Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010

2 Σιγά μην κλάψω...

Με πάει εντελώς γαμιόντας το τελευταίο 18μηνο αλλά περιέργως δεν έχω σπάσει ακόμα.Που στο καλό βρίσκω όλη αυτή την δύναμη και ανταπεξέρχομαι και συνεχίζω σε πείσμα όλων να χαμογελάω και να δέχομαι καλαμπούρια του στυλ "Να σε φωναξουμε να μας σπασεις το ρόδι την Πρωτοχρονια".(δε ξέρω αλλά πολύ μου άρεσε όταν το άκουσα).
Αυτο το Σ/Κ ήταν μια πραγματική οδύσεια γτ ενώ ξεκίνησε με τις καλύτερες των διαθέσεων κατέληξε γολγοθάς.
Τελείωσα νωρίς την δουλειά και όπως είχα υποσχεθεί θα πηγαίναμε για οφθαλμοθεραπεία (χάζεμα δλδ) σε γνωστό εμπορικό κέντρο.Εν τω μεταξύ υπήρχε η σκέψη να γίνει αυτό την Παρασκευή αλλά άγνωστο γιατί δε μου έκατσε και δεν πήγαμε.
Πηγαμε λοιπόν ωραία και καλά ,χαζέψαμε ,και κάποια στιγμή ήρθε η στιγμή να φύγουμε .Μπήκαμε στο αμαξάκι μας και ξεκινήσαμε .Στο δρόμο κάποια μικροενόχληση του κοριτσιού μας έκανε να σταματήσουμε για λίγο στην άκρη και κατευθυνθήκαμε στο κοντινο περίπτερο για λίγο νεράκι -απόσταση 20 μετρα -με 10 ευρά στο χέρι και το τσαντακι ακουμπισμένο στα ποδια του συνοδηγού.Στο dt κάποιοι μας κατεβάσαν το τζάμι και απαλλοτριώσαν το τσαντακι με όλα μας τα εγγραφα και τα κλειδια του σπιτιού μας και την αμύθητη περιουσία των 20 ευρώ !!!.Ειδοποιήθηκε ασφάλεια ,δώσαμε καταθέσεις ,δηλώσαμε τις απώλειες και μας είπαν να περιμενουμε 48 ωρες μήπως και βρεθεί πεταμένο κάπου εκεί γύρω και βρεθούν τα χαρτια μας.Αφού συνήλθαμε απο το σοκ ,ακυρώσαμε ολες τις κάρτες και συνειδητοποιήσαμε οτι δεν έχουμε πρόσβαση σπιτι μας καθώς και ότι δεν μπορούμε να πάρουμε χρήματα για να φτιάξουμε την ζημιά μιας και όλα ηταν μέσα στο τσαντάκι.Επιστρέψαμε σπίτι ,βάλαμε στο πάρκιν που ευτυχως υπάρχει ,το λαβωμένο αυτοκίνητο και ειδοποιήσαμε εναν άνθρωπο να μας ανοίξει να μπούμε.Για κακή μας τυχη και παρα τις φιλότιμες 2ωρες προσπαθειές του δεν άνοιξε η υπερασφαλείας πόρτα μας και έτσι βγάλαμε την νύχτα ο ένας στο αμάξι και ο άλλος στις σκάλες δίπλα στο σπίτι.Το πρωί ηρθε με έναν πιο ειδικό για τις εν λόγω κλειδαριές ,ο οποίος αφού εξέτασε την κλειδαριά έβγαλε ενα χαρτάκι και σημείωσε κατι ακαταλαβιστικα.Μετά πήρε λίμα και ένα κλειδί χωρίς δοντία και άρχισε να μορφοποιεί το κλειδί ετσι ώστε να ταιριάζει με την πόρτα .Μετά απο 3 ώρες και αφου εξέτασε την πόρτα πόσες φορές ακόμα μας άνοιξε .Μιλάμε το παλληκάρι είναι μεγάλος καλλιτέχνης -να βγάλει σχεδόν ταυτόσημο κλειδί στο χέρι και με τόση υπομονή και φροντίδα ώστε να μην χαλάσει την πόρτα .Μας ανάγκασε να του υποκλιθούμε γιατί τέτοια άτομα δεν συναντάς κάθε μέρα.Φυσικά δεν ήταν Έλληνας γιατί ο Έλληνας κλειδαράς δε θα ερχόταν ποτέ Κυριακή να σου κάνει τέτοια δουλειά.Θα σου τρύπαγε την πόρτα ,θα σου έβαζε νέα κλειδαριά και μετά θα είχες και να μαζέψεις τις ζημιές στην εξωτερική όψη της πόρτας.Ένα κοστολόγιο γάματα με άλλα λόγια.Να 'ναι καλά αυτό το παλληκάρι απο την Πολωνία που μας βοήθησε τόσο και πάντα να δείχνει τέτοια αφοσιώση και σπουδή στην δουλειά του και μια μέρα όλα αυτα τα χαμένα κορμία θα τρώνε την σκόνη του.
Ως εκ τούτου σήμερα τρέχουμε για αποκατάσταση κρυστάλλου ,αύριο για τα έγγραφα και παράβολα και φωτογραφίες και κάρτες και όλα τα γαμησιάτικα που σου ζητάνε άμα σου κλέψουν δημόσιο έγγραφο.
Ευτυχώς που μας βοήθησε η μαμά του κοριτσιού μέχρι να πάρουμε τα χαρτιά στα χέρια μας και έχουμε χρήματα να κάνουμε δουλειά.Ευτυχώς που έχουμε καλούς φίλους και μας προτείναν και το κλειδαρά και το παιδί που θα μας αντικαταστήσει το κρύσταλλο και όλα αυτά στις καλύτερες δυνατές τιμές.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στα παιδιά της ασφάλειας στο Α/Τ Αμαρουσσίου για την εξυπηρέτηση τους και για τις χρήσιμες πληροφορίες και ένα ακόμα στα παιδία στο ΚΕΠ της γειτονιάς μας που μας κατατοπισαν για την απώλεια του διπλώματος οδήγησης και τις ενέργειες που χρειάζονται να γίνουν.
Με την μόνιμη απορία γιατί να συμβαίνουν όλα αυτά και ποιον στην τελική έχουμε πειράξει για να μας τυρρανάει ετσι ,αλλά πιστεύοντας ενδόμυχα ότι όλο αυτό είναι μια δοκιμασία που κάποιο σκοπό έχει και θα φανερωθεί εν καιρώ ,θα βγω ξανά και θα φωνάξω :
"Είμαι ζόρικο σκυλί εγω ,όσο και να με χτυπάς ,δε παίζει να πεθάνω .Θα στέκομαι όρθιος εδώ και θα σου τραγουδώ ->"...




Αφιερώμενο σε όλους όσους περιμένουν στην γωνία να δουν να γονατίζω .Έχω πολύ ψυχή ακόμα ρε !!!

2 σχόλια:

Αννουλα είπε...

Φατους ολους Evil chef! ποτε μην αφησεις κανενα να σε δει να λυγιζεις. συνεχισε τις θετικες σκεψεις. λυπαμαι για την ατυχη μερα.[στιγμη δεν τη λες...]
σου ευχομαι να ανασυγκροτηθεις πολυ πολυ γρηγορα!!

Venus είπε...

Και μην ξεχνάς πως..."Ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό΄"

Οι άλλοι απλά ας χάσουν τον ύπνο τους.

Καλημέρες!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Από το Blogger.