Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

2 Cien sonetos de amor -Eκατό ερωτικά σονέτα (και εγώ...)

Πραγματικά όσα χρόνια με θυμάμαι δεν συμπαθούσα ποτέ τους ποιητές.Ίσως έφταιγε ο τρόπος που μας δίδαξαν την ποίηση στο σχολείο ,ίσως προτιμούσα τα πεζογραφήματα ...
Το παράλογο σε όλο αυτό είναι ότι έγραφα στίχους για μια μπάντα που είχαμε με 3 φίλους στο σχολείο όμως δεν θεωρούσα ότι παρήγαγα τέχνη και πολύ περισσότερο ποίηση. 
Στα χρόνια που πέρασαν δεν άλλαξε η άποψη μου όμως αγάπησα πραγματικά 2 ποιητές.Έναν Έλληνα και ενα Χιλιανό.Τον καθέναν για κάποιο κομμάτι του έργου του .Για τον Έλληνα θα μιλήσω κάποια άλλη φορά -σήμερα θα μιλήσω για τον Πάμπλο  Νερούδα και τα "100 ερωτικά σονέτα".

Αγνοούσα τη  ύπαρξη του μέχρι που το 1996 ,σε μια επαρχιακή πόλη που υπηρετούσα την θητεία μου ,στον κινηματογράφο είδα το il postino(the postman) τoυ Michael Radford. Πραγματευόταν την φιλία του εξοριστου ποιητή με έναν φτωχό ταχυδρόμο στην Νότια Ιταλία όπου ζούσε και την βοήθεια που του πρόσφερε για να κερδίσει την κοπέλα ων ονείρων του.
Εκει υπήρξε η πρώτη μου επαφή με τον συγκεκριμένο ποιητή- μίλησα γι'αυτο στην αγαπημένη μου που έσπευσε να μου στείλει το βιβλίο που αναφέρω το ταχύτερο(με δική της πρωτοβουλία) και ξαφνικά βρέθηκα να διαβάζω ερωτική ποίηση.
Η εκδοση που έχω τόσα χρόνια και με συντροφεύει είναι η διγλωσση απο τις εκδόσεις "Γνώση" σε επιμέλεια -μετάφραση του Ηλία Ματθαίου.Φυσικά στην δισκοθήκη μου υπάρχει και το soundtrack της ταινίας που προτείνεται επίσης ανεπιφύλακτα.

Το πλεον αγαπημένο μου και πολυ γνωστο σονέτο XXVII(27) από την ενότητα Μanana(Πρωι)[ετος συγγραφής 1959].Εδω μελωποιημένο και όχι σε απαγγελία .



Desnuda eres tan simple como una de tus manos,
lisa, terrestre, mínima, redonda, transparente,
tienes líneas de luna, caminos de manzana,
desnuda eres delgada como el trigo desnudo.

Desnuda eres azul como la noche en Cuba,
tienes enredaderas y estrellas en el pelo,
desnuda eres enorme y amarilla
como el verano en una iglesia de oro.

Desnuda eres pequeña como una de tus uñas,
curva, sutil, rosada hasta que nace el día
y te metes en el subterráneo del mundo

como en un largo túnel de trajes y trabajos:
tu claridad se apaga, se viste, se deshoja
y otra vez vuelve a ser una mano desnuda.

ΓΥΜΝΗ είσαι τόσο απλή σαν ενα απο τα χέρια σου ,
λεία,γήινη,ελάχιστη,στρογγυλή,
έχεις γραμμές του φεγγαριού ,μονοπάτια του  μήλου,  
γυμνή είσαι αδυνατούλα σα το γυμνό το στάρι .

Γυμνή είσαι γαλανή σα την νύχτα στην Κούβα,
έχεις μέσα στα μαλλιά σου περικοκλάδες και άστρα ,
πελώρια είσαι,γυμνή, και κίτρινη είσαι
σαν καλοκαίρι σε χρυσή εκκλησία.

Γυμνή είσαι τόση δα σαν ένα απο τα νύχια σου ,
καμπύλη,απαλή,ρόδινη ώσπου γεννίεται μέρα
και μπερδεύεσαι τότε μες τα υπόγεια του κόσμου

σαν μέσα σε ενα τούνελ όλο δουλειές και ρούχα
η λαμπράδα σου ντύνεται,σβήνει ,φυλλομαδιέται ,
κι ένα γυμνό ξαναγινεται χέρι.


Εχω όμως και λινκιά για την μουσικούλα μαζι με τις απαγγελίες απο την ταινία απο ποίηματα του Νερούδα(στα αγγλικά ) απο διάφορους "διάσημους"(Το συγκεκριμένο σονέτο το απαγγέλει ο Sting *μαγεία* ).Οσοι δεν γνωρίζεται την ταινία ή το soundtrack ψαξτε τα γιατί είναι πολύ καλή εμπειρία.
Κατέβάσε από εδω το soundtrack  => Il postino-the postman OST  

Προσωπικά κόβω φλέβα να ακούω τέτοιου είδους απαγγελίες στην γλώσσα που γραφτήκαν τα σονέτα ,τα ισπανικά !!!
Πλέον η εκδοση που αναφέρω θεωρείται δυσκολοεύρετη (μονο εκει που πουλάνε παλιά βιβλία αν την βρει κανείς ) και υπάρχει μια αλλη που έχει μόνο τις μεταφράσεις των σονέτων με εικονογράφηση απο έργα του Πάμπλο Πικάσο .Αξίζει να την απoκτήσει καποιος!!!

2 σχόλια:

Venus είπε...

Δεν είμαι λάτρης της ποίησης και λυπάμαι γι'αυτό.
Είδα κι εγώ την αγαπημένη ταινία που αναφέρεις και στην κυριολεξία λάτρεψα την ανάγκη κάποιου να εκφράσει την αγάπη του ,μέσω μερικών λέξεων.
Πολύ τρυφερή ανάρτηση φίλε μου.
Να είσαι καλά που μας ταξίδεψες.
Καλή σου μέρα.

Evil Chef είπε...

Ειναι μια περιεργη συγκυρια για μενα τουτη η εποχη.
Ειμαι σε πολυ δημιουργικη φαση(επαγγελματικα) και ταυτοχρονα υπαρχει η αναγκη να γυρισω πισω και να ξανακοιταξω καποια γεγονοτα και να τα επαναδιαπραγματευτω...
Αυτη η περιοδος που σηματοδοτει η γνωριμια μου με το συγκεκεριμενο βιβλιο ειναι απο τις ομορφες !
Για αυτες που δεν αισθανομαι τοσο ευτυχης προσπαθω να κανω μια συνθηκολογηση μαζι τους και μετα να βρω τον τροπο να τις ομολογησω μηπως και κοπασει το κυμα μεσα μου...

Σ'ευχαριστω για το σχολιο σου !!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.