Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010

1 Λεύκωμα "καταστρώματος" Gemini -ημέρα ...

.......κι αναρωτιέμαι πάλι οι προσευχές μου πού πάνε
κι αν έχουν γίνει πουλιά προς τα πού πετάνε....


Σκεφτομαι ολα αυτα που ποτέ ...
Δεν είπα για διάφορους λόγους...και αυτα που για ταυτόσημους δεν έκανα.
Αυτά που γίναν και με δικαίωσαν και μετά αυτά που συνεχίζουν να με απογοητεύουν..
Μάλλον σκέφτομαι υπερβολικά...

Θυμηθήκα σήμερα τον Ηλία ...Άραγε πόσα του χρωστάω και δε του τα ξεπλήρωσα ποτέ;
Έφυγα και δεν μπόρεσα ποτέ να του πω ένα ευχαριστώ...
Και τώρα τόσα χρόνια μετά κάποιες μικρές ενοχές μου βγήκαν...
Γιατί δε τον έψαξα όλο αυτό τον καιρό;
Θα τον ψάξω άραγε ποτέ;

Πότιζα πριν τα φυτά μου και σκεφτόμουνα όλα αυτα...Μελαγχόλησα γιατί πλεον είμαι στη θέση του και πολλά απο τα λόγια του τα λεω και εγώ πλεον -με τη διαφορά ότι αντιλαμβάνομαι την σημασία τους.Εχω τη δυνατότητα να βλέπω την εξέλιξη , να χαίρομαι που κάποιοι που ακούσαν ξεφύγαν και προσπαθούν να κάνουν λιγότερο πλαστική την ζωή τους .
"Θέλω να σε αγγίζουν και να αισθάνονται το δέρμα σου " αυτό μου αρέσει να λέω σε όσους με ρωτάνε τι θέλω απο αυτούς.
Αυτός τότε σε μια ανάλογη ερώτηση απάντησε :"Να σε συναντησω μετά απο καιρό και να πω ότι δεν έκανα λάθος για σένα!"
Με έχει στοιχειώσει αυτή η φράση ...
Σε τι δεν έκανες λάθος;;;
14 χρονια τώρα ψάχνω να βρω το νοήμα του χρησμού.Μάλλον γι'αυτο δεν επεδίωξα να σε συναντήσω ποτέ.Φοβάμαι πιθανότατα οτι θα σε απογοητεύσω...

Απαγοήτευση...Κι όμως αυτό το άδειο συναίσθημα , πολλές φορές μου έδωσε την ώθηση -αφού πρώτα με δίκασα και με καταδίκασα -να παω στην επόμενη μέρα.Ποια είναι όμως η επόμενη  μέρα απο αυτή;Ακόμα δεν έχω βρει την ταυτότητα όσων μου συμβαίνουν...Ψάχνω και εκεί που λεω οτι κάπου καταλήγω ,καινούργια δεδομένα μου εμπλουτίζουν το "βιογραφικό" και ξαναρχίζει μια νεα ταξινόμηση.

Να μπορούσα να φέρω το αστρόπλοιο στο κήπο του γραφείου που καθόμασταν μαζί ,να σου έφτιαχνα έναν απο τους άθλιους καφέδες μου και να ξανάκουγα όσα έλεγες.Ίσως τώρα να είχα λιγότερα κενά...
Να νοικιάζαμε κλασσικο κινηματογράφο και τα βράδυα που είχαμε υπηρεσία να ξαναβλέπαμε το Πάρτυ ,το Γερακι της Μαλτας και ολα εκείνα που τότε βαριόμουν  και αυτή την φορά ίσως να καταλάβαινα καλύτερα τις αναλύσεις σου και τα παραδειγματά σου.

Ήμουνα ένα τυφλό αγρίμι και εσύ δε φοβήθηκες .
Προσπάθησες να μου δείξεις την ματαιότητα της αέναης μάχης με τα πάντα και την αξία της στρατηγικής για την επιτεύξη μικρών νικών που όλες μαζί θα φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.Με δίδαξες ότι υπάρχουν και οι μικρές  ήττες που πρέπει να γίνονται για να μην δίνουμε την εντύπωση του αήττητου και για να ανασυγκροτούμαστε μετρώντας την επόμενη φορά καλύτερα τον τελικό στόχο μας!
Μου έδειξες ότι στους τυφλούς  η θεράπεια δεν είναι μια εγχείρηση χωρίς αναισθητικό αλλά μια μακροχρόνια προσπάθεια να ανοίξουν τα μάτια και να δουν το φως .Το φως και ο κόσμος είναι κάτι υποκειμενικό και καθένας βλέπει το δικό του χρώματος φως και αυτό οφείλουμε να το σεβομάστε.Ακόμα μου είπες ότι χρειάζεται ενω κάποιος  βλέπει κάτι που δεν είναι τόσο φωτεινό(υπάρχει μαύρο φως έλεγες) ή κάτι που δε το θεωρούμε φως να υποκρινόμαστε ότι διακρίνουμε και εμείς την αλήθεια του.Αυτό είναι μια μικρή σύμβαση για να τους κάνουμε να μην προσπαθήσουν να μπουν στο φασματοσκοπιο μας αν εμείς δε το θέλουμε πραγματικά.Policy of truth (their truth)!
Άπλωσες το χέρι και μου έδειξες την παραλία σου αλλά δε με άφησες να κολυμπήσω .Μου έμαθες ότι μπορώ αν το θελήσω να φτιάξω την δική μου θάλασσα έξω απο το μπαλκόνι μου που θα πετάω πάνω της κάθε φορά που βρέχει ,που έχει ήλιο ,κάθε φορά ....

Σε αυτή την θάλασσα βρίσκομαι με το "αμφιβιο" πλοιαριο μου -πότε κολυμπάμε και πότε πετάμε πάνω της ...Πλέον ξέρω ότι η Ιθάκη είναι μονάχα ένα όνομα και πως το ταξίδι και όσα ζεις στην διαρκειά του είναι το κερδος σου.Ακόμα ψάχνω το ταξίδι μου ...Θα μου άρεσε να συναντούσα την βαρκούλα σου σε κάποια άγνωστη θάλασσα -που τελικά θα ήταν οικεία - και να σου έδειχνα την θάλασσα και την παραλία ,όχι αυτές έξω απο το σπίτι αλλά αυτές που κουβαλάω μέσα μου ...
Να με άφηνες να περπατήσω λίγο στην δικιά σου ,να μου έλεγες αν έκανες τοτε λάθος,να μου έδινες κάποια ταξιδιωτική συμβουλή....


Ακούω κάτι που σε θυμίζει πολύ και προσεύχομαι στον άγνωστο θεο μας να σε έχει πάντα καλά και είμαι σίγουρος ότι κάπου θα τα ξαναπούμε.Έχουμε αφήσει πολλά σε εκκρεμότητα κάτι μου λέει...





1 σχόλια:

Αννουλα είπε...

"Πλέον ξέρω ότι η Ιθάκη είναι μονάχα ένα όνομα και πως το ταξίδι και όσα ζεις στην διαρκειά του είναι το κερδος σου."

φοβερη φραση αυτη!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.