Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010

1 Λεύκωμα "καταστρώματος" Gemini -ημέρα ...

.......κι αναρωτιέμαι πάλι οι προσευχές μου πού πάνε
κι αν έχουν γίνει πουλιά προς τα πού πετάνε....


Σκεφτομαι ολα αυτα που ποτέ ...
Δεν είπα για διάφορους λόγους...και αυτα που για ταυτόσημους δεν έκανα.
Αυτά που γίναν και με δικαίωσαν και μετά αυτά που συνεχίζουν να με απογοητεύουν..
Μάλλον σκέφτομαι υπερβολικά...

Θυμηθήκα σήμερα τον Ηλία ...Άραγε πόσα του χρωστάω και δε του τα ξεπλήρωσα ποτέ;
Έφυγα και δεν μπόρεσα ποτέ να του πω ένα ευχαριστώ...
Και τώρα τόσα χρόνια μετά κάποιες μικρές ενοχές μου βγήκαν...
Γιατί δε τον έψαξα όλο αυτό τον καιρό;
Θα τον ψάξω άραγε ποτέ;

Πότιζα πριν τα φυτά μου και σκεφτόμουνα όλα αυτα...Μελαγχόλησα γιατί πλεον είμαι στη θέση του και πολλά απο τα λόγια του τα λεω και εγώ πλεον -με τη διαφορά ότι αντιλαμβάνομαι την σημασία τους.Εχω τη δυνατότητα να βλέπω την εξέλιξη , να χαίρομαι που κάποιοι που ακούσαν ξεφύγαν και προσπαθούν να κάνουν λιγότερο πλαστική την ζωή τους .
"Θέλω να σε αγγίζουν και να αισθάνονται το δέρμα σου " αυτό μου αρέσει να λέω σε όσους με ρωτάνε τι θέλω απο αυτούς.
Αυτός τότε σε μια ανάλογη ερώτηση απάντησε :"Να σε συναντησω μετά απο καιρό και να πω ότι δεν έκανα λάθος για σένα!"
Με έχει στοιχειώσει αυτή η φράση ...
Σε τι δεν έκανες λάθος;;;
14 χρονια τώρα ψάχνω να βρω το νοήμα του χρησμού.Μάλλον γι'αυτο δεν επεδίωξα να σε συναντήσω ποτέ.Φοβάμαι πιθανότατα οτι θα σε απογοητεύσω...

Απαγοήτευση...Κι όμως αυτό το άδειο συναίσθημα , πολλές φορές μου έδωσε την ώθηση -αφού πρώτα με δίκασα και με καταδίκασα -να παω στην επόμενη μέρα.Ποια είναι όμως η επόμενη  μέρα απο αυτή;Ακόμα δεν έχω βρει την ταυτότητα όσων μου συμβαίνουν...Ψάχνω και εκεί που λεω οτι κάπου καταλήγω ,καινούργια δεδομένα μου εμπλουτίζουν το "βιογραφικό" και ξαναρχίζει μια νεα ταξινόμηση.

Να μπορούσα να φέρω το αστρόπλοιο στο κήπο του γραφείου που καθόμασταν μαζί ,να σου έφτιαχνα έναν απο τους άθλιους καφέδες μου και να ξανάκουγα όσα έλεγες.Ίσως τώρα να είχα λιγότερα κενά...
Να νοικιάζαμε κλασσικο κινηματογράφο και τα βράδυα που είχαμε υπηρεσία να ξαναβλέπαμε το Πάρτυ ,το Γερακι της Μαλτας και ολα εκείνα που τότε βαριόμουν  και αυτή την φορά ίσως να καταλάβαινα καλύτερα τις αναλύσεις σου και τα παραδειγματά σου.

Ήμουνα ένα τυφλό αγρίμι και εσύ δε φοβήθηκες .
Προσπάθησες να μου δείξεις την ματαιότητα της αέναης μάχης με τα πάντα και την αξία της στρατηγικής για την επιτεύξη μικρών νικών που όλες μαζί θα φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.Με δίδαξες ότι υπάρχουν και οι μικρές  ήττες που πρέπει να γίνονται για να μην δίνουμε την εντύπωση του αήττητου και για να ανασυγκροτούμαστε μετρώντας την επόμενη φορά καλύτερα τον τελικό στόχο μας!
Μου έδειξες ότι στους τυφλούς  η θεράπεια δεν είναι μια εγχείρηση χωρίς αναισθητικό αλλά μια μακροχρόνια προσπάθεια να ανοίξουν τα μάτια και να δουν το φως .Το φως και ο κόσμος είναι κάτι υποκειμενικό και καθένας βλέπει το δικό του χρώματος φως και αυτό οφείλουμε να το σεβομάστε.Ακόμα μου είπες ότι χρειάζεται ενω κάποιος  βλέπει κάτι που δεν είναι τόσο φωτεινό(υπάρχει μαύρο φως έλεγες) ή κάτι που δε το θεωρούμε φως να υποκρινόμαστε ότι διακρίνουμε και εμείς την αλήθεια του.Αυτό είναι μια μικρή σύμβαση για να τους κάνουμε να μην προσπαθήσουν να μπουν στο φασματοσκοπιο μας αν εμείς δε το θέλουμε πραγματικά.Policy of truth (their truth)!
Άπλωσες το χέρι και μου έδειξες την παραλία σου αλλά δε με άφησες να κολυμπήσω .Μου έμαθες ότι μπορώ αν το θελήσω να φτιάξω την δική μου θάλασσα έξω απο το μπαλκόνι μου που θα πετάω πάνω της κάθε φορά που βρέχει ,που έχει ήλιο ,κάθε φορά ....

Σε αυτή την θάλασσα βρίσκομαι με το "αμφιβιο" πλοιαριο μου -πότε κολυμπάμε και πότε πετάμε πάνω της ...Πλέον ξέρω ότι η Ιθάκη είναι μονάχα ένα όνομα και πως το ταξίδι και όσα ζεις στην διαρκειά του είναι το κερδος σου.Ακόμα ψάχνω το ταξίδι μου ...Θα μου άρεσε να συναντούσα την βαρκούλα σου σε κάποια άγνωστη θάλασσα -που τελικά θα ήταν οικεία - και να σου έδειχνα την θάλασσα και την παραλία ,όχι αυτές έξω απο το σπίτι αλλά αυτές που κουβαλάω μέσα μου ...
Να με άφηνες να περπατήσω λίγο στην δικιά σου ,να μου έλεγες αν έκανες τοτε λάθος,να μου έδινες κάποια ταξιδιωτική συμβουλή....


Ακούω κάτι που σε θυμίζει πολύ και προσεύχομαι στον άγνωστο θεο μας να σε έχει πάντα καλά και είμαι σίγουρος ότι κάπου θα τα ξαναπούμε.Έχουμε αφήσει πολλά σε εκκρεμότητα κάτι μου λέει...





Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010

0 Λεύκωμα "καταστρώματος" Gemini -ημέρα πρώτη...(Αύγουστος 2008 *γήινο έτος*)

Ξεκινάει η δημοσίευση του ημερολογίου του Κ.Ν(Κακός νεραίδος) με την εισαγωγική σελίδα .Δεν θα υπάρχει χρονολογική σειρά γιατί οι σελίδες ειναι ανακατεμένες και δεν θέλω να χαλάσω την ιδιόρυθμη αυτή "τάξη"...




"Θέλω απόψε να ξεκινήσω να γράφω σε ένα κομμάτι χαρτί όσα σκέφτομαι.Ειναι Σάββατο και μόλις γύρισα απο το Σούνιο.Αύγουστος...Πανσέληνος ..Πρέπει να αλλάξω φωτογραφική μηχανή επιτέλους ..Αυτή η compact δεν μπορεί να αποδώσει όσα είδαν τα μάτια μου..

Στα προσεχώς λοιπόν αγορά φωτογραφικής μηχανής αξιόλογων επιδόσεων!


-Τι όνομα να δώσω σε αυτό το λεύκωμα ;

-Λεύκωμα;

-Ναι ,ρε μαλάκα ,εγώ γουστάρω να το λέω λεύκωμα και όχι ημερολόγιο!

-Μα υποτίθεται ότι εδω θα γράφεις ότι σκέφτεσαι ..

-Πες μας τώρα να πάρω και ντοσιέ και να βάλω απέξω ετικέτα "ΕΚΘΕΣΗ ΙΔΕΩΝ"

-Είσαι υπερβολικός!Πες το όπως θες !Εμένα γιατί με ρωτάς αφού έχεις αποφασίσει;

-Θα το ονομάσω λεύκωμα καταστρώματος!!!

-Κατάστρωμα ...χμμμ...πλοίο..τι είδους πλοίο;

-Καλή ερώτηση ...αστρόπλοιο μας κάνει;

-Δικό μας είναι, ότι πλοίο γουστάρουμε φτιάχνουμε !

-Ωραία ,όνομα θα βάλουμε;

-Όνομα...Gemini μας ταιριάζει νομίζω!

-Τέλεια ,άντε άραξε τώρα να γράψω κάτι γιατί βλέπω το λεύκωμα να παραμένει λευκό!


Αυτές οι κουβέντες μεταξύ μας είναι πολύ λειτουργικές .Φυσικά ο μικρός (εσωτερικός) παρουσιάζεται όποτε θέλει και έχει άποψη ,όχι πάντα παράλογη .Είναι κάτι σα την φωνή της λογικής που έρχεται πυροσβεστικά τις στιγμές που η απόλυτη αλήθεια είναι έτοιμη να διαλύσει τα πάντα.Τότε μπαίνει στο στόμα μου και πάντα σχεδόν επαναφέρει τις ισορροπίες.Υπάρχουν δε περίοδοι που κάνει ολική κατάληψη σε μένα ,φάσεις που ονομάζω γλαφυρά εβδομάδα καλοσυνής (πρώτη ,δεύτερη...).Συνήθως όμως επεμβαίνει στην μέση των λόγων μου για να αποκαταστήσει τις ζημιές και να δείξει το δρόμο που ανοίγεται πέρα απο την καταστροφολογία..και περίεργως αυτή η διττή αρρωστημένη φύση έχει ανθρώπους που την αγαπάνε και ακόμη πιο περιέργο είναι το γεγονός ότι τους αγαπάω και εγώ .΄Ετσι καταλαβαίνω πως συμβαίνει...


Να γράψω κάτι όμορφο γι'αρχή γιατί όλα τα παραπάνω δεν είναι το ιδανικό ξεκίνημα λευκώματος ενός σημαντικού αστρόπλοιου..

Αλήθεια τι πορεία έχουμε ;Όσες φορές κι αν ρώτησα τον πλοηγό δεν μου απάντησε .Μου δίνει κάποιες ασαφείς απαντήσεις για μια αποστολή ...Ποια αποστολή είναι αυτή ;
Τι στο καλό ψάχνουμε;;; Άλλους κόσμους ,άλλους ανθρώπους ,άλλα γενικώς και αορίστως;
Και γιατί επιλέξαν εμάς ;Ποιοι μας επέλεξαν; Δηλώσαμε μήπως εθελοντές;;;Είμαστε μήπως τμήματα ενός γιγάντιου πειράματος;;;Από που είμαστε;;; Έχει όνομα η δική μας Ιθάκη;;;


Πάλι όλα αυτά ...


Να βγώ να κάνω ένα τσιγάρο πριν ξαπλώσω.Η ερωτευμένη γειτόνισσα θρηνεί με Χαρούλα..

Και γνωρίζει ότι αυτός δεν ήταν ποτέ εκεί ,οτι όλο αυτό που πίστεψε δεν υπήρξε ποτέ και όμως σήμερα το αναζητά...



"Έχει πανσέληνο απόψε κι είναι ωραία
είναι αλλιώτικη η σιώπη χωρίς παρέα.
Δεν νοιώθω θλίψη, μα μου΄χει λείψει
το κοριτσακι αυτό που αγάπησες τυχαία.
Δεν νιώθω θλίψη, μα μου 'χει λείψει
το λάγνο ψέμα σου, που τα 'κανε ολα ωραία."



Της χαμογελάω καθώς ανάβω ένα απο αυτά τα Kent που απορούν όλοι οι γνωστοί πως μπορώ και τα καπνίζω..


-Μέσα σήμερα τέτοια βραδυά;Δε πήγατε πουθενά; 

-Γυρίσαμε απο Σούνιο πριν ώρα .Ωραία ήταν ,δεν είχαμε ξαναπάει βλέπεις...
-Εγώ πήγα στην Αγορά ,κάθε χρόνο πάω .Πριν λίγο γύρισα ,πολύ λαος ρε γαμώτο .Ευτυχώς έχω μια καλή καβάτζα ήσυχη και μπόρεσα να την απολαυσώ .Λίγη μουσικούλα και μετά θα ξαπλώσω..
-Τι έχεις μετά στις επιλογές σου ; 
-Μετα την Χαρούλα ...τίποτα ...τι μπορεί να ακολουθήσει;
-Εγώ προσωπικά αν είμασταν σε ραδιόφωνο θα έπαιζα Γαλάνη μετα ..."ΖΩ"
-......
-Καληνύχτα..τα λέμε...


Μπαίνω μέσα,με κοιτάει ...με αυτα τα βαθιά γαλαζογκρί γατίσια μάτια της...Έχει ήδη ξαπλώσει και φοράει αυτό το νυχτικό με τα τεράστια αρκούδια .Πόσο το γουστάρω αυτό το πιτζαμάκι! Περιμένει να πάω κοντά της .Την πλησιάζω και κάνει μια γκριμάτσα .Ρε μήπως έχουν ολοι δίκιο τελικά;


-Θα γράψω κάτι και έρχομαι!
-Τα χεράκια μην ξεχάσεις να πλύνεις...Εντάξει;;;


Αυτό το έρχομαι είχε απροσδιόριστη διάρκεια- μάλλον κοιμάται τώρα ,να πηγαίνω και εγω..

Για πρώτη καταγραφή καλά τα πήγαμε !!!"

Κυριακή, 22 Αυγούστου 2010

0 Σαν να πηγαίνω πρώτη μέρα στο σχολείο...αύριο!

Τι άγχος και αυτό σήμερα...
Και ενώ όλα τα έχουμε έτοιμα και προσεχώς θα ανοίξει η νεα σελίδα στο ραδιοφωνικό μας πείραμα ,έχει μείνει στο στόμα μια πίκρα-σαν τότε που κάναμε τράκα Sante στους μπαρμπάδες στα καφενεία ,όντας αφραγκοι και ατσίγαροι.Πίκρα γιατί αλλιώς τα σχεδιάζαμε και αλλιώτικα μας βγήκαν και το χειρότερο όλων είναι πως ακόμα δεν έχουμε καταλάβει τι έφταιξε...

Αντε να αρχισουμε να βρούμε τα πατηματά μας ,να τελειώσει και η αδεια να γυρίσουμε στην ρουτίνα του μεροκάματου ,μήπως και ξεχαστουμε γιατί όσο καθόμαστε παρασκεφτόμαστε...

Έρχεται και το ημερολόγιο του Κ.Ν και όπως θα παρατήρησες άλλαζαν και οι νότες υποδοχής και συντροφιάς!!!

Σάββατο, 21 Αυγούστου 2010

0 Εnter night...



Exit light...


Εν αναμονή του τέλους του εφιάλτη και πριν σφιξω ξανά το μαξιλάρι αλλη μια νύχτα κάτι απο το μακρινο 1991.
Αγαπημένο κομμάτι και ένα απο τα live που θα ζητησω να βρεθώ οταν ανακαλυφθεί η χρονομηχανή!!!

Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010

1 Ζεστό μακρύ καλοκαίρι keeps going on



Αφιερωμένο στο metrosexual αγόρι που διάβασα γι'αυτο, καθως ξεφύλιζα το ημερολόγιο του Κ.Ν (Κακός νεραίδος) και κάποια στιγμή θα μοιραστώ και μαζί σου ...

Δεν νομίζω να είναι του γούστου του ,οι gay ΣΤΕΡΕΟ NOVA ,αλλά τουλάχιστον είναι αληθινοί σε αντίθεση με τα αποτριχωμένα προτυπά του και αυτά που πρεσβεύει..

0 O κακός νεράιδος- ένα μεταμοντέρνο παραμύθι (εισαγωγή)

Μια φορά και κάποιο καιρό σε μια άσχημη και τεράστια πόλη ζούσε ένας περίεργος τύπος που είχε την αίσθηση ότι εκπλήρωνε μια αποστολή αλλά δεν την είχε βρει μέχρι εκείνο το καιρό .
Οι μέρες του περνάγαν και ο φίλος μας έψαχνε να βρει για ποιο σκοπό ήρθε στη γη .Εν τω μεταξύ ήταν πολύ δημοφιλής μεταξύ αυτών που συναστρεφόταν και οι άλλοι τον είχαν σαν τον δικό τους μικρό "κουμπαρά" που εκει καταθέταν όσα είχαν μέσα τους και ακούγαν τα σχολιά του ,που θεωρούσαν ότι τους βοηθούσαν αρκετά.
Τα σχόλια αυτά ήταν τα απόλυτα αληθινά όσων σκεφτόταν και ένιωθε ο ήρωας μας και ακούγοταν σκληρα σε κάποιους όμως ήταν πραγματικά η απόλυτη μορφή αλήθειας και όσα πρότεινε μοιάζαν σα χειρουργείο χωρις αναισθητικό αλλά ήταν πάντα αποτελεσματικά.
Έτσι γεννήθηκε ο μύθος του κακού νεράιδου που οι ιστοριές του θα έχουν εδώ την δική τους ξεχωριστή θέση.
Ο φίλος μας δεν έχει όνομα και στοιχεία αστυνομικής ταυτότητας και τυχόν ομοιότητες με πρόσωπα και καταστάσεις ,μην σας κάνουν εντύπωση -παντού για όλους υπάρχει ένας τέτοιος...

Πέμπτη, 12 Αυγούστου 2010

2 Μπρος στα μάτια μου περνάνε...



Δεν είπα ποτέ σε κανέναν τίποτα...
Τήρησα την υπόσχεση μου ....
Μόνο που την τήρησα μόνο έγω ...

Συνεχίζω να κοιτώ όσα περνάνε μπροστά στα μάτια μου ,στους δρόμους ,στις οθόνες ,οπουδήποτε πέφτει το βλέμμα και εξακολουθώ να ψάχνω τα ιδια φωτεινά σημάδια ...


Χαρισμένο σε όλους αυτούς που διαχρονικά τρόμαξαν ,κουράστηκαν ,επαναπαύτηκαν και έστρεψαν κάπου αλλού τα μάτια τους...

Τετάρτη, 11 Αυγούστου 2010

0 Όχι άλλο κάρβουνο...

Πρόσφατα σε κάποια σελίδα είδα κάποια μπλόγκ που οι αναγνώστες τα προτείναν για να αξιολογηθούν και μετά απο κάποια είδους αξιόλογηση προέκυψαν κάποια που πήραν σε μια δεκάδα μια άτυπη κατάταξη.
Στα κορυφαία ήταν ένα κατάμαυρο μπλόγκ μιας κοπέλας που ενώ στις πρώτες αναγνώσεις σου έβγαζε κάτι ρομαντικό ,με μια δεύτερη , πιο "εσωτερική" ματιά παρατηρούσες πολύ θυμό και πολύ απογοήτευση.
Προχθές σε μια κουβέντα άκουσα κάτι που είπε φίλη σε κάποιον .Ήταν λίγο άκομψο και σκληρό και όταν της το εξήγησα η πρώτη της αντίδραση ήταν να πει ότι θα κάνει υπομονή να δει τις αντιδράσεις του άλλου - μετά αποφάσισε να μιλήσει και να κάνει το αυτόνοητο...

Από πότε το αυτονόητο , δλδ να πας σε κάποιον/α και να κάνεις μια γενναία κουβέντα ,παραδεχόμενος/η ότι ίσως κάπου τον /την πλήγωσες άθελα σου είναι τόσο δύσκολο;
Γιατί πάντα να περιμένουμε ο άλλος να κάνει αυτός την κίνηση ,ακόμα κι αν φταίμε ;

Θυμήθηκα όταν μιλήσαμε ξανά την κοπέλα στο μαύρο μπλογκ - η φίλη αισθανόταν μια περίεργη λύτρωση και έλεγε ότι είδε άμεσα τα αποτελέσματα της πράξης της στη συμπεριφορά του συντρόφου της.Η κοπέλα με το θυμό στο μαύρο μπλογκ δε θα νιώσει ποτέ αυτή την χαρά γιατί πολύ απλά δεν φταίει ποτέ..

Πάντα παρατηρώ τις νέες γυναίκες - κάποιος άλλος φταίει ,αυτές ποτέ...Λες και σε μια σχέση κάποιος είναι με τον εαυτό του και όχι μαζί τους ...
Αυτές έχουν φορέσει το ατσαλάκωτο "αρσενικό" πουκάμισο παλιότερων εποχών - που ο άντρας είχε πάντα δίκιο - και συμπεριφέρονται λες και εκδικούνται για όσα άσχημα βρηκαν τις προγόνους τους πόσες γεννιές πίσω...Και το συμπέρασμα είναι πάντα το ίδιο -αυτοί φταίνε για όλα!
Αυτοί που πολλές φορές δεν είναι άμοιροι ευθυνών αλλά σε σχέση με τα παλαιάς κοπής αρσενικά είναι περισσότερο εξευγενισμένοι..Αυτοί που δε καταλαβαίνουν , που είναι αχάριστοι ,που ... που ...που....
Αλήθεια πότε κάτσατε ευγενικές μου κυρίες να ρωτήσετε τα θέλω του ανθρώπου που είναι μαζί σας;
Αλήθεια πότε του είπατε τα δικά σας μικρά αθώα θέλω ;
Πότε αναρωτηθήκατε αν όλα αυτά που του καταμαρτυράτε ότι δεν γνωριζει για σας , έχουν και σε αυτόν αντιστοιχία και εσείς δεν τα γνωρίζετε γι'αυτόν;
Σκεφτήκατε ποτέ οτι μπορεί να μην είναι τοσο iron όσο δείχνει και πως έχει κρυφές πτυχές αδυναμίας;
Πότε μικρύνατε τον εγωισμό σας για να πείτε "Έχω την εντύπωση οτι είπα κάτι λάθος και σε στεναχώρησα"

Αντίστοιχα θα μπορούσα να καταλογίσω και στους άνδρες σε μικρότερο ποσοστό όμως .Και μιλάω μόνο για μην παρεξηγούμαι για νέους ανθρώπους όχι για μεγάλες ηλικίες.
Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία είναι άλλο κεφάλαιο που θα ασχοληθώ μαζι του άλλη φορά...

Δεν λέω λοιπόν ότι είμαστε ανεύθυνοι εμείς και πως όλα τα πράττουμε αγγελικά αλλά έχω να λέω παραδείγματα απο αρκετούς που έχουν κάνει την υπέρβαση και έχουν πει μια συγγνώμη ...
Ανάλογα παραδείγματα γυναικών δεν έχω - όχι πως δεν υπάρχουν , φυσικά και θα υπάρχουν αλλά είναι λίγα.

Καιρός λοιπόν να αρχίσουμε όλοι μας να μιλάμε λιγάκι παραπάνω !Όχι με sms αλλά με λόγια .Να προσπαθήσουμε επιτέλους να δούμε τι σκέφτεται αυτός\ή που είναι κοντά μας ,αυτός\ή που μοιράζεται μαζί μας τη ζωή και ιδανικά να προλαμβάνουμε τα θέλω του και αυτός\ή τα δικά μας.Να μάθουμε να σεβόμαστε αυτά που δε είναι ορατά με γυμνό μάτι στον άλλο ,για να τα σεβαστεί και σε μας αυτός.Να χαμηλώσουμε το εγώ μας και να "φορέσουμε" ορισμένες φορές τα παπούτσια του άλλου και να δούμε με τα δικά του μάτια εμάς!Γιατί στο κύκλο όλων αυτών που λέμε ζωή ,πολύ μεγάλη σημασία έχει και ο λόγος που γίνονται κάποια πράματα και απο ένα σημείο και μετά τα πρόσωπα που σε οδηγούν σε όλες αυτές τις ενέργειες...

Για να μην ξαναδούμε θυμωμένα νέα κορίτσια ,σε μαύρους φόντους να απαξιώνουν τα πάντα ,χωρίς να προτείνουν τίποτα .Να σταματήσει η τροφοδοσία της μηχανής με κάρβουνο , υπάρχουν πιο φιλικά προς το περιβάλλον νέα υλικά - καύσιμα και καιρός είναι να προσαρμόσουμε τις συμπεριφορές μας.
Ας τολμήσουμε να σκεφτούμε ,κόντρα στο ρεύμα που μας θέλει χαζούς και τηλεκατευθυνόμενους κάνοντας μια αρχή απο τα πολύ προσωπικά μας.Απέναντι στο μίσος που υποσυνείδητα μας σπέρνουν καθημερινά και δηλητηριάζουν τα πάντα, ας κάνουμε μια επανάσταση ξεκινώντας απο εκεί που δε το περιμένουνε ....

Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2010

0 Τι φάγαμε σήμερα;

Μακαρόνια με κιμά

Υλικά :

* 1/2 κιλό κιμά μοσχαρίσιο
* 1 μεγάλο κρεμμύδι
* λίγο λάδι
* 1 κουτί συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας
* αλάτι πιπέρι
* 1 πακέτο μακαρόνια
* 1 1/2 κ.σ. βούτυρο ή λάδι
* τριμμένο τυρί


Σωτάρω ελαφρά το κρεμμύδι ψιλοκομμένο σε λίγο λάδι και προσθέτω τον κιμά. Ανακατεύω διαρκώς και αφού σωταριστεί αρκετά προσθέτω την ντομάτα, το αλάτι, το πιπέρι και 1 ποτήρι νερό και αφήνω να βράσει σε μέτρια φωτιά.
Βράζω τα μακαρόνια σε άφθονο αλατισμένο νερό, σουρώνω και τα "καίω" με το βούτυρο ή το λάδι.
Σερβίρουμε με τον κιμά απο πάνω και αρκετό τριμμένο τυρί της αρεσκείας μας.


Συνταγούλα απλή που φτιάχνουν τα περισσότερα μαγαζιά ,για να "πιάνουν" το μέσο πελάτη.Παρακάτω θα δείτε την δική μου εκδοχή ,του σπιτιού φυσικά .Σαν βάση έχουμε την παραπάνω απλή συνταγή και κατόπιν την εμπλουτίζουμε κατά το δοκούν.

Εvil tips

Πιπεριά ψιλοκεμμένη μαργαρίτα βάζω σε όλα τα φαγητά με κιμά, ακόμη και στα μπιφτέκια. Είναι όντως το κάτι άλλο... στο κιμά με μακαρόνια όμως βάζω και μανιταράκια.Επίσης αν βρίσκεται καμία μπύρα της κακιάς ώρας, στο σπίτι σβήνω το κιμα με αυτήν και τον αφήνω να βρασει λιγο μέσα της πριν του προσθέσω το νεράκι του.
Προσωπικα επίσης προτιμώ και λίγο γαρύφαλλο ,οπως και λιγη κανελίτσα σε οτιδήποτε φτιάχνεται με κιμά.

0 Τι θυμήθηκα....

Διαβάζα κάτι και εντελώς συνειρμικά μου ήρθε αυτο στο μυαλό...



Τι έχω πάθει τώρα τελευταία ;;;

Σάββατο, 7 Αυγούστου 2010

0 Ο τρόπος...



Σα να γύρισε ο χρόνος πίσω και να μας γλύκανε απο όσα άσκημα μας έχουν συμβεί ...
Ένα βλέμμα ,μια κίνηση αθέλητη ,ένα ξεκίνημα που δεν ξέρεις που θα σε βγάλει αλλά κάτι σου λέει να επιμείνεις σε αυτό ,κόκκινισμένα πρόσωπα ,δειλά χαμόγελα ευχαρίστησης...
Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις ,που και πάλι λίγες μοιαζουν ...
Ένα αγαπημένο τραγούδι που βρίσκεις ότι εκφράζει κι άλλον εκτός απο σένα ....
Η ζωή που σου ξαναδείχνει ότι το καλούπι δε το έσπασε ο θεος και υπάρχουν κι άλλοι "ελλατωματικοί" εκεί έξω...
Για όλους εμάς που είτε έχουμε βρει τον τρόπο είτε ψάχνουμε ένα νεο ένα πολύ όμορφο τραγουδάκι που μου θύμισαν κάποιες όμορφες εικόνες στην μικρή μας απόδραση...
Κάποιες εικόνες που θα ήθελα να ξαναδώ και την επόμενη φορά που το μονοπάτι θα με φέρει στα ίδια μέρη...

Θα επανέλθω μόλις μου περάσει η κρίση έρωτος και καλοσύνης γιατί με κάτι τέτοια χαλάω και το όνομα που με κόπο έχτισα τόσα χρόνια σε αυτή την κοινωνία!

Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010

2 Το μυστικό είναι στην sauce

Βράδυ Σαββάτου ,στην νεα παραλία παρατηρώ τους ανθρώπους και τα ποδήλατα ,τους σκύλους που χαίρονται την νυχτερινή τους βόλτα ,ενω το τεράστιο πιτόγυρο μας διακοσμεί τα χέρια.
Και ξαφνικά κάνει την παρατήρηση:"Εδώ βλέπεις πολλά ζευγάρια αγκαλιασμένα ,εκεί κάτω σε μας σπάνια βλέπεις τέτοιες εικόνες ,σε τόσο μεγάλο αριθμό εννοώ"

Και ασυναίσθητα το μάτι αρχίζει να καταγράφει οτι αντιλαμβάνεται σε αυτό το θέμα .Και βλέπει ότι όντως μεγάλος αριθμός ζευγαριών υπάρχουν στο χώρο ,παντός ηλικίας και δημιουργούν μια εικόνα που αναμφίβολα μας δημιουργεί ενα αίσθημα πολύ γλυκό.

Την πιάνω αγκαλιά ..."δεν εχω τελειωσει εγω το σουβλάκι μου"..."και επιπλέον τα χέρια σου είναι κακοσκουπισμένα"...
Δίκιο έχει ,ακόμα τρώει ,τα χέρια όμως είναι πεντακάθαρα !
Κοιτάμε την φίλη μας που μας συνοδεύει .Χαμογελάει με τους γέρους του ζωντανού μαπετ σώου ...

Περπατάμε και μιλάμε .Καθόμαστε στο κήπο με τα ρόδα και την ακούμε να μας λέει διάφορα όμορφα ...Τελικά είναι πολύ ευαίσθητο παιδι -κακό λιγάκι αυτό ,αλλά εμας μας αρέσει .Η μεγάλη της παρέας επαναλαμβάνει με άλλα λόγια το μοτό μου "Κανε πράματα για σένα". Γνέφει θετικά ,έχει κάνει πολλά αλλά δε χρειάζεται να το ξέρει και να επαναπαύεται...Συνειδητοποιούμε οτι ευτυχώς ακόμα και μετά τόσα χρόνια δεν έχουμε χάσει αυτά που είχαμε στην ηλικία της ,παραμένουμε μουρλοί και το ίδιο χαζορομαντικοί!
Κατευθυνόμαστε προς το αυτοκίνητο για να πάμε στην παραλιακή γειτονιά της ,να την αφήσουμε σπίτι της .Ανοίγοντας το ραδιοφώνο ενα τραγούδι που χρόνια με ταξιδεύει γεμίζει την καμπίνα ...

"Έμεινα εδώ να μη σου λείψει τίποτα...Έμεινα εδώ να μη φοβηθείς...Να μη μείνεις μόνη σου και 'γω στο τίποτα...Έμεινα εδώ να μη μαραθείς...!!!"



Την μαγεία σπάει το εξυπνο σχόλιο οτι ευτυχώς που έχουμε φάει και οι 2 σουβλάκια...Έτσι στο άσχετο ...
Το κοριτσι μας γελάει ,εγω ψάχνω κάτι έξυπνο να απαντήσω αλλά με αιφνιαδιάζει ξανα ...Είναι το ωραιότερο φιλί με γευση sauce ,μουσταρδα και τζατζικί που μου έχει δώσει ποτέ..
Γιατί ρε γαμώτο εδώ δεν πετυχαίνουν εδώ κάτω ποτέ αυτο το συνδυασμό;;;

Πέμπτη, 5 Αυγούστου 2010

1 Τake the long way back home...

Είπα πως όταν θα φεύγω θα χαλαστώ.
Μετά σκέφτηκα οτι ήταν καλά και να μην ζητάω πολλά.
Πέρασε μια ιδέα να είχα αλλές 5 μέρες αλλά την έσβησα γιατί μάλλον θα λειτουργούσε ανασταλτητικά , αλλες 2 ίσως ναι.Δεν είμαι αχάριστος ,έκανα πολλά ,είδα πολλά ,χάρηκα και αισθάνομαι πολύ γεμάτος.Το παραπάνω θα ηταν υπερβολή και θα ξέφτιζε την ανάμνηση.
Χαζεύοντας έξω από το παραθύρι προσπαθώ να βάλω σε μια σειρά ,να ταξινομήσω όλα αυτα που αισθάνομαι.
Χαρά που επιστρέφουμε ,λύπη γιατί η φωνή μονο θα υπάρχει τωρα και όχι η εικόνα ,ευγνωμοσύνη για αυτούς που φροντισαν να μείνουμε εδώ και να ζήσουμε ένα 5ημερο fairytale ,αγωνία για το τι καιρό θα βρουμε γυρνώντας,ανησυχία για τα φυτά στο μπαλκόνι και την κούκλα μας (τη μικρη μας ψιψινέλ)που την αφήσαμε πρώτη φορά τόσο διάστημα μόνη της.
Ακόμα κάτι αδιευκρίνιστο που μου σφίγγει το στομάχι και μου ξεραίνει το λαιμο- μάλλον πρέπει να κατέβω για το τελευταίο πρωινό.

Έχω μια μικρή πικρή γεύση γιατί όταν ετοιμάζοταν η εκδρομή αυτή υπήρχαν άλλα σχέδια-σχέδια με γεύση καραμέλας γάλακτος όμως η καραμέλα έκαψε παραπάνω και μαύρισε και η πικρίλα δεν διορθώθηκε απο την κρέμα γάλακτος που ενσωματώθηκε.Έμεινε ένα καφε-γκρι υπόπικρο σκεύασμα που η εικόνα σε απωθεί.Το χρησιμοποιήσα και εφτιαξα ενα παγωτό καραμελα και μετα το μεταποίησα σε milkshake και το καταναλώσαμε .Παρέμεινε υπόπικρο ,υποφερτά όμως. Μας δρόσισε και παράλληλα μου υπενθύμισε ότι ο καλός σεφ δεν αφήνει ποτέ εντελώς ελεύθερους τους συνεργάτες του και πως τίποτα δε πάει χαμένο -όλα βρίσκεται κάτι να γίνουν και απο αυτό να μάθεις παράλληλα κάτι νέο.

Φλογητα,Ακτη καλογραιάς,Φράγμα ,βόλτα στο Cosmos και στα μαγαζιά ,Αρετσού ,Κρήνη ,μνημεία ,Devido ,νέα παραλία ,170 φωτογραφίες και άλλα μικρά που γεμίσαν αυτες τις 120+ ώρες μας,αυτά ετοιμάζομαι να βάλω στο άλμπουμ μόλις γυρίσω .


Α και Θ και Λ η συμβολή σας σε όλο αυτό ήταν πολύτιμη.
Καλή συνέχεια σε όλους μας και κρατάω την υπόσχεση σου για εκείνη την βδομάδα.Ξέρεις εσύ...

Τετάρτη, 4 Αυγούστου 2010

1 Η αγάπη θέλει χρόνο

Ξύπνησα με πολλή και καλή και ερωτική διάθεση και επειδή βαριέμαι να γράφω όσα κάνω εδω ας παίξω το τραγούδι που μου έχει κολλήσει αυτο το καλοκαιρι.Για όλους όσους νομίζουν ότι κάποια πράγματα είναι απλα και έρχονται τυχαία τους απαντάω ότι τυχαία μπορεί να μας έρχονται αλλά θέλουν το χρόνο τους να μετουσιωθούν σε κάτι ουσιαστικό.



Θα τα πουμε οταν επιστρεψω για ΟΛΑ αφού οι μπαταρίες εχουν γεμίσει και υπάρχει επαρκής ενέργεια για το μέλλον.Γιατί ενώ είχα πει οτι θα μιλάω κάθε μέρα τελικά προτίμησα την συλλογή και την εκθεση να την κάνω σε μελλοντικό χρόνο.

Κυριακή, 1 Αυγούστου 2010

1 Έχω τάσεις φυγής

Τελικά τα μάζεψα τα πράματα και φύγαμε.Προορισμός μας εκεί που θέλαμε .Με το άγχος του καύσιμου για συντροφιά εχθές ξεκινήσαμε και φτάσαμε σχετικά καλά χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα στο δρόμο.Η αποκάλυψη ήρθε στο κατάλλυμα μας ...
Ο Ιησούς και η μανούλα του ...αναφωνήσαμε μπαίνοντας μέσα.Η μονη φορά που οι φωτογραφίες αδικούν το μέρος.Ενας υπέροχος χώρος πολύ όμορφα διακοσμημένος ,κοντά στα δικά μας αισθητικά κριτήρια ,πολύ λειτουργικός με όλα όσα ζητάνε 2 άνθρωποι σαν εμάς.
Ενα φανταστικό κρεβάτι ,που δεν θες να ξυπνησεις για να χασεις την απολαυσή του ,μια υπεροχη αισθηση ξεκούρασης.Αργότερα θα τσεκάρω και το πρωινό ,την προηγούμενη φορά σε άλλο κατάλλυμα έπαθα ζημιά με τον μπουφέ τους.Οι πληροφορίες μου μιλάνε για εφάμιλλο αν όχι καλύτερο ...Α ρε γλέντια πάλι που θα κάνουμε...

Tελικά κατέβηκα και τωρα αφού φάγαμε συνεχίζω.Εξαιρετικός μπουφές ,μικρότερος απο το προηγούμενο που είχα μείνει αλλα με καλη συνολική εικόνα.Φυσικά ο μάγειρας βγήκε απο μέσα μου και πέρασαν απο ανάλυση όσα φάγαμε και βαθμολογήθηκαν .Ετσι ξέρω τι θα προτιμήσω αύριο.Λεπτομέρειες όταν επιστρέψω ..απο την πρωινή τσάρκα.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.