Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010

0 Λεύκωμα "καταστρώματος" Gemini ,ημέρα...

18 χρόνια μετά...pt2

Δευτέρα πρωι 


Ξύπνησα με μια περιεργη διάθεση .Η χθεσινή μέρα ήταν μια πολύ εξαιρετική Κυριακή ,με ένα καταπληκτικό φαγητό απο την συντροφό μου και με παρακολούθηση αγαπημένων ταινιών απο την συλλογή μας αγκαλιασμένοι στον καναπέ μας με ποπ κόρνια και ποτάκια.
Το πρωί αφου την ξεπροβόδισα έκατσα στο γραφείο μου και άρχισα να ανακαλώ μνήμες...
Η πρώτη φορά που την πρόσεξα ,το πρήξιμο στο Τζόνι ,η προσπάθεια μου να φανώ φιλικός και η κατάληξη ...Η απόφαση να αλλάξω περιβάλλον ,η επιστροφη 1 χρόνο μετα στο άλλο συστεγαζόμενο σχολείο και μετα παύση μέχρι που γνώρισα τον άνθρωπο της ζωής μου...
Προσπάθησα να σκεφτώ πόσο με επηρρέασε εκείνο το "Δεν είσαι αρκετά καλός για μένα...".
Πόσα πράγματα με βοήθησε να αλλάξω ,πόσο με πείσμωσε και τελικά μου δίδαξε ότι ο καθένας αυτό που είναι,  είναι για έναν μονάχα ίσως και εγώ ευτυχώς είχα βρει αυτό τον έναν άνθρωπο...
Ο Τζόνι δε πρέπει να συγχώρησε ποτέ την ΜΡΝ την κολλητή της φίλη που την επηρρέασε στην αποφασή της τότε.Δεν μπόρεσε να πιστέψει πως μια απλή άρνηση θα με έκανε να γυρίσω την πλάτη και να χαθώ απο όλους και όταν παρουσιαζόμουν ξανά να επιλέξω ένα νεο περιβάλλον.Φυσικά εμείς δε χαθήκαμε ,κρατήσαμε επαφή και από όσο ξέρω και με αυτήν ακόμα έχει πολύ φιλικές σχέσεις και συχνά παλιότερα της "χτύπαγε" την άρνηση εκείνη. Τώρα μας κανόνισε αυτή την συνάντηση ,τόσα χρόνια μετά ...ένας καφές που άργησε 18 χρόνια -ένας καφές που δεν μου δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να τον προσφέρω...
Προσπαθώ να μην σκέφτομαι πως θα ήταν τα πράματα αν.....









Έφτασα πρώτος ,δεν μπήκα μέσα ,περίμενα έξω .Ας διαλέξει αυτή που θα καθόμασταν ,στοιχειώδης ευγένεια...
-Άργησα;
-Όχι φυσικά.Άλλωστε το τέταρτο το προβλέπει η ακαδημαική δεοντολογία.
Χαμογελάει.Μπαίνει μέσα και διαλέγει ένα τραπέζι στο βάθος του μαγαζιού μακρυά απο τον ήλιο.
-Ωραία εδώ στα σκοτεινά ,να έχω την δυνατότητα να σε αποπλανήσω χωρίς μάρτυρες!!!
Γυρίζει με κοιτάζει και σκάει στα γέλια.
-Απόκτησες χιούμορ ή δε θυμάμαι καλά;
-Τότε μάλλον δε σε άφηνε να το εκτιμήσες η κολλητούλα σου.Ευτυχώς σήμερα λείπει...
-Τόσο πολύ δεν την χωνεύει και ο Τζον.Ξέρεις το καλοκαίρι εκείνο μετακομίσαν και δεν ξαναμιλήσαμε ποτέ..
-Κάτι μου είχαν πει τα παιδιά ...

Παραγγέλνω το δεύτερο καπουτσίνο της μέρας-ο πρώτος ηταν σπιτικός-αυτη προτιμάει γαλλικό.Απο τις προτιμήσεις στους καφέδες ξεκινάμε μια άσχετη κουβέντα με πολύ καλή διάθεση ,που την απολαμβάνουμε και οι 2.Μαθαίνω ότι είναι παντρεμένη ,πως έχει μια κόρη 4 ετών ,ότι σκέφτεται να κάνει ένα δευτερο μήπως και βοηθήσει αυτό λίγο την σχέση με τον σύζυγο...Τα δικά μου τα ξέρει ,ας όψονται η Κατερίνα και ο Τζόνι...
-Ξέρεις ,αισθάνομαι πολλά χρόνια τώρα την ανάγκη να σου ζητήσω μια συγγνώμη για τότε...Καταλαβαίνω ότι όλο αυτό δείχνει λίγο αστείο ,ίσως , αλλά νομίζω πως...
-Δεν μου χρωστάς τίποτα .Τίποτα δεν γίνεται τυχαία -όλα αυτά γίναν γιατί υπήρχε κάποιος λόγος ,μια διαγαλαξιακή συνομωσία ίσως...Από τα γεγονότα αυτά προσωπικά εγώ βρήκα την ευκαιρία  και έγινα καλύτερος άνθρωπος!
-Μάλλον το φιλοσόφησες γιατί τότε μάλλον σε πείραξαν όσα γίναν αρκετά.Άλλαξες σχολείο ,περιοχή ,έκοψες επαφές με πολύ κόσμο και όταν επέστρεψες ένα χρόνο μετά πήγες στο άλλο σχολείο για να μην είσαι με κανέναν απο τους παλιούς συμμαθητές...
Δεν το κατάλαβα τότε, όταν μου το εξήγησε ο Τζον ,να ξέρεις ,ένιωσα μέσα μου πολύ χάλια...
Δεν το περίμενα αυτό να συμβεί ,δεν ήθελα να κάνω κάτι κακό ,ήμουν μόλις 15 χρονών, δεν ήξερα....
-Εντάξει ,έζησα !!!Δεν κράτησα κακία απλά μου έμεινε όλα αυτά τα χρόνια ένα γαμημένο γιατί σαν φάντασμα ....Όχι τόσο απο σένα αλλά για μένα.Που έκανα λάθος ,αν έκανα.Και ο ρόλος της ΜΡΝ και τι της είχα κάνει για να είναι τόσο αρνητική εναντίον μου....18 Χρόνια τώρα όλα αυτα είναι ένα στοιχειωμένο εγκατελειμένο απομεινάρι και νομίζω οτι ο Τζόνι γι'αυτό κανόνισε αυτό το σημερινό για να μπορέσω ίσως να πάρω κάποιες απαντήσεις και επιτέλους να το αφήσω τελέσιδικα πίσω μου....
-Καταλαβαίνω ....Θυμάσαι που το καλοκαίρι μετά τα γεγονότα συναντηθήκαμε τυχαία κάπου; Σου είχα μιλήσει εγώ και έδειχνες πολύ φιλικός και πολύ καλά.Εγώ όμως δεν ήμουν γιατί δεν μου είχαν πάει καλά κάποια πράματα και επιπλέον είχα αρχίσει να σκέφτομαι μήπως είχα κάνει λάθος...Ήθελα τότε με μια καθυστέρηση κάποιων μηνών να σου έλεγα ότι δέχομαι να βγούμε για εκείνο τον καφέ και να ακούσω αυτά που ήθελες ,αν φυσικά σε ενδιέφερε αυτό ακόμα -όμως δε μπόρεσα...Δε κατάφερα να πω τίποτα και μετά απο λίγο καιρό πάτησα delete και δεν το ξανασκέφτηκα .Το είχα στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου κάπου αλλά το άφησα να ξεθωριάσει.Μετά προχώρησε η ζωη και προχθες μου επανήλθε η μνήμη όταν ακούγοντας το όνομα κάτι με "σκούντηξε".
Δεν είμαι τόσο γουρούνα όσο τυχόν φαίνομαι απλά σκέφτομαι μάλλον λιγότερο σε σχέση με σένα...

Αισθάνομαι ότι βρίσκομαι εκτός προγράμματος -αυτό που άκουσα τώρα δεν ήταν μέσα στην διδακτέα ύλη.Ήταν μια έκπληξη μεγατόνων.Θυμάμαι και εγώ εκείνη την συνάντηση .Μιλήσαμε στα πεταχτά ,σε πολύ καλό κλίμα και φεύγοντας ο καταράκτης του αίματος που είχε κλείσει μέσα μου στιγμαία ξαναφούντωσε.Και τώρα μαθαίνω ότι σκεφτόταν να δεχτεί με κάποια καθυστέρηση φυσικά ,αλλά θα κερνούσα εκείνο τον καφέ...
Με κοιτάζει ..
-Σε ξάφνιασα μάλλον ...
-Μπα , μη το λες .Απλώς ήταν μη αναμενόμενα κάποια πράματα που είπες και σκάλωσε λίγο ο επεξεργαστής .Δε πίστεψα ποτέ ότι είσαι κακός άνθρωπος ,ίσως χαζή ή τυφλή (γελάει κάπως δυνατά) αλλά μπήκα στο τρυπάκι του αυτή χάνει και συνέχισα.Το ρεζουμέ είναι ότι αυτόν τον καφέ τον ήπιαμε έστω και κάπως αργοπορημενα.Και ήταν πολύ καλή η ιδέα του Τζόνι να βρεθούμε ...
-Εχουν δίκιο τελικά τα παιδιά που λένε τα καλύτερα για σένα.Εξελίχθηκες σε πολύ καλό άτομο και τα έχεις καταφέρει καλά στην ζωή σου.Να σε ρωτήσω κάτι που έχω ακούσει από το Τζον.
Γιατί κάποιες φορές σε αποκαλούν ο  "κακός νεράιδος";;;

Ανοίγουμε ένα κύκλο συζητήσεως αρκετά προσωπικό και μαθαίνει πως προέκυψε ο χαρακτηρισμός αυτός.Είναι όμως δεδομένο ότι δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί το σύνολο όσων έχει ακούσει .Το διαβάζω στα μάτια της .Συνεχίζουμε την κουβέντα μας για διάφορα θέματα μέχρι που φτάνει η ώρα να πάρει την μικρή απο τον παιδικό .Πληρώνω και φεύγουμε .Την συνοδεύω μέχρι τον παιδικό σταθμό και γνωρίζω την κόρη της .Με συστήνει σα παλιό συμμαθητή της που βρεθήκαμε τυχαία εκεί κοντά.
Είναι ένα μάλλον αγέλαστο κοριτσάκι που με κοιτάει με καχυποψία .Μαθαίνω ότι την τρομάζουν οι γενειοφόροι απο την μαμά της και εκεί έγκειται ο φόβος που εισπράττω.
Χαιρετιόμαστε και επιστρέφουμε ο καθένας σπίτι του .Ούτε υποσχέσεις μελλοντικής συνάντησης ,ούτε ανταλλαγή τηλεφώνων ,τίποτα....
Αύριο και οι 2 θα επιστρέψουμε στις δουλειές μας και θα ξαναμπούμε στην ρουτίνα μας.Που ήξερε ο Τζόνι ότι αυτή την Δευτέρα την έχουμε διαθέσιμη και οι 2;;;
Σηκώνω το τηλέφωνο και σχηματίζω το νούμερο του .Τον ξαναευχαριστώ και προς τιμήν του δε ρωτάει να μάθει τίποτα .Κανονίζουμε το Σαββατο  να περάσει απο το σπίτι με τα παιδιά να φάμε πίτσες και να δούμε κάποια ταινια .Παίρνω και το κορίτσι .Μιλάει γρήγορα και δίνει παραγγελιά για πατάτες τηγανητές για συνοδεία του φαγητού που μας περίσσεψε από χθες.

Δευτέρα βράδυ

Ο ηχολήπτης  με ειδοποιεί ότι σε 2 λεπτά ξεκίναω.Τσεκάρω playlist , μικρόφωνο και ακουστικά .
"Καλησπέρα σε όλους .Επιτρέψτε μου απόψε το πρωτο τραγούδι να μην είναι απο τις δικές σας επιλογές αλλά δική μου που θα παίξει για αυτά που επιτέλους πήραν τις απαντήσεις τους ,έστω και δυφορούμενες μετά απο πολύ καιρό.
Είμαι ο κακός νεράιδος συντροφιά σας και απόψε μέχρι τα μεσάνυχτα για 2 ώρες όπως κάθε Δευτέρα και Τετάρτη με τις δικές σας ροκ επιλογές που χαρίζετε σε αυτούς που θέλετε να πειτε κάτι.Καλή ακρόαση σε όλους μας!!!"




Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010

0 Λεύκωμα "καταστρώματος" Gemini ,ημέρα...

18 χρόνια μετά...pt 1


Το θέατρο


Είναι στιγμές που παίρνω αποφάσεις και τα γεγονότα μετά με δικαιολογούν.Έτσι κάπως αποφάσισα να μην βάλω απο αυτή την δεύτερη σελίδα ξανά ημερομηνίες ,αφού νιώθω ότι όσα λέω δεν περιορίζονται σε χωροχρόνο...Η δικαίωση ήρθε λίγες μέρες πριν -φθινοπώριασε βλέπεις ,πως συμβαίνει όλα να μου συμβαίνουν τέτοια εποχή;

Το τηλεφώνημα απο το Τζόνι ήταν σχεδόν τελεσίγραφο.Πρεμιέρα το βράδυ στο δημοτικό θεατράκι και μετά την παράσταση είχε κανονίσει στο παλιό (απο τα χρόνια του Γυμνασίου) στέκι να μαζευτούμε εκεί και να παίξω και μουσική ,λατρεμένα 80's.Σάββατο θα είναι σκέφτηκα ,δεν έχω κανονίσει κάτι ,λογικά και το κορίτσι δε θα έχει πρόβλημα ,ήταν και σχεδόν απαίτηση δεν αρνήθηκα.Όντως δεν μου αρνήθηκε να έρθει μαζί ,όμως μου είπε ότι λόγω του ότι θα έκανε τη φασίνα του σπιτιού το πρωι δεν ήξερε πόσο θα καθόταν μετά (κάποια στιγμή θα έφευγε ,ενώ εμείς κλασσικά θα κλείναμε το μαγαζί με την ανατολή του ήλιου).

Σάββατο βράδυ ,στο θεατράκι που τόσα χρόνια η δημοτική θεατρική ομάδα μας γεμίζει χαρές ,καθισμένος πίσω ,μαζί με τον ηχολήπτη και τον φροντιστή -όπως πάντα- απολαύσαμε την παράσταση και χειροκροτήσαμε τους φίλους μας για την αξιολογότατη προσπαθειά τους.Το τέλος μας βρήκε να περιμένουμε να αδειάσει η αίθουσα για να πάμε στα καμαρίνια να συγχαρούμε τα παιδιά απο κοντά.

-Ρε Κατερίνα ,που στα γαμίδια ,μου έβαλες πάλι τα τσιγάρα μου;;;
Ο  Τζόνι ως είθισται είχε χάσει το πακέτο του και τα έχωνε στο Κατερινάκι-πόσα χρόνια η ίδια ιστορία...
-Το μυαλό σου ,μωρή τρελή ,πότε θα χάσεις να δούμε ,του είπα για να τον πικάρω.
-Εσυ να σκάσεις .Να σου πω ,περασες απο το μαγαζί και τα έφτιαξες τα "συστηματά" σου ,γιατί περιμένω κόσμο και έχω κάνει πολλή διαφήμιση και θέλω να μας βγάλεις ασπροπρόσωπους!
Αγκαλιαστήκαμε θερμά,είναι παιδικός φίλος ο Τζόνι ,απο τους καλύτερους.Το κορίτσι μιλούσε με τα κορίτσια της παρέας,Ελενη ,Κατερίνα ,Στάσα και έπινε κάτι που έμοιαζε με ζεστό τσαι.
-Είναι η Στασα αρρωστούλα ,μου είπε ο Τζονι ,λύνοντας το μυστήριο.

Περιφερόμουν μεταξύ των παιδιών ,συγχαίροντας τα και μαζεύοντας παραγγελιές για το πάρτυ που θα ακολουθούσε όταν με αγγιξε στη πλάτη ο Τζόνι.
-Το κορίτσι εδώ ,θέλει να του παίξεις ένα τραγούδι μετά ,αν φυσικά το έχεις..
-Ναι ,γιατί όχι ,χαλάμε χατήρι εμεις;
Γύρισα και την είδα .Παρότι πέρασαν τόσα χρόνια την αναγνώρισα .Εκείνη...Δεν με αναγνώρισε ,μου έδωσε το χέρι ,συστηθήκαμε και είπε ότι είχε μιλήσει ήδη με το κορίτσι (την σύστησε η Κατερίνα ) και πως είχε ακούσει απο τα παιδιά τα καλύτερα για το ντιτζέι της βραδιάς.Η Κατερίνα πλησίασε ,ενω αυτή απομακρυνόταν..
-Δεν σε αναγνώρισε...Έχεις αλλάξει πολύ...Εμείς όλα αυτά τα χρόνια κάνουμε παρέα μαζί της ,απλά δε το γνωρίζεις και το καλύτερο όλων γνωρίζει τι κάνεις στην ζωή σου απο εμάς αλλά δε μπορεί να σε αναγνωρίσει..
Δε μίλησα.Τι να πω; ΄Ηξερα οτι ο Τζόνι είχε σχεσεις μαζί της ,δεν μιλούσαμε όμως γι'αυτο.Πρέπει να την είχα συναντήσει ξανα σε κάποια παράσταση αλλά δεν ήμουν σίγουρος ότι ήταν αυτή.
-Έκανα άσχημα που την κάλεσα; ρώτησε ο Τζονι.
-Οχι ρε φίλε ,τι λες τώρα!Απλά ήταν λίγο απρόσμενη η συνάντηση.

Το πάρτυ

Μπαίνοντας στο μαγαζί η ατμόσφαιρα θύμιζε σχολική εκδήλωση του τότε...Το απαρχαιωμένο ντεκόρ ,που ο Χρήστος αρνείται να αλλάξει,η μουσική ,οι φωνές μας...

Είχα το κορίτσι δίπλα μου σα βοηθό ,ήταν μια πολύ όμορφη βραδυά ,διασκεδάζαμε και περνάγαμε καλά.Οι φίλοι μας ακούραστοι δεν είχαν κάτσει ούτε ένα λεπτό ,δημιουργώντας μας απορίες για το τους δίνουν και έχουν τέτοια αντοχη.Χασμουριόταν σποραδικά ,στα κλεφτά και όσες φορές της είπα να την συνοδέψω σπίτι δεν ήθελε .Τελικά το μοιραίο έγινε και αφου προγραμμάτισα μισης ώρας πρόγραμμα και συννενοήθηκα με το Χρηστάρα την συνόδευσα σπίτι.
-Αυτή η κοπέλα που μου σύστησε η Κατερίνα μου θύμισε εκείνη που μου έχεις πει ότι είχες τρελά ερωτευτεί στο Γυμνάσιο.
-Αυτή είναι...
-Σοβαρά; Πιστεύω τότε να ήταν πιο όμορφη γιατί με την εμφάνιση που έχει τώρα δε το κόβω να σε συγκινεί.
-Η αλήθεια είναι ότι τότε ήταν πολύ πιο όμορφη και τώρα δεν την αναγνώρισα ,αν δε μου έλεγε όνομα ο Τζόνι.Μας σύστησε ,ξέρεις.
-Σε θυμήθηκε;
-Δε με αναγνωρίζει,ξέρει απο τα παιδιά κάποια πράματα ,τελείως φιλολογικά δλδ αυτοί της τα μεταφέραν και τίποτα παραπάνω.
-Καλή κοπέλα δείχνει πάντως .
-Φτάσαμε !Εσύ να ξαπλώσεις και εγώ θα γυρίσω κάποτε...Εντάξει;
-Ναι !Πάντως ευτυχώς που τότε πήγαν τα πράματα έτσι γιατί δε θα συναντιόμασταν ποτέ.Γι'αυτό και μόνο την ευχαριστώ ,λέει γελώντας.Alchool speaking...

Πίσω στο μαγαζί ο Τζόνι με περιμένει.
-Δεν έβαλες το κομμάτι της κοπέλας!!!
-ΠΟΙΑΣ ΚΟΠΕΛΑΣ;;;
-ΑΥΤΗΣ!!!
Στέκεται δίπλα του και χαμογελάει.Ζητάω συγγνώμη και τους λέω να ερθουν σε λίγο να δώσουν όσες παραγγελιές θέλουν.
Έρχεται μόνη της ,διστακτική.Την προσκαλώ κοντά μου ,παραμένει διστακτική...
-Σου είπε κανείς ότι δαγκώνω ; προσπαθώ να πω κάτι έξυπνο.
-Άλλαξες πολύ...
-Τι είπες;;;
-Άλλαξες πολύ ,αλλιώς σε θυμόμουνα .Το όνομα όταν μας σύστησαν κάτι μου είπε και μετά εδώ ρώτησα τον Τζον και μου είπε...
-Τελικά τι θα σου παίξουμε;;;
-Άλλο ήθελα αλλά πρώτα βάλε αυτο που κάποτε μου χάρισες όταν εγώ ήμουν απολυτα αρνητική και σου φερόμουν άσχημα παρασυρόμενη απο την κολλητή μου.Το θυμάσαι το τραγούδι;;;




Mπαίνουν οι πρώτες νότες ,γυρίζω την κοιτάω.Χαμογελάει...
-Απο μνήμη καλά πας...Θα παίξεις καθόλου σλόου;
-Ναι σε λίγο..
-Παίξε τότε και ένα ακόμα που τότε μου είχε πει ο Τζον ότι σου άρεσε πολύ ...
-Πολύ μίλαγε ο Τζόνι...



Πλησιάζει ο Τζόνι .Αυτή απομακρύνεται διακριτικά.
-Έκανα μαλακία;
-Ολα υπο έλεγχο...
-Με ρώτησε ξαφνικά στο άσχετο και δεν το θεώρησα κακό ...
-Όχι ρε μαλάκα ,μια χαρά...
-Τότε δε θα φωνάξεις όταν σου πω ότι κανόνισα να βγείτε να πείτε πιο ήσυχα την Δευτέρα το πρωί-ξέρω ότι ρεπάρεις την Δευτέρα.Έχετε τόσα χρόνια να καλύψετε και εδώ δε λέει ,με τόσο κόσμο και τόση φασαρία.
Τον κοιτάζω ,γυρνάω το βλέμμα σε αυτήν .Δε με προσέχει .Ρωτάω μονάχα ώρα και τόπο.
Ακούω τον Τζόνι να μου λεει "Σ'ευχαριστώ" και δε προλαβαίνω να του πω αυτό που αυθόρμητα μου βγαίνει ."Ποιος το σκέφτηκε;"....

Σχεδόν 6 το πάρτυ διαλύεται ησύχως.Ο Χρήστος κερνάει σαντουιτσάκι για να ξελαμπικάρουμε απο τα ξύδια και να βρουμε δυνάμεις να γυρίσουμε σπίτι.
Ξεκλειδώνω και μπαίνω μέσα .Κάνω ένα μπάνιο και σωριάζομαι δίπλα της .Θα ξυπνήσω αργά το μεσημέρι απο την μυρωδιά του κοκκινιστού.

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010

0 Αm i evil?

Αυτό το ερώτημα με απασχολεί απο χθες....

Δύσκολοι οι αποχαιρετισμοί προσώπων όταν ξέρεις ότι είναι μόνιμοι αλλά και κάποιες αξίες όπως ο σεβασμός αυτού που αποχαιρετάς και τον ανθρώπων που μένουν πίσω είναι αυτονόητες.Η υποκρισία της ζωης ας μην ακολουθεί παντού τις πράξεις μας...Σίγουρα οι καθαρές κουβέντες και στάσεις όσο κι αν ενοχλούν είναι προτιμότερες από την fake στεναχώρια.Το μανιατικο μοιρολόι δεν είναι όχημα επιτευξης στόχων αλλά ένδειξη θρήνου για αυτούς που έχουν ειλικρινείς λόγους να πενθούν...Οι υπόλοιποι γίνονται απλώς γραφικοί...

Αν η αξιοπρεπής στάση και πίστη σε όσα λες χρόνια τώρα και η υπεράσπιση των δικαιωμάτων(με οποιοδήποτε τρόπο) αυτών που πραγματικά αξίζουν τον σεβασμό και δεν τον έχουν είναι de facto θανασιμο αμάρτημα , ναι τότε είμαι αυτο που χαρακτηρίζει την ιδιοτητά μου (evil).

Αν έχω λάθος και αυτοί είναι οι απόλυτα καλοί και οι σωστοι και οι "αυθεντικοι" τότε έχω να πω μονάχα αυτό:
"Ραντεβού στην κόλαση ,αδέρφια!!!"

Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

1 Οι κύκλοι,οι κιμωλίες και τα παραμύθια...

Περίμενα να κλείσουν πολλές εκκρεμότητες όμως όχι όλες μαζί ...

Δεν ήμουν έτοιμος για ένα τέτοιο μαζικό ξεκαθάρισμα.Αλλιώς είχα φανταστεί τα γεγονότα σε μια πιο ήρεμη αλληλουχία.Όπως αρχίσαν έτσι και κλείνουν μαζικά...

Αλήθεια οι κιμωλίες που γράψαμε στο τσιμεντενιο "πάτωμα" τους τεράστιους αυτούς κύκλους απο τι υλικό είναι φτιαγμένες;Ούτε η βροχή ,ουτε ο αέρας ,ούτε τοσα και τόσα σβήσαν τόσο καιρό τίποτα...
Τρομάζω όταν συνειδητοποιώ ότι οι "προφητείες" που γίναν σε τελείως ανύποπτους χρόνους βγαίνουν μια μια.Δεν ήταν αποτέλεσματα σκέψης αλλά λόγια σε τυχαίες κουβέντες που μείναν γτ ήταν πολύ άκαιρες τότε.Σήμερα συνειδητοποιώ τι είχα πει και πως αυτο εκπληρώθηκε...Ενα απο τα πολλά που μέχρι σήμερα έχουν συμβεί.Θα έχουν την ίδια κατάληξη και άλλες παρόμοιες εκλάμψεις;;;

Τα παραμύθια δεν είναι αλήθεια αλλά τουλάχιστον δεν είναι ψέμματα....

Αυτά που κλείνουν μέσα οι κύκλοι με τις χρωματιστές μας κιμωλίες είχαν αυτά τα χαρακτηριστικά.Ουτε απολύτως αληθινά μα δεν ήταν και πολύ ψέμματα .Είχαν αυτο που χαρακτηρίζει όλα τα παραμύθια ,φτιαγμένα απο κάτι αδιευκρίνιστο -δεν έχει σημασία το υλικό, μόνο παραμύθι να είναι και να σε παίρνει και να χάνεσαι στα φτερά του, μικρό παιδάκι πάλι να γίνεσαι και το χαλινάρι της φαντασίας πέρα να πετάς.
Τα δικά μας έκρυβαν την ανάγκη της αγάπης ,της φιλίας και πολλών άλλων που δε βρήκαμε ποτέ ή καποτε χάσαμε...
Συνεχίζουμε όμως να φτιάχνουμε  γιατί εξακολουθούμε να είμαστε παιδιά και κάποια εξ αυτών που ζούμε τώρα είναι πολύ όμορφα...

Οι κύκλοι κλείνουν και με ένα μαγικό τρόπο σε λίγο καιρό θα λέμε οτι υπήρχαν κάπου εκεί και θα θυμόμαστε μονάχα τα καλά των παραμυθιών με το κακό τέλος.Αλλωστε τι ενδιαφέρον  θα είχε η ζωη αν ήταν μονάχα γεμάτη με καλές στιγμές;
H επόμενη μέρα θα μας βρει λίγο ζαλισμένους και με νωπά τα σημάδια της κούρασης αλλά με την βεβαιότητα ότι θα ξαναπιάσουμε κιμωλία στο χέρι μας ,μόνο που αυτή την φορά ο κύκλος θα είναι πιο μικρός σε μέγεθος....

Τελείωμα μιας ανάρτησης που δεν ήταν στο πρόγραμμα (θα δημοσίευα μια σελίδα του ημερολογίου-λευκώματος του Κ.Ν,αλλά τα γεγονότα μου άλλαξαν την θεματολογία) με κλείσιμο ενός αγαπημένου τραγουδιού απο τους Πυξ Λαξ ,το οποιο θα παίξει για αυτούς που έφυγαν πρόσφατα με την ευχή να γαληνέψει στο ταξίδι αυτό επιτέλους η ψυχή τους...

Κυριακή, 5 Σεπτεμβρίου 2010

0 Kυριακάτικο παραλήρημα...

3 μέρες τώρα νιώθω ότι ένα αόρατο χέρι μου έχει ρίξει την υπέρτατη μούτζα και τίποτα δε πάει καλά- τουλάχιστον αυτό βλέπω...
Πισωγυρίσματα ,άγχος ,πολλή στεναχώρια -γι'αυτά που τότε είδα αλλά δε πίστεψε κανείς και τώρα τα παραδέχονται όμως το τρένο για μένα είναι δύσκολο να ξαναπεράσει- οργή για διάφορα που συμβαίνουν και διαβάζω ,κάπου ένα χαμόγελο ελπίδας και καταλήγω ξανά στα ίδια γιατί  και παράλληλα με τον Κ.Ν απορώ αν έχω κάνει λάθος εκτίμηση για κάποια πρόσωπα και κάποιες καταστάσεις μονάχα που εγώ δε βρίσκω κάποιον να πάρω απαντήσεις...Τυχερούλη Κ.Ν εσύ τουλάχιστον ψάχνεις το ταξίδι ,ενώ εμείς  θα χάσουμε σε λίγο και την βάρκα....

Ένας απίστευτος μαλάκας , του καλλιτεχνικού κύκλου ,θεωρούμενος μεγάλη εικαστική μορφή ,πρόσφατα εξίσωσε τον βιαστή και το θύμα του σε κάποια συνέντευξη λέγοντας ότι φταίει το θύμα που προκαλεί και συμβαίνει η πράξη αυτή.Θα πρότεινα να τον βάλουν σε κάποιο κελί που τα αγόρια εκεί έχουν καιρο να πηδήξουν και να τον αφήσουν έρμαιο των ορεξεών τους.Αλλά μάλλον αυτό δε θα είναι τιμωρία για το συγκεκριμένο αλλά χαρά....Βαρέθηκα αυτές τις υπερφύαλες παντογνώστριες αδερφές του "καλιτεχνικού" χώρου να έχουν άποψη επί παντός επιστητού.Αν στο συγκεκριμένο "κύριο"  η ιδέα να γίνεται θύμα ενός σεξουαλικά πεινασμένου κτήνους προκαλεί αισθήματα χαράς στο κώλο του ,ας κρατήσει την χαρά λοιπόν για πάρτη του και ας μην σπεύσει να δικαιολογήσει κάτι τόσο ανίερο.Και ακόμα καλύτερα ας προσφερθεί για όλους αυτούς ,όταν έχουν ορέξεις να πηγαίνουν και να ξεχαρμανιάζουν πάνω του.Νισάφι πια...

Εχθές αργά επέστρεφα απο μια κοινωνική υποχρέωση και ωρα 1¨30 βρέθηκα στο Γκάζι στο ύψος της Πειραιώς κατεβαίνοντας για το σπίτι μας.Ο Χριστός και η μανούλα του...10 λεπτά για 300 μέτρα χρειαστήκαμε...Τι στα κομμάτια όλος αυτός ο κόσμος κάνει εκεί; Γαμώ την κρίση μου μέσα και γαμώ την μαλακία που μας δέρνει σαν λαο ...
Αυτή για όλο αυτό τον κόσμο είναι η λύση -να βγω ένα Σαββατόβραδο στο τάδε ιν μαγαζί που χωράει 100 αλλά στοιβάζει 300 ,να είμαι σα σαρδέλα παστή (αυτές που πουλάνει στα καρότσια έξω απο την Βαρβάκειο) ,να έχω να το λεω οτι πήγα εκει ,και να ξεχνάω ότι μου πιάσαν τον κώλο κανονικά ,ότι ήπια ένα πράμα που μου έκανε το στομαχί  λες και έχω πιει υγρό Σκιπ και το καλύτερο όλων ,ενώ πήγα να βρω καμία ξέμπαρκη να πιάσω γκόμενα δεν έκατσε τίποτα τελικά αλλά νταξ μωρέ όλες πατσαβούρες ήταν οι μόνες τους .Εγώ φτάνει που πήγα εκεί ,την Δευτερά θα το πω στην άθλια δουλειά μου να τους εντυπωσιάσω -έχω κρατήσει και την απόδειξη αν δε με πιστεύουν- και την επόμενη ώρα θα γκρινιάζω μαζί με τους άλλους για τα λεφτά που δε φτάνουν για τίποτα.
Ποτέ μην σώσω να πάω στα γαμοτρέντυ στέκια σας ,έχω πολύ σημαντικότερα πράματα να κάνω και αν βγω θα πάω κάπου πιο αληθινά -σε μια παραλία με ψυγειάκι γεμάτο μπύρες ,με τσιπς και διάφορα τέτοια χαζά απο το φτηνό σουπερμάρκετ ,με παρέα φίλων που τραβάνε τα ίδια ζόρια με μένα ,πάνω στην ψάθα με συντροφιά ραδιάκι που θα παρακαλάμε να κρατήσουν οι μπαταρίες για να μην τρομάξουμε τους υπόλοιπους με την φαλτσούρα μας.Αν για σας αυτη η μαλακισμένη αντίληψη που σας πασάρουν όλοι αυτοί -που πληρώνονται απο σας για να σας κρατάνε σε ζωώδη κατάσταση και φυσικά να μην σκέφτεστε και πολύ- οτι και καλά είναι must να βρεθείς εκεί ή εκει ,και πως αυτό θα σου ανεβάσει την λίμπιντο ,είναι αξία ζωής πάω πάσο ....Εγώ προτιμώ να μένω όπως είμαι αντικοινωνικός και μίζερος .....


Θέλω να σε ρωτήσω γιατί όταν κάνεις μια μεγάλη προσπάθεια για κάτι φτάνεις σε μια στιγμή που αποφασίζεις και κλωτσάς την καρδάρα με το γάλα;
Τόσο αυτοκαταστροφικός είσαι;Και τελικά ποιος είσαι -αυτός που μίλαγε πριν λίγο καιρό ή αυτός που βλέπουμε τώρα;
Ο Κ.Ν μου έχει πει ότι σε αντίστοιχες περιπτώσεις με το διάλογο του λύνονται οι απορίες .Εγώ που δε μπορώ να σε βρω άραγε θα πάρω κάποτε τις απαντήσεις μου;
Το ένστικτό μου λέει οτι θα τις πάρω κάποτε ,το πότε δε ξέρω όμως και δε γνωρίζω αν οι αντοχές φτάνουν ,να τις πάρω βλέποντας τις όποιες "προφητείες" να εκπληρώνονται...


Γυρίσατε προχθές και περιχαρείς μου είπατε τα νεα ....Αυτά που εγώ 5 χρόνια πριν ονειρεύτηκα ...Και εσείς επιλέξατε να μου τα στερήσετε..Τώρα που οι συνθήκες μας κάψαν και την "ονειρεμένη ζωή" που βλέπατε με την επιλογή που με υποχρεώσατε έχετε να πείτε κάτι;
Έχετε μήπως το φάρμακο ;Το φημολογούμενο πισωγύρισμα θα σας δικαιώσει;Και τελικά μήπως σας έχω παραπάρει σοβαρά και μόλις πατήσω ξανά στέρεα στα πόδια μου είναι καιρός να επανέλθω στα παλιά καλά συνήθεια της σύνδεσης με Κάιρο;
Όταν θα τεθεί το ερώτημα -αν έχει κανείς δικαίωμα να στερεί το καλύτερο σε κάποιον συνεπικουρούμενος απο προσωπικές ανασφάλειες και οπτασίες - ελπίζω να με κοιτάξετε στα μάτια και να έχετε να πείτε κάτι πραγματικά χρήσιμο για μια φορά...



Λατρεμένο απλά ..Το φθινόπωρο φτάνει , το καλοκαίρι που έφυγε πήρε μαζί του και αρκετή απο την αθωώτητα που μου είχε απομείνει.Έτσι νομίζω...


Όταν το άκουσα ζωντανά στην συναυλία τους εδώ ανατρίχιασα .Ήταν και Νοέμβρης ,βοήθαγε και ο καιρός....
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.