Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

1 Οι κύκλοι,οι κιμωλίες και τα παραμύθια...

Περίμενα να κλείσουν πολλές εκκρεμότητες όμως όχι όλες μαζί ...

Δεν ήμουν έτοιμος για ένα τέτοιο μαζικό ξεκαθάρισμα.Αλλιώς είχα φανταστεί τα γεγονότα σε μια πιο ήρεμη αλληλουχία.Όπως αρχίσαν έτσι και κλείνουν μαζικά...

Αλήθεια οι κιμωλίες που γράψαμε στο τσιμεντενιο "πάτωμα" τους τεράστιους αυτούς κύκλους απο τι υλικό είναι φτιαγμένες;Ούτε η βροχή ,ουτε ο αέρας ,ούτε τοσα και τόσα σβήσαν τόσο καιρό τίποτα...
Τρομάζω όταν συνειδητοποιώ ότι οι "προφητείες" που γίναν σε τελείως ανύποπτους χρόνους βγαίνουν μια μια.Δεν ήταν αποτέλεσματα σκέψης αλλά λόγια σε τυχαίες κουβέντες που μείναν γτ ήταν πολύ άκαιρες τότε.Σήμερα συνειδητοποιώ τι είχα πει και πως αυτο εκπληρώθηκε...Ενα απο τα πολλά που μέχρι σήμερα έχουν συμβεί.Θα έχουν την ίδια κατάληξη και άλλες παρόμοιες εκλάμψεις;;;

Τα παραμύθια δεν είναι αλήθεια αλλά τουλάχιστον δεν είναι ψέμματα....

Αυτά που κλείνουν μέσα οι κύκλοι με τις χρωματιστές μας κιμωλίες είχαν αυτά τα χαρακτηριστικά.Ουτε απολύτως αληθινά μα δεν ήταν και πολύ ψέμματα .Είχαν αυτο που χαρακτηρίζει όλα τα παραμύθια ,φτιαγμένα απο κάτι αδιευκρίνιστο -δεν έχει σημασία το υλικό, μόνο παραμύθι να είναι και να σε παίρνει και να χάνεσαι στα φτερά του, μικρό παιδάκι πάλι να γίνεσαι και το χαλινάρι της φαντασίας πέρα να πετάς.
Τα δικά μας έκρυβαν την ανάγκη της αγάπης ,της φιλίας και πολλών άλλων που δε βρήκαμε ποτέ ή καποτε χάσαμε...
Συνεχίζουμε όμως να φτιάχνουμε  γιατί εξακολουθούμε να είμαστε παιδιά και κάποια εξ αυτών που ζούμε τώρα είναι πολύ όμορφα...

Οι κύκλοι κλείνουν και με ένα μαγικό τρόπο σε λίγο καιρό θα λέμε οτι υπήρχαν κάπου εκεί και θα θυμόμαστε μονάχα τα καλά των παραμυθιών με το κακό τέλος.Αλλωστε τι ενδιαφέρον  θα είχε η ζωη αν ήταν μονάχα γεμάτη με καλές στιγμές;
H επόμενη μέρα θα μας βρει λίγο ζαλισμένους και με νωπά τα σημάδια της κούρασης αλλά με την βεβαιότητα ότι θα ξαναπιάσουμε κιμωλία στο χέρι μας ,μόνο που αυτή την φορά ο κύκλος θα είναι πιο μικρός σε μέγεθος....

Τελείωμα μιας ανάρτησης που δεν ήταν στο πρόγραμμα (θα δημοσίευα μια σελίδα του ημερολογίου-λευκώματος του Κ.Ν,αλλά τα γεγονότα μου άλλαξαν την θεματολογία) με κλείσιμο ενός αγαπημένου τραγουδιού απο τους Πυξ Λαξ ,το οποιο θα παίξει για αυτούς που έφυγαν πρόσφατα με την ευχή να γαληνέψει στο ταξίδι αυτό επιτέλους η ψυχή τους...

1 σχόλια:

Venus είπε...

Για παραμύθια με λυπημένο τέλος ήθελα να γράψω κι εγώ . Μήπως λίγο πολύ τα γεγονότα και η ιστορία επαναλαμβάνονται και απλά αλλάζουν τα πρόσωπα?

Όσο για τους κύκλους ,είναι αγαπημένο σχήμα κάνει την πορεία του και κλείνει ανάλογα . Πότε πολύ νωρίς ,πότε πολύ αργά.

Γι'αυτούς που φύγαν ,απλά καλή ψυχή εκεί που πάνε.

Όμορφη η ανάρτησή σου .
Καλό απόγευμα φίλε.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.