Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010

0 Λεύκωμα "καταστρώματος" Gemini ,ημέρα...

18 χρόνια μετά...pt 1


Το θέατρο


Είναι στιγμές που παίρνω αποφάσεις και τα γεγονότα μετά με δικαιολογούν.Έτσι κάπως αποφάσισα να μην βάλω απο αυτή την δεύτερη σελίδα ξανά ημερομηνίες ,αφού νιώθω ότι όσα λέω δεν περιορίζονται σε χωροχρόνο...Η δικαίωση ήρθε λίγες μέρες πριν -φθινοπώριασε βλέπεις ,πως συμβαίνει όλα να μου συμβαίνουν τέτοια εποχή;

Το τηλεφώνημα απο το Τζόνι ήταν σχεδόν τελεσίγραφο.Πρεμιέρα το βράδυ στο δημοτικό θεατράκι και μετά την παράσταση είχε κανονίσει στο παλιό (απο τα χρόνια του Γυμνασίου) στέκι να μαζευτούμε εκεί και να παίξω και μουσική ,λατρεμένα 80's.Σάββατο θα είναι σκέφτηκα ,δεν έχω κανονίσει κάτι ,λογικά και το κορίτσι δε θα έχει πρόβλημα ,ήταν και σχεδόν απαίτηση δεν αρνήθηκα.Όντως δεν μου αρνήθηκε να έρθει μαζί ,όμως μου είπε ότι λόγω του ότι θα έκανε τη φασίνα του σπιτιού το πρωι δεν ήξερε πόσο θα καθόταν μετά (κάποια στιγμή θα έφευγε ,ενώ εμείς κλασσικά θα κλείναμε το μαγαζί με την ανατολή του ήλιου).

Σάββατο βράδυ ,στο θεατράκι που τόσα χρόνια η δημοτική θεατρική ομάδα μας γεμίζει χαρές ,καθισμένος πίσω ,μαζί με τον ηχολήπτη και τον φροντιστή -όπως πάντα- απολαύσαμε την παράσταση και χειροκροτήσαμε τους φίλους μας για την αξιολογότατη προσπαθειά τους.Το τέλος μας βρήκε να περιμένουμε να αδειάσει η αίθουσα για να πάμε στα καμαρίνια να συγχαρούμε τα παιδιά απο κοντά.

-Ρε Κατερίνα ,που στα γαμίδια ,μου έβαλες πάλι τα τσιγάρα μου;;;
Ο  Τζόνι ως είθισται είχε χάσει το πακέτο του και τα έχωνε στο Κατερινάκι-πόσα χρόνια η ίδια ιστορία...
-Το μυαλό σου ,μωρή τρελή ,πότε θα χάσεις να δούμε ,του είπα για να τον πικάρω.
-Εσυ να σκάσεις .Να σου πω ,περασες απο το μαγαζί και τα έφτιαξες τα "συστηματά" σου ,γιατί περιμένω κόσμο και έχω κάνει πολλή διαφήμιση και θέλω να μας βγάλεις ασπροπρόσωπους!
Αγκαλιαστήκαμε θερμά,είναι παιδικός φίλος ο Τζόνι ,απο τους καλύτερους.Το κορίτσι μιλούσε με τα κορίτσια της παρέας,Ελενη ,Κατερίνα ,Στάσα και έπινε κάτι που έμοιαζε με ζεστό τσαι.
-Είναι η Στασα αρρωστούλα ,μου είπε ο Τζονι ,λύνοντας το μυστήριο.

Περιφερόμουν μεταξύ των παιδιών ,συγχαίροντας τα και μαζεύοντας παραγγελιές για το πάρτυ που θα ακολουθούσε όταν με αγγιξε στη πλάτη ο Τζόνι.
-Το κορίτσι εδώ ,θέλει να του παίξεις ένα τραγούδι μετά ,αν φυσικά το έχεις..
-Ναι ,γιατί όχι ,χαλάμε χατήρι εμεις;
Γύρισα και την είδα .Παρότι πέρασαν τόσα χρόνια την αναγνώρισα .Εκείνη...Δεν με αναγνώρισε ,μου έδωσε το χέρι ,συστηθήκαμε και είπε ότι είχε μιλήσει ήδη με το κορίτσι (την σύστησε η Κατερίνα ) και πως είχε ακούσει απο τα παιδιά τα καλύτερα για το ντιτζέι της βραδιάς.Η Κατερίνα πλησίασε ,ενω αυτή απομακρυνόταν..
-Δεν σε αναγνώρισε...Έχεις αλλάξει πολύ...Εμείς όλα αυτά τα χρόνια κάνουμε παρέα μαζί της ,απλά δε το γνωρίζεις και το καλύτερο όλων γνωρίζει τι κάνεις στην ζωή σου απο εμάς αλλά δε μπορεί να σε αναγνωρίσει..
Δε μίλησα.Τι να πω; ΄Ηξερα οτι ο Τζόνι είχε σχεσεις μαζί της ,δεν μιλούσαμε όμως γι'αυτο.Πρέπει να την είχα συναντήσει ξανα σε κάποια παράσταση αλλά δεν ήμουν σίγουρος ότι ήταν αυτή.
-Έκανα άσχημα που την κάλεσα; ρώτησε ο Τζονι.
-Οχι ρε φίλε ,τι λες τώρα!Απλά ήταν λίγο απρόσμενη η συνάντηση.

Το πάρτυ

Μπαίνοντας στο μαγαζί η ατμόσφαιρα θύμιζε σχολική εκδήλωση του τότε...Το απαρχαιωμένο ντεκόρ ,που ο Χρήστος αρνείται να αλλάξει,η μουσική ,οι φωνές μας...

Είχα το κορίτσι δίπλα μου σα βοηθό ,ήταν μια πολύ όμορφη βραδυά ,διασκεδάζαμε και περνάγαμε καλά.Οι φίλοι μας ακούραστοι δεν είχαν κάτσει ούτε ένα λεπτό ,δημιουργώντας μας απορίες για το τους δίνουν και έχουν τέτοια αντοχη.Χασμουριόταν σποραδικά ,στα κλεφτά και όσες φορές της είπα να την συνοδέψω σπίτι δεν ήθελε .Τελικά το μοιραίο έγινε και αφου προγραμμάτισα μισης ώρας πρόγραμμα και συννενοήθηκα με το Χρηστάρα την συνόδευσα σπίτι.
-Αυτή η κοπέλα που μου σύστησε η Κατερίνα μου θύμισε εκείνη που μου έχεις πει ότι είχες τρελά ερωτευτεί στο Γυμνάσιο.
-Αυτή είναι...
-Σοβαρά; Πιστεύω τότε να ήταν πιο όμορφη γιατί με την εμφάνιση που έχει τώρα δε το κόβω να σε συγκινεί.
-Η αλήθεια είναι ότι τότε ήταν πολύ πιο όμορφη και τώρα δεν την αναγνώρισα ,αν δε μου έλεγε όνομα ο Τζόνι.Μας σύστησε ,ξέρεις.
-Σε θυμήθηκε;
-Δε με αναγνωρίζει,ξέρει απο τα παιδιά κάποια πράματα ,τελείως φιλολογικά δλδ αυτοί της τα μεταφέραν και τίποτα παραπάνω.
-Καλή κοπέλα δείχνει πάντως .
-Φτάσαμε !Εσύ να ξαπλώσεις και εγώ θα γυρίσω κάποτε...Εντάξει;
-Ναι !Πάντως ευτυχώς που τότε πήγαν τα πράματα έτσι γιατί δε θα συναντιόμασταν ποτέ.Γι'αυτό και μόνο την ευχαριστώ ,λέει γελώντας.Alchool speaking...

Πίσω στο μαγαζί ο Τζόνι με περιμένει.
-Δεν έβαλες το κομμάτι της κοπέλας!!!
-ΠΟΙΑΣ ΚΟΠΕΛΑΣ;;;
-ΑΥΤΗΣ!!!
Στέκεται δίπλα του και χαμογελάει.Ζητάω συγγνώμη και τους λέω να ερθουν σε λίγο να δώσουν όσες παραγγελιές θέλουν.
Έρχεται μόνη της ,διστακτική.Την προσκαλώ κοντά μου ,παραμένει διστακτική...
-Σου είπε κανείς ότι δαγκώνω ; προσπαθώ να πω κάτι έξυπνο.
-Άλλαξες πολύ...
-Τι είπες;;;
-Άλλαξες πολύ ,αλλιώς σε θυμόμουνα .Το όνομα όταν μας σύστησαν κάτι μου είπε και μετά εδώ ρώτησα τον Τζον και μου είπε...
-Τελικά τι θα σου παίξουμε;;;
-Άλλο ήθελα αλλά πρώτα βάλε αυτο που κάποτε μου χάρισες όταν εγώ ήμουν απολυτα αρνητική και σου φερόμουν άσχημα παρασυρόμενη απο την κολλητή μου.Το θυμάσαι το τραγούδι;;;




Mπαίνουν οι πρώτες νότες ,γυρίζω την κοιτάω.Χαμογελάει...
-Απο μνήμη καλά πας...Θα παίξεις καθόλου σλόου;
-Ναι σε λίγο..
-Παίξε τότε και ένα ακόμα που τότε μου είχε πει ο Τζον ότι σου άρεσε πολύ ...
-Πολύ μίλαγε ο Τζόνι...



Πλησιάζει ο Τζόνι .Αυτή απομακρύνεται διακριτικά.
-Έκανα μαλακία;
-Ολα υπο έλεγχο...
-Με ρώτησε ξαφνικά στο άσχετο και δεν το θεώρησα κακό ...
-Όχι ρε μαλάκα ,μια χαρά...
-Τότε δε θα φωνάξεις όταν σου πω ότι κανόνισα να βγείτε να πείτε πιο ήσυχα την Δευτέρα το πρωί-ξέρω ότι ρεπάρεις την Δευτέρα.Έχετε τόσα χρόνια να καλύψετε και εδώ δε λέει ,με τόσο κόσμο και τόση φασαρία.
Τον κοιτάζω ,γυρνάω το βλέμμα σε αυτήν .Δε με προσέχει .Ρωτάω μονάχα ώρα και τόπο.
Ακούω τον Τζόνι να μου λεει "Σ'ευχαριστώ" και δε προλαβαίνω να του πω αυτό που αυθόρμητα μου βγαίνει ."Ποιος το σκέφτηκε;"....

Σχεδόν 6 το πάρτυ διαλύεται ησύχως.Ο Χρήστος κερνάει σαντουιτσάκι για να ξελαμπικάρουμε απο τα ξύδια και να βρουμε δυνάμεις να γυρίσουμε σπίτι.
Ξεκλειδώνω και μπαίνω μέσα .Κάνω ένα μπάνιο και σωριάζομαι δίπλα της .Θα ξυπνήσω αργά το μεσημέρι απο την μυρωδιά του κοκκινιστού.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.