνη την στιγμη ,που  δε μπορεί να ξεχάσει την εικόνα των ματιών  του και πως δε θα μπορούσε να είναι ο ίδιος άνθρωπος που λίγο καιρό φέρθηκε τόσο απρόβλεπτα και  απορούσε που πήγαν εκείνα τα ματια.
Στη ερώτηση αν όντως ήταν αυτό το βλέμμα ή το είδε μονάχα αυτή δεν μπόρεσε να απαντήσει.Καλώς ή κακώς επιρρεαζόμαστε από πολλούς παράγοντες και τα δικά μας μάτια τυχαίνει να μην βλέπουν αυτό που συμβαίνει αλλά αυτό που θέλουν να δουν.Αυτό που βλέπει η καρδιά μας και μπορεί να μην ταυτίζεται με την πραγματικότητα πάντα.Τότε είναι που ακούμε συχνά "τον/την στράβωσε ο έρωτας / η αγάπη".

 Ο έρωτας και η αγάπη πάντως, αν δεν τυφλώνουν, σίγουρα παίζουν καθοριστικό ρόλο στον τρόπο που βλέπουμε τους άλλους. Βλέπουμε  το σύντροφό μας, μόνο όπως είναι στα μάτια των άλλων; Μάλλον όχι. Τον βλέπουμε ταυτόχρονα και έτσι όπως θέλουμε να τον δούμε, πάντα μέσα από το φίλτρο των συναισθημάτων που έχουμε γι’ αυτόν. Η εικόνα που έχουμε γι’ αυτόν βρίσκεται κάπου ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα. Ο έρωτας, με την «παραμορφωτική» ματιά του, έχει τη μοναδική ικανότητα να μας ομορφαίνει. Γίνεται πράγματι ωραίος αυτός που ο έρωτας μας κάνει να βλέπουμε ωραίο. 
Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό και είναι η περίτρανη απόδειξη της μοναδικότητας του καθενός μας και του τρόπου που αντιλαμβάνεται τον κόσμο και το περιεχομενό του.Κάτι αδιάφορο για μας μπορεί να είναι για κάποιον άλλο το αντικείμενο του πόθου γτ βλέπει σε αυτό κάτι που μόνο αυτός μπορεί να δει την δεδομένη στιγμή.Και όταν αυτό είναι αμοιβαίο αν τολμήσεις και κοιτάξεις ταυτοχρονα τα μάτια των 2 ,νιώθεις να σε διαπερνά ηλεκτρικό φορτίο πολλών βατ .Είναι τόσο δυνατό αυτό που εκπέμπουν και τόσο όμορφο και εμένα κάτι τέτοιες στιγμές (μετά το σοκ της ηλεκτροπληξίας) με κάνουν να ζωγραφίζω στη φάτσα μου ενα ηλίθιο χαμόγελο...Με ένα τετοιο επέστρεψα το καλοκαίρι απο τις ολιγοήμερες διακοπές μου και ευτυχώς και εδώ μου δίνεται η ευκαιρία απο άγνωστους που συναντώ στο δρόμο ,στο μετρό ,οπουδήποτε ,να παίρνω την "δόση" μου.

Παράλληλα στη  δουλειά μου συναντώ πολλούς ανθρώπους και δυστυχώς πολλά ίδια κενά βλέμματα σαν εκείνο των παιδικών μου ετών.Ανθρώπους που συχνά παραπονιούνται για την προσωπική τους ζωή κάνοντας διαπιστώσεις στις οποίες οι άλλοι φταίνε .οι άλλοι είναι σκάρτοι,οι άλλοι...Αυτοί οι άλλοι πότε επιτέλους θα γίνουν ΕΓΩ; Γιατί το όμορφο που έχουμε μέσα μας δε το αφήνουμε να αναδυθεί και το εμποδίζουμε ;Αφήστε το να καθρεφτιστεί στα μάτια σας και αν το προσπαθήσουμε οι περισσότεροι ίσως να μην έχουμε να λέμε πια τίποτα.Θα βλέπουμε και θα ξεχνιόμαστε ,θα ταξιδεύουμε σε γαλάζιες θάλλασσες ,σε πράσινα δάση ,θα καιγόμαστε σε πύρινα κάρβουνα βλέμματα...

Ίσως σε αυτό τον κυκεώνα των οικονομικών προβλημάτων που μας ταλανίζει μια γλυκιά κουβέντα ,μια αγκαλιά και προπάντως  μια ζεστή ματιά  απο κάποιον που ξέρουμε ότι μας αγαπάει αληθινά να είναι  κάτι παραπάνω απο ένα παυσίπονο....

Kαι κάποια αγαπημένα τραγούδια από διάφορα είδη μουσικής που μιλάνε για μάτια...


Κλείσιμο με λαικό τραγούδι που μου αρέσει πάρα πολύ (και είναι σχετικό με τα γραφόμενα)




Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

0 Let's cook!!!

Επειδής γράφουμε πολλά και διάφορα εδώ μεσα ,αυτό δε σημαίνει ότι δεν μαγειρεύουμε...
Συνταγούλα με φαγάκια που είναι παραδοσιακούλια "πειραγμένα"στην εκτελεσούλα τους απο μένα !

Τηγανιά χοιρινή με συνοδεία διεστραμένου πουρέ

Υλικά(Για την τηγανιά)

1 κιλό χοιρινό κρέας σε μικρά κυβάκια του 1 εκ. 
Πιπεριές πράσινες και κόκκινες κομμένες σε κομμάτια (ψιλομεγαλούτσικα)
 Κρασί κόκκινο 
1 κονσέρβα μανιτάρια κομμένα
Ελαιόλαδο
Πράσο μόνο το άσπρο μέρος(κομμένο και αυτό σε ροδέλες)
1 κρεμμύδι μεγάλο (κομμένο όπως οι πιπεριές μας)
2 Ντομάτες

Εκτέλεση

Αδείαζω τις ντομάτες απο την ψίχα τους και κρατάω την χοντρή φλούδα τους (σα να τις ετοιμάζω για γεμιστά δλδ).Αυτή την κόβω σε λωριδες και την φυλάω.
Παίρνω μια πλαστική σακούλα κατάλληλη για τρόφιμα (όχι polybag-σαν αυτές που μας βάζουν τις ελιές στα σουπερμάρκετ) και τοποθετώ μέσα το κρεατάκι ,τις πιπεριές ,το πράσο ,το κρεμμύδι ,τις κομμένες ντομάτες,τα μανιτάρια (με λίγο ζουμάκι ),1 ποτηράκι κρασι και ένα φλιτσανάκι ελαιόλαδο.
Δένω την σακουλίτσα μου και την αφήνω στη συντήρηση στο ψυγείο για να μαριναριστούν μέχρι την επόμενη μέρα.
Την επόμενη μέρα .βγάζω την σακουλίτσα απο το ψυγείο και την αδειάζω σε βαθύ τηγάνι(προσέχω να στραγγίξω καλα την σακούλα για να να μην χάσω κατι απο τους χυμούς της μαρινάδας).
Ανάβω το μάτι και ανακατεύουμε όσο χρειάζεται για να πάρει λευκό χρώμα σε όλες τις πλευρές του
το κρεας μας.Στη συνέχεια αλατοπιπερώνουμε και ρίχνουμε ζεστό νεράκι τόσο όσο να σκεπάσει το κρεατάκι μας.Σιγοβράζουμε μέχρι να σωθει το νερό.Προσθέτω ελαιόλαδο και φροντίζω να ροδίσει παντού το κρεας.Μόλις αρχίζει να "τηγανίζεται" σβήνω με κρασί.Αφήνω να εξατμιστεί όλο το αλκοόλ και να μείνει το φαγητό με το λάδι του.
Ο "διεστραμμένος " πουρές*

Υλικά 
5 Πατάτες
1  κούπα Γάλα
6 κουταλιές Ελαιόλαδο
Αλάτι
Πιπέρι λευκό
Μοσχοκάρυδο
Σάλτσα σόγιας


Εκτέλεση
Βράζω τις πατάτες για 30 -40 λεπτα σε μια κατσαρόλα με 2-3 λίτα νερό και κομμένες στα 4.
5 λεπτά πριν να είναι έτοιμες βάζουμε να ζεστάνει το γάλα, δε χρειάζεται να βράσει, αρκεί να είναι πολύ ζεστό. 
Μόλις δούμε ότι έχουν μαλακώσει αρκετά οι πατάτες και τρυπιούνται με πιρούνι χύνουμε αμέσως το νερό και είτε μέσα στην ίδια κατσαρόλα ή σε ένα μια λεκάνη χτυπάμε με μίξερ.
Συγχρόνως όπως χτυπάμε τις πατάτες με το μίξερ ρίχνουμε λίγο-λίγο το γάλα μέχρι να πετύχουμε την πυκνότητα του πουρέ που μας αρέσει.Αρωματίζουμε με το ελαιόλαδο και την σάλτσα σογιας. Ρίχνουμε αλάτι,πιπερι και μοσχοκάρυδο και δοκιμάζουμε αν μας ικανοποιεί το αποτέλεσμα. 

*Ο όρος διεστραμμένος ανήκει στον πατέρα μου.Την πρωτη φορά που που έφτιαξα την συγκεκριμένη συνταγή (στο σπίτι) φώναξα για δοκιμή τον επίσημο δοκιμαστή μου-τον μπαμπα μου!Αφού έφαγε μια σεβαστή ποσότητα φαγητού ,ρώτησε την συνταγή και την εκτέλεση της.Μόλις άκουσε την χαρακτήρισε έτσι γτ δεν είχε σχέση με την καθιερωμένη συνταγή σπιτικού πουρέ.

@Εvil tips=>α)Στο σπίτι όταν φτίαχνω την τηγανιά συνηθίζω μόλις την κλείσω να της προσθέτω λίγη ρίγανη και κάποιες φορές και λίγη φέτα τριμμένη!Δοκιμάστε την.
β)Στο ψυγείο στη σακουλίτσα μένει όσο θέλουμε .Όσο παραπάνω μένει τόσο περισσοτεροι χυμοι αναδύονται και αρωματίζουν το φαγητό. 
γ)Σε όσους δεν αρέσει το τηγάμι ή βαριούνται στην κουζίνα  ,υπάρχει εναλλακτική!!!
Βάλτε όλα τα υλικά σε ένα πυρέξ .Προσθέστε και όλα τα υγρά και ψήστε το στο φούρνο στους 180 βαθμούς με φωτια -προσοχή εδώ- μόνο απο κάτω για περιπου 40 λεπτά.Δεν χάνει καθόλου σε νοστιμιά και απευθύνεται και σε αυτούς που για διάφορους λόγους πρέπει να αποφεύγουν τα τηγανητά.
Εμείς τώρα τελευταία έτσι το προτιμάμε!!!

Καλή επιτυχία!

Κυριακή, 7 Νοεμβρίου 2010

16 Αρσενικοί ...

Πριν πέσετε να με φάτε και να μου κολλήσετε διάφορα ταμπελάκια ,να σας πληροφορησω ότι δεν ειμαι gay (δεν θα ειχα προβλημα να το κρυψω) , δεν εχω παιδικά ψυχικά τραύματα και βιολογικα ανήκω στο ανδρικο φύλο.
Εχοντας μαζέψει μήνες τώρα πολλά ,ήρθε σήμερα το διπλό ολοκληρωτικό χτύπημα.Το πρώτο ήταν κάτι που είχα ξανακούσει , το δεύτερο όμως ξεχυλισε το ποτήρι της υπομονής μου .Θα βγώ να τους κράξω να ηρεμήσω ,υποσχέθηκα στον εαυτό μου.
Δεν ξερω αυτά τα αρσενικά νεας κοπής που κυκλοφορούν αν γεννηθήκαν απο μάνες ή γουρούνες.Έχω βαρεθει να τα βλέπω γύρω μου και να μαθαινω κατορθωματά τους. Τα πιο πρόσφατα=>
α)Φίλη αντιμετωπίζει πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας γυναικολογικής φύσεως .Το μοιράζεται με πολύ κοντινά πρόσωπα και διστάζει να το πει στον άνθρωπο που έχει σχέση .Με τα πολλά σήμερα του μιλάει γι'αυτο που της έχει συμβεί και η αντίδραση του άντρακλα είναι:"Και εγω δλδ τώρα θα πρέπει να σου κάνω την νοσοκόμα; "
Ο θεος να βάλει το χερι του ,το πόδι του ,οτι τελοσπάντων του είναι εύκαιρο αλλά αν αυτή είναι αντίδραση αρσενικού που υποτίθεται οτι πήγαινε σοβαρά για αυτή την κοπέλα τότε εγώ πάω πάσο.
Στη συνέχεια δικαιολόγησε την στάση του ,γαμώντας περισσότερο την κουβέντα λέγοντας στην κοπέλα ότι επειδή του αρέσουν τα παιδιά και αυτή πλεον δεν θα μπορεί μάλλον να κάνει οτι δε μπορεί το μεταξύ τους να προχωρήσει και φυσικά οφείλουν να χωρίσουν.
Θα ήθελα να έβλεπα αυτή την έρμη μάνα του αν τον έβλεπε απο μια γωνιά να λέει στο κοριτσάκι αυτά τα πράματα πως θα αντιδρούσε.Πολύ πιθανό να τον δικαιολογούσε και να επαινούσε την στάση του ,γιατί νύφη με μηχανισμό αναπαραγωγής εκτός λειτουργίας δεν είναι καλή επιλογή.Αυτή είναι η ελληνίδα ηλίθια μάνα που βγάζει τέρατα στην κοινωνια και μετά όταν βλέπει τέτοιες συμπεριφορές σε άλλα αγόρια κουνάει το κεφάλι και λέει "Παει χάλασαν οι άνδρες".

β)Αλλη φίλη ανακαλύπτει ότι ο δεσμός της έχει παράλληλη σχέση και τον εγκαταλείπει .Τυχαία χθες τον συναντάει κάπου ,της ανακοινώνει πως χώρισε και πως είναι διαθέσιμος.Το όλον ολοκληρώνεται με την παμέγιστη φράση του "Δε πιστεύω να περίμενες να τρέξω πίσω σου όταν έφυγες .Αλλωστε υπήρχε η ...Αλλά και να μην υπήρχε πάλι δε θα έτρεχα να σε παρακάλεσω "
Μπράβο μεγάλε αρσενικέ γαμίκουλα!!!Εύγε χρυσοκάβλη νεε μου !!!!Τέτοιους σαν εσένα θέλουμε να κλωνοποιήσουμε να έχουμε γιατι έχετε πολύ ζήτηση και δεν τις προλαβαίνετε όλες...

γ)Ξαδέλφη μου ετοιμάζεται να παντρευτεί τον καλό της με τον οποίο συζεί ήδη 2 χρόνια και είναι μαζί του τα τελευταία 10.Το παλληκάρι της ιστορίας παθαίνει ένα ατύχημα και μπαίνει για επέμβαση.Παρελάζουμε όλοι οι κοπρίτες-σκυλοόι-συγγενολόι να τον δουμε και να ευχηθούμε τα περαστικά και μαθαίνουμε οτι αν δεν συνέβαινε το ατύχημα σύντομα θα είχαμε μοίρασμα προσκλητηρίων.'Ενα απόγευμα η ξαδέρφη καταφτάνει νωρίτερα του συνηθισμένου και συλλαμβάνει τον κύριο σε πολύ ιδιαίτερη στιγμή πάνω στο κρεβάτι μέσα στο θάλαμο νοσηλείας.Η πρώτη αντίδραση του ήταν "Γιατί σχόλασες νωρίτερα;"
Η δεύτερη "Κοιτα δεν ειναι αυτό ακριβώς που φαίνεται"
Δλδ  έπρεπε η κοπέλα να τον ειδοποιήσει ότι θα σχολάσει νωρίτερα για να αλλάξει ώρα στο πήδημα .Και μετά αφού βλέπει της λεει οτι αυτο που ειδε ηταν κατι αλλο ...Τι ακριβως εκανε επανω του η κοπέλα ;Του επαιρνε την πίεση;Και το μαγικότερο όλων ,το προσωπικό που βρισκόταν εκείνη την ώρα ;(η νοσηλεια γινοταν σε ιδιωτικο θεραπευτηριο ).
Το αποτέλεσμα αυτού ήταν το αναμενόμενο ,με τον λεβέντη χωρίς καμία ντροπή να παραδέχεται στους πάντες ότι την απατούσε 1 χρόνο τώρα γιατί "βαριόταν".Υπέροχα!!!!
Αν αρχίσω να γράφω παραδείγματα και ιστορίες απο κοπέλες που ανήκουν στο περιβάλλον μου δε θα τελειώσω ποτέ.Δεν αφορίζω το σύνολο των ανδρών αλλά βλέπω στις νεαρές ηλικίες μια τάση που θυμίζει αυτό που προβάλαν μέσα απο τα περιοδικά τους και τα κανάλια τους οι μεγαλοεκδοτες .Βλέπω αγόρια άχρωμα ,χωρίς σκέψη ,να φοράνε ταμπελακια "τρεντυ" ,"μετροσεξουαλ" και διάφορα άλλα ,να έχουν ενα υφος 10 ναρκίσσων και όταν προσπαθήσεις να τους μιλήσεις να πέφτεις σε τοίχο αδιαλλαξίας αφού έχουν μια απόλυτη εσφαλμένη άποψη για το τι εστί ανδρας.

"Ανδρας δεν είναι οποιος γαμάει .Και οι γάτοι στο δρόμο γαμάνε ,είναι άνδρες;Και η Γαλάνη γαμάει ,είναι άνδρας;Ο ανδρας είναι στην καρδιά και στο μυαλό και το δείχνει με τις πράξεις του"

Αυτά τα λόγια τα άκουσα απο ένα gay συνάδελφο στην διάρκεια μια συζήτησης περί σχέσεων κάποια χρόνια πριν.Διέκρινα μια αλήθεια σε αυτά και τα φύλαξα.Τα θυμήθηκα πρόσφατα με όλα αυτά που γίνανε.
Πειράζει πολύ - στα δικά μου μέτρα -ο άνδρας που του τελειώνει ο έρωτας για την συντροφό του να εχει το θάρρος ,να το παραδεχτεί και να φύγει πρώτος προσπαθώντας να μην αφήσει πίσω του συντρίμια;
Πειράζει που γουστάρω να βλέπω ανδρες να κυλιούνται στο χώμα ,να κλαίνε και σκίζουν τα ρούχα τους για μια καψούρα;Είναι τόσο κακό να μείνεις με εναν ανθρωπο καιρό και να δοκιμάσεις να ανακαλύψεις τα πάντα γι'αυτόν; Είναι τόσο δύσκολο να διεκδικήσεις τα πάντα ,να παλέψεις να τα πάρεις όλα και κάθεστε και τα περιμένετε να σας τα σερβίρουν λες και είναι υποχρέωση των άλλων να σας προσφέρουν αφιλοκερδώς οτι υπάρχει;
Πειράζει που θέλω να βλέπω και άλλους να απλώνουν την μπουγάδα της οικογένειας ,χωρίς να νοιάζονται για την γνώμη του γείτονα και χωρίς το ενοχικό ύφος "κοιτα που ξεπέσαμε";Δηλαδή ο ανδρισμός σας λιγοστεύει αν απλώσετε τα σεντόνια ή ότιδήποτε άλλο ;Εχετε ιατρική τεκμηρίωση για αυτά που πρεσβεύετε;
Τέλος θα ήθελα να βλέπω πιο ευγενικούς ανδρες .Να έχουν την γνώση ότι ολοι εδώ είμαστε περαστικοί και πως το καλό και το κακό είναι στη ρόδα της ζωης.Να σέβονται τον πόνο του άλλου και να έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους ότι  ίσως θα μπορουσαν να βρεθούν σε μια ανάλογη δύσκολη θέση και να αναλογιζονται το πως θα ήθελαν να τους φερόταν.Να προσφέρουν σε όσους χρειάζονται την θέση τους στα ΜΜΜ(Μεσα μαζικης μεταφορας) ή στην τράπεζα ή στο σουπερμάρκετ.Η ζωή δεν είναι ενας αγώνας ταχύτητας όπως προσπαθούν να μας πείσουν αλλά κάτι ομορφότερο .
Δεν βλέπω πια στο δρόμο ΚΥΡΙΟΥΣ .Εχουν εξαφανιστεί.Που στα γαμίδια κρυφτήκατε όλοι;
Τα διάφορα στυλ που υιοθετειτε είναι μονάχα για να πουλάνε προιοντα οι εταιρίες που σπονσάρουν τους εκδότες.Δεν αλλάζει τίποτα αν φοράς αυτό και όχι το άλλο ή αν το στήθος σου δεν είναι άτριχο σαν του Ρουβά.Αυτό που είσαι καλό ή κακό τα ρούχα και τα λοιπά απλά το καλύπτουν αλλά όταν φτάσει η στιγμή της αποκάλυψης δεν είναι τραγικο να έχεις να δείξεις κούφια λόγια ,ιcons και μια μαύρη τρύπα;
Δούλεψε το μέσα σου γιατί όταν αύριο θα χρειαστείς εφόδια για να αντιμετωπίσεις καποια δυσκολία θα εκπλαγείς όταν δεις πόσο fake ήταν όλα αυτά που πίστευες και είχες νιώσει...

Να αποσαφηνίσω οτι έχω την τυχη να γνωρίζω και πολλούς υπέροχους ανδρες ,που είναι πραγματικά όαση σε αυτά που βλέπω γύρω μου.Τα σχόλια μου αναφέρονται σε πιο νεαρές ηλικίες απο την δική μου ,που παρατηρώ ότι σε σχεση με την γενιά μου(στην αναλογη ηλικια παντα μιλώ και συγκρίνω) τα αγόρια τωρα εξελίσονται σε κάτι πολύ άχρωμο σε ενα ποσοστό 40%(και σε μας είχε μπει το μικρόβιο αλλά σε μικρότερο βαθμό).Ο φόβος είναι μην αυτο το ποσοστό μεγαλώσει με γεωμετρική πρόοδο και  αυτο που λένε χρόνια οι γυναίκες "Χαθήκαν οι άνδρες"(και καλά ) γίνει εφιαλτική πραγματικότητα.
Ευτυχως υπάρχουν πολύ καλά δειγματα εκεί εξω και αισιοδοξώ τα παιδιά  της γενιάς μου (γεννηθείς στα 70's) θα βγάλουν πολύ καλά παιδιά ....

Για τις γυναίκες και τις ευθύνες τους για την κατασταση αυτή που έχει διαμορφωθεί θα τα πώ μια άλλη φορα ,γτ και αυτές δυστυχως έχουν πολύ μεγάλο μερίδιο ευθύνης .Να έχω προετοιμαστεί καταλλήλως γιατί δε έχω να αντιμετωπίσω "ασθενές φύλο" αλλά πολυ "σκληρό άνθρωπο" όπως έχει πει και στην ταινία του ο τιτάνας Αντώνης Καφετζόπουλος!!!

Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

0 "Aύριο"

Kινούνταν αργά στην δεξιά λωρίδα του δρόμου .Είδε τη μικρή σκιά που προσπαθούσε να περάσει το δρόμο .Δε φρέναρε ο μπροστινος,φρέναρε αυτος.Σταμάτησε και κατέβηκε απο το αυτοκίνητο.Ένας ρόγχος που έσβηνε απο το μόλις λίγων ημερών πλάσμα έσπαγε τον πάγο της στιγμής.Άπλωσε το χέρι και μάζεψε το άψυχο σώμα.Μπορεί η μοιρα  να του  είχε φερθεί άσχημα  όμως είχε δικαίωμα σε ένα αξιοπρεπή επίλογο.
Το τοποθέτησε στο πόρτ μπαγκάζ και συνέχισε το δρόμο του .Όταν έφτασε σπίτι το πλασματάκι ήταν ακόμα ζεστό.Είχε αυτή την όψη της αγωνίας στο προσωπό του και στα κλειστα του μάτια είχε σβήσει πλεον ο τρόμος.Το έθαψε στο πίσω μέρος του σπιτιού δίπλα στα γεράνια .Καθως το χαιδευε για τελευταία φορά πριν το παραδώσει στη μητέρα γη ,ένιωσε όλο τον πόνο και την τραγικότητα του τέλους του.Μην μπορώντας να κάνει τίποτα άλλο ,θρήνησε χωρίς δάκρυα -ήταν καιρός τώρα που οι αδένες αυτοί δεν λειτουργούσαν....


Μπήκε κάτω απο το ντους απολαμβάνοντας το σχεδόν αχνιστό νερό.Έκλεισε τα μάτια ... Η εικόνα της μαζί του κάτω απο το καυτό νερό σχηματίστηκε μπροστα του ...
-Ιόλη ,ψιθύρισε...
Μα δεν υπήρχε κανείς να τον ακούσει ,ούτε και να του απαντήσει...
-Ιόλη, γιατι αύριο;
Ανοιξε στο τέρμα την πίεση της βρύσης,το σώμα του πονούσε γλυκά απο την δύναμη και την θερμοκρασία του νερού.
-Θα μου απαντήσεις ποτέ γιατί;



Βγαίνοντας απο το μπάνιο χαμογέλασε με το νέφος καπνού που τον ακολούθησε .Έκατσε για λίγο στον υπολογιστή να τσεκάρει τα μέιλ του .Ο γείτονας άκουγε δυνατά   Μονος μου. 
"Και εγώ το ίδιο..." είπε δυνατά.
Έβγαλε ενα απο τα Sante από την κασετίνα τους και το άναψε.Ρούφηξε με λαχτάρα τον καπνό και θυμήθηκε πόσο ενοχλούσε αυτή η επιλογή του(στα συγκεκριμενα τσιγάρα) τους φίλους του .Ποιους; Τους υποτιθέμενους φίλους ....Όλους αυτούς που τον είχαν αφήσει ξαφνικά όπως και εκείνη .Κατέληξε ξανά στο συμπέρασμα ότι αυτή είναι η μοίρα του -να περιπλανιεται μόνος -και έκλεισε τον υπολογιστή.  Ξάπλωσε με την ευχή να μπορέσει να κοιμηθεί.....

Τρίτη, 2 Νοεμβρίου 2010

0 Eρχεται το "Αύριο"...

"Αύριο" είναι ο τιτλος ενος ημιτελούς χειρόγραφου (προοριζόταν για ....) που ξεκίνησε να γράφεται πριν 15 σχεδόν χρόνια ,εγκαταλείφθηκε κάποια στιγμή λόγω αυξημένων επαγγελματικών υποχρεώσεων και ξαναβρέθηκε στα χέρια μου στο πλαίσιο μιας εκκαθάρισης του παταριού και αποφάσισα αφου του κάνω τις απαραίτητες διορθώσεις να προσπαθήσω να το ολοκληρώσω ,δημοσιεύοντας σε κομμάτια τα κεφαλαιά του .

Είναι η ιστορία του Αλέξανδρου ενος ανθρώπου που βιώνει με το δικό του τρόπο τον κόσμο κυνηγημένος όμως απο εριννύες και φαντάσματα απο ένα παρελθόν που δεν του ανήκει...ή μήπως του ανήκει τελικά;
Ποίο είναι αυτό το Αύριο και κατά πόσο υπάρχει μοίρα που την ακολουθούμε ή κατα πόσο την διαμορφώνουμε;
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.